Day 116 Apr 26 Year 2023 ဉာဏပစ္စည်း (IP) ထိန်းသိမ်းခြင်း - အာစရိယမုဋ္ဌိမရှိခြင်းနှင့် ဓမ္မလုံခြုံရေး (Intellectual Property, Data Security & The Open Source Dhamma)
သုတ္တန်ပိဋက၊ ဒီဃနိကာယ်၊ မဟာဝဂ္ဂ၊ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ် (အာစရိယမုဋ္ဌိ - ဆရာ့လက်ဆုပ် မထားခြင်း)
Data Security: Encryption & Digital Rights Management (DRM) (ဒေတာလုံခြုံရေး - စာဝှက်စနစ်နှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ် မူပိုင်ခွင့် စီမံခန့်ခွဲမှု)
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ယနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၆ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခု၊ နှစ်ဆန်း (၁၀) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၂၆) ရက်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့၊ မင်္ဂလာရှိသော ညချမ်းအချိန်ကာလလေးမှာ သွာဂတ သွားဓာတ်တော် စောင့်ရှောက်ရေး ပြတိုက်မှ စီစဉ်ကျင်းပအပ်သော နေ့စဉ် ဓမ္မသဘင်ပွဲကို စတင် ကျင်းပပါတော့မယ်။
ယနေ့ ဧပြီလ ၂၆ ရက်နေ့ဟာ "ကမ္ဘာ့ဉာဏပစ္စည်း မူပိုင်ခွင့်နေ့" (World Intellectual Property Day) ဖြစ်ပါတယ်။ လူသားတွေရဲ့ တီထွင်ဖန်တီးမှု၊ အသိပညာနဲ့ အနုပညာတွေကို တန်ဖိုးထား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပေါ့။
ဒီလို နေ့ထူးနေ့မြတ်မှာ ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးရဲ့ အနန္တဂုဏ်ကျေးဇူးတွေကို "အသိပညာကို ဖြန့်ဝေခြင်း"၊ "လျှို့ဝှက်ချက်မထားခြင်း" တို့နဲ့ ယှဉ်ပြီး အကျယ်တဝင့် ရှိခိုးပူဇော်ကြရအောင်။
"အရဟတော" - ကိလေသာတို့ကို လျှို့ဝှက်ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော်မူသော၊ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၌ပင် မကောင်းမှုကို ပြုတော်မမူသော၊ "သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" - သံသရာလွတ်မြောက်ရေး နည်းလမ်းကောင်း (Dhamma IP) များကို "အာစရိယမုဋ္ဌိ" (ဆရာ့လက်ဆုပ်) ဟူ၍ လျှို့ဝှက်ချန်လှပ်ထားခြင်း မရှိဘဲ "Open Source" သဘောတရားဖြင့် သတ္တဝါအများအား ဖြန့်ဝေတော်မူသော၊ သို့သော် ဓမ္မ၏ စစ်မှန်မှု (Integrity) ကို မပျောက်ပျက်အောင် စောင့်ရှောက်တော်မူသော၊ "တဿ ဘဂဝတော" - ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရားရှင်အား "နမော" - ရိုသေမြတ်နိုး လက်အုပ်မိုး၍ ရှိခိုးကန်တော့လိုက်ရပါ၏ ဘုရား။
ဆက်လက်ပြီးတော့လည်း "အနန္တော အနန္တငါးပါး" ကို အာရုံပြုကြရအောင်။ ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်၊ ဓမ္မဂုဏ်တော်၊ သံဃာဂုဏ်တော်၊ မိဘဂုဏ်တော်၊ ဆရာသမားဂုဏ်တော် ဆိုတဲ့ အနန္တငါးပါးသော ကျေးဇူးရှင်ကြီးတွေကို ဦးထိပ်ထားပြီးတော့၊ "လောကီပညာရပ်များကို မူပိုင်ခွင့်ဖြင့် ကာကွယ်သကဲ့သို့၊ မိမိတို့၏ ကုသိုလ်တရားများကို အကုသိုလ်သူခိုးများ မခိုးယူနိုင်အောင် သတိတည်းဟူသော လုံခြုံရေးစနစ်ဖြင့် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြပါစေ" လို့ ဦးဇင်းက ရှေးဦးစွာ မေတ္တာပို့သ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ် သူတော်ကောင်းတို့ရေ။
၁။ စိတ်လုံခြုံရေး စစ်ဆေးခြင်း (Security Check Meditation)
ကိုင်း... တရားမဟောခင်၊ တရားမနာခင်မှာ စိတ်ကလေးကို အရင်ဆုံး "လုံခြုံမှု" (Security) ရှိအောင် ပြင်ဆင်ကြရအောင်။ ဒီနေ့တော့ "အာနုပုဗ္ဗိကထာ" (စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်း) နဲ့ သီလလုံခြုံရေးကို စစ်ဆေးတဲ့ ရှုမှတ်နည်းလေး သုံးကြမယ်။
သူတော်ကောင်းတို့... မျက်လုံးလေးတွေကို မှိတ်ထားပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ကို အဖိုးတန် ရတနာတိုက်ကြီး တစ်ခုလို သဘောထားပါ။ အဲဒီ ရတနာတိုက်မှာ တံခါးတွေ (ဒွါရ ၆ ပေါက်) ရှိတယ်။
"တံခါးတွေ ပိတ်ထားရဲ့လား... သော့ခတ်ထားရဲ့လား..."
