Day 64 March 5 Year 2023 ရေငွေ့နှင့် မှိုတက်ခြင်း (Humidity and Mold)

 

Day 64 March 5 Year 2023 ရေငွေ့နှင့် မှိုတက်ခြင်း (Humidity and Mold)

---

"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" (၃) ကြိမ်။

"အနန္တောအနန္တ ငါးပါးကို အာရုံပြု၍ ညီညာဖြဖြ ကန်တော့ကြပါစို့။"

"နမော ဗုဒ္ဓဿ၊ နမော ဓမ္မဿ၊ နမော သံဃဿ၊ နမော မာတာပိတုဿ၊ နမော အာစရိယဿ"။

 "ယနေ့ မတ်လ (၅) ရက်နေ့တွင် စိုစွတ်သော ရေငွေ့ကြောင့် မှိုတက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်သကဲ့သို့၊ သတိကင်းမဲ့သော စိတ်အစဉ်၌ ကိလေသာမှိုများ ပေါက်ရောက်တတ်သည်ကို ဆင်ခြင်၍ သတိတရားဖြင့် နေထိုင်နိုင်ကြပါစေ။"

---

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ...

ဒီနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၆ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၄ ခု၊ တပေါင်းလဆန်းပိုင်း၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ မတ်လ (၅) ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့မှာ ဦးဇင်းတို့ ဆွေးနွေးမယ့် တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ရေငွေ့နှင့် မှိုတက်ခြင်း" ဖြစ်ပါတယ်။

မိုးတွင်းရောက်ပြီဆိုရင်၊ ဒါမှမဟုတ် အခန်းတစ်ခန်းကို ပိတ်ထားတာ ကြာပြီဆိုရင် အဲဒီအခန်းထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ "အောက်သိုးသိုး၊ စိုထိုင်းထိုင်း" အနံ့ကြီး ရတတ်တယ် မဟုတ်လား။ အဝတ်အစားတွေ၊ စာအုပ်တွေမှာ အဖြူကွက်တွေ၊ အမည်းကွက်တွေ ပေါ်လာတတ်တယ်။ အဲဒါကို "မှိုတက်တယ်" လို့ ခေါ်တယ်။ ဒီမှိုတက်တာဟာ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေအတွက် ကြောက်စရာ ကောင်းသလို၊ ဓမ္မရှုထောင့်က ကြည့်ရင်လည်း စိတ်မှာ ကိလေသာ မှိုတက်တာဟာ သံသရာအတွက် ကြောက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။

တရားမဟောခင်မှာ ဒီ "အနံ့ဆိုး" နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝိပဿနာရှုထောင့်ကနေ အရင်ဆုံး ဖြိုခွဲကြည့်ကြရအောင်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူတွေက အနံ့တစ်ခု ရတာနဲ့ "ငါ့အခန်း နံလိုက်တာ၊ စိတ်ညစ်လိုက်တာ" ဆိုပြီး ဒေါသတွေ ဖြစ်ကြလို့ပါပဲ။ အဲဒီအနံ့အပေါ်မှာ ခန္ဓာဖွဲ့ပြီး ရှုမှတ်တတ်ဖို့ လိုပါတယ်။

ခန္ဓာဖွဲ့နည်း (ဃာနဒွါရ - အနံ့၌ ရှုမြင်ပုံ)။

ကိုင်း... သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ သူတော်ကောင်းတို့။

သူတော်ကောင်းတို့ အိမ်မှာ အခန်းပိတ်ထားတာ ကြာလို့ ဝင်သွားတဲ့အခါ မှိုနံ့လိုလို၊ အောက်သိုးသိုး အနံ့တစ်ခု ရတယ်ဆိုပါစို့။

နှာ (Nose)။

နှာခေါင်းထဲမှာ ဃာနအကြည် (ဃာနပသာဒ) ဆိုတာ ရှိတယ်။ အဲဒီ အကြည်ဓာတ်လေးကို လေထဲက ပါလာတဲ့ "မှိုနံ့" (ဂန္ဓအာရုံ) လာတိုက်တယ်။

