Day 113 Apr 23 Year 2023 စာပေနှင့် မူပိုင်ခွင့် - ပိဋကတ်တော် ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ဓမ္မအမွေ (Literature, Copyright & The Preservation of Dhamma Heritage)
တိပိဋက (ဝိနည်း၊ သုတ္တန်၊ အဘိဓမ္မာ) - ပိဋကတ်သုံးပုံ
Intellectual Property Law (Copyright & Plagiarism) (ဉာဏပစ္စည်း မူပိုင်ခွင့်ဥပဒေ)
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ယနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၆ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခု၊ နှစ်ဆန်း (၇) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၂၃) ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့၊ မင်္ဂလာရှိသော ညချမ်းအချိန်ကာလလေးမှာ သွာဂတ သွားဓာတ်တော် စောင့်ရှောက်ရေး ပြတိုက်မှ စီစဉ်ကျင်းပအပ်သော နေ့စဉ် ဓမ္မသဘင်ပွဲကို စတင် ကျင်းပပါတော့မယ်။
ဒီနေ့ဟာ နိုင်ငံတကာ "ကမ္ဘာ့စာပေနေ့" (World Book and Copyright Day) ဖြစ်ပါတယ်။ စာပေလောကမှာ စာရေးဆရာတွေ၊ စာဖတ်သူတွေ၊ ထုတ်ဝေသူတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ဂုဏ်ပြုတဲ့နေ့ပေါ့။ "စာပေမြင့်မှ လူမျိုးတင့်မည်" ဆိုတဲ့အတိုင်း စာပေဟာ လူ့ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အသက်သွေးကြော ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီလို နေ့ထူးနေ့မြတ်မှာ ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးရဲ့ အနန္တဂုဏ်ကျေးဇူးတွေကို "ဓမ္မစာပေ၏ ပိုင်ရှင်"၊ "အမှန်တရား၏ မူပိုင်ရှင်" တို့နဲ့ ယှဉ်ပြီး အကျယ်တဝင့် ရှိခိုးပူဇော်ကြရအောင်။
"အရဟတော" - သူတစ်ပါး၏ အကြံဉာဏ်ကို ခိုးယူခြင်း (Plagiarism)၊ မုသားစကားကို ဆိုခြင်းတို့မှ ကင်းဝေးတော်မူပြီး၊ သံသရာတစ်လျှောက် စုဆောင်းခဲ့သော ပါရမီဉာဏ်ဖြင့် ဓမ္မရတနာကို ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိတော်မူသော၊ "သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" - သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် ပိဋကတ်တော်တည်းဟူသော ဓမ္မစာပေ အမွေအနှစ်များကို ချန်ရစ်ထားတော်မူပြီး၊ ထိုဓမ္မတို့ကို မပျောက်ပျက်အောင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်နည်းကို ဆရာမကူ သယမ္ဘူဉာဏ်တော်မြတ်ဖြင့် ကိုယ်တော်တိုင် ထိုးထွင်းသိမြင်တော်မူသော၊ "တဿ ဘဂဝတော" - ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရားရှင်အား "နမော" - ရိုသေမြတ်နိုး လက်အုပ်မိုး၍ ရှိခိုးကန်တော့လိုက်ရပါ၏ ဘုရား။
ဆက်လက်ပြီးတော့လည်း "အနန္တော အနန္တငါးပါး" ကို အာရုံပြုကြရအောင်။ ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်၊ ဓမ္မဂုဏ်တော်၊ သံဃာဂုဏ်တော်၊ မိဘဂုဏ်တော်၊ ဆရာသမားဂုဏ်တော် ဆိုတဲ့ အနန္တငါးပါးသော ကျေးဇူးရှင်ကြီးတွေကို ဦးထိပ်ထားပြီးတော့၊ "စာပေသည် အသိပညာကို လက်ဆင့်ကမ်းသကဲ့သို့၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ပိဋကတ်တော်များသည် နိဗ္ဗာန်လမ်းကို လက်ဆင့်ကမ်း ပေးပို့နိုင်ကြပါစေ" လို့ ဦးဇင်းက ရှေးဦးစွာ မေတ္တာပို့သ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ် သူတော်ကောင်းတို့ရေ။
၁။ ဓမ္မအသိ နှိုးဆွခြင်း (Knowledge Retrieval Meditation)
ကိုင်း... တရားမဟောခင်၊ တရားမနာခင်မှာ စိတ်ကလေးကို အရင်ဆုံး ကြည်လင်သွားအောင်၊ ဉာဏ်ပညာ ပွင့်လင်းသွားအောင် ပြင်ဆင်ကြရအောင်။ ဒီနေ့တော့ "ဓမ္မာနုဿတိ" (Recollection of the Dhamma) ကို စာပေပုံရိပ်နဲ့ တွဲပြီး ရှုမှတ်ကြမယ်။
သူတော်ကောင်းတို့... မျက်လုံးလေးတွေကို မှိတ်ထားပါ။ စိတ်ထဲမှာ ကြီးမားခမ်းနားတဲ့ စာကြည့်တိုက်ကြီး တစ်ခုကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ ပေစာတွေ၊ ကျမ်းစာအုပ်တွေ စီစီရီရီ ရှိနေတယ်။ အဲဒီ စာအုပ်တွေထဲမှာ ဘုရားရှင်ရဲ့ ၈၄,၀၀၀ သော ဓမ္မခန္ဓာတွေ ကိန်းဝပ်နေတယ်။
"နက်နဲတယ်... တန်ဖိုးရှိတယ်... မှန်ကန်တယ်..."
