Total Pageviews

Sunday, February 1, 2026

Day 27 Jan 27 သန့်ရှင်းရေးနှင့် ကုသိုလ် (Hygiene & Merit: The Science of Sanitation)

 

Day 27 Jan 27 သန့်ရှင်းရေးနှင့် ကုသိုလ် (Hygiene & Merit: The Science of Sanitation)

"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" (၃) ကြိမ်။

"အနန္တော အနန္တ ငါးပါးကို အာရုံပြု၍ ညီညာဖြဖြ ကန်တော့ကြပါစို့။"

"နမော ဗုဒ္ဓဿ၊ နမော ဓမ္မဿ၊ နမော သံဃဿ၊ နမော မာတာပိတုဿ၊ နမော အာစရိယဿ"။

သာသနာတော်နှစ် - ၂၅၆၆ ခုနှစ်၊

ကောဇာသက္ကရာဇ် - ၁၃၈၄ ခုနှစ်၊ ပြာသိုလပြည့်ကျော် (၆) ရက်၊

ခရစ်နှစ် - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၇) ရက်။

"ကိလေသာ အညစ်အကြေး ကင်းစင်တော်မူသဖြင့် စင်ကြယ်မွန်မြတ်သော ကိုယ်တော်မြတ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းသည် နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း အကျင့်ကောင်းဖြစ်သည်ဟု ဟောကြားတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်တော်တို့ကို ဦးထိပ်ထားလျက်... ယနေ့ တရားနာယူကြမည့် သူတော်ကောင်းအပေါင်းတို့သည် ပြင်ပ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောသကဲ့သို့ အတွင်းစိတ်၏ အညစ်အကြေးများကိုပါ သန့်စင်စေနိုင်သော သူတော်ကောင်းများ ဖြစ်ကြပါစေသတည်း။"

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ဒီနေ့ဟာ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၇) ရက်နေ့ကို ရောက်ရှိလို့ လာပါပြီ။ ဦးဇင်းတို့ မနေ့က ဂေါပကစိတ်ထား (Stewardship) အကြောင်း ပြောခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ အဲဒီ စောင့်ရှောက်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ထဲမှာ အခြေခံအကျဆုံးနဲ့ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ "သန့်ရှင်းရေး" (Hygiene) အကြောင်းကို ခေတ်သစ် Microbiology (အဏုဇီဝဗေဒ) နဲ့ ယှဉ်တွဲပြီး ဆွေးနွေးကြရအောင်။

လူတော်တော်များများက "သန့်ရှင်းရေးလုပ်တယ်"၊ "တံမြက်စည်းလှည်းတယ်" ဆိုရင် အောက်ခြေသိမ်း အလုပ်၊ ကုသိုလ် သိပ်မရတဲ့ အလုပ်လို့ ထင်တတ်ကြတယ်။ တရားထိုင်မှ၊ ပုတီးစိပ်မှ ကုသိုလ်ရတယ်လို့ ထင်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဗုဒ္ဓဝိနည်းတော်မှာတော့ "ဝတ်" (Vatta) လို့ခေါ်တဲ့ သန့်ရှင်းရေး ဝတ္တရားမပြုရင် သီလမပြည့်စုံဘူးလို့တောင် ဟောထားပါတယ်။

ဝိနည်းပိဋက၊ စူဠဝဂ္ဂပါဠိတော်၊ ဝတ္တက္ခန္ဓကမှာ ဘုရားရှင် မိန့်ကြားခဲ့တဲ့ စကားတော်ကို နာယူမှတ်သားကြည့်ပါ။

"ဝတ္တံ န ပရိပူရေန္တော၊ သီလံ န ပရိပူရတိ။"

ဒီပါဠိတော်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့...

"ဝတ္တံ" - (ကျောင်းကန်ဘုရား သန့်ရှင်းရေး စသော) ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်ကို၊ "န ပရိပူရေန္တော" - မဖြည့်ကျင့်သောသူသည်၊

"သီလံ" - သီလကို၊ "န ပရိပူရတိ" - မပြည့်စုံစေနိုင်။

ဆိုလိုတာက နေရာထိုင်ခင်း ညစ်ပတ်နေရင် စိတ်လည်း ညစ်နွမ်းမယ်၊ စိတ်ညစ်နွမ်းရင် သတိမကပ်နိုင်ဘူး၊ သတိမကပ်ရင် သီလကျိုးပေါက်လွယ်တယ်။ ဒါကြောင့် "သန့်ရှင်းခြင်းသည် မွန်မြတ်ခြင်း၏ အစ" (Cleanliness is next to Godliness) ဆိုတာ ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်နဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်။

ဒီအချက်ကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာ Microbiology (အဏုဇီဝဗေဒ) နဲ့ Sanitation (သန့်ရှင်းရေးသိပ္ပံ) ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်လိုက်ရင် ပိုပြီး လေးနက်သွားပါလိမ့်မယ်။ ရှေးတုန်းက လူတွေက ရောဂါဆိုတာ နတ်ဆိုးတွေကြောင့် ဖြစ်တယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သိပ္ပံပညာရှင် Louis Pasteur က "Germ Theory" (ရောဂါပိုး သီအိုရီ) ကို ဖော်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါမှ မျက်စိနဲ့ မမြင်ရတဲ့ ဘက်တီးရီးယား (Bacteria)၊ ဗိုင်းရပ်စ် (Virus) တွေက ရောဂါဖြစ်စေတယ်ဆိုတာ သိလာကြတယ်။