အပြင်က သူခိုး (လောဘ၊ ဒေါသ) တွေ ဝင်မလာအောင် "သတိ" (Mindfulness) ဆိုတဲ့ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းကို တံခါးဝမှာ ချထားပါ။ "ဝင်ခွင့်မရှိဘဲ မဝင်ရ" (Access Denied to Kilesa) လို့ နှလုံးသွင်းရင်း၊ လုံခြုံစိတ်ချရတဲ့ စိတ်အခြေအနေ (Secure Mind State) ကို တည်ဆောက်ထားလိုက်ကြပါစို့။
၂။ သိပ္ပံရှုထောင့် (Data Security & Encryption)
သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှာ "Data" (အချက်အလက်) ဆိုတာ ရွှေထက် တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ၊ လူပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ ဘဏ်အကောင့်တွေ၊ ပြတိုက်ရဲ့ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေ... ဒါတွေအားလုံးဟာ "Intellectual Property" (IP - ဉာဏပစ္စည်း) တွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် နည်းပညာလောကမှာ "Encryption" (စာဝှက်စနစ်) ကို အသုံးပြုကြပါတယ်။
၁။ Encryption (စာဝှက်ခြင်း):
သာမန်ဖတ်လို့ရတဲ့ စာ (Plaintext) ကို ဘယ်သူမှ ဖတ်မရတဲ့ ကုဒ်တွေ (Ciphertext) အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာပါ။ ဥပမာ- "Hello" ဆိုတဲ့ စာကို "!@#$%^" ဆိုပြီး ပြောင်းလိုက်တာမျိုးပေါ့။
ဒီလို ပြောင်းဖို့အတွက် "Key" (သော့ချက်) လိုအပ်ပါတယ်။ သော့ရှိတဲ့သူမှသာ ပြန်ဖွင့်ဖတ်လို့ ရမယ်။
၂။ Data Integrity (အချက်အလက် တည်တံ့ခိုင်မြဲမှု):
ဒေတာလုံခြုံရေးမှာ အရေးကြီးတာက "ဟက်ကာ" (Hacker) တွေက ဒေတာကို ခိုးယူသွားမှာတင် မဟုတ်ဘဲ၊ ဒေတာကို ပြင်ဆင်လိုက်မှာ (Tampering) ကိုလည်း ကြောက်ရပါတယ်။ ဥပမာ- ငွေစာရင်းမှာ '၁၀၀' ကို '၁၀၀၀' လို့ ပြင်လိုက်ရင် ပြဿနာတက်ပြီ။ ဒါကြောင့် မူရင်းအတိုင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးတဲ့ စနစ်တွေ (Checksums) လိုအပ်ပါတယ်။
၃။ Access Control (ဝင်ရောက်ခွင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း):
ဘယ်သူက ဘာကို ကြည့်ခွင့်ရှိလဲ (Authentication & Authorization)။ မဆိုင်တဲ့သူ ဝင်မကြည့်အောင် Password တွေ၊ Fingerprint တွေနဲ့ ကာကွယ်ထားရပါတယ်။
ကိုင်း... ဒီပုံကို ကြည့်ပါ။ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတွေကို ဒီအတိုင်း ပစ်မထားပါဘူး။ သော့ခတ်ပြီး သိမ်းဆည်းမှသာ လုံခြုံမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
၃။ ဓမ္မရှုထောင့် (အာစရိယမုဋ္ဌိနှင့် ဓမ္မပိုင်ဆိုင်ခွင့်)
အခု... ဒီ လုံခြုံရေး သဘောတရားကို ဦးဇင်းတို့ရဲ့ ဓမ္မဘက်ကို လှည့်ကြည့်ရအောင်။
IP Day မှာ မူပိုင်ခွင့်အကြောင်း ပြောကြပေမယ့်၊ မြတ်စွာဘုရားရှင်ကတော့ သူ့ရဲ့ ဓမ္မနဲ့ ပတ်သက်ပြီး "အာစရိယမုဋ္ဌိ" (The Teacher's Closed Fist) မရှိဘူးလို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။
ရှေးခေတ် ပုဏ္ဏားဆရာကြီးတွေက ပညာတစ်ခုတတ်ရင် တပည့်ကို အကုန်မသင်ပေးဘူး။ "ဆရာစား" ဆိုပြီး လျှို့ဝှက်ချက် (Trade Secret) ချန်ထားလေ့ ရှိတယ်။
ဘုရားရှင်ကတော့ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ်မှာ -
