နေ့ရက် - မေလ (၂၆) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-146) စိတ်၏ အမြန်နှုန်း (The Speed of Mind & Citta-kkhana)

 

နေ့ရက် - မေလ (၂၆) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-146) စိတ်၏ အမြန်နှုန်း (The Speed of Mind & Citta-kkhana)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မပိဋကတ် (စိတ္တက္ခဏ)၊ အဋ္ဌသာလိနီ အဋ္ဌကထာ

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Processing Speed (CPU Clock Speed) & Time Perception (ကွန်ပျူတာ တွက်ချက်မှု အမြန်နှုန်း)

---

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရားရှင်၊ တရားတော်၊ သံဃာတော်တည်းဟူသော ရတနာမြတ်သုံးပါးနှင့်တကွ မိဘဆရာသမားတို့အား ရိုသေမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။ ဤသို့ ရှိခိုးပူဇော်ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် ဘေးရန်ခပ်သိမ်း ကင်းငြိမ်းလွင့်ပျောက်၍ ကောင်းကျိုးလိုအင်ဆန္ဒများ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ပြည့်စုံကြပါစေကုန်သတည်း။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ဒီနေ့ဟာ မေလ (၂၆) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ မနေ့ကတော့ လိပ်ပြာဆိုတာ မရှိကြောင်း၊ စိတ်အစဉ်သာ ရှိကြောင်း ပြောခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့တော့ အဲဒီ "စိတ်" (Mind) ဆိုတဲ့အရာက ဘယ်လောက် မြန်သလဲ၊ ဘယ်လောက် လျင်မြန်တဲ့နှုန်းနဲ့ ဖြစ်ပျက်နေသလဲ ဆိုတာကို "စိတ်၏ အမြန်နှုန်း" (Speed of Mind) ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဆွေးနွေးကြမယ်။

သူတော်ကောင်းတို့... ကွန်ပျူတာတွေ ဘယ်လောက် မြန်တယ်လို့ ထင်သလဲ။ အလင်းရောင်က ဘယ်လောက် မြန်သလဲ။ အဲဒီ အမြန်နှုန်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ စိတ်က နှေးသလား၊ မြန်သလား။ ဘုရားရှင်ရဲ့ အဘိဓမ္မာ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်ရင် စိတ်ရဲ့ အမြန်နှုန်းဟာ တွက်ချက်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှပါတယ်။ ဒီနေ့မှာ ခေတ်သစ် ကွန်ပျူတာ နည်းပညာနဲ့ အဘိဓမ္မာကို နှိုင်းယှဉ်ပြီး စိတ်ရဲ့ သဘောတရားကို အသေးစိတ် ဓာတ်ခွဲကြည့်ကြမယ်။

တရားမဟောခင်မှာ... လျင်မြန်လွန်းတဲ့ စိတ်အစဉ်ကို အမီလိုက်နိုင်ဖို့ဆိုတာ သာမန် သတိလောက်နဲ့ မရပါဘူး။ စိတ်ကို နိုးကြားတက်ကြွနေစေဖို့ လှုပ်ရှားမှု သဘောတရားကို အာရုံပြုတဲ့ "ဝါယောကသိုဏ်း" (Wind Kasina) ကိုပဲ "အမြန်နှုန်း" (Speed/Velocity) သဘောနဲ့ စီးဖြန်းကြရအောင်။

အားလုံးပဲ ခါးလေးမတ်မတ်ထား၊ မျက်လုံးလေး မှိတ်ထားပါ။ လေပြင်းမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ပန်ကာရွက်တွေ လည်နေတာ မြန်လွန်းလို့ အဝိုင်းလိုက် ဖြစ်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကိုသော်လည်းကောင်း အာရုံပြုပါ။ "ဝါယော... ဝါယော... လှုပ်ရှားခြင်း... လှုပ်ရှားခြင်း" လို့ စိတ်ထဲက မှတ်သားပါ။ ငြိမ်သက်နေတယ်လို့ ထင်ရပေမယ့် အတွင်းထဲမှာ တရစပ် လှုပ်ရှားနေတဲ့ သဘောတရားကို ဉာဏ်နဲ့ မြင်အောင် ကြည့်ရင်း (၁) မိနစ်ခန့် ပွားများကြပါစို့။

(ခေတ္တ ငြိမ်သက်ခြင်း)

