Day 101 Apr 11 Year 2023 အသံလှိုင်းနှင့် ဓမ္မ - သောတပသာဒနှင့် ပဲ့တင်သံသဘောတရား (Sound Waves, Acoustics & The Nature of Hearing)
အဘိဓမ္မပိဋက၊ ဓမ္မသင်္ဂဏီပါဠိတော်၊ ရူပကဏ္ဍ (သောတပသာဒ - နားအကြည်ဓာတ်)
Sound Waves, Frequency & Resonance (အသံလှိုင်း၊ ကြိမ်နှုန်းနှင့် ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်မှု)
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ယနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၆ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၄ ခု၊ တန်ခူးလပြည့်ကျော် (၇) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၁၁) ရက်၊ အင်္ဂါနေ့၊ မင်္ဂလာရှိသော ညချမ်းအချိန်ကာလလေးမှာ သွာဂတ သွားဓာတ်တော် စောင့်ရှောက်ရေး ပြတိုက်မှ စီစဉ်ကျင်းပအပ်သော နေ့စဉ် ဓမ္မသဘင်ပွဲကို စတင် ကျင်းပပါတော့မယ်။
ရှေးဦးစွာ တရားပွဲ မစတင်မီမှာ ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးရဲ့ အနန္တဂုဏ်ကျေးဇူးတွေကို "အသံ"၊ "ကြားသိခြင်း" တို့နဲ့ ယှဉ်ပြီး အကျယ်တဝင့် ရှိခိုးပူဇော်ကြရအောင်။
"အရဟတော" - ကိလေသာ အညစ်အကြေး ကင်းစင်တော်မူပြီး၊ သံသရာတစ်လျှောက် ကြားခဲ့ရသမျှသော အနိဋ္ဌာရုံ အသံဆိုးများ၊ ဆဲဆိုသံများ၊ ငိုကြွေးသံများကို သည်းခံခြင်း ပါရမီဖြင့် ကျော်လွှားတော်မူခဲ့သော၊ "သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" - စကြဝဠာ အရပ်ရပ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်း (Sound Waves) မှန်သမျှကို နတ်တို့၏ နားကဲ့သို့ ကြားသိနိုင်စွမ်းရှိသော ဒိဗ္ဗသောတအဘိညာဉ်ကို ရရှိတော်မူပြီး၊ အသံနှင့် နားတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု သဘောတရားအမှန်ကို ဆရာမကူ သယမ္ဘူဉာဏ်တော်မြတ်ဖြင့် ကိုယ်တော်တိုင် ထိုးထွင်းသိမြင်တော်မူသော၊ "တဿ ဘဂဝတော" - ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရားရှင်အား "နမော" - ရိုသေမြတ်နိုး လက်အုပ်မိုး၍ ရှိခိုးကန်တော့လိုက်ရပါ၏ ဘုရား။
ဆက်လက်ပြီးတော့လည်း "အနန္တော အနန္တငါးပါး" ကို အာရုံပြုကြရအောင်။ ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်၊ ဓမ္မဂုဏ်တော်၊ သံဃာဂုဏ်တော်၊ မိဘဂုဏ်တော်၊ ဆရာသမားဂုဏ်တော် ဆိုတဲ့ အနန္တငါးပါးသော ကျေးဇူးရှင်ကြီးတွေကို ဦးထိပ်ထားပြီးတော့၊ "ကောင်းကင်မှ လာသော အသံလှိုင်းများသည် ရေဒီယိုစက်မှတဆင့် သတင်းစကားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့၊ ဘုရားရှင်၏ ဓမ္မအသံတော်များသည် မိမိတို့၏ သောတပသာဒ နားအကြည်ဓာတ်မှတဆင့် ဉာဏ်ပညာအဖြစ် ပြောင်းလဲကိန်းဝပ်နိုင်ကြပါစေ" လို့ ဦးဇင်းက ရှေးဦးစွာ မေတ္တာပို့သ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ် သူတော်ကောင်းတို့ရေ။
၁။ စိတ်တည်ငြိမ်မှု ရယူခြင်း (Meditation Preparation)
ကိုင်း... တရားမဟောခင်၊ တရားမနာခင်မှာ စိတ်ကလေးကို အရင်ဆုံး တည်ငြိမ်သွားအောင်၊ နားအာရုံကို စုစည်းသွားအောင် ပြင်ဆင်ကြရအောင်။ ဒီနေ့တော့ အသံကို အခြေခံတဲ့ "သဒ္ဒကမ္မဋ္ဌာန်း" (Sound Meditation) လေးကို အစပျိုးပြီး ရှုမှတ်ကြမယ်။
သူတော်ကောင်းတို့... မျက်လုံးလေးတွေကို မှိတ်ထားပါ။ အခု ဦးဇင်း ပြောနေတဲ့ အသံကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က ကြားရတဲ့ လေတိုက်သံ၊ ငှက်အော်သံ၊ ကားသံ စတာတွေကို သတိထားကြည့်ပါ။