သန့်ရှင်းရေး လုပ်တယ်ဆိုတာ "အမြင်လှအောင်" လုပ်တာ သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ "ရောဂါပိုးတွေကို ဖယ်ရှားခြင်း" (Decontamination) ဖြစ်ပါတယ်။ ဖုန်မှုန့်တစ်စက်မှာတင် အဏုဇီဝပိုးမွှား သန်းပေါင်းများစွာ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။ ဓာတ်တော်တွေကို ထိန်းသိမ်းတဲ့နေရာမှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ လက်မဆေးဘဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ရင် လက်မှာကပ်နေတဲ့ အဆီနဲ့ ဘက်တီးရီးယားတွေက ဓာတ်တော်ပေါ်ရောက်သွားပြီး မှိုတက်ခြင်း (Fungal Growth) ကို ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဝိနည်းတော်မှာ သန့်ရှင်းရေးကို အသေးစိတ် ပြဋ္ဌာန်းထားတာဟာ ခေတ်သစ် Hygiene Standard တွေနဲ့ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေပါတယ်။

Caption: ဝိနည်းတော်လာ ဝတ်ပြုခြင်း (Cleaning Duty) နှင့် အဏုဇီဝဗေဒလာ ရောဂါပိုးမွှား ဖယ်ရှားခြင်း (Sanitation) ၏ ဆက်စပ်ပုံ

ဒီသဘောတရားကို စာအုပ်ထဲမှာသာ မထားဘဲ၊ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ လက်တွေ့ ကြုံခဲ့ရတဲ့ Case Study တစ်ခုနဲ့ ယှဉ်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ရအောင်။

Case-2327 လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်ပါ။ ပြတိုက်မှာ စေတနာ့ဝန်ထမ်း လာလုပ်တဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူက ပညာတတ်၊ ဘွဲ့ရ ဆိုတော့ "စာရင်းကိုင်မယ်၊ ဧည့်ကြိုမယ်" လို့ မျှော်လင့်ထားတာ။ ဒါပေမယ့် ဦးဇင်းက သူ့ကို ပထမဆုံး တာဝန်အနေနဲ့ "ဓာတ်တော်ခန်း ကြမ်းတိုက်ခြင်း နှင့် ဖိနပ်စင် သန့်ရှင်းခြင်း" ကို ပေးလိုက်ပါတယ်။

သူက မကျေနပ်ပါဘူး။ "ဦးဇင်း... တပည့်တော်က ဘွဲ့ရပါ။ ဒီလို အောက်ခြေသိမ်း အလုပ်တွေ မလုပ်ချင်ပါဘူး။ ဒါတွေက သန့်ရှင်းရေးသမား အလုပ်ပါ" လို့ စောဒက တက်ပါတယ်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ "မာန" (Ego) က ခံနေတာပါ။ သန့်ရှင်းရေးကို "နိမ့်ကျတဲ့အလုပ်" လို့ မြင်နေတာကိုး။

ဒီနေရာမှာ ဦးဇင်းတို့ရဲ့ Policy 15 (Hygiene & Sanitation), Article 15.2 (Daily Cleaning Ritual) အရ ရှင်းပြရပါတယ်။ သွာဂတပြတိုက်မှာ "သန့်ရှင်းရေးသည် အားလုံး၏ တာဝန်ဖြစ်သည်" (Cleaning is everyone's duty) ဆိုတဲ့ မူဝါဒ ရှိပါတယ်။ ဦးဇင်းက Template T190 (Hygiene & Cleaning Schedule Log) ကို ထုတ်ပြီး သူ့ကို ပညာပေးရပါတယ်။

"ဒကာလေး... သန့်ရှင်းရေး လုပ်တယ်ဆိုတာ အမှိုက်လှည်းတာ သက်သက် မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်စိတ်ထဲက 'မာန' ကိုပါ လှည်းထုတ်တာ ဖြစ်တယ်။ ဘုရားရှင် လက်ထက်က စူဠပန်မထေရ် ဆိုရင် 'ရဇောဟရဏံ' (မြူအညစ်အကြေးကို ပယ်ပါ၏) ဆိုပြီး ပဝါဖြူလေးကို ပွတ်ရင်းနဲ့ ရဟန္တာ ဖြစ်သွားခဲ့တာ။ အညစ်အကြေးကို မြင်အောင်ကြည့်ပြီး ဖယ်ရှားတတ်မှ စိတ်အညစ်အကြေးကိုလည်း ဖယ်ရှားနိုင်မှာ" လို့ ဓမ္မရှုထောင့်က ပြောပြပါတယ်။

သိပ္ပံရှုထောင့်ကလည်း ပြောပြရတယ်။ "ဓာတ်တော်ခန်းက ဖုန်မှုန့်တွေဟာ PM 2.5 တွေပါ။ အဲဒါတွေက ဓာတ်တော်တွေကို ပျက်စီးစေသလို၊ ဘုရားဖူးလာတဲ့ သူတွေရဲ့ အဆုတ်ကိုလည်း ဒုက္ခပေးပါတယ်။ ဒကာလေး ကြမ်းတိုက်လိုက်တာဟာ လူပေါင်းများစွာရဲ့ ကျန်းမာရေးကို ကာကွယ်ပေးလိုက်တာ (Public Health Contribution) ဖြစ်ပါတယ်" လို့ ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီတော့မှ လူငယ်လေးလည်း သဘောပေါက်သွားပါတယ်။ "ဩော်... သန့်ရှင်းရေးဆိုတာ ကုသိုလ်ကြီးပါလား၊ ရောဂါကာကွယ်ရေးလည်း ဟုတ်ပါလား" ဆိုပြီး တံမြက်စည်းကို ရိုရိုသေသေ ကိုင်ပြီး လုပ်ဆောင်ပါတော့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူဟာ အသန့်ရှင်းဆုံး၊ အသပ်ရပ်ဆုံး ဝန်ထမ်းဆုတောင် ရရှိခဲ့ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ဦးဇင်းတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို ပြန်ကြည့်ကြရအောင်။

ကိုယ့်အိမ်၊ ကိုယ့်ဘုရားစင်၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ် သန့်ရှင်းရဲ့လား။

