Day: 078 | ၁၈ မတ် ၂၀၂၄ | ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်း (ပံသုကူသင်္ကန်းနှင့် စိတ်ဓာတ်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး) | ဝိနည်း၊ ပံသုကူ | Recycling Science

Day: 078 | ၁၈ မတ် ၂၀၂၄ | ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်း (ပံသုကူသင်္ကန်းနှင့် စိတ်ဓာတ်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး) | ဝိနည်း၊ ပံသုကူ | Recycling Science

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခုနှစ်၊ မြန်မာကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ (၁၈) ရက်နေ့၊ ဒီကနေ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ ကမ္ဘာ့ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းနေ့ (Global Recycling Day) အခါသမယမှာ တရားနာလာကြတဲ့ သူတော်ကောင်းများအားလုံး၊ မကြာမီ ကျရောက်မည့် ကမ္ဘာ့ကဗျာနေ့ကိုလည်း ကြိုဆိုသောအားဖြင့် မိမိတို့၏ ဘဝကို အကောင်းဆုံးသော ကဗျာတစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိအောင် ဖန်တီးနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... "အမှိုက်က ရွှေဖြစ်" ဆိုတဲ့ စကားကို ကြားဖူးကြမှာပါ။ လူတွေ စွန့်ပစ်လိုက်တဲ့ အရာတွေကို ပြန်လည် သန့်စင်လိုက်ရင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်လာသလို၊ ငါတို့ရဲ့ ဘဝမှာ ရှိနေတဲ့ အတိတ်က အမှားတွေ၊ အကုသိုလ် အညစ်အကြေးတွေကိုလည်း ဝိပဿနာ စက်ရုံကြီးထဲ ထည့်ပြီး ကုသိုလ်ရွှေတုံးတွေ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်လို့ ရပါတယ်။

ဒီတော့ကာ အင်မတန် လက်တွေ့ကျတဲ့ ဒီတရားတော်ကို မနာယူခင်မှာ၊ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို အရင်ဆုံး သန့်ရှင်းရေး လုပ်ကြည့်ကြရအောင်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို သက်သောင့်သက်သာ ထားပြီး မျက်စိလေး မှိတ်ထားလိုက်ပါ။ ဒီကနေ့ဟာ "ပံသုကူ (Pamsukula)" လို့ခေါ်တဲ့ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းကို အသုံးပြုခြင်း အကြောင်း ဟောမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ မိမိတို့ စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မကောင်းတဲ့ အတွေးတွေ၊ အတိတ်က အနာတရတွေကို "အမှိုက်" လို့ သဘောထားပြီး ရှုမှတ်ကြည့်ကြစို့။ "ငါ့ စိတ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ လောဘ၊ ဒေါသ အမှိုက်တွေကို ထွက်လေနဲ့ အတူ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပါမယ်။ ဝင်လေနဲ့အတူ သန့်ရှင်းတဲ့ ဓာတ်ကို ပြန်သွင်းပါမယ်" လို့ နှလုံးသွင်းပြီး ဝင်လေထွက်လေကို အေးအေးဆေးဆေးလေး ရှုမှတ်ပေးပါ နော်။

 "အရှင်ဘုရား... အကုသိုလ် ဆိုတာ မကောင်းဘူးလေ၊ အဲဒါကို ပြန်သုံးလို့ ရပါ့မလား" တဲ့။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ "ကြာပန်း" ဟာ ရွှံ့ညွန်ထဲက ပေါက်ဖွားလာတာပါ။ ရွှံ့ညွန် (အမှိုက်) မရှိရင် ကြာပန်း (အလှတရား) မရှိနိုင်ပါဘူး။ ထို့အတူပါပဲ၊ ငါတို့ မှားခဲ့ဖူးတဲ့ အမှားတွေ (Mistakes) ဟာ၊ ငါတို့ရဲ့ ပညာဉာဏ် (Wisdom) အတွက် အကောင်းဆုံး မြေဩဇာတွေပါပဲ။ အမှားကို အမှားမှန်း သိပြီး ပြင်ဆင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်ဟာ "အမှိုက်ကို ရွှေဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာ" ပါပဲ။ ကဲ... စိတ်အမှိုက်တွေကို ဖယ်ရှားရင်း တည်ငြိမ်အောင် ဆက်လက် ရှုမှတ်နေလိုက်ပါ။

