Day 66 March 7 Year 2023 မီးလောင်ခြင်းနှင့် လောင်စာ (Fire and Fuel)

Day 66 March 7 Year 2023 မီးလောင်ခြင်းနှင့် လောင်စာ (Fire and Fuel)

---

"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" (၃) ကြိမ်။

"အနန္တောအနန္တ ငါးပါးကို အာရုံပြု၍ ညီညာဖြဖြ ကန်တော့ကြပါစို့။"

"နမော ဗုဒ္ဓဿ၊ နမော ဓမ္မဿ၊ နမော သံဃဿ၊ နမော မာတာပိတုဿ၊ နမော အာစရိယဿ"။

 "ယနေ့ မတ်လ (၇) ရက်နေ့တွင် လောင်စာရှိမှ မီးတောက်သည်ဟူသော သဘာဝကို ဆင်ခြင်လျက်၊ ကိလေသာလောင်စာ ကင်းငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်အေးဓာတ်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေ။"

---

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ...

ဒီနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၆ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၄ ခု၊ တပေါင်းလပြည့်ကျော် (၂) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ မတ်လ (၇) ရက်၊ အင်္ဂါနေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ အခုရက်ပိုင်း ရာသီဥတုတွေက တော်တော်လေး ပူလာပြီနော်။ နွေရာသီရဲ့ အရှိန်အဟုန်က မြင့်တက်လာပါပြီ။ ဒီလို ပူပြင်းတဲ့အချိန်မှာ မီးဘေးအန္တရာယ်လည်း သတိထားရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ဦးဇင်းတို့ ဟောကြားမယ့် တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "မီးလောင်ခြင်းနှင့် လောင်စာ" (Fire and Fuel) ဖြစ်ပါတယ်။

တရားတော်ကို မနာကြားမီမှာ ဦးဇင်းတို့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခံစားနေရတဲ့ "ပူခြင်း" ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို အရင်ဆုံး ဝိပဿနာရှုထောင့်ကနေ ဖြိုခွဲကြည့်ကြရအောင်။ လူတွေက "ငါ ပူတယ်၊ ငါ အိုက်တယ်" လို့ ညည်းတွားနေကြပေမယ့်၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒါဟာ ဓာတ်သဘော သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ခန္ဓာဖွဲ့နည်းနဲ့ စိစစ်ကြည့်ကြစို့။

ခန္ဓာဖွဲ့နည်း (ကာယဒွါရ - အပူ၌ ရှုမြင်ပုံ)။

ကိုင်း... သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ သူတော်ကောင်းတို့။

အခု တရားနာနေရင်း ရာသီဥတုက ပူတော့ ချွေးလေးတွေ စို့လာတယ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာကြီး ပူနွေးလာတယ် ဆိုပါစို့။ အဲဒီ "ပူမှု" လေးကို စိတ်က ညွှတ်ပြီး ကြည့်လိုက်ပါ။

ကိုယ် (Body)။

ကာယအကြည် (ကာယပသာဒ) ဆိုတာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရှိတယ်။ အဲဒီ အကြည်ဓာတ်လေးကို ပတ်ဝန်းကျင်က "ပူမှု" ဆိုတဲ့ တေဇောဓာတ် (ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ) လာတိုက်တယ်။

အဲဒီလို တိုက်လိုက်တဲ့အခါ ဘာပေါ်လာသလဲ။ "ထိသိစိတ်" (ကာယဝိညာဏ်) ဆိုတာ ပေါ်မလာဘူးလား။ ပေါ်လာတယ်နော်။

ကာယဝိညာဏ် ပေါ်သောအခါ တစ်ဝိညာဏ်တည်း ပေါ်လို့ ဖြစ်ပါသလား။ မဖြစ်နိုင်ပါ။ ကာယဝိညာဏ်နှင့် သဟဇာတ ဖြစ်တဲ့ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ စေတနာ သုံးပါး ပေါင်းတော့ နာမက္ခန္ဓာ လေးပါး ဖြစ်ပါသည်။

ကာယအကြည်နှင့် တေဇောဓာတ် (ပူမှု) ကို ခန္ဓာဖွဲ့တော့ ရူပက္ခန္ဓာ ဖြစ်ပါသည်။ နာမက္ခန္ဓာ လေးပါးနှင့် ရူပက္ခန္ဓာ ပေါင်းတော့ ခန္ဓာငါးပါး ဖြစ်ပါသည်။

ဒီနေရာမှာ စိတ်ဖြစ်စဉ်ကို အသေးစိတ် ထပ်ကြည့်ရအောင်။

ပူတဲ့ဓာတ်နဲ့ ကိုယ်အကြည် တိုက်ဆိုင်လိုက်တဲ့အခါ...

