နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-202)- ဇာတိနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း (Birth & Emergence: Jati)

 

နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-202)- ဇာတိနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း (Birth & Emergence: Jati)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ပဋ္ဌာန်းပါဠိတော် (ဇာတိပစ္စယာ ဇရာမရဏံ)၊ မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ်။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Genetics & Gene Expression (မျိုးရိုးဗီဇနှင့် ဇီဝရုပ်ဖြစ်ပေါ်မှု)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ ဟူသော ရတနာမြတ်သုံးပါးတို့ကို အရိုအသေ အလေးအမြတ် လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။

ကန်တော့ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်း ဆိုတဲ့ ဒုက္ခအပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီး၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီနေ့ သာသနာနှစ် ၂၅၆၇ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လဆန်း (၄) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်၊ သောကြာနေ့ မင်္ဂလာရှိသော နံနက်ခင်းအချိန်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ နံနက်ခင်းအချိန်အခါမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး... ကောင်းသော မွေးဖွားခြင်း၊ ကောင်းသော စတင်ခြင်းများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပြီး၊ ဘဝသံသရာ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် ဉာဏ်အမြင်သစ်များ ပေါ်ထွန်းနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။

မနေ့က ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "ဘဝ" (ကမ္မဘဝ - စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း) အကြောင်း ဟောခဲ့ပြီးပြီ။ စွမ်းအင်ရှိရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ? အကောင်အထည် ပေါ်လာမယ်။ အဲဒါကို "ဇာတိ" (Birth) လို့ ခေါ်ပါတယ်။ လူတွေက "မွေးနေ့" (Birthday) ဆိုရင် ပျော်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဗုဒ္ဓဘာသာမှာတော့ "ဇာတိ" ဟာ ဒုက္ခရဲ့ အစလို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားမယ့် တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ဇာတိနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း" ဖြစ်ပါတယ်။ ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာမှာတော့ ဒါကို "Genetics & Gene Expression" (မျိုးရိုးဗီဇနှင့် ဇီဝရုပ် ဖြစ်ပေါ်မှု) ဆိုတဲ့ ရှုထောင့်ကနေ လေ့လာကြရအောင်။

ကဲ... တရားမဟောခင်မှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ စိတ်ကလေးကို သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်သွားအောင်၊ အသစ်စက်စက် ဖြစ်တည်မှုရဲ့ သဘောကို ခံစားရအောင် ကသိုဏ်းနည်းလေးနဲ့ အာရုံပြုကြရအောင်။ အပင်လေးတွေ စတင်ပေါက်ဖွားလာတဲ့ အရောင်ဖြစ်တဲ့ "နီလ ကသိုဏ်း" (Nila Kasina - အစိမ်းရောင်/အညိုရောင်) လေးကို စီးဖြန်းကြည့်ကြမယ်။

ကိုင်း... အားလုံးပဲ ခါးလေးတွေ ဆန့်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ကြပါ။ မျက်စိကို မှိတ်ထားပါ။

မိမိတို့ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာ မြေကြီးထဲကနေ ခုလေးတင် ထိုးထွက်လာတဲ့ အညှောက်စိမ်းလေး တစ်ခုကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ နုနယ်တယ်၊ လတ်ဆတ်တယ်၊ ရှင်သန်လိုတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြည့်နေတယ်။

"အစိမ်း... အစိမ်း... ဖြစ်တယ်... ပွားတယ်" လို့ စိတ်ထဲက ရွတ်ဆိုရင်း၊ မိမိရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကုသိုလ်တရား အသစ်လေးတွေ စတင် ပေါက်ဖွားလာတယ်လို့ အာရုံပြုပါ။ တစ်မိနစ်လောက် ငြိမ်သက်စွာ နေကြပါစို့။

(တစ်မိနစ်ခန့် ငြိမ်သက်ခြင်း)

ကိုင်း... စိတ်ကလေး လန်းဆန်းသွားပြီဆိုရင် ဒီ "ဇာတိ" သဘောတရားကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံ (Genetics) ရှုထောင့်ကနေ အရင်ဆုံး ရှင်းပြချင်ပါတယ်။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... သိပ္ပံပညာမှာ "Genotype" (မျိုးဗီဇ) နဲ့ "Phenotype" (ရုပ်သွင်ပြင်) ဆိုတာ ရှိတယ်။

• Genotype ဆိုတာ ဒီအပင်၊ ဒီသတ္တဝါ ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်ရမယ်ဆိုတဲ့ "Blueprint" (ပုံစံကြမ်း) ပါ။ DNA ထဲမှာ ရေးထားတဲ့ ကုဒ် (Code) တွေပေါ့။ ဒါဟာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ "ကံ" (Kamma/Bhava) နဲ့ တူပါတယ်။