"အာနန္ဒာ... ငါဘုရားသည် တရားတော်ကို အတွင်း၊ အပြင် မထားဘဲ အကုန်ဟောကြားခဲ့ပြီးပြီ။ ငါဘုရား၌ ဆရာ့လက်ဆုပ်ဟူ၍ မရှိ" လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဓမ္မဟာ "Open Source" (လူတိုင်း လွတ်လပ်စွာ လေ့လာခွင့်ရှိသော) ပညာရပ် ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ (The Paradox of Protection):
ဘုရားရှင်က ဓမ္မကို ဖွင့်ပေးပေမယ့်၊ ဓမ္မက သူ့အလိုလို "Encrypted" (စာဝှက်ထားပြီးသား) ဖြစ်နေပါတယ်။
စာပေကျမ်းဂန်တွေ (Plaintext) ကို ဖတ်လို့ ရပေမယ့်၊ တကယ့် အရသာ (Nibbana) ကို ခံစားဖို့ကျတော့ "ပဋိဝေဓဉာဏ်" (Wisdom Key) ရှိမှ ရပါတယ်။
ဉာဏ်မရှိတဲ့သူ၊ မကျင့်ကြံတဲ့သူအတွက်တော့ တရားတော်ဟာ နားမလည်နိုင်တဲ့ Ciphertext လိုပါပဲ။
ဒါကြောင့် ဓမ္မကို ခိုးလို့မရပါဘူး။ ကိုယ်တိုင် ကျင့်မှ ရတာပါ။
နောက်တစ်ချက်က "Sasana-rakkhana" (သာသနာကို စောင့်ရှောက်ခြင်း)။
ဒေတာလုံခြုံရေးမှာ "Data Integrity" (မူရင်းမပျက်စီးရေး) လိုသလို၊ သာသနာမှာလည်း ဘုရားဟော မဟုတ်တာတွေကို ဘုရားဟောပါလို့ လိမ်မပြောဖို့၊ ဓမ္မကို အတုမလုပ်ဖို့ (Anti-Counterfeiting) သံဃာတော်တွေက ထိန်းသိမ်းရပါတယ်။ ဒါဟာ ဓမ္မရဲ့ "IP Protection" ပါပဲ။
၄။ ဝိပဿနာ ယန္တရား (Vipassana Mechanism Integration)
အခု... အရေးကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ "ဒိဋ္ဌိဖြုတ် ရှုကွက်" ကို သွားကြရအောင်။ ဒီ "ငါပိုင်တယ်၊ ငါ့လျှို့ဝှက်ချက်" ဆိုတဲ့ အစွဲကို ဘယ်လို ဖြုတ်မလဲ။
ခန္ဓာဖွဲ့နည်း (Aggregates Assembly):
ကိုယ့်ရဲ့ အတွေးအခေါ်၊ ကိုယ့်ရဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ကာကွယ်ချင်တဲ့ စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အချိန်ကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။
၁။ ရူပက္ခန္ဓာ: ဦးနှောက်အလုပ်လုပ်မှု၊ ပစ္စည်းဝတ္ထု။
၂။ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ: မစ္ဆရိယ (ဝန်တိုမှု)၊ လောဘ (ပိုင်ဆိုင်လိုမှု)၊ အဒေါသ (ကာကွယ်လိုမှု - Protective Instinct)။
၃။ သညာက္ခန္ဓာ: "ဒါ ငါ့ဟာ၊ ဒါ သူများမသိစေရ" လို့ မှတ်သားမှု။
၄။ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ: ပိုင်ဆိုင်မှုကို သိတဲ့စိတ်။
ဒီနေရာမှာ "ငါ" (Self) ဘယ်မှာ ရှိသလဲ။ ပိုင်ရှင် (Owner) က ဘယ်သူလဲ။
ဒိဋ္ဌိဖြုတ်နည်း (Instruction):
ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ဖြစ်တဲ့အခါ... "ငါ့ဟာ" လို့ မမှတ်ပါနဲ့။
"သိမ်းဆည်းနေတယ်... သိတယ်... ကာကွယ်နေတယ်... သိတယ်... လုံခြုံရေး ယူနေတယ်... သိတယ်... သဘောတရားပဲ... သိတယ်" လို့ပဲ မှတ်ပါ။
"မျက်လှည့်ပြသူ၏ ဥပမာ" (Illusionist Analogy):
ဟက်ကာ (Hacker) တစ်ယောက်က ကွန်ပျူတာထဲကို ဝင်ပြီး "System Administrator" (အက်ဒမင်) ယောင်ဆောင်သလို၊ "အတ္တ" (Self) ဆိုတဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်က ခန္ဓာစက်ကြီးထဲ ဝင်ပြီး "ငါပိုင်တယ်" လို့ လာပြောနေတာပါ။
တကယ်တော့ ခန္ဓာမှာ ပိုင်ရှင် မရှိပါဘူး။ သဘာဝတရားရဲ့ ဖြစ်စဉ် (Process) သက်သက်ပါပဲ။