"ဟာ... ပူလိုက်တာ၊ အိုက်လိုက်တာ၊ နေလို့မကောင်းလိုက်တာ" လို့ ခံစားရရင် ဒုက္ခ ဝေဒနာ (ဝေဒနာက္ခန္ဓာ)။

"ဒါ နွေရာသီပဲ၊ ဒါ နေပူပဲ၊ ဒါ ငါ့ကိုယ်ကြီးပဲ" လို့ မှတ်သားလိုက်တာက သညာ (သညာက္ခန္ဓာ)။

"ယပ်ခတ်လိုက်ဦးမှ၊ ရေချိုးလိုက်ဦးမှ" လို့ တွန်းအားပေးလိုက်တာက သင်္ခါရ (သင်္ခါရက္ခန္ဓာ)။

ပူမှန်း၊ အေးမှန်း သိနေတဲ့ အသိစိတ်က ဝိညာဏ် (ဝိညာဏက္ခန္ဓာ)။

ပေါင်းလိုက်တော့ ခန္ဓာဘယ်နှစ်ပါးလဲ။ ခန္ဓာငါးပါးပါပဲ သူတော်ကောင်းတို့။

အဲဒီ ခန္ဓာငါးပါးထဲမှာ "ငါ" ပါသလား။ မပါပါဘူး။ "အပူ" ဆိုတာကော တကယ်ရှိသလား။

ပရမတ်သဘောအရ ပြောရရင် အပူဆိုတာ တေဇောဓာတ် (Fire Element) ရဲ့ လက္ခဏာ (Characteristic) သက်သက်ပါပဲ။ တေဇောဓာတ်ဆိုတာ ရင့်ကျက်စေခြင်း (Maturation) နဲ့ ပူလောင်စေခြင်း (Heat) သဘောရှိပါတယ်။

ဒါကို မြတ်စွာဘုရားက "မျက်လှည့်ပြပွဲ" (Illusion) နဲ့ တူတယ်လို့ ဟောပါတယ်။ မျက်လှည့်ဆရာက မီးတောက်တွေ မှုတ်ပြပြီး ပရိသတ်ကို ခြောက်လှန့်သလိုပဲ၊ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကလည်း ဒီ တေဇောဓာတ် လွန်ကဲမှုကို "ငါ ပူလောင်နေတယ်၊ ငါ သေတော့မယ်" ဆိုပြီး ဒေါသဖြစ်အောင်၊ ကြောက်လန့်အောင် လုပ်ပြနေတာပါ။ တကယ်တော့ ဓာတ်သဘောတွေရဲ့ မညီမျှမှု (Imbalance) သက်သက်ပါပဲ။

တွေ့တဲ့တရားက ခန္ဓာငါးပါး၊ ထင်တဲ့တရားက "ငါ့အပူမီး"။

အဲဒီလို ကွဲကွဲပြားပြား မသိတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ပူရင် ဒေါသထွက်တယ်။ စိတ်တိုတယ်။ သူများကို ရန်ရှာချင်တယ်။ ဒုက္ခသစ္စာ ရောက်မလာဘူးလား။ ရောက်လာတယ်နော်။

ဒါကြောင့် ဒီကနေ့ ဦးဇင်းတို့က ဒီ "မီး" ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် Combustion Science (မီးလောင်ကျွမ်းမှု သိပ္ပံ) ရှုထောင့်ကနေ ဖြိုခွဲကြည့်ပြီး၊ ဓမ္မနဲ့ ဘယ်လို ဆက်စပ်နေသလဲဆိုတာ လေ့လာကြရအောင်။