ကိုင်း... စိတ်ကလေး နိုးကြားတက်ကြွသွားပြီဆိုရင်၊ ဒီအမြန်နှုန်း သဘောတရားကို ခေတ်သစ် ကွန်ပျူတာ သိပ္ပံ (Computer Science) ရှုထောင့်ကနေ လေ့လာကြည့်ကြမယ်။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ခေတ်သစ်နည်းပညာမှာ ကွန်ပျူတာတွေရဲ့ အမြန်နှုန်းကို CPU Clock Speed နဲ့ တိုင်းတာကြတယ်။ ယူနစ်ကတော့ Hertz (ဟတ်ဇ်) ပေါ့။ ဒီနေ့ခေတ် ကွန်ပျူတာတွေက Gigahertz (GHz) အဆင့် ရှိနေပြီ။

1 Hertz ဆိုတာ တစ်စက္ကန့်မှာ တစ်ကြိမ် အလုပ်လုပ်တာ။ 1 Gigahertz ဆိုတာ တစ်စက္ကန့်မှာ အကြိမ်ရေ "၁ ဘီလီယံ" (သန်းတစ်ထောင်) အလုပ်လုပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆိုလိုတာက သူတော်ကောင်းတို့ မျက်တောင် တစ်ခါမခတ်ခင်မှာ ကွန်ပျူတာက အကြိမ်ပေါင်း သန်းထောင်ချီပြီး တွက်ချက်လိုက်ပြီ။

ဒါကြောင့် ကွန်ပျူတာတွေက ဗီဒီယိုတွေ ပြနိုင်တာ၊ ဂိမ်းတွေ ဆော့လို့ ရတာ။ တကယ်တော့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ပေါ်နေတဲ့ ပုံရိပ်တွေဟာ ငြိမ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်စက္ကန့်ကို အကြိမ် (၆၀) လောက် (60 Frames Per Second) ပျောက်လိုက်၊ ပေါ်လိုက် ဖြစ်နေတာ။ မြန်လွန်းလို့ ကျွန်ုပ်တို့ မျက်စိက "ဆက်နေတယ်" လို့ ထင်ရတာ။ ဒါကို "Persistence of Vision" (အမြင်အာရုံ စွဲကျန်ရစ်ခြင်း) လို့ ခေါ်ပါတယ်။

လူ့ဦးနှောက် (Brain) ကျတော့ရော... သိပ္ပံပညာရှင်တွေက အာရုံကြောတစ်ခုကနေ တစ်ခုကို signal ပို့တာ မီလီစက္ကန့် (Milliseconds) လောက် ကြာတယ်လို့ ဆိုတယ်။ ကွန်ပျူတာလောက် မမြန်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဦးနှောက်က "Parallel Processing" (ပြိုင်တူ လုပ်ဆောင်ခြင်း) စနစ်ကို သုံးတဲ့အတွက်၊ တကယ်တမ်း "သိမှု" (Consciousness) ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အမြန်နှုန်းကတော့ တိုင်းတာဖို့ ခက်ခဲလွန်းလှပါတယ်။

ကိုင်း... ပါဠိတော်နဲ့ ညှိကြည့်ရအောင်။ ဘုရားရှင်ရဲ့ အဘိဓမ္မာ တရားတော်မှာ စိတ်ရဲ့ အမြန်နှုန်းကို ဟောထားတာက ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာရှင်တွေတောင် လက်ဖျားခါလောက်ပါတယ်။

အဋ္ဌသာလိနီ အဋ္ဌကထာမှာ ဖွင့်ဆိုထားတာက "လျှပ်စစ်ပြက်တဲ့ အချိန်ကာလလေး တစ်ခုအတွင်းမှာ စိတ်အကြိမ်ပေါင်း ကုဋေတစ်သိန်းမက ဖြစ်ပျက်သွားတယ်" တဲ့။

တစ်စက္ကန့်ကို ကုဋေတစ်သိန်း (Trillions) ဆိုတာ ကွန်ပျူတာတွေရဲ့ Gigahertz ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ပါတယ်။

အဘိဓမ္မာမှာ စိတ်တစ်လုံးရဲ့ သက်တမ်းကို "စိတ္တက္ခဏ" (Mind Moment) လို့ ခေါ်တယ်။ စိတ်တစ်လုံးမှာ အခိုက်အတန့် သုံးခု ရှိတယ်။