• Phenotype ဆိုတာ အဲဒီ ကုဒ်တွေအတိုင်း လက်တွေ့ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အကောင်အထည်၊ အရောင်အဆင်း၊ အမူအရာတွေပါပဲ။ ဒါဟာ "ဇာတိ" (Jati) ပါပဲ။

"Gene Expression" ဆိုတဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ... မမြင်ရတဲ့ DNA ကုဒ်တွေကနေ ပရိုတင်း (Protein) တွေ ထုတ်လုပ်ပြီး၊ ခြေလက်အင်္ဂါတွေ၊ မျက်လုံးတွေ၊ ဦးနှောက်တွေ တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ယူတယ်။

ဆဲလ်တစ်ခုတည်း (Single Cell) ကနေ ဆဲလ်သန်းပေါင်းများစွာ ပါဝင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာတာဟာ အလွန်ဆန်းကြယ်တဲ့ "Emergence" (ဖြစ်ထွန်းမှု) ဖြစ်စဉ်ကြီးပါ။

ဒါပေမယ့် သတိထားစရာ တစ်ခုရှိတယ်။ DNA ထဲမှာ "ရောဂါပါလာရင်" (Genetic Defect)၊ မွေးလာတဲ့ ကလေးမှာလည်း ရောဂါပါလာမှာပဲ။

Blueprint မှားရင်၊ အဆောက်အအုံလည်း မှားမယ်။ ကံမကောင်းရင်၊ ဇာတိလည်း မကောင်းနိုင်ပါဘူး။

ကိုင်း... သိပ္ပံဘက်ကနေ ရှင်းပြပြီးပြီ ဆိုတော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ ဓမ္မဒေသနာတော်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကြစို့။

ဘုရားရှင်က "ဇာတိပစ္စယာ ဇရာမရဏံ" (ဇာတိ ဖြစ်သောကြောင့် အိုခြင်း၊ သေခြင်း ဖြစ်ရ၏) လို့ ဟောတော်မူပါတယ်။

ပါဠိတော်ကို ဦးပဉ္ဇင်း ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ပါမယ်။ နာယူကြပါဦး။

"ယာ တေသံ တေသံ သတ္တာနံ တမှိ တမှိ သတ္တနိကာယေ ဇာတိ သဉ္ဇာတိ ဩက္ကန္တိ အဘိနိဗ္ဗတ္တိ ခန္ဓာနံ ပါတုဘာဝေါ အာယတနာနံ ပဋိလာဘော။"

မြန်မာလို အနက်ဖွင့်ရရင် -

"ထိုထို သတ္တဝါဘုံ၌ သတ္တဝါတို့၏ ဖြစ်ခြင်း 'ဇာတိ'၊ ကောင်းစွာ ဖြစ်ခြင်း 'သဉ္ဇာတိ'၊ အမိဝမ်းတွင်းသို့ သက်ရောက်ခြင်း 'ဩက္ကန္တိ'၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်ခြင်း 'ပါတုဘာဝ'၊ အာယတနတို့၏ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း 'ပဋိလာဘ' သည် ဇာတိမည်၏။"

ဒီနေရာမှာ "ဇာတိ" ဆိုတာ အမေဗိုက်ကနေ "အူဝဲ" လို့ အော်ပြီး ထွက်လာတာတစ်ခုတည်းကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။

ခန္ဓာငါးပါး စတင် ဖြစ်ပေါ်လာတာကိုက ဇာတိပါပဲ။

• မျက်စိတစ်လုံး ဖြစ်လာရင်၊ မျက်စိရောဂါ ဖြစ်ဖို့ အကြောင်း ပါလာပြီ။

• ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လာရင်၊ နာကျင်ကိုက်ခဲမှု ဖြစ်ဖို့ အကြောင်း ပါလာပြီ။

• ဘဝတစ်ခု ဖြစ်လာရင်၊ သေရမယ့် အကြောင်း ပါလာပြီ။
  ဒါကြောင့် ဘုရားရှင်က "ဇာတိပိ ဒုက္ခာ" (ပဋိသန္ဓေနေရခြင်းသည်လည်း ဆင်းရဲ၏) လို့ ဟောခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဇာတိဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ရဲ့ အစပြုရာ ခလုတ်ပါပဲ။

ကဲ... အခု သူတော်ကောင်းတို့ စောင့်မျှော်နေတဲ့ ဝိပဿနာ ရှုကွက် အပိုင်းကို ရောက်ပါပြီ။ ဒီ "ဇာတိ" ကို ဘယ်လို ရှုမြင်မလဲ။

ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါ "လူတစ်ယောက် မွေးလာတယ်" လို့ မကြည့်ဘဲ၊ "ရုပ်နာမ်ဓမ္မတွေ အသစ်အသစ် ဖြစ်ပေါ်လာတယ်" လို့ ရှုရမယ်။

ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါမှာ...

