နေ့ရက် - ဩဂုတ်လ (၃၁) ရက်၊ ၂၀၂၃ - ဩဂုတ်လ သုံးသပ်ချက် (Monthly Review) နှင့် စိတ်ကို တိုင်းတာခြင်း (Psychometric Test)
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လဆန်း (၁၄) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ဟာ ဩဂုတ်လရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ရက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "သိပ္ပံနှင့် ရုပ်နာမ်" (Science & Mind) ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ တစ်လတာလုံး စိတ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေဖြစ်တဲ့ "စေတသိက်" (Mental Factors) တွေကို တစ်ခုချင်းစီ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ လေ့လာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ ဆိုတဲ့ အကုသိုလ်အုပ်စုတွေရော... သဒ္ဓါ၊ သတိ၊ ပညာ ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်အုပ်စုတွေရော အစုံပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီနေ့မှာတော့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ သင်ကြားခဲ့သမျှကို ပြန်လည်သုံးသပ် (Review) ကြပါမယ်။ စီးပွားရေး ကုမ္ပဏီတွေမှာ လကုန်ရင် စာရင်းချုပ်ရသလို၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ "စိတ်ဓာတ်ရေးရာ စာရင်းအင်း" ကိုလည်း ဒီနေ့မှာ စစ်ဆေးကြရအောင်။ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ကုသိုလ်အမြတ် ကျန်သလား၊ အကုသိုလ်အရှုံး ပေါ်နေသလား ဆိုတာကို "Psychometric Test" (စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုင်းတာမှု) နည်းလမ်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ဟောကြားသွားပါမယ်။
ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို တစ်လတာလုံး သင်ယူခဲ့ရတဲ့ ကုသိုလ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပြီး ကြည်လင်သွားအောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "သုံးသပ်ခြင်း" (Review) ဖြစ်တဲ့အတွက် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "စိတ္တာနုပဿနာ" (Contemplation of Mind) ကို အခြေခံပြီး ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိရဲ့ စိတ်အိမ်ကြီးထဲကို ဝင်သွားပြီး မှန်တစ်ချပ်ကို ကြည့်လိုက်သလို သဘောထားပါ။ အခုလောလောဆယ် စိတ်အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိနေသလဲ။ ကြည်လင်နေသလား၊ နောက်ကျိနေသလား။ လေးလံနေသလား၊ ပေါ့ပါးနေသလား။ ဘာပဲဖြစ်နေနေ "သိ" လိုက်ပါ။ ဝေဖန်ခြင်း မပြုဘဲ၊ ရှိနေတဲ့ အခြေအနေမှန်ကို (Data) အတိုင်း လက်ခံပြီး "ငါ့စိတ်သည် ဤသို့ ဖြစ်နေပါလား" လို့ (၁) မိနစ်လောက် တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်ရအောင်...။
စိတ်ကလေး တည်ငြိမ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Psychometrics" (စိတ်တိုင်းတာမှု ပညာရပ်) နဲ့ "Personality Psychology" (ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး စိတ်ပညာ) က လူ့စိတ်ကို ဘယ်လို တိုင်းတာသလဲ ဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။
သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို သိရအောင် "Big Five Personality Traits" (OCEAN Model) ဆိုတာကို အသုံးပြုကြတယ်။
၁။ Openness: လမ်းဖွင့်ထားမှု (ပညာ/စူးစမ်းစိတ်)။
၂။ Conscientiousness: စေ့စပ်သေချာမှု (သတိ/ဝီရိယ)။
၃။ Extraversion: ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှု (မုဒိတာ/မေတ္တာ)။
၄။ Agreeableness: လိုက်လျောညီထွေရှိမှု (အဒေါသ/ခန္တီ)။
၅။ Neuroticism: စိတ်လှုပ်ရှား ခံစားလွယ်မှု (ဒေါသ/ကုက္ကုစ္စ/စိုးရိမ်စိတ်)။
ဒီ Test တွေကို ဖြေလိုက်ရင် ဂရပ် (Graph) တစ်ခု ထွက်လာတယ်။ "မင်းကတော့ စိုးရိမ်စိတ် များနေတယ်၊ သတိ နည်းနေတယ်" စသဖြင့် အဖြေထွက်လာတယ်။ ဒါဟာ ဘာနဲ့တူလဲဆိုတော့... ကားတစ်စီးရဲ့ ဒက်ရှ်ဘုတ် (Dashboard) မှာ ဆီဘယ်လောက်ကျန်လဲ၊ အင်ဂျင်ပူနေလား ဆိုတာ ပြတဲ့ ဒိုင်ခွက်တွေနဲ့ တူပါတယ်။ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ စိတ်မှာလည်း အဲဒီလို ဒိုင်ခွက်တွေ ရှိတယ်။ တရားထိုင်တယ် (Vipassana) ဆိုတာ အဲဒီ ဒိုင်ခွက်တွေကို နေ့တိုင်း ဖတ်ရှုစစ်ဆေးနေတာပါပဲ။ "ဒီနေ့ ဒေါသ မီတာ တက်နေပါလား"၊ "ဒီနေ့ သတိ မီတာ ကျနေပါလား" ဆိုတာကို သိပ္ပံနည်းကျ စောင့်ကြည့်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
.