ဒီနေရာမှာ ဒကာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာမယ်လို့ ဦးဇင်း ထင်ပါတယ်… "အရှင်ဘုရား... မီးလောင်တယ်ဆိုတာ သူ့အလိုလို လောင်တာလား၊ ဘယ်သူက ရှို့လို့ လောင်တာလား" ဆိုတာမျိုးပေါ့။

အေး… ဒီအချက်ကို သိပ္ပံပညာ (Science) ဘက်ကနေ ကြည့်လိုက်ရင် ပိုပြီးရှင်းသွားပါလိမ့်မယ်။ မီးဆိုတာ အရာဝတ္ထုတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ သူဟာ "ဓာတ်ပြုခြင်း ဖြစ်စဉ်" (Chemical Reaction) တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

သိပ္ပံပညာမှာ The Fire Triangle (မီးတြိဂံ) ဆိုတာ ရှိပါတယ်။ မီးတစ်ောက် ဖြစ်ပေါ်လာဖို့အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အချက် (၃) ချက် ရှိပါတယ်။

၁။ Fuel (လောင်စာ): မီးလောင်ခံမယ့် ပစ္စည်း။ (ဥပမာ- ထင်း၊ ဆီ၊ စက္ကူ၊ ဓာတ်ငွေ့)။

၂။ Heat (အပူချိန်): မီးစတင်တောက်လောင်စေမယ့် အပူ။ (ဥပမာ- မီးခြစ်ဆံ၊ နေပူရှိန်၊ ပွတ်တိုက်မှု)။

၃။ Oxygen (လေ/အောက်ဆီဂျင်): မီးလောင်ကျွမ်းမှုကို အားပေးမယ့် ဓာတ်ငွေ့။ လေမရှိရင် မီးမတောက်နိုင်ပါဘူး။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ သူတော်ကောင်းတို့။

ဒီသုံးခုထဲက တစ်ခုခုကို ဖယ်လိုက်ရင် မီးငြိမ်းသွားပါတယ်။

• လောင်စာကုန်ရင် မီးငြိမ်းတယ် (Starvation)။

• အောက်ဆီဂျင် ဖြတ်လိုက်ရင် မီးငြိမ်းတယ် (Smothering)။

• အပူချိန် လျှော့ချလိုက်ရင် (ရေလောင်းလိုက်ရင်) မီးငြိမ်းတယ် (Cooling)။
  ဒါဟာ မီးသတ်သမားတွေ သုံးနေတဲ့ နည်းလမ်းတွေပါပဲ။ မီးတြိဂံကို ဖြိုခွဲလိုက်ရင် မီးဘေးအန္တရာယ် ကင်းဝေးသွားပါတယ်။

• 
  

Figure: မီးတြိဂံ (The Fire Triangle) နှင့် မီးငြိမ်းသတ်ခြင်း နိယာမ

ဒီ သိပ္ပံဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ပြီး ဓမ္မသဘော ပြန်ကောက်ရအောင်။

ဘုရားရှင်က "အာဒိတ္တပရိယာယသုတ်" (The Fire Sermon) မှာ အင်မတန် လေးနက်တဲ့ "မီး" တရားကို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။

ဘုရားရှင်က ဂယာသီသ တောင်ထိပ်မှာ ရဟန်းတစ်ထောင်ကို မိန့်တော်မူတယ်။

"သဗ္ဗံ ဘိက္ခဝေ အာဒိတ္တံ" - ရဟန်းတို့... အလုံးစုံသော တရားတို့သည် မီးတောက်လောင်နေကုန်၏။

ဘာတွေ လောင်နေတာလဲ။

စက္ခုံ အာဒိတ္တံ - မျက်စိသည် မီးလောင်နေ၏။

ရူပါ အာဒိတ္တာ - အဆင်းတို့သည် မီးလောင်နေကုန်၏။

စက္ခုဝိညာဏံ အာဒိတ္တံ - မြင်သိစိတ်သည် မီးလောင်နေ၏။

ဖဿော အာဒိတ္တော - တွေ့ထိမှု ဖဿသည် မီးလောင်နေ၏။

ဘယ်လို မီးတွေနဲ့ လောင်နေတာလဲ။

"ရာဂဂ္ဂိနာ ဒေါသဂ္ဂိနာ မောဟဂ္ဂိနာ"

