နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁၇) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-260) - ကာယဝိညတ် (Kayavinnatti/Bodily Intimation) နှင့် သင်္ကေတစကားများ (Sign Languages)
ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟကျမ်း (ရူပပိုင်း၊ ဝိညတ်ရုပ် ၂-ပါး)။
သိပ္ပံနယ်ပယ် - Linguistics & Neuroscience of Language (ဘာသာဗေဒနှင့် ဘာသာစကားဆိုင်ရာ ဦးနှောက်သိပ္ပံ)
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းများအားလုံး ကျန်းမာကြပါရဲ့လား။ ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလဆန်း (၂) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ လာမယ့် စက်တင်ဘာလ (၂၃) ရက်နေ့ဆိုရင် "အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လက်သင်္ကေတပြ ဘာသာစကားနေ့" (International Day of Sign Languages) ကျရောက်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသံမကြားရသူ၊ စကားမပြောနိုင်သူ သန်းပေါင်းများစွာဟာ ဒီ "Sign Language" ကို အသုံးပြုပြီး ဆက်သွယ်နေကြပါတယ်။
စကားပြောတယ် ဆိုတာ ပါးစပ်က အသံထွက်မှ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မျက်လုံးအကြည့်၊ လက်အမူအရာ၊ ကိုယ်နေဟန်ထားတွေကလည်း စကားပြောနေကြပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်မှာ "ကာယဝိညတ်" (ကိုယ်အမူအရာဖြင့် သိစေခြင်း) ဆိုတာ အလွန်နက်နဲတဲ့ ရုပ်တရား ဖြစ်ပါတယ်။ နှုတ်ဆိတ်နေသော်လည်း အမူအရာဖြင့် မေတ္တာပို့လို့ ရသလို၊ ဒေါသထွက်လို့လည်း ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး ကိုယ်နှုတ်အမူအရာများ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး၊ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများ ကင်းစင်ကြပါစေလို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သ နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ပါတယ်။
ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ကာယဝိညတ်" (Kayavinnatti) လို့ ခေါ်တဲ့ ကိုယ်အမူအရာဖြင့် အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို သိစေတတ်သော ရုပ်တရားနှင့် ခေတ်သစ် "Linguistics" (ဘာသာဗေဒ) က လက်ခံထားတဲ့ "Sign Language" အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက တွေ့ရှိထားတာက ဦးနှောက်အတွက် "စကားပြောတာ" နဲ့ "လက်ဟန်ပြတာ" ဟာ အတူတူပါပဲ။ ဘာသာစကား (Language) ဆိုတာ အသံ (Sound) မဟုတ်ပါဘူး၊ ဦးနှောက်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် (Brain Function) သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအကြောင်းကို ဓမ္မနဲ့ ယှဉ်ပြီး ဟောကြားသွားပါမယ်။
ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို ဆူညံသံတွေ ပိတ်ပြီး၊ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုထဲက အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေနိုင်အောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "အမူအရာ" ဖြစ်တဲ့အတွက် "ကာယဂတာသတိ" (Mindfulness of the Body) ကို ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့မှာ အုပ်ထားလိုက်ပါ။ (သို့မဟုတ်) ပေါင်ပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်ပါ။ ဘာစကားမှ မပြောပါနဲ့။ ဒါပေမယ့် သင့်ရဲ့ ကိုယ်နေဟန်ထားက "ငါ ငြိမ်းချမ်းနေတယ်" ဆိုတဲ့ သတင်းစကားကို ပါးနေပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်း၊ ငြိမ်သက်မှုတိုင်းမှာ "စေတနာ" (Intention) တွေ စီးဆင်းနေတာကို သတိပြုပါ။ "လှုပ်ရှားတယ်... သိစေတယ်... လှုပ်ရှားတယ်... သိစေတယ်" လို့ နှလုံးသွင်းရင်း (၁) မိနစ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး နေကြည့်ရအောင်...။