၁။ Kaya-visuddhi (ကိုယ်သန့်ရှင်းခြင်း): ရေချိုးတာ၊ လက်ဆေးတာဟာ ကျန်းမာရေးအတွက် (Hygiene) သာမက၊ စိတ်ကြည်လင်မှုအတွက်ပါ အရေးကြီးပါတယ်။ လက်မဆေးဘဲ ဘုရားမရှိခိုးသင့်ပါဘူး။

၂။ Thana-visuddhi (နေရာသန့်ရှင်းခြင်း): အိမ်မှာ အမှိုက်တွေ ရှုပ်ပွနေရင် စိတ်လည်း ရှုပ်ထွေးနေတတ်ပါတယ်။ "Cluttered space, cluttered mind" (နေရာရှုပ်ရင် စိတ်ရှုပ်တယ်) ဆိုတဲ့ စကား ရှိပါတယ်။ နေရာရှင်းလိုက်တာနဲ့ စိတ်ပါ ရှင်းသွားတာကို ခံစားဖူးကြမှာပါ။

၃။ Citta-visuddhi (စိတ်သန့်ရှင်းခြင်း): အပြင်အညစ်အကြေးကို ရေနဲ့ ဆေးလို့ ရပေမယ့်၊ စိတ်အညစ်အကြေး (လောဘ၊ ဒေါသ) ကိုတော့ "ဓမ္မ" ဆိုတဲ့ ရေနဲ့ပဲ ဆေးလို့ ရပါတယ်။

ဘုရားရှင်က "အာဂန္တုကေဟိ ဥပက္ကိလေသေဟိ" (စိတ်သည် မူလက ကြည်လင်၏၊ ဧည့်သည် ကိလေသာတို့ကြောင့်သာ ညစ်နွမ်းရ၏) လို့ ဟောထားပါတယ်။ ကိုယ့်အိမ်ကို ဧည့်သည်ဆိုးတွေ ဝင်လာပြီး ညစ်ပတ်အောင် လုပ်သွားရင် ပြန်ဆေးကြောရသလို၊ ကိုယ့်စိတ်ကိုလည်း နေ့စဉ် "မေတ္တာ၊ သတိ" ဆိုတဲ့ ဆပ်ပြာတွေနဲ့ ဆေးကြောပေးရပါမယ်။ မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ မျက်နှာသစ်သလို၊ စိတ်ကိုလည်း သစ်ပေးကြပါ။

ဒါကြောင့် ဒီနေ့ကစပြီး...

အိမ်သန့်ရှင်းရေး လုပ်တဲ့အခါ "ငါ အလုပ်လုပ်နေရတယ်" လို့ သဘောမထားဘဲ၊ "ငါ့စိတ်ကို ငါ ဆေးကြောနေတယ်၊ ကုသိုလ်ယူနေတယ်" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။ အမှိုက်တစ်စ လှည်းထုတ်လိုက်တိုင်း "ငါ့စိတ်ထဲက ဒေါသတစ်စ ထွက်သွားပါစေ"၊ ကြမ်းတိုက်တိုင်း "ငါ့စိတ်ကလေး ကြည်လင်ပါစေ" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုပါ။ ဒါဆိုရင် သန့်ရှင်းရေး လုပ်တာဟာ ပင်ပန်းစရာ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ပျော်စရာ "ဝိပဿနာ အလုပ်" တစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။

ယနေ့ ဟောကြားအပ်သော 'သန့်ရှင်းရေးနှင့် ကုသိုလ်' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည် ပြင်ပ ရောဂါပိုးမွှားများကို သန့်ရှင်းရေးဖြင့် ကာကွယ်သကဲ့သို့၊ အတွင်း ကိလေသာပိုးမွှားများကိုလည်း ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် ဖယ်ရှားသန့်စင်ကာ၊ စင်ကြယ်မွန်မြတ်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု" (၃) ကြိမ်။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - Jan 27, 2023

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.

[Facebook Group Invitation]: ဤကဲ့သို့သော သိပ္ပံနှင့် ဓမ္မ ဆက်နွယ်မှုဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို နေ့စဉ် လေ့လာဆွေးနွေးနိုင်ရန် ဦးဇင်းတို့၏ "Hswagata Dhamma & Science Community" Facebook Group သို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါသည်။ https://www.facebook.com/share/g/1AefhUBU85/


Day 26 Jan 26 စောင့်ရှောက်သူ၏ စိတ်ထား (Gopaka) - (The Mindset of a Guardian: Stewardship Management)

 

Day 26 Jan 26 စောင့်ရှောက်သူ၏ စိတ်ထား (Gopaka) - (The Mindset of a Guardian: Stewardship Management)


"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" (၃) ကြိမ်။

"အနန္တော အနန္တ ငါးပါးကို အာရုံပြု၍ ညီညာဖြဖြ ကန်တော့ကြပါစို့။"

"နမော ဗုဒ္ဓဿ၊ နမော ဓမ္မဿ၊ နမော သံဃဿ၊ နမော မာတာပိတုဿ၊ နမော အာစရိယဿ"။

သာသနာတော်နှစ် - ၂၅၆၆ ခုနှစ်၊

ကောဇာသက္ကရာဇ် - ၁၃၈၄ ခုနှစ်၊ ပြာသိုလဆန်း (၅) ရက်၊

ခရစ်နှစ် - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၆) ရက်။

"သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ ကိုးကွယ်ရာ၊ အားထားရာ၊ လဲလျောင်းရာဖြစ်တော်မူသော၊ သာသနာတော်ကြီးကို ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းအား ပုံအပ်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ 'ဓမ္မ' တည်းဟူသော တရားတော်ကိုသာ ဆရာအဖြစ်၊ ဦးဆောင်သူအဖြစ် ထားရှိခဲ့တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဉာဏ်တော်အနန္တကို ဦးထိပ်ထားလျက်... ယနေ့ တရားနာယူကြမည့် သူတော်ကောင်းအပေါင်းတို့သည် 'ငါပိုင်သည်' ဟူသော အတ္တစိတ်ကို စွန့်လွှတ်၍ 'ငါစောင့်ရှောက်ရမည်' ဟူသော ဂေါပကစိတ်ထားဖြင့် သာသနာနှင့် ဘဝကို တန်ဖိုးရှိအောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြပါစေသတည်း။"