၁။ ဥပ္ပါဒ (ဖြစ်ပေါ်ခြင်း - Rising Moment)

၂။ ဌီတိ (တည်ခြင်း - Static Moment)

၃။ ဘင်္ဂ (ပျက်စီးခြင်း - Dissolution Moment)

ဒီသုံးချက် ပေါင်းမှ "စိတ်တစ်လုံး" ဖြစ်တာ။ အဲဒီ စိတ်တစ်လုံးဟာ ချက်ချင်း ပျက်၊ နောက်စိတ်တစ်ခုက ချက်ချင်း အစားထိုး။ အဲဒီလို ဖြစ်ပျက်နေတာ မြန်လွန်းအားကြီးလို့ ပုထုဇဉ်တွေက "ငါ့စိတ်က တစ်ခုတည်းပါလား၊ ငယ်ငယ်က စိတ်က အခုထိ ရှိတုန်းပါလား" လို့ ထင်နေကြတာ။

ဥပမာ - မီးတုတ်ကို ဝိုင်းနေအောင် မွှေ့ယမ်းလိုက်ရင် "မီးစက်ဝိုင်းကြီး" ကို မြင်ရသလိုပါပဲ။ တကယ်တော့ မီးစက်ဝိုင်း ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ မီးတုတ်က နေရာအနှံ့မှာ အစက်အပျောက်လေးတွေ အနေနဲ့ (Discrete Points) ဖြစ်ပြီး ပျက်သွားတာကို မျက်စိက မလိုက်နိုင်လို့ "အဝိုင်းကြီး" (Illusion of Continuity) လို့ မြင်လိုက်ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ "ဘဝ" ဆိုတာလည်း ဒီလိုပါပဲ။ မွေးကတည်းကနေ သေတဲ့အထိ တောက်လျှောက် ရှိနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ "စိတ္တက္ခဏ" လေးတွေ တရစပ် ဖြစ်လိုက် ပျက်လိုက်နဲ့ ဆက်သွားနေတဲ့ ရုပ်ရှင်ကား တစ်ကားလိုပါပဲ။ ပေါ်မလာဘူးလား... ပေါ်လာပါတယ်နော်။

ကိုင်း... ဒီအမြန်နှုန်းကို ဝိပဿနာ ရှုကွက် ထဲမှာ ဘယ်လို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်မလဲ။

စိတ်ရဲ့ ဖြစ်ပျက်မှုက အရမ်းမြန်တော့ ပုထုဇဉ်အနေနဲ့ တစ်လုံးချင်းစီ (Frame by Frame) မြင်ဖို့ မလွယ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ "ပြောင်းလဲမှု" (Change) ကိုတော့ မြင်အောင် ကြည့်လို့ ရပါတယ်။

ဥပမာ - ဒကာကြီးတစ်ယောက် တရားထိုင်ရင်း နားထဲမှာ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်တယ် ဆိုပါစို့။ ပြီးတော့ "ဒါ ဘာအသံလဲ" လို့ တွေးလိုက်တယ်။

သောတဒွါရ နှင့် မနောဒွါရ (စိတ္တက္ခဏ) ရှုကွက်

၁။ ပထမစိတ်: ကြားသိစိတ် (Ear Consciousness)။ (အသံကို ဖမ်းယူချိန်)။

၂။ ဒုတိယစိတ်: သံပဋိစ္ဆိုင်းစိတ် (Receiving)။ (လက်ခံချိန်)။

၃။ တတိယစိတ်: သန္တီရဏစိတ် (Investigating)။ (စုံစမ်းချိန်)။

၄။ စတုတ္ထစိတ်: ဝုဋ္ဌောစိတ် (Determining)။ ("ဒါ ခေါင်းလောင်းသံပဲ" လို့ ဆုံးဖြတ်ချိန်)။

၅။ ဇောစိတ်များ: (Impulsion)။ ("သာယာတယ်/ နားငြီးတယ်" လို့ ခံစားချိန်)။

ဒီဖြစ်စဉ်ကြီး တစ်ခုလုံးက မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာ ပြီးသွားတာ။

ရှုကွက် (အရူခံ) က ဘာလဲ?