ကဲ... မိမိတို့ရဲ့ စိတ်အစဉ်မှာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုလေး ရလာပြီ ဆိုရင်တော့၊ ဒီကနေ့ ခေတ်သစ် ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်း သိပ္ပံ (Recycling Science) နဲ့ မြတ်စွာဘုရားရှင် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့တဲ့ "ပံသုကူ သင်္ကန်း" အကြောင်းအရာတွေကို ချိန်ထိုးပြီး (Method #53) စက်ရုံ လုပ်ငန်းစဉ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ် လေ့လာကြည့်ကြစို့။

ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာနဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်း (Industrial Science) မှာ ကြည့်မယ်ဆိုရင်... "Recycling Process" (ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်) ဆိုတာ အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်ရတဲ့ စနစ်ကြီး တစ်ခုပါ။

၁။ Collection (စုဆောင်းခြင်း): အမှိုက်တွေကို လိုက်ကောက်တယ်။

၂။ Sorting (ခွဲခြားခြင်း): ပလပ်စတစ်၊ သံ၊ ဖန် စသဖြင့် အမျိုးအစား ခွဲတယ်။

၃။ Processing (ပြုပြင်ခြင်း): အပူပေးတာ၊ အရည်ကျိုတာ၊ ဆေးကြောတာတွေ လုပ်တယ်။

၄။ Manufacturing (ထုတ်လုပ်ခြင်း): နောက်ဆုံးမှာ ပစ္စည်းသစ် (New Product) အဖြစ် ပြန်ထွက်လာတယ်။

ဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကြောင့် ကမ္ဘာမြေကြီး သန့်ရှင်းသလို၊ သယံဇာတတွေလည်း အများကြီး သက်သာသွားပါတယ်။

ဒါကို မျက်စိထဲ မြင်အောင် ထပ်ပြောရရင်... မြတ်စွာဘုရားရှင် လက်ထက်တော်က ရဟန်းတော်တွေ ဝတ်တဲ့ "ပံသုကူ သင်္ကန်း" ဆိုတာ ဒီ Recycling သဘောတရား အတိုင်းပါပဲ။

၁။ Collection: လူတွေက အသုဘ (အလောင်းကောင်) တွေကို ထုပ်ပြီး သုသာန်မှာ စွန့်ပစ်လိုက်တဲ့ အဝတ်စုတ်တွေကို ရဟန်းတွေက သွားကောက်ပါတယ်။ (ဒါဟာ အညစ်ပတ်ဆုံး အမှိုက်ပါ)။

၂။ Sorting: အဲဒီ အဝတ်တွေထဲက သွေးစွန်းတဲ့ နေရာ၊ ဆွေးမြေ့တဲ့ နေရာတွေကို ဖယ်ရှားပြီး၊ သုံးလို့ရတဲ့ အပိုင်းစတွေကို ရွေးထုတ်ပါတယ်။

၃။ Processing: ရလာတဲ့ အဝတ်စတွေကို လျှော်ဖွပ်တယ်၊ သစ်ခေါက်ရည်နဲ့ ဆိုးတယ် (Dyeing process)၊ အပ်နဲ့ ပြန်ချုပ်တယ်။

၄။ Manufacturing: နောက်ဆုံးမှာ ဘုရင်တွေတောင် ရှိခိုးရတဲ့၊ အင်မတန် တန်ဖိုးရှိတဲ့ "ရဟန်းသင်္ကန်း" (Holy Robe) အဖြစ် ပြောင်းလဲ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