"ငါ့ လျှို့ဝှက်ချက်" ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ စိတ်အစဉ်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ "Information Flow" (သတင်းစီးဆင်းမှု) မျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီလို ရှုမှတ်လိုက်တဲ့အခါ "ငါ့ဟာ၊ ငါ့ဥစ္စာ" ဆိုတဲ့ တဏှာမစ္ဆရိယ (Possessiveness) လျော့ပါးသွားပြီး၊ လွတ်လပ်တဲ့ စိတ် (Open Mind) ဖြစ်ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။
၅။ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်း (Case Study: Case-2416)
ဒီအကြောင်းကို ပြောရရင် ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ World IP Day နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ "ဒေတာလုံခြုံရေး" ဇာတ်လမ်းလေး (Case Study) တစ်ပုဒ်ကို သတိရမိပါတယ်။ သေချာ နာယူကြည့်ကြပါဦး။ Case-2416 လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ကိစ္စလေးပါ။
ဖြစ်စဉ်က ဒီလို... ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၆ ရက်နေ့။ ပြတိုက်ရဲ့ "Digital Archive" (ဒစ်ဂျစ်တယ် မော်ကွန်းတိုက်) မှာ ရှေးဟောင်း ပုဂံခေတ် နံရံဆေးရေးပန်းချီတွေကို High-Resolution ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး သိမ်းဆည်းထားတဲ့ Server ရှိတယ်။ ဒီဓာတ်ပုံတွေက ပြတိုက်ရဲ့ Intellectual Property (IP) တွေပေါ့။ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ဘူး။
တာဝန်ကျတဲ့ IT ဝန်ထမ်းက "မောင်ဖြိုး" (အမည်လွှဲ)။ သူက နည်းပညာတော့ တော်တယ်။ ဒါပေမဲ့ "ပေါ့ဆမှု" (Negligence) ရှိတယ်။
Policy 20 (Data Security) နဲ့ Article 20.3 (Encryption Standards) အရ "အရေးကြီးသော ဒေတာများကို သိမ်းဆည်းရာတွင် Password ခံရမည်၊ Encrypt လုပ်ရမည်" လို့ ညွှန်ကြားထားတယ်။
မောင်ဖြိုးက "ဟာ... ဘယ်သူမှ လာမခိုးပါဘူး၊ Password ရိုက်ရတာ ရှုပ်တယ်" ဆိုပြီး၊ အဲဒီ ဓာတ်ပုံဖိုင်တွေကို ဘာ Encryption မှ မလုပ်ဘဲ External Hard Drive တစ်လုံးထဲ ထည့်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်ထားခဲ့တယ်။ နေ့လယ်စာ စားဆင်းသွားတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ပြတိုက်ကို လာလည်တဲ့ ဧည့်သည်ယောင်ဆောင်ထားတဲ့ "Digital Thief" (ဒေတာသူခိုး) တစ်ယောက်က ရုံးခန်းဘက်ကို ယောင်လည်လည်နဲ့ ရောက်လာတယ်။ စားပွဲပေါ်က Hard Drive ကို တွေ့တော့ ကွန်ပျူတာနဲ့ ထိုးပြီး ကူးယူသွားတယ်။ (ဒါမှမဟုတ် Hard Drive ကိုပဲ ယူသွားနိုင်တယ်)။
နောက်ရက်ကျတော့ အွန်လိုင်းမှာ ပုဂံနံရံဆေးရေး ပုံတွေကို NFT (Non-fungible Token) အနေနဲ့ ရောင်းစားနေတာ တွေ့ရတယ်။ ပြတိုက်က မူပိုင်ခွင့် ချိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီ။
ဦးဇင်းတို့ Template T228 (Data Breach Incident Report) နဲ့ စစ်ဆေးတော့ မောင်ဖြိုးရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ဆိုတာ ပေါ်သွားတယ်။
ဦးဇင်းက မောင်ဖြိုးကို ခေါ်ပြီး ဆုံးမရတယ်။
"မောင်ဖြိုး... မင်းက 'သော့ခတ်ရမှာ' ပျင်းတာကိုး။ လောကမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာမှန်သမျှ ရန်သူမျိုး ၅ ပါး ရှိတယ်။ မင်းက ဉာဏပစ္စည်း (IP) ကို တန်ဖိုးမထားတော့ ကာကွယ်မှု မပေးဘူး။