သူတော်ကောင်းတို့... ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျန်းမာတဲ့စိတ်ဆိုတာ မျှတတဲ့ ပုံစံ (Balanced Shape) ရှိတယ်။ အကုသိုလ် များနေတဲ့ စိတ်ကတော့ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတယ်။ သိပ္ပံပညာမှာ "Neuroplasticity" ဆိုတာ ရှိလို့၊ ဒီအမှတ်တွေက သေချာပေါက် ပြောင်းလဲလို့ ရပါတယ်။ ဒီလ ဒေါသကြီးနေပေမယ့်၊ နောက်လ မေတ္တာပွားရင် ဒေါသမီတာ ကျသွားမှာပါပဲ။ စိတ်ဆိုတာ ပြုပြင်လို့ရတဲ့ "Software" တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဘိဓမ္မာဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က စိတ်ကို တိုင်းတာဖို့အတွက် "စေတသိက် ၅၂ ပါး" (52 Mental Factors) ဆိုတဲ့ အလွန်တိကျတဲ့ ဇယားကွက်ကြီးကို ချပေးခဲ့ပါတယ်။
အကုသိုလ် စေတသိက် (၁၄) ပါး: (လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန၊ ဣဿာ၊ မစ္ဆရိယ စသည်)။ ဒါတွေက စိတ်ရဲ့ ရောဂါပိုးတွေ။
သောဘဏ စေတသိက် (၂၅) ပါး: (သဒ္ဓါ၊ သတိ၊ ဟိရိ၊ ဩတ္တပ္ပ၊ အလောဘ၊ အဒေါသ၊ ပညာ စသည်)။ ဒါတွေက စိတ်ရဲ့ ဗီတာမင်တွေ။
အညသမန်း စေတသိက် (၁၃) ပါး: (ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ စေတနာ စသည်)။ ဒါတွေက ကြားနေတွေ။ ပေါင်းတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲတတ်တယ်။
ဘုရားရှင်က "စိတ္တံ ဒန္တံ သုခါဝဟံ" (ယဉ်ကျေးအောင် ဆုံးမထားသော စိတ်သည် ချမ်းသာကို ရွက်ဆောင်၏) လို့ ဟောကြားခဲ့တယ်။ ဆုံးမတယ် ဆိုတာ ဘာလဲ။ အကုသိုလ် စေတသိက်တွေကို လျှော့ချပြီး၊ ကုသိုလ် စေတသိက်တွေကို မြှင့်တင်တာပါပဲ။ အဘိဓမ္မာမှာ "သမ္ပယုတ္တ" (Associated with) ဆိုတဲ့ သဘောတရား ရှိတယ်။ စိတ်တစ်ခု ဖြစ်လာရင် သူတစ်ပါးတည်း မလာဘူး။ စေတသိက် အပေါင်းအဖော်တွေနဲ့ တွဲလာတယ်။ ဒေါသထွက်ရင် "ဒေါမနဿ" (ဝမ်းနည်းမှု)၊ "ပဋိဃ" (ရန်ငြိုး) တွေ ပါလာတတ်တယ်။ မေတ္တာပွားရင် "ကရုဏာ"၊ "မုဒိတာ" တွေ ပါလာတတ်တယ်။
ဒါကြောင့် လကုန်ရက် သုံးသပ်ချက် (Review) လုပ်တဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးရမယ့် မေးခွန်းက "ဒီလထဲမှာ ငါ့စိတ်ထဲ ဘယ်ဧည့်သည်တွေ အလာများလဲ" ဆိုတာပါပဲ။ ဒေါသဧည့်သည် အလာများသလား၊ သတိဧည့်သည် အလာများသလား။ ဧည့်သည်စာရင်းကို စစ်ဆေးခြင်းသည် ဝိပဿနာ၏ အလုပ် ဖြစ်ပါတယ်။
ကဲ... အခု ဒီ "သုံးသပ်ခြင်း" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "နေ့စဥ်၀တ်ရွတ်စဥ်မှာပါတဲ့" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "ဓမ္မာနုပဿနာ" ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။
တစ်လတာ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားတဲ့ အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။
(၁) အာရုံ (Object): အတိတ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။ (ဓမ္မာရုံ)။
(၂) သတိ (Mindfulness): အဲဒီ အဖြစ်အပျက်တွေကို "ငါ" လို့ မကြည့်ဘဲ "ဒေတာ" (Data) အနေနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။
(၃) ပညာ (Wisdom): "ဪ... ဒီနေရာမှာ ငါ ဒေါသထွက်ခဲ့မိတယ် (Unskillful)။ ဒီနေရာမှာတော့ ငါ သည်းခံနိုင်ခဲ့တယ် (Skillful)" လို့ ခွဲခြားစိတ်ဖြာတယ်။
(၄) ဝီရိယ (Effort): "နောက်လကျရင် အားနည်းချက်ကို ပြင်မယ်၊ အားသာချက်ကို ပိုလုပ်မယ်" လို့ ဆုံးဖြတ်ချက် (Adhimokkha) ချလိုက်တယ်။
ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို "တရားသူကြီး" (Judge) နေရာကနေ မကြည့်ပါနဲ့။ "သိပ္ပံပညာရှင်" (Scientist) နေရာကနေ ကြည့်ပါ။
"ငါ ညံ့လိုက်တာ" လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။
"အင်း... ဒီလမှာ 'ဒေါသ' ရာခိုင်နှုန်း များနေတယ်။ အကြောင်းရင်းက အလုပ်များလို့ ဖြစ်မယ်။ ဒါဆို နောက်လမှာ 'ပဿဒ္ဓိ' (အနားယူခြင်း) ကို တိုးလုပ်မှ ရမယ်" လို့ ဗျူဟာ ချပါ။
အဲဒီလို ရှုမြင်တာကို "ယောနိသော မနသိကာရ" (သင့်လျော်မှန်ကန်စွာ နှလုံးသွင်းခြင်း) လို့ ခေါ်ပါတယ်။
"ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ကို "အကြီးမြတ်ဆုံး စိတ်ပညာရှင်" (The Supreme Psychologist) အဖြစ် လက်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်က ငါတို့ရဲ့ စိတ်ရောဂါတွေကို ကုသပေးမယ့် ဆရာဝန်ကြီး၊ တရားတော်က ဆေးဝါး၊ သံဃာတော်တွေက သူနာပြုတွေပါ။ ဒီလကုန်မှာ ကုသမှုမှတ်တမ်း (Medical Record) ကို ကြည့်ပြီး၊ ဆေးအသစ် တိုးမလား၊ လျှော့မလား ဆုံးဖြတ်ရပါမယ်။ သရဏဂုံ တည်တယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ရဲ့ "Mental Health" ကို ရတနာသုံးပါးထံ အပ်နှံလိုက်ခြင်းပါပဲ။
ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ ညမအိပ်ခင် ဒီနည်းလမ်းလေးကို လုပ်ကြည့်ပါ။
(၁) စာရွက်တစ်ရွက် ယူပါ: ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ "အနှုတ်" (-), ညာဘက်ခြမ်းမှာ "အပေါင်း" (+) လို့ ရေးပါ။
(၂) စာရင်းသွင်းပါ: ဒီလထဲမှာ ကိုယ်အများဆုံး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ စိတ်တွေကို ရေးချပါ။ (ဥပမာ - စိတ်တိုခြင်း၊ ပျင်းရိခြင်း၊ ကူညီခြင်း၊ တရားမှတ်ခြင်း)။
(၃) အကဲဖြတ်ပါ (Score): (၁) ကနေ (၁၀) ထိ အမှတ်ပေးပါ။
(၄) ရည်မှန်းချက်ထားပါ (Set Goal): "နောက်လကျရင် 'ဒေါသ' ကို (၂) မှတ် လျှော့မယ်။ 'မေတ္တာ' ကို (၂) မှတ် တိုးမယ်"။ ဒါဟာ လက်တွေ့ကျတဲ့ ပါရမီဖြည့်နည်းပါပဲ။
တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ လကုန် သုံးသပ်ချက် အစည်းအဝေး (Monthly Review Meeting) မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာပေါ့။
တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ လကုန်တိုင်း "Performance Review" လုပ်တယ်။ ဝန်ထမ်း "မောင်ပု" က ဒီလထဲမှာ အမှားတွေ များထားတော့ အစည်းအဝေးဝင်ရမှာ အရမ်းကြောက်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး "ဒေါ်နု" က စည်းကမ်းကြီးသူဆိုတော့ အဆူခံရတော့မယ်လို့ တွေးပြီး "ကုက္ကုစ္စ" (နောင်တ/ပူပန်မှု) တွေ ဖြစ်နေတယ်။ "ငါ့ကို အလုပ်ဖြုတ်မလား မသိဘူး" ဆိုပြီး စိတ်ဖိစီးနေတယ်။
ဒါပေမယ့် ဒေါ်နုက ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ "Policy No. 30, Article 30.7" (Constructive Feedback & Growth Mindset) ကို နားလည်ထားသူ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "လကုန် သုံးသပ်ချက်သည် အပြစ်ရှာရန် (Fault-finding) မဟုတ်၊ တိုးတက်မှုလမ်းကြောင်း ရှာရန် (Growth Path) ဖြစ်သည်" လို့ ဆိုထားတယ်။
အစည်းအဝေး စတော့ ဒေါ်နုက "Template T230" (Self-Assessment & Development Log) ကို ထုတ်လိုက်တယ်။ မောင်ပုကို ဆူမယ့်အစား မေးခွန်းထုတ်တယ်။