ဒီစာပေတွေဟာ ငါ့ရဲ့ "အမွေ" (Heritage) ပဲလို့ နှလုံးသွင်းပါ။ စိတ်ကို လေးလေးနက်နက် ထားပြီး၊ ဆူညံနေတဲ့ အတွေးတွေကို စာအုပ်ပိတ်လိုက်သလို ပိတ်ထားလိုက်ပါ။ ဓမ္မစာပေရဲ့ အနှစ်သာရကို ခံယူဖို့ အဆင်သင့် ပြင်ဆင်လိုက်ကြပါစို့။
၂။ သိပ္ပံနှင့် ဥပဒေရှုထောင့် (IP Law: Copyright & Plagiarism)
သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှာ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေ (အိမ်၊ ခြံ၊ မြေ) ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရှိသလို၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက ထွက်လာတဲ့ အကြံဉာဏ်တွေ၊ ဖန်တီးမှုတွေကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်။ ဒါကို "Intellectual Property" (IP - ဉာဏပစ္စည်း မူပိုင်ခွင့်) လို့ ခေါ်ပါတယ်။
၁။ Copyright (စာပေနှင့် အနုပညာ မူပိုင်ခွင့်):
စာရေးဆရာ တစ်ယောက်က စာအုပ်တစ်အုပ် ရေးလိုက်တယ်။ အဲဒီစာအုပ်ကို သူများက ကူးယူပြီး (Copy)၊ ကိုယ့်နာမည်နဲ့ ရောင်းစားလို့ မရပါဘူး။ "Copyright" ဆိုတာ ဖန်တီးသူ (Creator) ရဲ့ အခွင့်အရေးကို ဥပဒေနဲ့ ကာကွယ်ပေးထားတာပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ဝီရိယ၊ သူ့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာကို တန်ဖိုးထားလို့ပါပဲ။
၂။ Plagiarism (စာပေခိုးချခြင်း):
ဒါက ပညာရပ်လောကမှာ အကြီးမားဆုံး ပြစ်မှုပါပဲ။ သူတစ်ပါး ရေးထားတဲ့ စာ၊ တွေ့ရှိချက်ကို ကိုယ်ရေးသလိုလိုနဲ့ ယူသုံးတာကို ခေါ်ပါတယ်။ ကိုးကားချက် (Citation) မပါဘဲ ယူသုံးရင် "သူခိုး" (Thief of Ideas) လို့ သတ်မှတ်ခံရပါတယ်။
၃။ Public Domain (ပြည်သူပိုင်):
မူပိုင်ခွင့် သက်တမ်း ကုန်သွားတဲ့ စာပေတွေ (ဥပမာ- ရှေးဟောင်း စာဆိုတော်ကြီးတွေရဲ့ ကဗျာတွေ) ကျတော့ ဘယ်သူမဆို လွတ်လပ်စွာ သုံးစွဲခွင့် ရှိပါတယ်။ ဒါဟာ လူသားအားလုံးအတွက် အမွေအနှစ် (Common Heritage) ဖြစ်သွားပါပြီ။
ကိုင်း... ဒီပုံကို ကြည့်ပါ။ "Idea" (စိတ်ကူး) သက်သက်ကို ပိုင်ဆိုင်လို့ မရပေမယ့်၊ အဲဒီ စိတ်ကူးကို စာအဖြစ် ရေးသားလိုက်တဲ့ (Expression) အခါမှာတော့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါဟာ ဖန်တီးသူရဲ့ လုပ်အားကို လေးစားခြင်းပါပဲ။
၃။ ဓမ္မရှုထောင့် (ပိဋကတ်တော်နှင့် ဓမ္မမူပိုင်ခွင့်)
အခု... ဒီ ဉာဏပစ္စည်း သဘောတရားကို ဦးဇင်းတို့ရဲ့ ဓမ္မဘက်ကို လှည့်ကြည့်ရအောင်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်ဟာ လောကမှာ အကြီးမြတ်ဆုံးသော စာရေးဆရာ၊ ဟောပြောသူ (Author) ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားရှင် ဟောကြားခဲ့တဲ့ တရားတော်တွေကို "ပိဋကတ်သုံးပုံ" (The Three Baskets) ဆိုပြီး မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်။
၁။ ဝိနည်းပိဋက: ရဟန်းသံဃာတော်များ လိုက်နာရမည့် စည်းမျဉ်းဥပဒေများ (Law Book)။