"ငါ ကြားတယ်" မဟုတ်ဘူး။

"ဖြစ်ပြီး ပျက်သွားတဲ့ ဖြစ်စဉ်" (Flow of Events) သက်သက်သာ ဖြစ်တယ်။

ရှုဉာဏ် (အရူဉာဏ်) နဲ့ ဘယ်လို မှတ်မလဲ?

အသံကြားလိုက်တဲ့အခါ "ကြားတယ်... သိတယ်"။

ချက်ချင်းပဲ အဲဒီ အသံ ပျောက်သွားတာကို သတိပြုပါ။ "ပျောက်သွားပြီ... သိတယ်"။

နောက်ထပ် "ဘာသံလဲ" လို့ တွေးတဲ့စိတ် ပေါ်လာရင်... "တွေးတယ်... သိတယ်"။

"ခုနက ကြားတဲ့စိတ် မရှိတော့ဘူး။ အခု တွေးတဲ့စိတ်က အသစ်ပါလား" လို့ ခွဲခြားမြင်အောင် ကြည့်ပါ။

မြစ်ရေစီးသလိုပါပဲ။ ခုနက မြင်တဲ့ ရေက အခု ရေ မဟုတ်တော့ဘူး။ စိတ်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ အသစ် အသစ် အစားထိုးနေတာကို မြင်ရင် "နိစ္စ" (မြဲတယ်) ဆိုတဲ့ အယူမှား ပျောက်ပြီး၊ "အနိစ္စ" ဉာဏ် ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။

ကိုင်း... ဒီသဘောတရားတွေကို လက်တွေ့ လုပ်ငန်းခွင်မှာ ဘယ်လို အသုံးချမလဲ ဆိုတာကို Case-2446 ဖြစ်ရပ်မှန်လေးနဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောပြမယ်။ (မှီငြမ်း - Template T246: Digital Archives & Data Processing).

Hswagata ပြတိုက်မှာ "ကိုဆိုင်း" ဆိုတဲ့ IT ဝန်ထမ်းလေး တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက လူငယ်ဆိုတော့ အရမ်း မြန်တယ်။ ကွန်ပျူတာ သုံးရင်လည်း လက်က ဂျာဂျာလည်နေတာပဲ။ သူက "Multitasking" (တပြိုင်နက် အလုပ်များစွာ လုပ်ခြင်း) ကို အရမ်း ဂုဏ်ယူတယ်။

တစ်နေ့တော့ ပြတိုက်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ဓာတ်တော် မှတ်တမ်းဓာတ်ပုံတွေ (High-Resolution Images) ကို Server တစ်ခုကနေ တစ်ခုကို ပြောင်းရွှေ့ (Migration) လုပ်ရတယ်။ ကိုဆိုင်းက စိတ်မြန်လက်မြန်နဲ့ Data Transfer ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်တယ်။ တဖက်မှာလည်း ဂိမ်းဆော့နေတယ်၊ တဖက်မှာလည်း သီချင်းနားထောင်နေတယ်။ သူ့စိတ်က (CPU Usage) ပြည့်နေပြီ။

ရလဒ်က ဘာဖြစ်သလဲဆိုတော့... ကွန်ပျူတာက "Buffer Overflow" (ယာယီမှတ်ဉာဏ် လျှံကျခြင်း) ဖြစ်ပြီး Error တက်သွားတယ်။ ဖိုင်တွေ ကူးတာ မပြီးခင် ရပ်သွားပြီး၊ တချို့ဖိုင်တွေက Corrupt (ပျက်စီး) ဖြစ်ကုန်ရော။ အရေးကြီးတဲ့ မှတ်တမ်းတချို့ ဖွင့်မရ ဖြစ်ကုန်တယ်။

ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ဘုန်းကြီးက Policy 20, Article 20.4 (Digital Accuracy & Data Integrity) အရ သူ့ကို ခေါ်ဆုံးမရတယ်။

"ကိုဆိုင်း... မင်းက မင်းစိတ်ကို ကွန်ပျူတာထက် မြန်တယ် ထင်နေတာလား။ ကွန်ပျူတာတောင် တစ်ခါတည်း အများကြီး ခိုင်းရင် Hang သွားသေးတာပဲ" လို့ ပြောတယ်။