အဲဒီလို တိုက်လိုက်တဲ့အခါ ဘာပေါ်လာသလဲ။ "နံသိစိတ်" (ဃာနဝိညာဏ်) ဆိုတာ ပေါ်မလာဘူးလား။ ပေါ်လာတယ်နော်။

ဃာနဝိညာဏ် ပေါ်သောအခါ တစ်ဝိညာဏ်တည်း ပေါ်လို့ ဖြစ်ပါသလား။ မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဃာနဝိညာဏ်နှင့် သဟဇာတ ဖြစ်တဲ့ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ စေတနာ သုံးပါး ပေါင်းတော့ နာမက္ခန္ဓာ လေးပါး ဖြစ်ပါသည်။

နှာခေါင်းအကြည်နှင့် အနံ့ကို ခန္ဓာဖွဲ့တော့ ရူပက္ခန္ဓာ ဖြစ်ပါသည်။ နာမက္ခန္ဓာ လေးပါးနှင့် ရူပက္ခန္ဓာ ပေါင်းတော့ ခန္ဓာငါးပါး ဖြစ်ပါသည်။

ဒီနေရာမှာ စိတ်ဖြစ်စဉ်ကို အသေးစိတ် ထပ်ကြည့်ရအောင်။

နှာခေါင်းက အနံ့ကို ရလိုက်တယ်။

"ဟာ... နံလိုက်တာ၊ အောက်သိုးသိုးကြီး၊ မခံနိုင်ဘူး" လို့ စိတ်ထဲမှာ မနှစ်မြို့တဲ့ ခံစားမှု ဖြစ်ရင် ဒေါမနဿ ဝေဒနာ (ဝေဒနာက္ခန္ဓာ)။

"ဒါ မှိုနံ့ပဲ၊ ဒါ ရေငွေ့နံ့ပဲ" လို့ မှတ်သားလိုက်တာက သညာ (သညာက္ခန္ဓာ)။

"ပြတင်းပေါက်တွေ ဖွင့်လိုက်ဦးမှ၊ ရေမွှေးဖြန်းလိုက်ဦးမှ" လို့ တွန်းအားပေးလိုက်တာက သင်္ခါရ (သင်္ခါရက္ခန္ဓာ)။

နံမှန်း သိနေတဲ့ အသိစိတ်က ဝိညာဏ် (ဝိညာဏက္ခန္ဓာ)။

ပေါင်းလိုက်တော့ ခန္ဓာဘယ်နှစ်ပါးလဲ။ ခန္ဓာငါးပါးပါပဲ သူတော်ကောင်းတို့။

အဲဒီ ခန္ဓာငါးပါးထဲမှာ "ငါ" ပါသလား။ မပါပါဘူး။ "အနံ့ဆိုး" ဆိုတာကော တကယ်ရှိသလား။

ပရမတ်သဘောအရ ပြောရရင် "အနံ့" ဆိုတာ ဝါယောဓာတ် (လေ) နဲ့အတူ ပါလာတဲ့ ရုပ်ကလာပ်စည်း အမှုန်လေးတွေ (Particles) သာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအမှုန်လေးတွေက နှာခေါင်းအကြည်ကို လာထိခိုက်တာပါ။

ဒါကို မြတ်စွာဘုရားက "မျက်လှည့်ပြပွဲ" (Illusion) နဲ့ တူတယ်လို့ ဟောပါတယ်။ မျက်လှည့်ဆရာက ပရိသတ်ကို လှည့်စားသလိုပဲ၊ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကလည်း ဒီဓာတ်သဘော တိုက်ဆိုင်မှုကို "ငါ့အိမ် နံတယ်၊ ငါ မခံနိုင်ဘူး" ဆိုပြီး ဒေါသဖြစ်အောင် လှည့်စားနေတာပါ။ တကယ်တော့ ဃာနပသာဒ၊ ဂန္ဓ၊ ဃာနဝိညာဏ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းသုံးပါး တိုက်ဆိုင်လို့ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ သဘောတရား သက်သက်ပါပဲ။

တွေ့တဲ့တရားက ခန္ဓာငါးပါး၊ ထင်တဲ့တရားက "အနံ့ဆိုးကြီး"။

အဲဒီလို ကွဲကွဲပြားပြား မသိတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ အနံ့ရရင် စိတ်တိုတယ်။ မှိုတက်တာ မြင်ရင် စိတ်ပျက်တယ်။ ဒုက္ခသစ္စာ ရောက်မလာဘူးလား။ ရောက်လာတယ်နော်။