စိတ်ထဲမှာ အကြံအစည် အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ် ဆိုပါစို့။ (ဒါလည်း ဇာတိ တစ်မျိုးပဲ)။

"သွားချင်တယ်" ဆိုတဲ့ စိတ်ကလေး "ဘွား" ခနဲ ပေါ်လာတယ်။

အဲဒီ "ပေါ်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်" (Arising Moment) ကို မိအောင် ကြည့်။

"ဖြစ်တယ်... ဖြစ်တယ်... ပေါ်တယ်... ပေါ်တယ်"။

အဲဒီလို ပေါ်လာပြီးရင် ဘာဖြစ်သွားလဲ? ပျောက်သွားတာပဲ။

တကယ်တော့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ဟာ တစ်ဘဝတည်းမှာ တစ်ကြိမ်တည်း မွေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ "ခဏိက ဇာတိ" အနေနဲ့ စက္ကန့်တိုင်း မွေးနေတာပါ။

လောဘစိတ် ဖြစ်လိုက်၊ ဒေါသစိတ် ဖြစ်လိုက်၊ ကုသိုလ်စိတ် ဖြစ်လိုက်နဲ့... စိတ်အသစ်တွေ အမြဲ မွေးဖွားနေတယ်။ အဲဒီ "မွေးဖွားမှု" (Arising) တိုင်းဟာ "ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး" (Burden) တွေချည်းပဲ ဆိုတာ မြင်အောင် ကြည့်ပါ။

"ဩော်... ဖြစ်လာပြန်ပြီ... ဒီစိတ်ကလေး ဖြစ်လာလို့ ငါ ပင်ပန်းရပြန်ပြီ" လို့ မြင်ရင် ဇာတိကို ငြီးငွေ့တဲ့ဉာဏ် (Nibbida Nana) ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။

ဒီသဘောတရားကို ပိုပြီး ထင်ရှားသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်ကြီးမှာ တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ်နဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကတော့ ပြတိုက်မှတ်တမ်း Case-2502 မှာ ရှိပြီး၊ Template T202 (New Initiative Launch Protocol) ကို အသုံးပြုထားတဲ့ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်။

ဇာတ်ကောင်ကတော့ "မသူဇာ" တဲ့။ မသူဇာက ပြတိုက်ရဲ့ ပညာပေးဌာန (Education) က ဝန်ထမ်းမလေး။ သူက စိတ်ကူးသစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။

တစ်နေ့မှာ သူက "ကလေးများအတွက် ဓမ္မဥယျာဉ်" (Dhamma Garden for Kids) ဆိုတဲ့ စီမံကိန်းအသစ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်တယ်။ (ဇာတိ)။

အစပိုင်းမှာတော့ ပျော်စရာကြီးပေါ့။ ပုံစံတွေ ဆွဲ၊ ပန်းပင်တွေ ဝယ်။

ဒါပေမယ့်... စီမံကိန်း "မွေးဖွား" လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ပြဿနာတွေ ပါလာတော့တာပဲ။

• ပန်းပင်တွေ သေကုန်တယ်။

• ကလေးတွေ လာဆော့တော့ ခြံစည်းရိုးတွေ ကျိုးကုန်တယ်။

• မိုးရွာတော့ ရေဝပ်တယ်။

• ငွေစာရင်း ရှင်းရတာ ခေါင်းကိုက်ရတယ်။
  မသူဇာခမျာ အစက တက်ကြွသလောက်၊ နောက်တော့ စိတ်ဓာတ်ကျပြီး ငိုပါလေရော။ "ဆရာတော်... တပည့်တော် ကုသိုလ်လုပ်တာပါ... ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခများရတာလဲ" တဲ့။

ဆရာတော်က မသူဇာကို နှစ်သိမ့်တယ်။

"မသူဇာ... ညည်းက 'ဇာတိ' (အစ) ကိုပဲ လိုချင်ပြီး၊ 'ဇရာ မရဏ' (ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရမှု) ကို မလိုချင်လို့ ဖြစ်တာ။ ဘယ်အရာမဆို စလိုက်ပြီ (မွေးဖွားလိုက်ပြီ) ဆိုတာနဲ့ ဒုက္ခဆိုတာ ပါလာစမြဲပဲ။ အဲဒါ သဘာဝပဲ။ ပန်းပင် စိုက်ရင် ရေလောင်းရတဲ့ ဒုက္ခ ရှိမှာပေါ့။ ကလေးမွေးရင် ကျွေးရတဲ့ ဒုက္ခ ရှိမှာပေါ့။"