စိတ်ကလေး တည်ငြိမ်ပြီး ကိုယ်အမူအရာကို သတိပြုမိပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Neuroscience" (ဦးနှောက်သိပ္ပံ) နဲ့ "Linguistics" (ဘာသာဗေဒ) က ဒီ "လက်သင်္ကေတ စကား" ကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။
သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လူတစ်ယောက် စကားပြောတဲ့အခါ ဦးနှောက်ရဲ့ ဘယ်ဘက်ခြမ်း (Left Hemisphere) မှာရှိတဲ့ "Broca's Area" နဲ့ "Wernicke's Area" တွေ အလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ အံ့သြစရာကောင်းတာက... နားမကြားသူတွေ "Sign Language" (လက်သင်္ကေတ) သုံးတဲ့အခါမှာလည်း အဲဒီနေရာတွေပဲ အလုပ်လုပ်နေတာ တွေ့ရပါတယ်။ ဒါက ဘာကိုပြသလဲဆိုတော့... "ဘာသာစကား" ဆိုတာ ပါးစပ်နဲ့ ဆိုင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဦးနှောက်နဲ့ ဆိုင်တာပါ။ လက်သင်္ကေတ ဘာသာစကားဟာ သာမန် လက်ဟန်ခြေဟန် (Pantomime) မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် သဒ္ဒါ (Grammar)၊ ဝါကျဖွဲ့စည်းပုံ (Syntax) အပြည့်အစုံ ရှိပါတယ်။
နောက်တစ်ခုက "Non-verbal Communication" (နှုတ်ဖြင့် မဟုတ်သော ဆက်သွယ်ခြင်း) ပါ။ လူတွေ ဆက်သွယ်ကြတဲ့အခါ စကားလုံး (Words) က (၇%) ပဲ ပါဝင်ပြီး၊ လေသံ (Tone) နဲ့ ကိုယ်အမူအရာ (Body Language) က (၉၃%) ပါဝင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါကြောင့် စကားမပြောဘဲ နေရင်တောင်၊ မျက်နှာထား၊ ကိုယ်နေဟန်ထားတွေက တဖက်လူကို သတင်းစကားတွေ ပို့နေပါတယ်။
သူတော်ကောင်းတို့... ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ လက်လှုပ်တာဟာ လက်သက်သက် လှုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဦးနှောက်ထဲက "Language Center" ကနေ အမိန့်ပေးပြီး လှုပ်ရှားနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ အဘိဓမ္မာက "စိတ္တဇရုပ်" (Mind-produced Matter) ဆိုတာနဲ့ အတိအကျ ကိုက်ညီနေပါတယ်။
သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဘိဓမ္မာဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ရုပ် (၂၈) ပါးထဲမှာ "ဝိညတ်ရုပ် ၂-ပါး" (Vinnatti Rupa) ကို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ "ဝိညတ်" ဆိုတာ "သိစေတတ်သော သဘော" (Intimation/Communication) ဖြစ်ပါတယ်။
၁။ ကာယဝိညတ် (Kaya-vinnatti): ကိုယ်အမူအရာဖြင့် မိမိအလိုဆန္ဒကို သိစေခြင်း။ (Body Language / Sign Language)။
၂။ ဝစီဝိညတ် (Vaci-vinnatti): နှုတ်ဖြင့် ပြောဆို၍ မိမိအလိုဆန္ဒကို သိစေခြင်း။ (Speech)။
"ကာယဝိညတ်" ဘယ်လို ဖြစ်သလဲ။ စိတ်ထဲမှာ "ငါ ဒါကို သိစေချင်တယ်" ဆိုတဲ့ စေတနာ (Intention) ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ အဲဒီစိတ်က "ဝါယောဓာတ်" (Wind Element) ကို ဖြစ်စေတယ်။ အဲဒီ ဝါယောဓာတ်က လက်တွေ၊ ခြေထောက်တွေကို တွန်းကန် လှုပ်ရှားစေတယ်။ အဲဒီ လှုပ်ရှားမှု ပုံသဏ္ဍာန်ကို ကြည့်ပြီး တဖက်လူက "ဪ... သူ ဘာပြောချင်တာပဲ" လို့ နားလည်သွားတယ်။