အညစ်ပတ်ဆုံး အလောင်းကောင် အဝတ်ကနေ၊ အမြတ်ဆုံး သင်္ကန်း ဖြစ်လာတာဟာ "Material Transformation" (ရုပ်ဝတ္ထု အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း) ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပါပဲ။

 ရုပ်ဝတ္ထုတွေကို Recycle လုပ်လို့ ရသလို၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ (Psychological Recycling) ကိုလည်း လုပ်လို့ ရပါတယ်။ အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေတဲ့ စိတ်ခံစားမှု (Toxic Emotions) တွေကို စွမ်းအင် (Energy) အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တာပါ။ ဥပမာ- "ဒေါသ" ဆိုတဲ့ အပူစွမ်းအင်ကို "ဝီရိယ" ဆိုတဲ့ ကြိုးစားမှု စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာမျိုးပါ။ စက်ရုံမှာ အမှိုက်ကို လောင်စာ (Fuel) အဖြစ် သုံးပြီး လျှပ်စစ် ထုတ်သလို၊ ငါတို့ကလည်း အတိတ်က ဒုက္ခတွေကို လောင်စာ လုပ်ပြီး "ဉာဏ်ပညာ မီးလုံး" တွေ လင်းအောင် ထွန်းညှိရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီတော့ သူတော်ကောင်းတို့ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ကြစို့။ ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာက အမှိုက်ကို ရွှေဖြစ်အောင် လုပ်နေတဲ့ အချိန်မှာ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော်ကတည်းက သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ရှင် မြတ်စွာဘုရားရှင်ဟာ "အကုသိုလ်ကို ကုသိုလ် ဖြစ်အောင် အသုံးချနည်း" ကို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် "သကဒါဂါမိမဂ်" (Once-Returner) အဆင့် ရောက်သွားတဲ့ အရိယာတွေဟာ ရာဂနဲ့ ဒေါသ ဆိုတဲ့ အမှိုက်ကြမ်းကြီးတွေကို အတော်အတန် သန့်စင် (Process) ပြီးသား ဖြစ်သွားကြပါတယ်။ ကိုင်း... ဆက်လက်ပြီးတော့ ဘဝအမှိုက်တွေကို ဘယ်လို Recycle လုပ်မလဲ ဆိုတဲ့ ဝိပဿနာ စက်ရုံလည်ပတ်ပုံကို အသေးစိတ် ချိန်ထိုး ကြည့်ကြရအောင်...

မိမိတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အမှားတစ်ခု လုပ်မိလို့ နောင်တရတဲ့ အချိန်၊ သို့မဟုတ် သူတစ်ပါးက စော်ကားလိုက်လို့ ဒေါသထွက်တဲ့ အချိန်မှာ ခန္ဓာကိုယ် စက်ရုံကြီးထဲမှာ Recycling လုပ်ငန်းစဉ် (Method #53) ဘယ်လို အလုပ်လုပ်သလဲ ဆိုတာကို သတိ (Sati) နဲ့ အဏုစိတ် စောင့်ကြည့်ကြစို့။

အဆင့် (၁) Collection (အမှိုက် လက်ခံရရှိခြင်း):

မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် ဆိုတဲ့ တံခါး (၆) ပေါက်ကနေ အာရုံအမှိုက် (Sensory Input) တွေ ဝင်လာပါတယ်။ ဥပမာ- "ဆဲသံ" တစ်ခု ကြားလိုက်တယ်။ ဒါဟာ Raw Material (ကုန်ကြမ်း) အမှိုက်ပါပဲ။

အဆင့် (၂) Sorting (ခွဲခြား စစ်ဆေးခြင်း):

သာမန်လူ (Unskilled Worker) ကတော့ အဲဒီ အမှိုက်ကို "ငါ့ကို ဆဲတာပဲ" ဆိုပြီး အိမ်ထဲ သိမ်းထားလိုက်လို့ အပုပ်နံ့ ထွက်ပါတယ်။