ဒါကြောင့် ဒီကနေ့ ဦးဇင်းတို့က ဒီ "ရေငွေ့နှင့် မှိုတက်ခြင်း" သဘောတရားကို ခေတ်သစ် အဏုဇီဝဗေဒ (Microbiology) ရှုထောင့်ကနေ ဖြိုခွဲကြည့်ပြီး၊ ဓမ္မနဲ့ ဘယ်လို ဆက်စပ်နေသလဲဆိုတာ လေ့လာကြရအောင်။

ဒီနေရာမှာ ဒကာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာမယ်လို့ ဦးဇင်း ထင်ပါတယ်… "အရှင်ဘုရား... မှိုဆိုတာ အပင်လား၊ အကောင်လား၊ ဘာလို့ ရေငွေ့ရှိမှ ပေါက်တာလဲ" ဆိုတာမျိုးပေါ့။

အေး… ဒီအချက်ကို အဏုဇီဝဗေဒ (Microbiology) ဘက်ကနေ ကြည့်လိုက်ရင် ပိုပြီးရှင်းသွားပါလိမ့်မယ်။ မှို (Mold/Fungi) ဆိုတာ အပင်လည်း မဟုတ်၊ သတ္တဝါလည်း မဟုတ်တဲ့ သီးခြား မျိုးစိတ် (Kingdom Fungi) ဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့က မျိုးပွားဖို့အတွက် Spores (မှိုမျိုးစေ့အမှုန်) လေးတွေကို လေထဲမှာ လွှင့်ထုတ်ထားတယ်။ ဒီ Spores လေးတွေက သူတော်ကောင်းတို့ ပတ်ဝန်းကျင် လေထုထဲမှာ သန်းနဲ့ချီပြီး ပျံဝဲနေတာပါ။ မျက်စိနဲ့ မမြင်ရဘူး။

ဒါပေမယ့် သူတို့က "အခြေအနေ" (Conditions) ကို စောင့်နေကြတယ်။ အဲဒီ အခြေအနေကတော့ Humidity (စိုထိုင်းဆ) ပါပဲ။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ သူတော်ကောင်းတို့။

သိပ္ပံပညာအရ လေထုစိုထိုင်းဆ Relative Humidity (RH) ဟာ 65% ကျော်သွားပြီဆိုရင်၊ လေထဲမှာ ရေငွေ့တွေ များလာတယ်။ အဲဒီအခါ လေထဲမှာ ပျံနေတဲ့ မှို Spore လေးတွေက စာအုပ်တွေ၊ သစ်သားတွေ၊ အဝတ်အစားတွေပေါ် ကျရောက်ပြီး အဲဒီရေငွေ့ကို သောက်သုံးကာ အညှောက်ပေါက်လာပါတယ်။

အညှောက်ပေါက်တာနဲ့ Hyphae လို့ခေါ်တဲ့ အမြစ်လို အမျှင်တန်းလေးတွေကို ဖြန့်ထုတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီ အမြစ်တွေက စာရွက်တွေ၊ သစ်သားတွေကို စားသုံးပြီး Enzymes တွေ ထုတ်လုပ်တယ်။ အဲဒီ Enzyme တွေက ပစ္စည်းကို ဆွေးမြေ့စေပြီး အနံ့ဆိုး (Musty Odor) ကို ထွက်စေတာပါ။

ဒါကြောင့် မှိုတက်တယ်ဆိုတာ ရုတ်တရက် ဖြစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ "ရေငွေ့" (Moisture) ဆိုတဲ့ အထောက်အပံ့ ရလို့ ငြိမ်နေတဲ့ "မှိုမျိုးစေ့" (Spores) တွေ ထကြွသောင်းကျန်းလာတာ ဖြစ်ပါတယ်။

Figure: ရေငွေ့ကို အကြောင်းပြု၍ မှိုမျိုးစေ့ (Spore) မှ အမြစ်တွယ် ဖြစ်ထွန်းလာပုံ

ဒီ သိပ္ပံဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ပြီး ဓမ္မသဘော ပြန်ကောက်ရအောင်။