၂။ သုတ္တန်ပိဋက: တရားဒေသနာများနှင့် ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းများ (Anthology of Discourses)။
၃။ အဘိဓမ္မာပိဋက: သဘာဝတရား၏ အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်များ (Metaphysics & Psychology)။
Buddha's "Copyright" Policy:
ဘုရားရှင်က သူ့တရားကို မူပိုင်ခွင့် လုပ်ပြီး ရောင်းမစားပါဘူး။ "ဧဟိပဿိကော" (လာလှည့်၊ ရှုလှည့်) ဆိုပြီး အခမဲ့ ဖြန့်ဝေပါတယ်။ (Open Source)။
ဒါပေမဲ့... ဘုရားရှင်က "Accuracy" (တိကျမှန်ကန်မှု) ကိုတော့ အရမ်း အလေးထားပါတယ်။
"ငါဘုရား မဟောတာကို ဟောတယ်လို့ မပြောနဲ့" (Misrepresentation is prohibited)။
"ငါဘုရား ဟောတာကို မဟောဘူးလို့ မပြောနဲ့"။
ဒါကြောင့် ပထမ သံဂါယနာ (First Council) မှာ ရဟန္တာ ၅၀၀ က ဘုရားရှင်ရဲ့ စကားတော်တွေကို "Copyright Registration" လုပ်သလိုမျိုး အတိအကျ ပြန်လည် စိစစ်အတည်ပြုခဲ့ကြပါတယ်။
"အာစရိယမုဋ္ဌိ" (ဆရာ့လက်ဆုပ်) မထားဘဲ ပညာကို အကုန်ပေးခဲ့ပေမယ့်၊ တရားတော်ကို ဖျက်ဆီးမယ့် "Adhamma" (အတုအယောင် တရားများ) ကိုတော့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ခဲ့ပါတယ်။
၄။ ဝိပဿနာ ယန္တရား (Vipassana Mechanism Integration)
အခု... အရေးကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ "ဒိဋ္ဌိဖြုတ် ရှုကွက်" ကို သွားကြရအောင်။ ဒီ "ငါ့အတွေး၊ ငါ့ဉာဏ်၊ ငါရေးတာ" ဆိုတဲ့ မာနအစွဲကို ဘယ်လို ဖြုတ်မလဲ။
ခန္ဓာဖွဲ့နည်း (Aggregates Assembly):
စာရေးနေတဲ့အချိန်၊ ဒါမှမဟုတ် အကြံဉာဏ်ကောင်း တစ်ခု ထွက်လာတဲ့ အချိန်ကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။
၁။ သညာက္ခန္ဓာ: အတိတ်က ကြားဖူး၊ ဖတ်ဖူးတဲ့ စကားလုံးတွေကို မှတ်သားထားခြင်း (Database)။
၂။ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ: စကားလုံးတွေကို စီကုံးခြင်း၊ တွေးခေါ်ခြင်း (Processing)။
၃။ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ: အကြံဉာဏ်ကို သိလိုက်တဲ့ စိတ်။
၄။ ရူပက္ခန္ဓာ: ဦးနှောက်၊ လက်၊ စာရွက်၊ ဘောပင်။
ဒီနေရာမှာ "ငါ" (Self) ဘယ်မှာ ရှိသလဲ။ ဒီအတွေးတွေက ငါ့အပိုင်လား။
ဒိဋ္ဌိဖြုတ်နည်း (Instruction):
အတွေးကောင်း ပေါ်လာရင်... "ငါ တော်တယ်" လို့ မမှတ်ပါနဲ့။
"အကြောင်းအကျိုး ပေါင်းစပ်နေတယ်... သိတယ်... အချက်အလက်တွေ စီကုံးနေတယ်... သိတယ်... ပြန်လည် ဖော်ထုတ်နေတယ်... သိတယ်" လို့ပဲ မှတ်ပါ။
"မျက်လှည့်ပြသူ၏ ဥပမာ" (Illusionist Analogy):
မျက်လှည့်ဆရာက ဦးထုပ်ထဲက ယုန်ကို ဆွဲထုတ်ပြတယ်။ ပရိသတ်က "ဟာ... ယုန်ကို သူဖန်ဆင်းလိုက်တာ" လို့ ထင်တယ်။ တကယ်တော့ ယုန်က အစကတည်းက ရှိပြီးသား။ သူက နေရာရွှေ့ပြလိုက်တာ။
ထို့အတူပါပဲ... "ငါ့ အိုင်ဒီယာ" ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ လောကမှာ ရှိပြီးသား အကြောင်းအရာတွေ (Dhamma Data) ကို ကိုယ့်ရဲ့ "သညာ" နဲ့ "သင်္ခါရ" က ပြန်လည် ပေါင်းစပ် (Remix) လိုက်တာပါ။