ဝိပဿနာ ယောဂီ (Skilled Worker) ကတော့ ချက်ချင်း ခွဲခြား (Dhamma-vicaya) လိုက်ပါတယ်။ "ဒါက အသံ (ရုပ်)၊ ဒါက ကြားတဲ့ စိတ် (နာမ်)။ ဒီအထဲမှာ ငါ မပါဘူး" လို့ အမှိုက် နဲ့ ငါ ကို ခွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်။

အဆင့် (၃) Processing (အပူပေး သန့်စင်ခြင်း):

အဲဒီနောက် "တပ" (Tapa - အားထုတ်မှု) ဆိုတဲ့ ဝိပဿနာ မီးဖိုကြီးထဲ ထည့်ပြီး ရှုမှတ်လိုက်ပါတယ်။ "ကြားတယ်... ကြားတယ်... ပျက်တယ်... ပျက်တယ်"။ အဲဒီလို ရှုမှတ်လိုက်တဲ့ အခါ၊ "ဒေါသ" ဆိုတဲ့ အဆိပ်အတောက်တွေ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး၊ "အနိစ္စ (မမြဲခြင်း)" ဆိုတဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့ ဓာတ်သဘောလေးပဲ ကျန်ရစ်ပါတော့တယ်။ ဒါဟာ အမှိုက်ကို မီးရှို့ပြီး စွမ်းအင် ထုတ်လိုက်တာပါပဲ။

အဆင့် (၄) Manufacturing (တန်ဖိုးရှိ ပစ္စည်း ထွက်လာခြင်း):

နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီ ဖြစ်စဉ်ကနေ "ဉာဏ်ပညာ (Panna)" ဆိုတဲ့ ရွှေတုံးကြီး ထွက်လာပါတယ်။ "ဪ... လောကကြီးက ဒီလိုပါလား။ ဘာမှ တွယ်တာစရာ မရှိပါလား" ဆိုတဲ့ အသိဉာဏ် ရလိုက်ပါတယ်။ ဆဲတဲ့သူကိုတောင် "သူလည်း ဒုက္ခရောက်နေရှာတာပဲ" ဆိုပြီး မေတ္တာ (Compassion) ထားနိုင်လာပါတယ်။ ဒါဟာ အမှိုက် (ဒေါသ) ကနေ ရွှေ (မေတ္တာ/ပညာ) ဖြစ်သွားတဲ့ ဖြစ်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေရာမှာ သူတော်ကောင်းတို့ အထူး သတိပြုရမယ့် အချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ မဟာသရဏဂုံတော်ကြီးရဲ့ တရားအနှစ်သာရ အပိုဒ်ရေ ၂၃၂ (Verse 232) မှာ လာရှိတဲ့အတိုင်း "သကဒါဂါမိမဂ်" ဉာဏ်ကို ဆိုက်ရောက်သွားတဲ့ အရိယာ သူတော်စင်ကြီးတွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဒီ Recycling လုပ်ငန်းစဉ်ဟာ အလွန် လျင်မြန်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ "ကာမရာဂ" နဲ့ "ဗျာပါဒ (ဒေါသ)" အကြမ်းစားကြီးတွေကို (Gross Defilements) လုံးဝ ဖယ်ရှားပြီးသား ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ သူတို့ရဲ့ စိတ်စက်ရုံကြီးဟာ အလွန် သန့်ရှင်းနေပါတယ်။ အမှိုက်ဝင်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း ဓာတ်မြေဩဇာ အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိကြပါတယ်။