ဘုရားရှင်ရဲ့ ဝိနည်းပိဋကတ်တော်၊ စူဠဝါ၊ သေနာသနက္ခန္ဓက (Senāsana Khandhaka) မှာ ကျောင်းထိုင်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ လိုက်နာရမယ့် ဝတ်တရားတွေကို အသေးစိတ် ဟောကြားထားပါတယ်။

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူတယ်... "ရဟန်းတို့... ကျောင်းအိပ်ရာနေရာ၌ မှိုတက်နေသည်ကို မြင်ပါက၊ ရေစိုနေသော အဝတ်ဖြင့် သုတ်သင်ရမည်။ နံရံ၌ မှိုတက်လျှင် ရေဖြင့် ဆေးကြော၍ ခြောက်သွေ့အောင် ပြုလုပ်ရမည်" (Cullavagga, Vatttakkhandhaka).

ဘုရားရှင်ဟာ Hygiene (သန့်ရှင်းရေး) ကို အင်မတန် အလေးထားပါတယ်။ မှိုတက်နေတဲ့ ကျောင်းမှာ နေရင် ရဟန်းတွေ ကျန်းမာရေး ထိခိုက်မယ်၊ စိတ်မကြည်လင်ဘူး၊ ဉာဏ်မပွင့်ဘူး။ ဒါကြောင့် "သေနာသနဝတ်" ဆိုပြီး သန့်ရှင်းရေးကို တရားတစ်ခုအနေနဲ့ သတ်မှတ်ပေးခဲ့တာပါ။

သိပ္ပံနည်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရအောင်။

Mold Spores (မှိုမျိုးစေ့) ဟာ အနုသယ ကိလေသာ (Anusaya Defilements) နဲ့ တူပါတယ်။ ဦးဇင်းတို့ စိတ်ထဲမှာ ကိလေသာ မျိုးစေ့တွေ အမြဲ ကိန်းအောင်းနေတယ်။ မမြင်ရဘူး။

Humidity (ရေငွေ့) ဟာ အာရုံငါးပါး (Sensual Objects) နဲ့ တူပါတယ်။ မျက်စိက အဆင်းလှလှ မြင်လိုက်တာနဲ့ (ရေငွေ့ရလိုက်တာနဲ့)၊ ငြိမ်နေတဲ့ ရာဂမှိုတွေ ထကြွလာတော့တာပဲ။

Mycelium (မှိုမျှင်) ဟာ သံယောဇဉ် (Attachments) နဲ့ တူပါတယ်။ စိတ်ထဲမှာ အမြစ်တွယ်သွားရင် ဖြတ်ရ ခက်သွားပြီ။ ပစ္စည်းကို ဆွေးမြေ့စေသလို၊ စိတ်ကိုလည်း ဆွေးမြေ့စေပါတယ်။

အေး… ဒီသဘောတရားကို စာအုပ်ထဲမှာသာ မထားဘဲ လက်တွေ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ကြည့်လိုက်ရင် ပိုပြီးရှင်းသွားပါလိမ့်မယ်။ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ Case-2364 ကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်က မမြင်ရတဲ့ ရေငွေ့က ဘယ်လောက် အန္တရာယ်ကြီးသလဲဆိုတာကို ပြသနေပါတယ်။

ဖြစ်စဉ်က ဒီလိုပါ။

သွာဂတပြတိုက်မှာ "ပေစာတိုက်" (Palm-leaf Manuscript Library) တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒီမှာ ရှေးဟောင်း ပေစာထုပ်တွေ၊ ကမ္မဝါတွေကို သိမ်းဆည်းထားတယ်။ အခန်းက အမြဲတမ်း အဲကွန်း (AC) ဖွင့်ထားရတယ်။

ဒါပေမယ့် မိုးတွင်းကာလ တစ်ပတ်လောက် မိုးဆက်တိုက် ရွာတဲ့အချိန်မှာ၊ မန်နေဂျာအသစ်လေး တစ်ယောက်က "မီးမီတာခ သက်သာအောင်" ဆိုပြီး ညဘက်တွေမှာ AC ကို ပိတ်ပိတ်ထားလိုက်တယ်။ သူက ထင်တာက "အခန်းက အလုံပိတ်ပဲ၊ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး" ပေါ့။