"မောင်ပု... ဒီလ မင်းရဲ့ 'Mental Dashboard' အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"။
မောင်ပုက အံ့သြသွားတယ်။ "ဗျာ... ကျွန်တော် အမှားတွေ လုပ်မိပါတယ်"။
"အမှားကို ထားလိုက်ဦး။ အဲဒီအမှား ဖြစ်စေတဲ့ 'စေတသိက်' က ဘာလဲ။ 'ထိနမိဒ္ဓ' (ပျင်းတာ) လား၊ 'ဥဒ္ဓစ္စ' (လောတာ) လား"။
မောင်ပု စဉ်းစားတယ်။ "ကျွန်တော် အာရုံစူးစိုက်မှု မရဘူးဗျ။ 'ဥဒ္ဓစ္စ' များနေတယ် ထင်တယ်"။
"ကောင်းပြီ... ဒါဆို နောက်လမှာ 'သမာဓိ' (Concentration) ကောင်းအောင် ဘာလုပ်မလဲ"။
"ကျွန်တော် ဖုန်းသုံးတာ လျှော့ပါမယ်။ အလုပ်မစခင် (၅) မိနစ် တရားထိုင်ပါမယ်"။
ဒေါ်နုက ပြုံးလိုက်တယ်။ "ဒါဆို ရပြီ။ မင်းရဲ့ ပြဿနာက 'မင်း' မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ 'အကျင့်' (Habit) ပဲ။ အကျင့်ကို ပြင်ရင် ရပြီ"။
အဲဒီနေ့က မောင်ပုဟာ အခန်းထဲကနေ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျပြီး ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ တက်ကြွတဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ထွက်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့ "ကုက္ကုစ္စ" တွေ ပျောက်ပြီး "ဝီရိယ" (Effort) တွေ အသစ်တိုးလာတယ်။ ဒါဟာ "Case-2543" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "Review" (သုံးသပ်ခြင်း) ဆိုတာ အတိတ်ကို တရားစီရင်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ အနာဂတ်ကို ဒီဇိုင်းဆွဲတာ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်တာပါပဲ။
ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ဩဂုတ်လ သုံးသပ်ချက်" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။
(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ မကောင်းတဲ့ စေတသိက်တွေ၊ ပူလောင်မှုတွေ၊ မကျေနပ်မှုတွေဟာ ဒုက္ခသစ္စာပါ။
(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက ကိုယ့်စိတ်ကို ပြန်မစစ်ဆေးဘဲ လွှတ်ထားတဲ့ "မောဟ" (Ignorance) နဲ့ အပျော်အပါးနောက် လိုက်နေတဲ့ "တဏှာ" ဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။
(၃) နိရောဓသစ္စာ: အကုသိုလ် စေတသိက်တွေ လျော့နည်းသွားပြီး၊ ကုသိုလ် စေတသိက်တွေ ဖွံ့ဖြိုးလာကာ၊ နောက်ဆုံးမှာ ကိလေသာအားလုံး ချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်သည် နိရောဓသစ္စာပါ။
(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: စိတ်ကို စစ်ဆေးတိုင်းတာခြင်း၊ သတိပဋ္ဌာန်ပွားများခြင်း၊ သမ္မာဝါယာမ (မှန်ကန်စွာ ကြိုးစားခြင်း) တို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။
ဒီနေ့ ဩဂုတ်လ (၃၁) ရက်၊ လကုန်ရက် အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး မိမိတို့၏ စိတ်ကို နေ့စဉ် စစ်ဆေးနိုင်ကြပါစေ"။ အကုသိုလ် အရှုံးစာရင်းများကို လျှော့ချပြီး၊ ကုသိုလ် အမြတ်စာရင်းများကို တိုးပွားအောင် လုပ်ဆောင်ရင်း၊ ဘဝ၏ "Mental Dashboard" တွင် ဉာဏ်ပညာ၊ မေတ္တာ၊ သတိ မီတာများ အမြဲတမ်း ပြည့်ဝနေကြပါစေ။ နောက်ဆုံးမှာ အကောင်းဆုံးသော စိတ်ထားများဖြင့် "အမတ နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka
ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum
ဩဂုတ်လ (၃၁) ရက်၊ ၂၀၂၃