ဘယ်လိုမှတ်ရမလဲ ဆိုရင်... လက်တွေ့ အလုပ်ပေး အနေနဲ့ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ မကောင်းတဲ့ အတွေး (အကုသိုလ်) ပေါ်လာတိုင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ "ဟာ... အမှိုက်တွေ လာပြန်ပြီ" လို့ မတွေးဘဲ၊ "ကုန်ကြမ်းတွေ ရောက်လာပြီ၊ ကုသိုလ် ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်" လို့ တွေးပါ။ ဒေါသ ဖြစ်ရင် "ဒေါသကို ကြည့်ပြီး သည်းခံခြင်း ပါရမီ ဖြည့်မယ်"။ လောဘ ဖြစ်ရင် "လောဘကို ကြည့်ပြီး အနိစ္စ ဉာဏ် ရယူမယ်"။ အဲဒီလို ရှုမြင်တာဟာ "အမှိုက်ကောက်တဲ့ ပံသုကူ ယောဂီ" နဲ့ တူပါတယ်။

အဲဒီလို ရှုမှတ်နေရင်းနဲ့ နောက်တစ်ဆင့် တက်ပြီး သဿတဒိဋ္ဌိ (မြဲတယ်လို့ ယူဆတဲ့ အမြင်) ကို ဖြုတ်ကြစို့။ အမှိုက်ဆိုတာလည်း မမြဲဘူး၊ ရွှေဆိုတာလည်း မမြဲဘူး။ ပြောင်းလဲနေတဲ့ ဖြစ်စဉ် (Process) သက်သက်ပဲ။ "ဩော်... အကောင်း အဆိုး အားလုံးဟာ အနိစ္စ ပါလား" လို့ မြင်လိုက်ရင် သဿတဒိဋ္ဌိ ပြုတ်ကျသွားပါပြီ။

ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ (ပြတ်တောက်တယ်၊ အကြောင်းအကျိုး မရှိဘူးလို့ ယူဆတဲ့ အမြင်) ကို ဖြုတ်ဖို့ ဆိုရင်တော့... အကုသိုလ်ကို ဒီအတိုင်း ထားရင် အကျိုးမပေးဘဲ ပျောက်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ ပြန်လည် ပြုပြင် (Recycle/Transform) လိုက်မှသာ ကုသိုလ် အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကောင်းကျိုး ပေးမှာ ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို နားလည်လိုက်ရင် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ အမြစ်ပြတ်သွားပါတယ်။

တရားရှုမှတ်ကာစမှာတော့ "ပူရင် ပူတယ်" လို့ ဆရာသမားတွေ ညွှန်ပြတဲ့ ဉာဏ်ကို မှီပြီး ပညတ်ကိုခွာကာ ပရမတ်ကို ရှုရပါတယ်။ ဉာဏ်ရင့်လာတဲ့ အခါမှာတော့ မိမိခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာအမှိုက်ပဲ ဝင်လာ ဝင်လာ၊ အလိုလို သန့်စင်ပြီးသား ဖြစ်သွားတဲ့ (Self-purifying) ဓမ္မအစဉ်တွေသာ ဖြစ်နေပါလားလို့ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်း သိမြင်လာပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို ဒိဋ္ဌိသုံးပါးလုံး ကွာကျသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့၊ ဘဝမှာ အမှိုက်ဟူ၍ မရှိတော့ဘဲ၊ အရာရာကို တန်ဖိုးရှိအောင် ဖန်တီးနိုင်သူ ဖြစ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီသဘောတရားတွေကို လက်တွေ့ဘဝမှာ ပိုပြီး ပီပြင်သွားအောင် သွာဂတ ဓာတ်တော်တိုက် ပြတိုက်ကြီးမှာ တကယ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ်ကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ပြတိုက်ကြီးရဲ့ ဥယျာဉ်ခြံမြေ ဌာနမှာ ကိုလှိုင် ဆိုတဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ ကိုလှိုင်ဟာ အရင်တုန်းက ထောင်ကျဖူးတဲ့ လူမိုက်ဟောင်း တစ်ယောက်ပါ။ သူ့ရဲ့ အတိတ်က "လူမှုရေး အမှိုက် (Social Garbage)" လို့ ပတ်ဝန်းကျင်က သတ်မှတ်ခံထားရသူပါ။ သူ ပြတိုက်မှာ အလုပ်ဝင်စက ဘယ်သူကမှ သူ့ကို အဖတ်မလုပ်ကြပါဘူး။ ကိုလှိုင် ကိုယ်တိုင်လည်း "ငါက လူဆိုးကောင်ပဲ၊ ငါ့ဘဝက ပြင်မရတော့ပါဘူး" ဆိုပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေပါတယ်။