သုံးရက်လောက် နေတော့ တာဝန်ကျ သံဃာတော်တစ်ပါး အခန်းထဲ ဝင်လိုက်တဲ့အခါ "အရှင်ဘုရား... အခန်းက အနံ့တစ်မျိုး ရနေတယ်၊ ပြီးတော့ ပေစာထုပ်တွေပေါ်မှာ အဖြူရောင် အမှုန်လေးတွေ တွေ့တယ်" ဆိုပြီး လာလျှောက်တယ်။

ဦးဇင်း သွားကြည့်လိုက်တော့ ရင်ကျိုးစရာပဲ။ ရှားပါး ပေစာထုပ်တွေရဲ့ အနားသတ်တွေမှာ White Mold (မှိုဖြူ) တွေ ဖွေးနေပြီ။ မှန်ဘီလူးနဲ့ ကြည့်လိုက်တော့ မှိုမျှင်တွေက ပေရွက်သားထဲကို စားဝင်နေပြီ။

ဒါဟာ ဘာကြောင့် ဖြစ်တာလဲ။ AC ပိတ်လိုက်တဲ့အခါ အခန်းတွင်း အပူချိန် တက်လာတယ်။ အပြင်က မိုးရွာထားတော့ လေထုစိုထိုင်းဆ (Humidity) က ၈၀% ကျော်သွားတယ်။ အဲဒီ အခြေအနေဟာ မှိုတွေအတွက် "စားပွဲတော်" ခင်းပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတာပါ။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်ရဲ့ Policy 12 (Conservation Environment) နဲ့ Article 12.2 (Pest and Biological Control) ကို ကိုင်စွဲပြီး ဖြေရှင်းရပါတယ်။

ဒီမူဝါဒမှာ "ဇီဝပိုးမွှား (မှို) တွေ့ရှိပါက (၁) အရာဝတ္ထုကို သီးခြားခွဲထုတ်ရမည် (Quarantine)၊ (၂) ပတ်ဝန်းကျင် စိုထိုင်းဆကို ၅၀% အောက် လျှော့ချရမည်၊ (၃) ဓာတုဆေး မသုံးဘဲ Mechanical Cleaning နည်းဖြင့် သန့်စင်ရမည်" လို့ ပါရှိပါတယ်။

ဦးဇင်းတို့က Template T112 (Environmental Control & Cleaning Log) ကို ထုတ်ပြီး အရေးပေါ် လုပ်ငန်းစဉ် စလိုက်တယ်။

Template T112 မှာ Column တွေ ပါပါတယ်။ (၁) Humidity Reading (လက်ရှိ စိုထိုင်းဆ)၊ (၂) Action Taken (ပြုလုပ်ချက်)။

ဦးဇင်းက Dehumidifier (ရေငွေ့စုပ်စက်) တွေကို ချက်ချင်း မောင်းခိုင်းတယ်။ စိုထိုင်းဆကို ၄၅% အထိ ဆွဲချလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ ဝန်ထမ်းတွေကို Vinaya (ဝိနည်း) နည်းလမ်းနဲ့ Scientific (သိပ္ပံ) နည်းလမ်း ပေါင်းစပ်ပြီး သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခိုင်းတယ်။

"Alcohol (အရက်ပြန်) မသုံးနဲ့၊ မင်တွေ ပျက်ကုန်မယ်။ Brush (စုတ်တံ) အနုလေးတွေနဲ့ မှိုတွေကို ဖယ်၊ HEPA Filter တပ်ထားတဲ့ လေစုပ်စက်နဲ့ စုပ်" လို့ ညွှန်ကြားရတယ်။

ရလဒ်ကတော့ ပေစာတွေကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ပေရွက်တချို့မှာ အစွန်းအထင်း (Stain) ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ မန်နေဂျာလေးလည်း မှတ်လောက်သားလောက် သင်ခန်းစာ ရသွားတယ်။ "မမြင်ရတဲ့ ရေငွေ့က သူခိုးထက် ကြောက်စရာ ကောင်းပါလား" ဆိုတာ သူ သဘောပေါက်သွားတယ်။