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ဒီနေ့ဟာ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၆) ရက်နေ့ကို ရောက်ရှိလို့ လာပါပြီ။ ဦးဇင်းတို့ မနေ့က ရုပ်ဝတ္ထုအပေါ် တွယ်တာတဲ့ တဏှာအကြောင်း ပြောခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ အဲဒီရုပ်ဝတ္ထုတွေကို ပိုင်ဆိုင်သူ (Owner) အနေနဲ့ မဟုတ်ဘဲ၊ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူ (Steward/Guardian) အနေနဲ့ ဘယ်လို စိတ်ထားရမလဲ ဆိုတာကို ဆွေးနွေးကြရအောင်။ ဒါကို ပါဠိလို "ဂေါပက" လို့ ခေါ်ပြီး၊ ခေတ်သစ် စီမံခန့်ခွဲမှုပညာမှာ "Stewardship Management" လို့ ခေါ်ပါတယ်။

မြတ်စွာဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီး မကြာခင်မှာ ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာန ပုဏ္ဏားကြီးက အရှင်အာနန္ဒာကို မေးဖူးပါတယ်။ "အရှင်အာနန္ဒာ... ဘုရားမရှိတော့တဲ့နောက် သံဃာတွေကို ဘယ်သူက ဦးဆောင်သလဲ၊ ဘယ်သူ့ကို ကိုးကွယ်ကြသလဲ" တဲ့။ အဲဒီအခါ အရှင်အာနန္ဒာက ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ် မှာ ဒီလို ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။

"န ခေါ မယံ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ အပ္ပဋိသရဏာ၊ သပ္ပဋိသရဏာ မယံ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ ဓမ္မပဋိသရဏာ။"

ဒီပါဠိတော်ရဲ့ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကတော့...

"ဗြာဟ္မဏ" - ပုဏ္ဏား၊

"မယံ" - ငါတို့သည်၊ "အပ္ပဋိသရဏာ" - ကိုးကွယ်ရာမဲ့၊ ဆရာမဲ့၊ ဦးဆောင်သူမဲ့ ဖြစ်ကုန်သည်၊ "န ခေါ" - မဟုတ်ကုန်။

"မယံ" - ငါတို့သည်၊ "သပ္ပဋိသရဏာ" - ကိုးကွယ်ရာ ရှိကုန်၏။

"ဓမ္မပဋိသရဏာ" - တရားတော်လျှင် ကိုးကွယ်ရာ (မှီခိုရာ/ဦးဆောင်သူ) ရှိကုန်၏။

ဆိုလိုတာက ဘုရားရှင်ဟာ သာသနာကို ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ "ပိုင်ရှင်" အဖြစ် လွှဲမပေးခဲ့ပါဘူး။ "မင်းတို့အားလုံးဟာ ပိုင်ရှင်တွေ မဟုတ်ကြဘူး၊ ဓမ္မကို စောင့်ရှောက်ရမယ့် ဂေါပက (Guardians) တွေသာ ဖြစ်ကြတယ်" ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ပေးခဲ့တာပါ။

ဒီအချက်ကို ခေတ်သစ် စီမံခန့်ခွဲမှုပညာ Stewardship Theory (ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူ သီအိုရီ) နဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင် အလွန် တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ စီးပွားရေးလောကမှာ "Agency Theory" နဲ့ "Stewardship Theory" ဆိုပြီး နှစ်မျိုး ရှိပါတယ်။

  • Agency Theory (ကိုယ်စားလှယ်ဝါဒ) မှာ လူတွေဟာ "အတ္တ" (Self-interest) နဲ့ အလုပ်လုပ်ကြတယ်။ သူဌေးမကြည့်ရင် ခိုးမယ်၊ ကိုယ့်အကျိုးအမြတ်ကို ကြည့်မယ်။

  • Stewardship Theory (စောင့်ရှောက်သူဝါဒ) မှာတော့ လူတွေဟာ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ကိုယ့်ရည်မှန်းချက်လို သဘောထားပြီး၊ "ငါမပိုင်ပေမယ့်၊ ငါ့တာဝန်ပဲ" ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ သစ္စာရှိရှိ (Fiduciary Duty) ဆောင်ရွက်ကြပါတယ်။
    ဥပမာ - ပြတိုက်မှူး တစ်ယောက်ဟာ ဓာတ်တော်တွေကို မပိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ပိုင်ရှင်ထက် ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူဟာ "Steward" (ထိန်းသိမ်းသူ) ဆိုတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားလို့ပါပဲ။ ပိုင်ရှင် (Owner) က "ငါ့သဘော" လို့ လုပ်ချင်လုပ်မယ်၊ ဒါပေမယ့် စောင့်ရှောက်သူ (Steward) ကတော့ "စည်းကမ်းအတိုင်း" (According to Law/Dhamma) ပဲ လုပ်ရပါတယ်။ ဗုဒ္ဓသာသနာမှာ ရဟန်းတွေ၊ လူဒါယကာတွေ အားလုံးဟာ သာသနာပိုင်ရှင်တွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ သာသနာစောင့် (Sasana-Gopaka) တွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။