ရာဂ (Lust) ဆိုတဲ့ မီး၊ ဒေါသ (Hate) ဆိုတဲ့ မီး၊ မောဟ (Delusion) ဆိုတဲ့ မီးတွေနဲ့ လောင်ကျွမ်းနေတာပါ တဲ့။

ဒါတင်မကသေးဘူး။ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ၊ သောက၊ ပရိဒေဝ ဆိုတဲ့ မီးတွေနဲ့လည်း လောင်နေပါတယ်။

သိပ္ပံနည်းကျ မီးတြိဂံ (Fire Triangle) နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရအောင်။

၁။ Fuel (လောင်စာ) ဟာ အာရုံငါးပါး (Sense Objects) နဲ့ ခန္ဓာငါးပါး (Aggregates) ပါပဲ။ လောင်စာရှိနေသမျှ ကိလေသာမီးက လောင်နေမှာပါ။

၂။ Heat (အပူချိန်) ဟာ အနုသယ ကိလေသာ (Latent Defilements) တွေပါ။ စိတ်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ အပူဓာတ်တွေပေါ့။

၃။ Oxygen (လေ) ဟာ အယောနိသော မနသိကာရ (Unwise Attention) နဲ့ ဖဿ (Contact) ပါပဲ။ အာရုံနဲ့ ဒွါရ တိုက်ဆိုင်ပြီး၊ မှားယွင်းစွာ နှလုံးသွင်းလိုက်တာနဲ့ (လေပေးလိုက်တာနဲ့) ရာဂမီး၊ ဒေါသမီးတွေ ထတောက်တော့တာပါပဲ။

နိဗ္ဗာန် (Nibbana) ဆိုတာ ဘာလဲ။ ပါဠိလို "နိ" (မရှိ) + "ဝါန" (တပ်မက်မှု)။ တနည်းအားဖြင့် "မီးငြိမ်းခြင်း" (Extinguishment) ပါပဲ။

လောင်စာသိမ်း၊ အပူငြိမ်း၊ လေဖြတ်လိုက်ရင် မီးတြိဂံ ပြိုကွဲပြီး အေးငြိမ်းသွားသလို... ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ မီးတွေ ငြိမ်းသွားတဲ့ အခြေအနေကို နိဗ္ဗာန်လို့ ခေါ်ပါတယ်။

အေး… ဒီသဘောတရားကို စာအုပ်ထဲမှာသာ မထားဘဲ လက်တွေ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ကြည့်လိုက်ရင် ပိုပြီးရှင်းသွားပါလိမ့်မယ်။ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ Case-2366 ကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်က "ပူဇော်ချင်တဲ့ မီး" နဲ့ "လောင်ကျွမ်းစေတတ်တဲ့ မီး" ကြားက ချိန်ခွင်လျှာကို ညှိယူခဲ့ရပုံပါ။

ဖြစ်စဉ်က ဒီလိုပါ။

တပေါင်းလပြည့်နေ့ နီးလာတော့ ဒကာကြီးတစ်ယောက်၊ နာမည်က "ဦးမောင်ကြီး" (အမည်လွှဲ) ပေါ့။ သူက စေတနာ သိပ်ထက်သန်တယ်။ ပြတိုက်ကို လာပြီး လျှောက်တယ်။

"အရှင်ဘုရား... တပည့်တော် တပေါင်းလပြည့်နေ့ကျရင် ပြတိုက်ဝင်းထဲမှာ ဆီမီး (၅,၀၀၀) ထွန်းပြီး ပူဇော်ချင်ပါတယ်" တဲ့။ "ဆီမီးခွက်တွေလည်း အများကြီး ဝယ်ထားပြီးပြီ၊ ဆီပုံးတွေလည်း အဆင်သင့်ပဲ" တဲ့။

ဦးဇင်းက သာဓုတော့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ စိုးရိမ်မှု (Risk) တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ ပြတိုက်ဝင်းဆိုတာ ရှေးဟောင်းသစ်သားဆောင်တွေ ရှိတယ်။ စာရွက်စာတမ်းတွေ ရှိတယ်။ ဆီမီး ၅,၀၀၀ ဆိုတာ မီးအပူချိန် (Heat Load) ဘယ်လောက် ထွက်မလဲ။