တစ်နေ့တော့ ကိုလှိုင်ဟာ အလုပ်ထွက်ဖို့ စာတင်ပါတယ်။ ပြတိုက်တာဝန်ခံ ကိုမင်း က သူ့ကို ခေါ်တွေ့ပြီး "ကိုလှိုင်... ဘာလို့ ထွက်ချင်တာလဲ" လို့ မေးပါတယ်။ ကိုလှိုင်က "ကျွန်တော့်လို အမှိုက်ကောင်က ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ နေရာနဲ့ မတန်ပါဘူးဗျာ" လို့ ဖြေပါတယ်။ အဲဒီအခါ ကိုမင်းက ပြုံးပြီး ပြတိုက်ရဲ့ အခြေခံ စည်းမျဉ်း မူဝါဒ အမှတ် ၁၅၊ အပိုဒ်ခွဲ ၁၅.၄ (Pol 15, Art 15.4) ဖြစ်တဲ့ "စွန့်ပစ်ပစ္စည်း စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး (Waste Management & Human Resource Recovery)" မူဝါဒ စာအုပ်ကို ဖွင့်ပြပါတယ်။

ကိုမင်းက ကိုလှိုင်ကို ဥယျာဉ်ထဲ ခေါ်သွားပြီး မြေဆွေးပုံကို လက်ညှိုးထိုးပြပါတယ်။ "ကိုလှိုင်... ကြည့်စမ်း။ ဒီ သစ်ရွက်ခြောက်တွေ၊ အမှိုက်တွေက နံတယ်၊ ညစ်ပတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဒါတွေကို မလွှင့်ပစ်ဘူး။ စနစ်တကျ ပြန်ပြုပြင် (Recycle) လိုက်တဲ့ အခါ၊ ဒီပန်းပင်တွေ လှပဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး မြေဩဇာ (Compost) ဖြစ်သွားတယ်။ မင်းရဲ့ အတိတ်က အမှားတွေဟာ ဒီအမှိုက်တွေနဲ့ တူတယ်။ မင်းသာ ပြုပြင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင်၊ မင်းရဲ့ အတိတ်ဟာ မင်းရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အကောင်းဆုံး ခွန်အား ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ပြတိုက်က မင်းကို အမှိုက်လို့ မမြင်ဘူး၊ ပြန်လည် သန့်စင်ထားတဲ့ ရွှေလို့ မြင်တယ်" လို့ နှိုင်းယှဉ် (Method #53) ပြီး အားပေးလိုက်ပါတယ်။

ကိုမင်းရဲ့ စကားဟာ ကိုလှိုင်ရဲ့ နှလုံးသားကို ကိုင်လှုပ်လိုက်ပါတယ်။ "ပံသုကူ သင်္ကန်းလိုပါပဲ ကိုလှိုင်။ ဘုရားရှင်က စွန့်ပစ်အဝတ်ကို ကောက်ပြီး သင်္ကန်းချုပ်တယ်။ မင်းလည်း မင်းဘဝကို ပံသုကူ ကောက်ပြီး ဘဝသစ် (New Product) ပြန်ချုပ်ပါ" လို့ လမ်းညွှန်ပါတယ်။ ကိုလှိုင်ဟာ အဲဒီနေ့ကစပြီး သူ့ရဲ့ အတိတ်ကို နောင်တရနေမယ့်အစား၊ အလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်၊ တရားကို ကြိုးစားမှတ်ရင်း လုံးဝ လူသစ် ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။