ဘုန်းကြီးက အဘိဓမ္မာ သဘောနဲ့ ရှင်းပြတယ်။ "စိတ်ဆိုတာ တစ်ချိန်မှာ တစ်ခုပဲ လုပ်လို့ ရတယ်။ 'ဧက စိတ္တက္ခဏ' ပဲ ရှိတယ်။ မင်းက ဂိမ်းဆော့လိုက်၊ အလုပ်လုပ်လိုက်နဲ့ ဟိုပြောင်းဒီပြောင်း လုပ်နေတာ (Rapid Switching)။ အဲဒါကြောင့် 'သမာဓိ' (Focus) ပျက်ပြီး အမှားပါသွားတာ" လို့ ဟောတယ်။

ပြီးတော့ Template T246 (Digital Log) မှာ အမှားပြင်ဆင်ချက် ရေးခိုင်းပြီး၊ "Single Tasking Rule" (တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်လုပ်ငန်းသာ) ဆိုတဲ့ စည်းကမ်း ထုတ်လိုက်တယ်။

"အရေးကြီးတဲ့ Data ကိုင်ရင် ဖုန်းပိတ်၊ သီချင်းပိတ်၊ စိတ်ကို Data ပေါ်မှာပဲ ထား။ တစ်ဖိုင်ချင်းစီ စစ်ပြီးမှ လွှတ်" လို့ သင်ပေးလိုက်တယ်။

ကိုဆိုင်းလည်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ "ဪ... ကျွန်တော်က စိတ်အမြန်နှုန်းကို အလွဲသုံးစား လုပ်မိတာကိုး။ စိတ်မြန်တာထက် စိတ်ငြိမ်တာက ပိုအရေးကြီးတာပါလား" ဆိုပြီး ပြုပြင်သွားတယ်။

ကြည့်စမ်း... စိတ်က ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန်၊ "သတိ" နဲ့ မထိန်းချုပ်နိုင်ရင် အမှားတွေ ဖြစ်တတ်တယ် ဆိုတာ ပေါ်မလာဘူးလား... ပေါ်လာပါတယ်နော်။

ကိုင်း... နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ဒီနေ့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး တရားသိမ်းကြစို့။

• ဖြစ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသော၊ တစ်စက္ကန့်လေးမျှပင် မမြဲသော စိတ်အစဉ်သည် "ဒုက္ခသစ္စာ"။ (အနိစ္စသဘောကြောင့် ဒုက္ခမည်၏)။

• မမြဲသော စိတ်ကို "ငါ့စိတ်" ဟု စွဲလမ်းပြီး၊ အာရုံများစွာကို လိုက်လံ ခံစားချင်သော တဏှာ၊ လောဘသည် "သမုဒယသစ္စာ"။

• ဖြစ်လိုက် ပျက်လိုက် ဖြစ်နေသော စိတ်အစဉ် ပြတ်စဲရာ၊ အိုခြင်း နာခြင်း သေခြင်း မရှိတော့သော ငြိမ်းအေးရာ နိဗ္ဗာန်သည် "နိရောဓသစ္စာ"။

• ဖြစ်ပျက်နေသော စိတ္တက္ခဏများကို "ဖြစ်ပျက်" ဟု ရှုမြင်နိုင်သော ဝိပဿနာဉာဏ်၊ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး လမ်းစဉ်သည် "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။

သူတော်ကောင်းတို့ အားလုံးလည်း လျှပ်စစ်ပြက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသော စိတ်၏ ဖြစ်ပျက်မှုများကို ဉာဏ်မျက်စိဖြင့် အမီလိုက်နိုင်ကြပြီး၊ မမြဲသော သင်္ခါရနယ်ပယ်မှ လွတ်မြောက်ကာ မြဲမြံသော နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မှာကြားလိုတာကတော့... ဓမ္မမိတ်ဆွေများအနေဖြင့် စိတ်နှင့် စေတသိက်တို့၏ အလုပ်လုပ်ပုံ အသေးစိတ်၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်ခေတ်တွင် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နည်းများကို ပိုမိုလေ့လာလိုပါက ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Page ဖြစ်သော https://www.facebook.com/siridantamahapalakadailydhammatalk/ တွင် ဝင်ရောက် ဆွေးနွေးနိုင်ပါတယ်လို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။

ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားများအားလုံး စိတ်၏ လျင်မြန်မှုကို ကောင်းသော နေရာ၌သာ အသုံးချနိုင်ကြပါစေ။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

သာဓု... သာဓု... သာဓု။

---

Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

Date: May 26, 2023

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.