စာရေးဆရာ ဆိုတာ "Creator" မဟုတ်ပါဘူး။ "Assembler" (တပ်ဆင်သူ) သက်သက်ပါပဲ။
ဒီလိုမြင်ရင် "ငါပိုင်တယ်" ဆိုတဲ့ မာန (Copyright Ego) လျော့နည်းပြီး၊ အမှန်တရားကို လေးစားတဲ့စိတ် (Respect for Truth) ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။
၅။ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်း (Case Study: Case-2413)
ဒီအကြောင်းကို ပြောရရင် ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ "စာပေမူပိုင်ခွင့်" နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး (Case Study) တစ်ပုဒ်ကို သတိရမိပါတယ်။ သေချာ နာယူကြည့်ကြပါဦး။ Case-2413 လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ကိစ္စလေးပါ။
ဖြစ်စဉ်က ဒီလို... ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၃ ရက်၊ ကမ္ဘာ့စာပေနေ့ပေါ့။ ပြတိုက်ရဲ့ "သုတေသန ဌာန" (Research Department) မှာ "မောင်စာပေ" (အမည်လွှဲ) ဆိုတဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက စာပေ ဝါသနာပါတယ်။ စာအုပ်ထုတ်ချင်တဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိတယ်။
ပြတိုက်မှာ ရှေးဟောင်း ပေစာတွေ (Palm-leaf Manuscripts) ကို ဒီဂျစ်တယ် စကင် (Digital Scan) ဖတ်ပြီး သိမ်းဆည်းထားတာတွေ ရှိတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ ရှေးဟောင်း ဆရာတော်ကြီး တစ်ပါး ရေးသားခဲ့တဲ့၊ ဘယ်သူမှ မသိသေးတဲ့ "ဆေးကျမ်း" တစ်စောင် ပါတယ်။
မောင်စာပေက အဲဒီ ဆေးကျမ်း ဖိုင်တွေကို ကူးယူပြီး (Copy)၊ ခေတ်စကားနဲ့ နည်းနည်း ပြန်ပြင်ရေးပြီး "မောင်စာပေ၏ တိုင်းရင်းဆေးပညာ" ဆိုပြီး သူ့နာမည်နဲ့ စာအုပ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။
Policy 20 (Intellectual Property Rights) နဲ့ Article 20.1 (Protection of Museum Content) အရ "ပြတိုက်ပိုင် ဒေတာများကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ၊ ကိုးကားချက် (Citation) မပါဘဲ ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် မသုံးရ" လို့ တားမြစ်ထားတယ်။
မောင်စာပေက "ရှေးဟောင်း စာပဲ၊ ဘယ်သူမှ မသိပါဘူး" ဆိုပြီး Plagiarism (ခိုးချခြင်း) လုပ်လိုက်တာ။ စာအုပ်မူကြမ်း ထွက်လာတော့ ပြတိုက်မှူး တစ်ယောက်က ဖတ်ကြည့်ပြီး သံသယ ဝင်တယ်။ "ဒီအရေးအသားက ရှေးဆန်လိုက်တာ" ဆိုပြီး မူရင်း ပေစာနဲ့ တိုက်စစ်လိုက်တော့ တစ်ထပ်တည်း တူနေတာကို တွေ့ရတယ်။
ဒါဟာ "Adinna-dana" (သူတစ်ပါး မပေးသော ပစ္စည်း/ဂုဏ်သတင်းကို ယူခြင်း) ပါပဲ။
ဦးဇင်းတို့ Template T248 (IP Violation Incident Log) နဲ့ စစ်ဆေးပြီး မောင်စာပေကို ခေါ်ဆုံးမရတယ်။