Caption: ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ဖြင့် ချုပ်ကိုင်ခြင်း (Ownership) နှင့် တာဝန်ယူစိတ်ဖြင့် မမောပိုက်ဘဲ စောင့်ရှောက်ခြင်း (Stewardship) ကွာခြားချက်

ဒီသဘောတရားကို စာအုပ်ထဲမှာသာ မထားဘဲ၊ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ လက်တွေ့ ကြုံခဲ့ရတဲ့ Case Study တစ်ခုနဲ့ ချိတ်ဆက်ကြည့်ရအောင်။

Case-2326 လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်ပါ။ ပြတိုက် ကော်မတီဝင် လူကြီးတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူက စေတနာ အရမ်းကောင်းပေမယ့် "Ownership Bias" (ပိုင်ရှင်စိတ်) လွန်ကဲနေပါတယ်။ သူက "ငါ ဒီလောက် လုပ်ပေးထားတာ၊ ငါ့သဘောပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဆိုပြီး ဝန်ထမ်းတွေကို အမိန့်ပေးတာ၊ ဓာတ်တော်တွေကို သူ့သဘောနဲ့သူ နေရာရွှေ့တာ၊ သူ့မိတ်ဆွေတွေကို အချိန်မရွေး ဝင်ခွင့်ပေးတာတွေ လုပ်ပါတယ်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ "ပြတိုက်ဟာ ငါ့အိမ်" လို့ ထင်နေတာပါ။

ဒါပေမယ့် ပြတိုက်ဆိုတာ အများပိုင် (Public Trust) ဖြစ်ပြီး၊ သာသနာပိုင် ဖြစ်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ဦးဇင်းတို့ရဲ့ Policy 3 (Governance & Roles), Article 3.4 (Stewardship Conduct) အရ ဝင်ရောက် ထိန်းကျောင်းရပါတယ်။ ဦးဇင်းက Template T180 (Code of Stewardship Commitment) ကို ထုတ်ပြီး ကော်မတီ အစည်းအဝေးမှာ ရှင်းပြရပါတယ်။

"ဒကာကြီးတို့... ဦးဇင်းတို့ အားလုံးဟာ ဒီဓာတ်တော်တွေရဲ့ ပိုင်ရှင် (Owners) မဟုတ်ကြပါဘူး။ ဘုရားရှင်ရဲ့ အမွေကို ခေတ္တ ထိန်းသိမ်းခွင့် ရထားတဲ့ အစောင့် (Custodians) တွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပိုင်ရှင်ဆိုရင် ကြိုက်သလို ရောင်းချခွင့်၊ ဖျက်ဆီးခွင့် ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် စောင့်ရှောက်သူမှာတော့ 'ပြုစုပျိုးထောင်ခွင့်' (Care) နဲ့ 'ကာကွယ်ခွင့်' (Protect) ပဲ ရှိပါတယ်" လို့ Stewardship Concept ကို ရှင်းပြပါတယ်။

ဒါ့အပြင် "Fiduciary Duty" (ယုံကြည်အပ်နှံခံရမှု တာဝန်) ဆိုတဲ့ ဥပဒေသဘောတရားကိုပါ ပြောပြပါတယ်။ အများက ယုံကြည်လို့ အပ်နှံထားတဲ့ ပစ္စည်းကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် မသုံးရဘူး၊ ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ မလုပ်ရဘူး၊ မူဝါဒ (Dhamma/Policy) အတိုင်းသာ လုပ်ရမယ်ဆိုတာကို နားလည်စေပါတယ်။

အဲဒီတော့မှ ကော်မတီလူကြီးလည်း သဘောပေါက်ပြီး "မှန်ပါဘုရား၊ တပည့်တော်က စေတနာလွန်ပြီး အာဏာရှင် ဖြစ်မိသွားတယ်" ဆိုပြီး T180 ပဋိညာဉ်ကို လက်မှတ်ထိုးကာ စည်းကမ်းနဲ့အညီ ပြန်လည် ဆောင်ရွက်ပါတော့တယ်။

ဒီနေရာမှာ ဦးဇင်းတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို ပြန်ကြည့်ကြရအောင်။

လူတွေ ဘာလို့ စိတ်ဆင်းရဲကြသလဲ။ "Steward" လုပ်ရမယ့်နေရာမှာ "Owner" သွားလုပ်မိလို့ပါပဲ။

၁။ မိဘနှင့် သားသမီး - မိဘဆိုတာ သားသမီးရဲ့ "ပိုင်ရှင်" မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ လူဖြစ်လာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရတဲ့ "ဥယျာဉ်မှူး" (Steward) တွေပါ။ သားသမီးကို ပိုင်တယ်လို့ ထင်ရင် သူတို့ ကိုယ့်စကားနားမထောင်တဲ့အခါ ဒေါသဖြစ်မယ်။ စောင့်ရှောက်သူလို့ သဘောထားရင်တော့ သူတို့ လမ်းမှန်ရောက်အောင် လမ်းပြရုံနဲ့ ကျေနပ်နိုင်ပါတယ်။

၂။ ခန္ဓာကိုယ် - ဦးဇင်းတို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို "ငါ့ဟာ" လို့ ထင်နေကြတယ်။ တကယ်တော့ ဒါဟာ ကံ၊ စိတ်၊ ဥတု၊ အာဟာရ တွေက ခေတ္တ ငှားရမ်းထားတဲ့ "အိမ်" တစ်လုံးပါပဲ။ ဦးဇင်းတို့က ဒီအိမ်မပျက်စီးအောင် စောင့်ရှောက်ရတဲ့ "အိမ်စောင့်" (Gopaka) တွေပါ။ အိမ်စောင့်က အိမ်ကို မပိုင်ပါဘူး။ အိမ်ရှင် (သဘာဝတရား) က ပြန်သိမ်းမယ့်အချိန်ကျရင် ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ပြန်ပေးလိုက်ရမှာပါ။

ဒါကြောင့် ဒီနေ့ကစပြီး...