ဒီဖြစ်စဉ် "Case-2478" ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့၊ ကိုလှိုင်ဟာ ပြတိုက်မှာ အလုပ်အကြိုးစားဆုံး၊ စိတ်ထား အကောင်းဆုံး ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာပါတယ်။ သူ့ရဲ့ "အမှိုက်ဘဝ" ဟာ "ရွှေဘဝ" အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ ဒါဟာ ဓမ္မရဲ့ Recycling စွမ်းအားပါပဲ။ ဟုတ်လား... သူတော်ကောင်းတို့ရေ...။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... အခုဟောခဲ့တဲ့ ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းနဲ့ ပံသုကူ အကြောင်းအရာတွေကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးကြည့်ကြစို့။ လောကကြီးမှာ ကိုယ့်ရဲ့ အတိတ်က အမှားတွေ၊ အကုသိုလ် အမှိုက်တွေကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲရတာ၊ အားငယ်ရတာ အားလုံးဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" တွေချည်း ဖြစ်နေပါတယ်။ အဲဒီလို ဒုက္ခရောက်အောင် တွန်းပို့နေတဲ့ "ငါက မကောင်းဘူး၊ ငါက အမှိုက်ပဲ" ဆိုတဲ့ ဒေါသ၊ မာန နဲ့၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းကို မသိတဲ့ အဝိဇ္ဇာ တရားတွေဟာ ဒီဆင်းရဲကို ဖြစ်စေတဲ့ "သမုဒယသစ္စာ" ဖြစ်ပါတယ်။ ဟုတ်လား... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။

အဲဒီလို အားငယ်စိတ်တွေ၊ အညစ်အကြေးတွေ အကြွင်းမဲ့ ချုပ်ငြိမ်းသွားပြီး၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်တဲ့ စိတ်သစ်လူသစ် ဖြစ်သွားတဲ့အခါ ရရှိလာတဲ့ ဓာတ်သဘောဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီလို ငြိမ်းအေးသွားဖို့အတွက် အကုသိုလ် ဖြစ်တိုင်း "ပြုပြင်မယ်၊ ရှုမှတ်မယ်" လို့ သတိ၊ ပညာဖြင့် အဖန်ဖန် အထပ်ထပ် Recycle လုပ်နေတဲ့ ဝိပဿနာ ကျင့်စဉ် လမ်းကြောင်းကြီးဟာ "မဂ္ဂသစ္စာ" ဖြစ်ပါတယ်။ သစ္စာလေးပါး စိုက်သွားပြီ၊ ကိုက်ညီသွားပြီ ဆိုရင်တော့ တို့တစ်တွေရဲ့ သန္တာန်မှာ အကုသိုလ် အမှိုက်များ ကင်းစင်ပြီး ရွှေရောင် တောက်ပတဲ့ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီတော့ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... အမှိုက်ဆိုတာ နေရာမှားနေတဲ့ ရွှေပါပဲ။ မိမိတို့ရဲ့ ဘဝမှာ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အခက်အခဲတွေ၊ အမှားတွေ၊ အကုသိုလ်တွေကို အလကား မဖြစ်စေဘဲ၊ ဝိပဿနာ စက်ရုံထဲ ထည့်ပြီး ကုသိုလ် ဉာဏ်ပညာ အဖြစ် ပြောင်းလဲ အသုံးပြုသွားကြပါလို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။

ဒီကနေ့ ကမ္ဘာ့ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းနေ့မှာ ဟောကြားခဲ့တဲ့ ဓမ္မအလျှောက် အားလုံးပဲ စိတ်ချမ်းသာကြပါစေ၊ ကိုယ်ကျန်းမာကြပါစေ၊ ဘဝအမှိုက်များကို ဖယ်ရှားပြီး တန်ဖိုးရှိသော လူသားများ ဖြစ်ကြပါစေ၊ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ လှပသော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်၍ ဒုက္ခခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ကြပါစေ လို့ ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ၁၈ မတ် ၂၀၂၄

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.