အဲဒီအချိန်မှာ ပြတိုက်လုံခြုံရေးမှူး "ကိုကျော်" က ဝင်ပြောတယ်။ "ဆရာတော်... မဖြစ်ဘူး။ မနှစ်က ဘုရားပွဲမှာ ဆီမီးခွက် မှောက်ပြီး စားပွဲခင်း မီးလောင်ခါနီး ဖြစ်သွားတယ်။ အခု ၅,၀၀၀ ဆိုရင် Control လုပ်လို့ မရဘူး" ဆိုပြီး ကန့်ကွက်တယ်။

ဦးမောင်ကြီးက စိတ်ဆိုးသွားတယ်။ "ငါက ကုသိုလ်လုပ်မလို့ပါဆိုမှ မင်းတို့က တားနေကြတယ်။ ဒါ ကုသိုလ်ကို နှောင့်ယှက်တာပဲ" ဆိုပြီး ဒေါသမီးတွေ (Internal Fire) အရင် လောင်တော့တာပဲ။

ကြည့်စမ်း... အပြင်မီး မထွန်းရသေးဘူး၊ အတွင်းမီးက တောက်နေပြီ။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်ရဲ့ Policy 20 (Fire Safety & Emergency Protocol) နဲ့ Article 20.1 (Flammable Materials Control) ကို ကိုင်စွဲပြီး ဖြေရှင်းရပါတယ်။

ဒီမူဝါဒမှာ "ပြတိုက်ဝင်းအတွင်း မီးလောင်လွယ်သော ပစ္စည်းများ (Open Flame) အသုံးပြုမှုကို ကန့်သတ်ရမည်။ အစုလိုက်အပြုံလိုက် မီးထွန်းခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသော ဘေးကင်းဇုန် (Safe Zone) တွင်သာ ပြုလုပ်ရမည်" လို့ ပါရှိပါတယ်။

ဦးဇင်းက Template T116 (Fire Risk Assessment Log) ကို ထုတ်ပြီး တွက်ချက်ပြပါတယ်။

"ဦးမောင်ကြီး... ကြည့်ပါဦး။ Template T116 အရ ဆီမီးတစ်ခွက်ရဲ့ အပူချိန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို 2 ဒီဂရီလောက် ပူစေနိုင်တယ်။ ၅,၀၀၀ ဆိုရင် ဒီနေရာမှာ အပူချိန် ဘယ်လောက် တက်သွားမလဲ။ အောက်ဆီဂျင် ဘယ်လောက် ကုန်မလဲ။"

"သိပ္ပံနည်းကျ Fire Triangle အရ... ဆီ (Fuel) ရှိမယ်၊ မီးထွန်း (Heat) မယ်၊ လေ (Oxygen) တိုက်မယ်။ ဒီသုံးခု ဆုံရင် မတော်တဆ မီးလောင်ဖို့ (Ignition) ရာခိုင်နှုန်း ၉၀ ကျော်တယ်" လို့ ရှင်းပြတယ်။

ပြီးတော့ အဖြေရှာကြတယ်။ ကုသိုလ်လည်း မပျက်စေရဘူး၊ မီးလည်း မလောင်စေရဘူး။

ဦးဇင်းက အကြံပေးတယ်။ "ဒကာကြီး... ဆီမီးအစစ် (၁၀၈) ခွက်ကိုတော့ ဘုရားရှေ့က ကျောက်ပြားခင်းထားတဲ့ Safe Zone မှာ ထွန်းမယ်။ ကျန်တဲ့ (၄,၀၀၀) ကျော်ကိုတော့ LED ဖယောင်းတိုင်လေးတွေနဲ့ ပုံဖော်ပြီး ထွန်းရင် မကောင်းဘူးလား။ အန္တရာယ်လည်း ကင်းတယ်၊ လှလည်း လှတယ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်လည်း မပူဘူး။"

ဦးမောင်ကြီး စဉ်းစားသွားတယ်။ "ဟုတ်သားပဲ။ LED မီးလေးတွေက လေတိုက်လည်း မငြိမ်းဘူးနော်" တဲ့။