စိတ်ထားလေး ပြောင်းကြည့်ပါ။ "ငါပိုင်တယ်" (I own this) ဆိုတဲ့ စိတ်အစား "ငါတာဝန်ယူတယ်" (I steward this) ဆိုတဲ့ စိတ်ကို မွေးမြူပါ။

  • ငွေကြေးကို ပိုင်ဆိုင်သူ မလုပ်ပါနဲ့၊ ကုသိုလ်ဖြစ်အောင် စီမံခန့်ခွဲသူ လုပ်ပါ။

  • ရာထူးအာဏာကို ပိုင်စိုးသူ မလုပ်ပါနဲ့၊ အများအကျိုး ဆောင်ရွက်သူ လုပ်ပါ။

  • သာသနာကို ငါ့ဟာလို့ မစွဲပါနဲ့၊ ငါထမ်းရွက်ရမယ့် တာဝန်လို့ နှလုံးသွင်းပါ။
    အဲဒီလို "ဂေါပကစိတ်ထား" ရှိသူတွေဟာ ဘယ်တော့မှ အတ္တမာန မကြီးဘူး၊ ဘယ်တော့မှ အာဏာမပြဘူး၊ အမြဲတမ်း နှိမ့်ချပြီး အများအကျိုးကိုပဲ သယ်ပိုးဆောင်ရွက်တတ်ကြပါတယ်။ ဒါဟာ ဘုရားရှင် လိုလားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သာသနာပြု စိတ်ဓာတ်ပါပဲ။

ယနေ့ ဟောကြားအပ်သော 'စောင့်ရှောက်သူ၏ စိတ်ထား (Gopaka)' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည် ပိုင်ဆိုင်လိုသော တဏှာ၊ စိုးမိုးလိုသော မာနတို့ကို ပယ်စွန့်၍၊ မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်နှင့် မိမိတို့၏ ဘဝကို တာဝန်သိသော၊ သစ္စာရှိသော စောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် ကောင်းစွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု" (၃) ကြိမ်။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - Jan 26, 2023

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.

ဤကဲ့သို့သော သိပ္ပံနှင့် ဓမ္မ ဆက်နွယ်မှုဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို နေ့စဉ် လေ့လာဆွေးနွေးနိုင်ရန် ဦးဇင်းတို့၏ "Hswagata Dhamma & Science Community" Facebook Group သို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါသည်။ https://www.facebook.com/share/g/1AefhUBU85/


Day 25 Jan 25 ရုပ်ဝတ္ထုနှင့် တဏှာ (Lust for Material: Consumerism Psychology)

 

Day 25 Jan 25 ရုပ်ဝတ္ထုနှင့် တဏှာ (Lust for Material: Consumerism Psychology)

"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" (၃) ကြိမ်။

"အနန္တော အနန္တ ငါးပါးကို အာရုံပြု၍ ညီညာဖြဖြ ကန်တော့ကြပါစို့။"

"နမော ဗုဒ္ဓဿ၊ နမော ဓမ္မဿ၊ နမော သံဃဿ၊ နမော မာတာပိတုဿ၊ နမော အာစရိယဿ"။

သာသနာတော်နှစ် - ၂၅၆၆ ခုနှစ်၊

ကောဇာသက္ကရာဇ် - ၁၃၈၄ ခုနှစ်၊ ပြာသိုလဆန်း (၄) ရက်၊

ခရစ်နှစ် - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၅) ရက်။

"အဆင်း၊ အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အတွေ့အထိတည်းဟူသော ကာမဂုဏ်အာရုံတို့၌ ငြိကပ်နေသော သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား တပ်မက်မှု 'တဏှာ' ၏ အပြစ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသတော်မူပြီး၊ ရုပ်ဝတ္ထုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်သော စစ်မှန်သော ချမ်းသာကို ညွှန်ပြတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်တော်တို့ကို ဦးထိပ်ထားလျက်... ယနေ့ တရားနာယူကြမည့် သူတော်ကောင်းအပေါင်းတို့သည် ပစ္စည်းဥစ္စာတို့၏ ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်၍ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော စိတ်နှလုံးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေသတည်း။"

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ဒီနေ့ဟာ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၅) ရက်နေ့ကို ရောက်ရှိလို့ လာပါပြီ။ ဦးဇင်းတို့ မနေ့က ဓာတ်တော်အတုအစစ် ခွဲခြားနည်းတွေကို ပြောခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ အတုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အစစ်ပဲဖြစ်ဖြစ်... အဲဒီ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေအပေါ်မှာ လူတွေ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စွဲလမ်းတပ်မက်နေကြတာလဲ ဆိုတဲ့ "ရူပတဏှာ" (Lust for Material) အကြောင်းကို ခေတ်သစ် Consumerism Psychology (သုံးစွဲသူ စိတ်ပညာ) နဲ့ ယှဉ်တွဲပြီး ဆွေးနွေးကြရအောင်။

လူတွေဟာ "ဒါလေးရရင် ပျော်မှာပဲ" ဆိုပြီး ပစ္စည်းတစ်ခုပြီး တစ်ခု ဝယ်ကြ၊ စုကြတယ်။ ဖုန်းအသစ်ထွက်ရင် လဲချင်တယ်၊ အင်္ကျီအသစ်မြင်ရင် လိုချင်တယ်။ ရပြီးခဏနေတော့ ငြီးငွေ့သွားပြီး နောက်တစ်ခု ထပ်လိုချင်ပြန်တယ်။ ဘာကြောင့် ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က သံယုတ်ပါဠိတော်၊ ရူပတဏှာသုတ် မှာ ဒီလို ဟောကြားထားပါတယ်။

"ရူပေ ဘိက္ခဝေ ယော ဆန္ဒရာဂေါ၊ တံ ပဇဟထ။"

ဒီပါဠိတော်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့...