စိတ်လည်း ဒီလိုပဲကွ။ ကိုယ့်ရဲ့ ကုသိုလ်တရား (Merits) တွေကို 'သတိ' ဆိုတဲ့ Password မခံထားရင်၊ 'သီလ' ဆိုတဲ့ Encryption မလုပ်ထားရင်၊ ကိလေသာ ဟက်ကာတွေက ခိုးယူပြီး မင်းကို အပါယ်ချလိမ့်မယ်။ အခု မင်းရဲ့ ပေါ့ဆမှုက ပြတိုက်ကို နစ်နာစေပြီ" လို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပေးရတယ်။
၆။ နိဂုံးချုပ် (သစ္စာလေးပါးနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်း)
ကိုင်း... ဒီဇာတ်လမ်းလေးကို သင်ခန်းစာယူပြီး ကိုယ့်ဘဝကို ပြန်ကြည့်ကြစို့။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ ကုသိုလ်၊ ပညာ ဆိုတာတွေဟာ သူခိုးခိုးလို့ ရတဲ့အရာတွေ မဟုတ်ပေမယ့်၊ "မေ့လျော့ခြင်း" (Pramada) ကြောင့် ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်ပါတယ်။
ဘုရားရှင်က ဓမ္မကို လျှို့ဝှက်မထားပေမယ့်၊ ကျွန်ုပ်တို့ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဖြူစင်မှုကို ကိလေသာတွေ မဝင်အောင် Encryption (သတိ/ပညာ) နဲ့ ကာကွယ်ထားရပါမယ်။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်။
အမြဲတမ်း အပြင်ရန်သူ၊ အတွင်းရန်သူတို့၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံရနိုင်သော၊ မလုံခြုံသော ခန္ဓာစိတ်သည် "ဒုက္ခသစ္စာ"။
အဲဒီ မလုံခြုံမှုကို ဖြစ်စေတဲ့၊ တံခါးဖွင့်ပေးနေတဲ့ (Security Loophole) တဏှာနှင့် မောဟသည် "သမုဒယသစ္စာ"။
ရန်သူဟူသမျှ ကင်းစင်ပြီး၊ ထာဝရ လုံခြုံအေးချမ်းနေသော (Total Security) နိဗ္ဗာန်သည် "နိရောဓသစ္စာ"။
အဲဒီ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ဖို့အတွက် စိတ်ကို သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ဖြင့် လုံခြုံအောင် စောင့်ရှောက်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး (Security Protocol) သည် "မဂ္ဂသစ္စာ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယနေ့ ကမ္ဘာ့ဉာဏပစ္စည်း မူပိုင်ခွင့်နေ့မှာ ဟောကြားအပ်သော 'ဉာဏပစ္စည်း ထိန်းသိမ်းခြင်း' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ တရားတော်များကို တန်ဖိုးထား လေ့လာကြပြီး၊ မိမိတို့၏ ကုသိုလ်တရားများကို ကိလေသာရန်သူတို့ မဖျက်ဆီးနိုင်အောင် သတိတရားဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကာ၊ လုံခြုံစိတ်ချရသော နိဗ္ဗာန်ရွှေပြည်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.
နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၆ ရက်
ORCID: 0009-0000-0697-4760
Website: www.siridantamahapalaka.com
Sao Dhammasami @ ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.
သူတော်ကောင်းတို့အနေဖြင့် ဓမ္မဗဟုသုတများ ပိုမိုဆွေးနွေးလိုပါက ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Group ဖြစ်သော https://www.facebook.com/share/g/1AefhUBU85/ တွင်လည်း ဝင်ရောက် လေ့လာနိုင်ကြပါတယ်လို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။ အားလုံး ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာ ချမ်းသာကြပါစေ။
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.