နောက်ဆုံးတော့ သဘောတူလိုက်ကြတယ်။ တပေါင်းလပြည့်နေ့ညမှာ ပြတိုက်ဝင်းတစ်ခုလုံး LED မီးရောင်စုံတွေနဲ့ လင်းထိန်သွားတယ်။ ဆီမီးအစစ်တွေလည်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပူဇော်နိုင်ခဲ့တယ်။

မီးဘေးအန္တရာယ် (External Fire) လည်း ကင်းဝေးသလို၊ ဦးမောင်ကြီးနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကြားက ဒေါသမီး (Internal Fire) လည်း ငြိမ်းအေးသွားပါတယ်။

ဒီဖြစ်ရပ်ကို ကြည့်ပြီး ဦးဇင်းတို့ ယူသင့်တဲ့ သင်ခန်းစာနဲ့ နိဂုံးချုပ် သစ္စာဆိုက်ပုံကို သေချာ နာယူကြပါစို့။

မီးဆိုတာ အသုံးချတတ်ရင် မိတ်ဆွေ၊ အသုံးမချတတ်ရင် ရန်သူပါ။

ကုသိုလ်လုပ်တယ်ဆိုတာ လောဘမီး၊ ဒေါသမီး လောင်စာထည့်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိလေသာမီး ငြိမ်းဖို့ လုပ်တာပါ။

"ငါ့အလိုအတိုင်း ဖြစ်ရမယ်" ဆိုတာ လောင်စာ (Fuel)။

"ငါ့ကို တားရမလား" ဆိုတာ အပူ (Heat)။

အဲဒီအချိန်မှာ ဆင်ခြင်တုံတရား (Mindfulness) မရှိဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်တာက လေ (Oxygen) ပေးလိုက်တာပါပဲ။

သစ္စာနယ် ဝင်ကြည့်ရအောင်။

အာရုံငါးပါး လောင်စာအပေါ်မှာ သာယာမက်မောတာက သမုဒယသစ္စာ။

အဲဒီလောင်စာတွေကြောင့် ပူလောင်ရတာ၊ မီးလောင်သလို ခံစားရတာက ဒုက္ခသစ္စာ။

"ဪ... မီးတြိဂံ သဘောတရားအတိုင်း အကြောင်းဆုံလို့ အကျိုးဖြစ်တာပါလား၊ လောင်စာသိမ်းရင် မီးငြိမ်းမှာပါလား" လို့ သိမြင်တာက မဂ္ဂသစ္စာ။

အဲဒီလို သိပြီး ရာဂမီး၊ ဒေါသမီး၊ မောဟမီးတွေ ငြိမ်းအေးသွားတာက နိရောဓသစ္စာ။

ဒီအချက်ကို နားထောင်နေရင်း ကိုယ့်စိတ်ထဲ ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုတာကိုလည်း သတိထားကြည့်ပါ…

ကိုယ့်ရင်ထဲကို ပြန်ကြည့်ပါ။ ပူနေသလား၊ အေးနေသလား။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဒေါသဖြစ်နေရင် "အော်... ငါ့စိတ်ထဲမှာ မီးတြိဂံ ဖြစ်နေပါလား" လို့ သတိထားလိုက်ပါ။

သတိထားလိုက်တာနဲ့ အောက်ဆီဂျင် ပြတ်သွားပါလိမ့်မယ်။ အောက်ဆီဂျင် ပြတ်ရင် မီးငြိမ်းပါတယ်။

"ယနေ့ ဟောကြားအပ်သော 'မီးလောင်ခြင်းနှင့် လောင်စာ' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည်  အတွင်းမီး၊ အပြင်မီး နှစ်လီသော မီးဘေးတို့မှ ကင်းဝေးကြလျက်၊ ကိလေသာလောင်စာ ကုန်ခန်း၍ ငြိမ်းချမ်းသော နိဗ္ဗာန်အေးဓာတ်ကို ခံစားနိုင်ကြပါစေ... ဖြစ်ကြပါစေကုန်သတည်း။"

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု" (၃) ကြိမ်။

---

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၇ ရက်

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.