"ဘိက္ခဝေ" - ချစ်သားရဟန်းတို့၊

"ရူပေ" - ရုပ်အဆင်း (အရာဝတ္ထု) ၌၊ "ယော ဆန္ဒရာဂေါ" - အကြင် လိုချင်တပ်မက်မှု 'ဆန္ဒရာဂ' သည် ရှိ၏၊

"တံ" - ထို ဆန္ဒရာဂကို၊ "ပဇဟထ" - စွန့်ပယ်ကြကုန်လော့။

ဘုရားရှင်က ရုပ်ဝတ္ထုကို စွန့်ပစ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရုပ်ဝတ္ထုအပေါ်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ "စွဲလမ်းမှု" (Addiction) ကို စွန့်ခိုင်းတာပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲဒီ စွဲလမ်းမှုက ဘယ်တော့မှ ပြည့်ဝတယ်လို့ မရှိဘဲ၊ ရေငတ်သူ ရေငန်သောက်သလို သောက်လေ ငတ်လေ ဖြစ်စေတတ်လို့ပါပဲ။

ဒီအချက်ကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာ Consumerism Psychology ဘက်ကနေ ကြည့်လိုက်ရင် "The Hedonic Treadmill" (ကာမဂုဏ် ပြေးစက်) ဆိုတဲ့ သဘောတရားနဲ့ အလွန် တူညီပါတယ်။

လူတစ်ယောက်ဟာ ပစ္စည်းအသစ်တစ်ခု (ဥပမာ - ကားအသစ်၊ အိမ်အသစ်) ရလိုက်တဲ့အခါ ဦးနှောက်ထဲမှာ Dopamine (ပျော်ရွှင်မှု ဟော်မုန်း) တွေ ဒလဟော ထွက်လာပါတယ်။ "ဟာ... ပျော်လိုက်တာ" ပေါ့။ ဒါပေမယ့် သိပ္ပံပညာအရ အဲဒီ Dopamine ဟာ ကြာကြာမခံပါဘူး။ ရက်ပိုင်း၊ လပိုင်းကြာရင် ဦးနှောက်က အဲဒီအခြေအနေကို ယဉ်ပါး (Adapt) သွားပြီး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပါတယ်။ အဲဒီအခါ ပျော်ရွှင်မှု ရချင်ရင် နောက်ထပ် ပစ္စည်းအသစ် တစ်ခု ထပ်ရှာရပြန်ပါတယ်။

ဒါဟာ ပြေးစက် (Treadmill) ပေါ်မှာ ပြေးနေသလိုပါပဲ။ ခြေထောက်ကတော့ မနားတမ်း ပြေးနေရတယ်၊ ဒါပေမယ့် လူကတော့ ဘယ်မှ မရောက်ဘဲ ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေတယ်။ "တဏှာ" ဆိုတာလည်း ဒီသဘောပါပဲ။ "လိုချင်တယ် -> ရတယ် -> ငြီးငွေ့တယ် -> ထပ်လိုချင်တယ်" ဆိုတဲ့ သံသရာစက်ဝိုင်း (Cycle of Craving) ထဲမှာ လည်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

Caption: စိတ်ပညာလာ Hedonic Treadmill (အဆုံးမရှိ လိုအင်ပြေးစက်) နှင့် ဗုဒ္ဓဟောကြားသော တဏှာသံသရာလည်ပုံ နှိုင်းယှဉ်ချက်

ဒီသဘောတရားကို စာအုပ်ထဲမှာသာ မထားဘဲ၊ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ လက်တွေ့ ကြုံခဲ့ရတဲ့ Case Study တစ်ခုနဲ့ ချိတ်ဆက်ကြည့်ရအောင်။

Case-2325 လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်ပါ။ တစ်ခါက နာမည်ကြီး ရှေးဟောင်းပစ္စည်း စုဆောင်းသူ (Antique Collector) ဒကာကြီးတစ်ယောက် ရောက်လာပါတယ်။ သူ့အိမ်မှာ ဘုရားဆင်းတုတွေ၊ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေ ပြည့်နေတာပါပဲ။ သူက ပြတိုက်ကို လာပြီး "ဦးဇင်း... တပည့်တော်မှာ 'ပုဂံခေတ် ဓာတ်တော်ကြုတ်' တစ်ခု လိုချင်လို့ လိုက်ရှာနေတာ၊ ဦးဇင်းတို့ဆီမှာ ရှိရင် တစ်ခုလောက် စွန့်ပါ၊ တန်ရာတန်ကြေး (Price) ပေးပါ့မယ်၊ တပည့်တော်ရဲ့ Collection ပြည့်စုံဖို့ ဒါလေးပဲ လိုတော့တာပါ" လို့ လာပြောပါတယ်။

သူ့ရဲ့ စကားကို သတိထားကြည့်ပါ။ "ပူဇော်ချင်လို့" မဟုတ်ပါဘူး။ "Collection ပြည့်စုံဖို့" (To complete the set) တဲ့။ ဒါဟာ ဓာတ်တော်ကို ကိုးကွယ်ရာ (Refuge) အဖြစ် မမြင်ဘဲ၊ "ပိုင်ဆိုင်မှု" (Possession) အဖြစ် မြင်နေတဲ့ ရူပတဏှာ သက်သက်ပါပဲ။

ဒီနေရာမှာ ဦးဇင်းတို့ရဲ့ Policy 8 (Integrity), Article 8.5 (Non-Commodification of Relics) အရ အလွန် တင်းကျပ်ထားပါတယ်။ "ဓာတ်တော်သည် ရောင်းကုန် မဟုတ်၊ စုဆောင်းစရာ (Collectible) မဟုတ်" ဆိုတာပါပဲ။ ဦးဇင်းက Template T215 (Request Assessment & Ethics Check) ကို ကိုင်ပြီး သူ့ကို ရှင်းပြရပါတယ်။