ဥပမာ - ခေါင်းညိတ်လိုက်တာ၊ လက်ပြလိုက်တာ၊ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တာ... ဒါတွေအားလုံးဟာ "ကာယဝိညတ်" တွေပါပဲ။ ကာယဝိညတ်ဟာ "စိတ္တဇရုပ်" ဖြစ်တဲ့အတွက် စိတ်မပါရင် (ဥပမာ - အိပ်ပျော်နေရင်၊ သတိမေ့နေရင်) မဖြစ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် Sign Language ပြောနေသူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်လှုပ်ရှားမှုဟာ သာမန် လက်လှုပ်တာနဲ့ မတူပါဘူး။ အဲဒီအထဲမှာ "အနက်အဓိပ္ပာယ်" (Meaning) တွေ ပါဝင်နေပါတယ်။
ကဲ... အခု ဒီ "ကာယဝိညတ်" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "Main Idea" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "ကာယာနုပဿနာ" ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ "သိစေလိုစိတ်" ပါနေတာကို မြင်အောင်ကြည့်ကြစို့။
ဝိပဿနာ ယန္တရား (Mechanism of Gesturing):
လက်ကို မြှောက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်တဲ့ (Wave hand) အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။
(၁) စိတ် (Intention): "နှုတ်ဆက်လိုက်မယ်" ဆိုတဲ့ စိတ်ကူး ပေါ်လာတယ်။
(၂) ဝါယော (Wind Element): အဲဒီစိတ်ကနေ လေဓာတ် (Chittaja Wayo) တွေ ထွက်လာပြီး လက်မောင်းကြွက်သားတွေကို တွန်းကန်တယ်။
(၃) ကာယဝိညတ် (Gesture): လက်က လှုပ်ရှားသွားတယ်။ အဲဒီ လှုပ်ရှားမှုက တဖက်လူကို အဓိပ္ပာယ် ဆောင်သွားတယ်။
(၄) သတိ (Observation): "ငါ လှုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ စိတ်က လေကို တွန်းလို့ ရုပ်က လှုပ်သွားတာ" လို့ သိလိုက်တယ်။
ရှုကွက် (Instruction):
ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။
လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်ကြည့်ပါ။
လက်မမြှောက်ခင် "မြှောက်ချင်စိတ်" ကို အရင်သိအောင် လုပ်ပါ။
"မြှောက်ချင်တယ်... မြှောက်ချင်တယ်"။
ပြီးမှ လက်က ကြွတက်လာတာကို ကြည့်။
"လှုပ်ရှားတယ်... လှုပ်ရှားတယ်"။
ဒီလှုပ်ရှားမှု (Gesture) ဟာ "ကာယဝိညတ်" ပါလား။
စကားပြောရင်လည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ လက်ဟန်ခြေဟန် လုပ်မိတိုင်း "ငါ ဘာသဘောနဲ့ လုပ်လိုက်တာလဲ" ဆိုတဲ့ စေတနာကို ပြန်စစ်ဆေးပါ။
"ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ရဲ့ "မုဒြာ" (Mudra - လက်တော်အနေအထား) များကို အာရုံပြုရာ ရောက်ပါတယ်။ ဥပမာ - "အဘယ မုဒြာ" (ဘေးမဲ့ပေးသော လက်ဟန်)၊ "ဓမ္မစကြာ မုဒြာ" (တရားဟောသော လက်ဟန်)။ ဘုရားရှင်သည် နှုတ်ဖြင့်သာမက၊ ကိုယ်တော်၏ ငြိမ်သက်သော အမူအရာ (Passadika) ဖြင့်လည်း တရားဟောတော်မူပါသည်။ "ငါသည်လည်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ကာယဝိညတ်ဖြင့် သူတစ်ပါးအား ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးပါမည်" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းသည် သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။
လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Silent Connection):
ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါ ဒီနည်းလမ်းလေးကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ပါ။
(၁) Observe Gestures: သူများ စကားပြောရင် သူ့လက်တွေကို ကြည့်ပါ။ မျက်နှာကို ကြည့်ပါ။ "စကားလုံး" ထက် "အမူအရာ" က ပိုမှန်တတ်ပါတယ်။
(၂) Mindful Movement: ကိုယ်တိုင် လက်ဟန်ခြေဟန် လုပ်တဲ့အခါ သတိထားပါ။ ဒေါသထွက်ရင် လက်သီးဆုပ်မိတတ်တယ်။ အဲဒါ "ကာယဝိညတ်" အကြမ်းစားပဲ။ အဲဒီ လက်သီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဖြေလိုက်ပါ။ (Relaxing the Vinnatti).