"မောင်စာပေ... မင်းက စာပေကို ချစ်တယ် ဆိုပြီး စာပေကို စော်ကားတာပဲ။ ရှေးဆရာကြီးတွေရဲ့ ပညာကို ယူပြီး ကိုယ့်နာမည် တပ်တာဟာ 'ဓားပြတိုက်တာ' နဲ့ အတူတူပဲ။ မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ် မရှိဘူးလား။ ပညာရှင် ဆိုတာ အမှန်တရားကို တန်ဖိုးထားရတယ်။ သူများအသိဉာဏ်ကို ခိုးယူပြီး ရလာတဲ့ ဂုဏ်သတင်းဟာ ကြာကြာမခံဘူး" လို့ ပြောပြရတယ်။
မောင်စာပေလည်း နောင်တရပြီး၊ စာအုပ်ကို ဖျက်သိမ်းကာ၊ မူရင်း ပေစာကို တည်းဖြတ်သူ (Editor) အနေနဲ့ပဲ နာမည်ခံပြီး ပြတိုက်ကနေ တရားဝင် ထုတ်ဝေပေးခဲ့တယ်။
၆။ နိဂုံးချုပ် (သစ္စာလေးပါးနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်း)
ကိုင်း... ဒီဇာတ်လမ်းလေးကို သင်ခန်းစာယူပြီး ကိုယ့်ဘဝကို ပြန်ကြည့်ကြစို့။ သူတစ်ပါးရဲ့ အကြံဉာဏ်၊ သူတစ်ပါးရဲ့ စာကို ယူသုံးရင် Credit ပေးပါ။ "ဆရာတစ်ဆူ၊ ဝါးတစ်ဆစ်" မလုပ်ပါနဲ့။
အထူးသဖြင့် ဓမ္မစာပေတွေကို လေ့လာတဲ့အခါ၊ "ဒါ ငါသိတာ" ဆိုပြီး မာနမဝင်ပါနဲ့။ "ဘုရားရှင်ရဲ့ မူပိုင်ခွင့် (Dhamma)" ကို ငါက ပြန်လည် မျှဝေနေတာပါလို့ နှလုံးသွင်းပါ။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်။
အမြဲတမ်း အကြံဉာဏ်တွေ၊ အတွေးတွေ ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေပြီး၊ ပိုင်ဆိုင်လို့ မရတဲ့ ခန္ဓာစိတ်သည် "ဒုက္ခသစ္စာ"။
အဲဒီ အတွေးတွေကို "ငါ့ဟာ၊ ငါ့ဉာဏ်" လို့ စွဲလမ်းပြီး ဂုဏ်သတင်း လိုချင်တဲ့ တဏှာမာနသည် "သမုဒယသစ္စာ"။
"ငါ၊ သူတပါး" ပညတ်တွေ ပျောက်ကွယ်ပြီး၊ မူပိုင်ခွင့် ငြင်းခုန်စရာ မလိုတော့တဲ့ (Universal Truth) နိဗ္ဗာန်သည် "နိရောဓသစ္စာ"။
အဲဒီ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ဖို့အတွက် မှန်ကန်သော စကား၊ မှန်ကန်သော အလုပ်တို့ကို ကျင့်သုံးတဲ့ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး (Right Speech & Action) သည် "မဂ္ဂသစ္စာ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယနေ့ ကမ္ဘာ့စာပေနေ့မှာ ဟောကြားအပ်သော 'စာပေနှင့် မူပိုင်ခွင့်' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ပိဋကတ်တော် ဓမ္မအမွေကို လေးစားတန်ဖိုးထားကြပြီး၊ သူတစ်ပါး၏ ဉာဏပစ္စည်းများကို မခိုးယူဘဲ သစ္စာရှိစွာ ကျင့်ကြံလျက်၊ အမှန်တရား နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.
နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၃ ရက်
ORCID: 0009-0000-0697-4760
Website: www.siridantamahapalaka.com
Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.
သူတော်ကောင်းတို့အနေဖြင့် ဓမ္မဗဟုသုတများ ပိုမိုဆွေးနွေးလိုပါက ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Group ဖြစ်သော https://www.facebook.com/share/g/1AefhUBU85/ တွင်လည်း ဝင်ရောက် လေ့လာနိုင်ကြပါတယ်လို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။ အားလုံး ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာ ချမ်းသာကြပါစေ။