"ဒကာကြီး... ဓာတ်တော်ဆိုတာ ဝယ်လို့ရတဲ့ ပစ္စည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒကာကြီးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒါကို 'ရှားပါးပစ္စည်း' (Rare Item) တစ်ခုအနေနဲ့ လိုချင်နေတာပါ။ အဲဒီ လိုချင်တဲ့ စိတ်ဟာ ပူလောင်မှု (Dukkha) ပါ။ ရပြီးရင်လည်း နောက်ထပ် တစ်ခု လိုချင်လာဦးမှာပါပဲ။ ပြတိုက်က ဓာတ်တော်တွေကို မရောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒကာကြီး လာဖူးချင်ရင်တော့ အချိန်မရွေး လာဖူးနိုင်ပါတယ်" လို့ ပြောပြပါတယ်။

ဒကာကြီးက အစပိုင်းမှာ "ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ပေးပေး ရပါတယ်" ဆိုပြီး တဏှာဇောနဲ့ ပြောပါသေးတယ်။ ဦးဇင်းက "ပိုက်ဆံနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး၊ စိတ်ထားနဲ့ ဆိုင်ပါတယ်" လို့ တည်ငြိမ်စွာ ငြင်းပယ်လိုက်တဲ့အခါ၊ သူလည်း သတိဝင်သွားပါတယ်။ "ဩော်... တပည့်တော်က ဘုရားကိုတောင် တန်ဖိုးဖြတ်ပြီး ဝယ်ဖို့ ကြိုးစားမိပါလား" ဆိုပြီး နောင်တရသွားပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ဦးဇင်းတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို ပြန်ကြည့်ကြရအောင်။

"Consumerism" (စားသုံးသူဝါဒ) က ဦးဇင်းတို့ကို ဘယ်လို မှိုင်းတိုက်ထားသလဲ။

  • "ဒီဖုန်းကို ကိုင်မှ လူရာဝင်မယ်"

  • "ဒီအိတ်ကို ကိုင်မှ အထက်တန်းကျမယ်"
    ဒါတွေဟာ "ပညတ်" (Concepts) တွေပါပဲ။ တကယ်တမ်းကျတော့ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုတာ ဓာတ်ကြီးလေးပါး အစုအဝေးပါပဲ။ ဖုန်းအသစ်လည်း ကြာရင် ဟောင်းမယ်၊ အိတ်အသစ်လည်း ကြာရင် စုတ်မယ်။ အဲဒီ "အနိစ္စ" သဘောရှိတဲ့ အရာတွေကို "ငါ့ဟာ၊ ငါ့ဥစ္စာ" လို့ စွဲလမ်းပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေနေတာဟာ သဲထဲမှာ ရေရှာသလိုပါပဲ။

ဘုရားရှင်က လူဝတ်ကြောင်တွေကို ပစ္စည်းမရှာနဲ့လို့ မဟောပါဘူး။ "သမ္မာအာဇီဝ" နဲ့ ရှာဖွေပါ၊ ဒါပေမယ့် "ကျွန်" မဖြစ်စေနဲ့လို့ ဆုံးမပါတယ်။

  • ပစ္စည်းက ကိုယ့်ကို ပိုင်စိုးသွားပြီလား? (Do things own you?)

  • ပစ္စည်းတစ်ခု ပျောက်သွားတာနဲ့ ကိုယ့်ဘဝကြီး ပျက်စီးသွားသလို ခံစားရသလား?
    အဲဒီလို ဖြစ်နေရင်တော့ "ရူပတဏှာ" ရဲ့ ကျော့ကွင်းမိနေပါပြီ။

ဒါကြောင့် ဒီနေ့ကစပြီး...

ဈေးဝယ်ထွက်တဲ့အခါ၊ ပစ္စည်းတစ်ခုခု လိုချင်တဲ့အခါ ကိုယ့်စိတ်ကို ပြန်မေးပါ။

"ငါ ဒါကို တကယ် လိုအပ်လို့လား (Need)၊ ဒါမှမဟုတ် စိတ်အလိုကျ လိုချင်တာလား (Want)?"

"ဒီပစ္စည်းကို ရရင် ငါ့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက ဘယ်လောက်ခံမလဲ? (Dopamine duration)"

ရုပ်ဝတ္ထုတွေအပေါ် ထားတဲ့ တပ်မက်မှုကို လျှော့ချနိုင်လေလေ၊ စိတ်ရဲ့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမှု (Contentment) ကို ရလေလေပါပဲ။ "သန္တုဋ္ဌိ" (ရောင့်ရဲခြင်း) ဟာ အကောင်းဆုံး ဥစ္စာဓန ဖြစ်ပါတယ်။

ယနေ့ ဟောကြားအပ်သော 'ရုပ်ဝတ္ထုနှင့် တဏှာ' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည် အာရုံဝတ္ထုတို့၏ ဆွဲဆောင်လှည့်စားမှုကို သတိပညာဖြင့် သိမြင်ကြပြီး၊ အလိုရမက် မီးတောက်များကို လျှော့ချကာ၊ ရောင့်ရဲခြင်းတည်းဟူသော အေးမြသော စိတ်နှလုံးဖြင့် ဘဝခရီးကို လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု" (၃) ကြိမ်။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - Jan 25, 2023

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.

ဤကဲ့သို့သော သိပ္ပံနှင့် ဓမ္မ ဆက်နွယ်မှုဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို နေ့စဉ် လေ့လာဆွေးနွေးနိုင်ရန် ဦးဇင်းတို့၏ "Hswagata Dhamma & Science Community" Facebook Group သို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါသည်။ https://www.facebook.com/share/g/1AefhUBU85/