(၃) Learn a Sign: နားမကြားသူတွေအတွက် "မင်္ဂလာပါ"၊ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဆိုတဲ့ လက်သင်္ကေတ တစ်ခုလောက် သင်ယူကြည့်ပါ။ ဒါဟာ မေတ္တာပွားခြင်း တစ်မျိုးပါပဲ။
တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ "Sign Language" မတတ်လို့ ဖြစ်ရတဲ့ အခက်အခဲနဲ့ ဖြေရှင်းပုံပေါ့။
တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ကို နားမကြားသော ဧည့်သည်တစ်စု (Deaf Group) လာလည်တယ်။ လက်မှတ်ရောင်းဌာနက ဝန်ထမ်း "မသီတာ" က သူတို့ကို စကားပြောတယ်။ သူတို့က ပြန်မပြောဘဲ လက်တွေနဲ့ လုပ်ပြနေတယ်။ မသီတာက နားမလည်တော့ စိတ်ရှုပ်သွားတယ်။ "ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ၊ မြန်မြန်ပြောပါလား" ဆိုပြီး မျက်နှာထား တင်းသွားတယ်။ (ဒါ ကာယဝိညတ်ကို နားမလည်လို့ ဒေါသဖြစ်တာ)။
ဧည့်သည်တွေကလည်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားကြတယ်။ သူတို့က မေးခွန်းမေးချင်တာ၊ ဒါပေမယ့် ဆက်သွယ်လို့ မရဘူး။
ဒီအခြေအနေကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့က တွေ့လိုက်တော့ "Template T249" (Accessibility & Incident Log) ကို ထုတ်သုံးရတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ အများပြည်သူ ဝန်ဆောင်မှု မူဝါဒ "Policy No. 5, Article 5.5" (Inclusive Communication & Accessibility) ကို ကိုးကားပြီး ချက်ချင်း ကြားဝင်ကူညီရတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "ပြတိုက်သည် မသန်စွမ်းသူများ အပါအဝင် လူတိုင်းလက်လှမ်းမီသော ဆက်သွယ်ရေးစနစ် (Accessible Communication) ကို ထားရှိရမည်" တဲ့။
ဦးပဉ္ဇင်းက မသီတာကို ခေါ်ပြီး ရှင်းပြတယ်။ "မသီတာ... သူတို့က မရိုင်းပါဘူး။ သူတို့က 'Sign Language' နဲ့ ပြောနေတာ။ ဒါ ဘာသာစကား တစ်မျိုးပဲ။ တို့က နားမလည်ရင် စာရွက်နဲ့ ရေးပြီး မေးလို့ရတယ်"။
ပြီးတော့ ပြတိုက်မှာ "Visual Aids" (ရုပ်ပုံပြ ညွှန်ကြားချက်များ) ထားရှိဖို့ စီစဉ်လိုက်တယ်။ ဝန်ထမ်းတွေကိုလည်း အခြေခံ လက်သင်္ကေတ (Basic Sign Language) သင်တန်း ပေးလိုက်တယ်။
နောက်တစ်ခေါက် အဲဒီအဖွဲ့ လာတဲ့အခါ၊ မသီတာက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ လက်သင်္ကေတနဲ့ "မင်္ဂလာပါ" လို့ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ ဧည့်သည်တွေက အံ့သြပြီး အရမ်းဝမ်းသာသွားကြတယ်။ သူတို့ကြားမှာ "စကားလုံး" မရှိပေမယ့် "နားလည်မှု" (Understanding) ဆိုတဲ့ တံတားကြီး ထိုးပြီးသား ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါဟာ "Case-2560" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "ကာယဝိညတ်ကို နားလည်ခြင်းသည် နှလုံးသားတံခါးကို ဖွင့်ခြင်းဖြစ်သည်" ဆိုတာ သက်သေပါပဲ။
ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ကာယဝိညတ် နှင့် သင်္ကေတစကားများ" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။
(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: ဆက်သွယ်မရလို့ စိတ်ညစ်ရတာ၊ နားလည်မှု လွဲမှားတာ၊ ရုပ်တရားတွေ လှုပ်ရှားရုန်းကန်ရတာတွေဟာ ဒုက္ခသစ္စာပါ။
(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက "ငါ့စကားကို နားထောင်ရမယ်" ဆိုတဲ့ မာန၊ သူတစ်ပါးကို နားမလည်နိုင်တဲ့ မောဟတွေဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။
(၃) နိရောဓသစ္စာ: အထင်အမြင်လွဲမှားမှုများ ကင်းစင်ပြီး၊ နှလုံးသားချင်း ဆက်သွယ်နိုင်သော၊ ငြိမ်းချမ်းသော နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို မျက်မှောက်ပြုတာဟာ နိရောဓသစ္စာပါ။
(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: သတိဖြင့် လှုပ်ရှားခြင်း (ကာယဂတာသတိ)၊ သူတစ်ပါးကို စာနာနားလည်ခြင်း၊ ကောင်းသော ကာယဝိညတ်ကို ဖြစ်စေခြင်း (သမ္မာကမ္မန္တ) တို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။
ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၁၇) ရက်၊ လက်သင်္ကေတပြ ဘာသာစကားနေ့ အထိမ်းအမှတ် (အကြို) အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး ကိုယ်နှုတ်အမူအရာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကြပါစေ"။ စကားလုံးဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ သင်္ကေတဖြင့်သော်လည်းကောင်း မေတ္တာတရားကို သယ်ဆောင်နိုင်ကြပြီး၊ အားလုံးနှင့် သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်ရင်း "အမတ နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka
ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum
စက်တင်ဘာလ (၁၇) ရက်၊ ၂၀၂၃