ဒီဖြစ်ရပ်ကို ကြည့်ပြီး ဦးဇင်းတို့ ယူသင့်တဲ့ သင်ခန်းစာနဲ့ နိဂုံးချုပ် သစ္စာဆိုက်ပုံကို သေချာ နာယူကြပါစို့။

မှိုတက်တာကို ကာကွယ်ချင်ရင် "ဆေး" (Chemical) ဖြန်းရုံနဲ့ မရပါဘူး။ "ပတ်ဝန်းကျင်" (Environment) ကို ပြုပြင်ရပါတယ်။ ရေငွေ့ မရှိရင် မှို မပေါက်ပါဘူး။

ထို့အတူပါပဲ... စိတ်မှာ ကိလေသာ မှိုမတက်ချင်ရင် "သတိ" (Mindfulness) ဆိုတဲ့ Dehumidifier စက်ကို အမြဲ ဖွင့်ထားရပါမယ်။

သတိရှိနေရင် လောဘ ရေငွေ့၊ ဒေါသ ရေငွေ့တွေ စိတ်ထဲ မဝင်နိုင်ဘူး။ ရေငွေ့မရှိရင် ကိလေသာ မှိုတွေ အညှောက်မပေါက်နိုင်ပါဘူး။

ဝိနည်းတော်မှာ ကျောင်းကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်တာဟာ "စိတ်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်တာ" နဲ့ အတူတူပဲလို့ ဆိုလိုပါတယ်။ အမှိုက်သရိုက် ကင်းစင်တဲ့ နေရာမှာ တရားထိုင်ရတာ ပိုပြီး သမာဓိ ရလွယ်ပါတယ်။

မှိုတက်နေတဲ့ နေရာမှာ နေရင် အသက်ရှုကျပ်သလို၊ ကိလေသာ ထူပြောတဲ့ စိတ်နဲ့ နေရတာလည်း သံသရာမှာ အသက်ရှုကျပ်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။

သစ္စာနယ် ဝင်ကြည့်ရအောင်။

"ငါ့ပစ္စည်း၊ ငါ့စာအုပ်" လို့ စွဲလမ်းတာက သမုဒယသစ္စာ။

အဲဒီပစ္စည်းတွေ မှိုတက်ပျက်စီးလို့ စိတ်ဆင်းရဲရတာက ဒုက္ခသစ္စာ။

"ဪ... ရေငွေ့နဲ့ မှိုမျိုးစေ့ တွေ့ရင် မှိုပေါက်တာ သဘာဝပဲ၊ ငါတားလို့ မရဘူး၊ အကြောင်းအကျိုး သက်သက်ပါလား" လို့ သိမြင်တာက မဂ္ဂသစ္စာ။

အဲဒီလို သိပြီး ပစ္စည်းအပေါ် တွယ်တာမှု၊ အနံ့ဆိုးအပေါ် ဒေါသဖြစ်မှုတွေ ငြိမ်းသွားတာက နိရောဓသစ္စာ။

ဒီအချက်ကို နားထောင်နေရင်း ကိုယ့်စိတ်ထဲ ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုတာကိုလည်း သတိထားကြည့်ပါ…

နှာခေါင်းဝမှာ ဝင်လေထွက်လေကို ရှုမှတ်လိုက်ပါ။

လေဝင်သွားတယ်။ လေထွက်သွားတယ်။

"ငါ့စိတ်ထဲမှာ ကိလေသာ အနံ့အသက်တွေ ရှိနေသလား"။

"လောဘ မှိုတွေ တက်နေသလား"။

ရှိရင် ဝိပဿနာဉာဏ်နဲ့ ချက်ချင်း "Cleaning" လုပ်ပါ။ မွေးထားရင် ပွားများလာပါလိမ့်မယ်။

"ယနေ့ ဟောကြားအပ်သော 'ရေငွေ့နှင့် မှိုတက်ခြင်း' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည်  မိမိတို့၏ စိတ်အိမ်ဂေဟာကို သတိတရားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေလျက်၊ ကိလေသာမှို အညစ်အကြေး ကင်းစင်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ... ဖြစ်ကြပါစေကုန်သတည်း။"

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု" (၃) ကြိမ်။

---

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၅ ရက်

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.