ဆရာတော်က Template T202 (Project Lifecycle Management) ကို ထုတ်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ ပေါ်လစီ ၂၂၊ အပိုဒ် ၂၂.၁ (Responsibility of Creation) ကို ရှင်းပြတယ်။

"ဖန်တီးသူ (Creator) ဟာ တာဝန်ယူရတယ်။ မွေးဖွားလာတဲ့အရာကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတယ်။"

T202 အရ ဆောင်ရွက်ရမယ့် အချက်များ -

၁။ Acceptance: "ပြဿနာ တက်တယ်" လို့ မမြင်ဘဲ "ဒါဟာ ကြီးထွားမှု ဖြစ်စဉ် (Growing Pains) ပဲ" လို့ လက်ခံပါ။

၂။ Nurturing: ပင်ပန်းတာကို ဒုက္ခလို့ မသတ်မှတ်ဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ကံ (Genotype) က အကျိုးပေး (Phenotype) နေတာလို့ သဘောထားပြီး စေတနာနဲ့ ဆက်လုပ်ပါ။

၃။ Detachment: ရလဒ်အပေါ် အရမ်းကြီး မျှော်လင့်မနေနဲ့။ "ငါ့တာဝန်က ပျိုးထောင်ဖို့ပဲ၊ ကြီးတာ မကြီးတာက သဘာဝတရား" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။

မသူဇာဟာ ဆရာတော်ရဲ့ အဆုံးအမကို ကြားတော့ အားပြန်ရှိသွားတယ်။ "ဟုတ်သားပဲ... ငါက အပင်ပေါက်လေးကို ချစ်တယ်ဆိုရင်၊ သူသယ်လာတဲ့ တာဝန်ကိုလည်း ချစ်ရမှာပေါ့" ဆိုပြီး စိတ်ပြောင်းသွားတယ်။

သူ့ရဲ့ "ဓမ္မဥယျာဉ်" လေးဟာ အခက်အခဲတွေကြားကနေ တဖြည်းဖြည်း စိမ်းလန်းစိုပြေလာတယ်။ ဇာတိကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ဒုက္ခတွေကို ပညာနဲ့ ကုစားနိုင်ခဲ့ပါပြီ။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးကနေ ဘာသင်ခန်းစာ ယူရမလဲ။

၁။ အသစ်စတင်ခြင်း (Birth/Launch) တိုင်းမှာ တာဝန်နဲ့ ဒုက္ခဆိုတာ တွဲလျက် ပါလာစမြဲပါ။ ဒါကို လက်ခံနိုင်မှ စတင်ပါ။

၂။ ဇာတိဆိုတာ "ရလဒ်" (Phenotype) ပါ။ အကြောင်းရင်းက "ကံ" (Genotype/Karma) ပါ။ ကံကောင်းအောင် (စေတနာ မှန်အောင်) အရင် ပြင်ဆင်ပါ။

၃။ ဝိပဿနာ ရှုတဲ့အခါ "ဖြစ်ခြင်း" (Arising) ကို မြင်ပြီး၊ "ဒုက္ခ" ပါလာမှန်း သိမြင်ခြင်းသည်သာ သံသရာမှ လွတ်မြောက်ကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။

နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ကြစို့။

• မသူဇာ စီမံကိန်းသစ်ကြောင့် ပင်ပန်းရတာ၊ စိတ်ညစ်ရတာဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။ (ဇာတိပိ ဒုက္ခာ)။

• "အဆင်ပြေချင်လိုက်တာ၊ အောင်မြင်ချင်လိုက်တာ" ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက် တဏှာဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။

• ဒုက္ခသဘောကို နားလည်ပြီး လက်ခံလိုက်လို့ စိတ်အေးချမ်းသွားတာဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။

• အဲဒီလို နားလည်တဲ့ ဉာဏ်နဲ့ T202 နည်းလမ်းဟာ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။

ဒါကြောင့် သူတော်ကောင်းများ အားလုံး... ယနေ့ ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်နေ့မှာ... ဘဝသံသရာထဲမှာ အဖန်ဖန် မွေးဖွားရခြင်း "ဇာတိ" ၏ ဒုက္ခကို ကြောက်ရွံ့ပြီး၊ ဇာတိကုန်ရာ၊ အိုခြင်းကင်းရာ၊ သေခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။

"ဇာတိဒုက္ခကို သိမြင်နိုင်ကြပါစေ..."

"မျိုးရိုးဗီဇ ကံကို ပြုပြင်နိုင်ကြပါစေ..."

"မွေးဖွားခြင်း ကင်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ..."

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

သာဓု... သာဓု... သာဓု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်

ORCID: 0009-0000-0697-4760