"အသံ... အသံ... ကြားတယ်... ကြားတယ်" လို့ပဲ မှတ်ပါ။ အဲဒီအသံတွေက ဘာအသံလဲ၊ ဘယ်သူ့အသံလဲလို့ ခွဲခြားမနေပါနဲ့။ နားစည်ကို လာရိုက်ခတ်တဲ့ တုန်ခါမှု (Vibration) သက်သက်ပါလားလို့ နှလုံးသွင်းရင်း၊ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေတဲ့ အတွေးတွေကို ခဏလောက် အသံလှိုင်းတွေနဲ့အတူ မျောပါပျောက်ကွယ်သွားစေလိုက်ကြပါစို့။
၂။ သိပ္ပံရှုထောင့် (Acoustics & Physics of Sound)
သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ကျွန်ုပ်တို့ နေ့စဉ် ကြားနေရတဲ့ "အသံ" (Sound) ဆိုတာ ဘာလဲ။ ရူပဗေဒ (Physics)၊ အထူးသဖြင့် "Acoustics" (အသံဗေဒ) အရ ပြောရရင် အသံဆိုတာ "စွမ်းအင်" (Energy) တစ်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ အတိအကျ ပြောရရင် "Mechanical Wave" (စက်မှုလှိုင်း) တစ်မျိုးပါပဲ။
ကိုင်း... သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ အသံတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ ဘာလိုသလဲ။
၁။ Source (အသံပင်ရင်း): တစ်ခုခုက တုန်ခါ (Vibrate) ရပါမယ်။ ဥပမာ- ဂစ်တာကြိုးကို တီးလိုက်ရင် ကြိုးက တုန်ခါသွားတယ်။ အဲဒီ တုန်ခါမှုက ဘေးနားက လေမှုန် (Air Molecules) တွေကို တွန်းလိုက်တယ်။
၂။ Medium (ကြားခံနယ်): အသံဟာ လေဟာနယ် (Vacuum) ထဲမှာ မသွားနိုင်ပါဘူး။ လေ၊ ရေ၊ သို့မဟုတ် သံမဏိ စတဲ့ ကြားခံနယ်တစ်ခုခု လိုအပ်ပါတယ်။ လေမှုန်တွေက တစ်လုံးနဲ့တစ်လုံး "ဒိုမီနို" (Domino) ပြားလေးတွေ လဲသလို ဆင့်ကဲဆင့်ကဲ တွန်းတိုက်ပြီး စွမ်းအင်ကို သယ်ဆောင်သွားတာပါ။
၃။ Receiver (လက်ခံသူ): နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီ လေဖိအားလှိုင်း (Pressure Wave) က ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ နားစည် (Eardrum) ကို လာရိုက်ခတ်တယ်။ နားစည်က တုန်ခါပြီး ဦးနှောက်ဆီကို လျှပ်စစ်အချက်ပြ (Electrical Signal) ပို့လိုက်မှ "ကြားတယ်" ဆိုတာ ဖြစ်လာတာပါ။
ဒီနေရာမှာ အရေးကြီးတဲ့ သဘောတရားတစ်ခုက "Resonance" (ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်မှု သို့မဟုတ် လှိုင်းထပ်ခြင်း) ပါ။
အရာဝတ္ထုတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် တုန်ခါနှုန်း (Natural Frequency) ရှိတယ်။ အပြင်ကလာတဲ့ အသံလှိုင်းရဲ့ ကြိမ်နှုန်း (Frequency) က အဲဒီ ပစ္စည်းရဲ့ သဘာဝကြိမ်နှုန်းနဲ့ တူသွားပြီဆိုရင်၊ အဲဒီပစ္စည်းက အလိုလိုနေရင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါလာတယ်။ ဒါကို Resonance လို့ ခေါ်တယ်။
ဥပမာ- အဆိုတော်တစ်ယောက်က အသံမြင့်ကြီး အော်လိုက်ရင် ဖန်ခွက် ကွဲသွားတာ မြင်ဖူးကြမှာပါ။ အဲဒါ အဆိုတော်ရဲ့ အသံလှိုင်းနဲ့ ဖန်ခွက်ရဲ့ တုန်ခါနှုန်း တူသွားပြီး Resonance ဖြစ်ကာ စွမ်းအင်တွေ စုပုံပြီး ကွဲထွက်သွားတာ (Destructive Resonance) ပါပဲ။
Labels: Sound Waves, Eardrum, Cochlea, Auditory Nerve, Brain Signal.]
ကိုင်း... ဒီပုံကို ဉာဏ်ထဲမှာ မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ အသံဆိုတာ "လူ" မဟုတ်ပါဘူး။ "စကားလုံး" မဟုတ်ပါဘူး။ လေထုထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဖိအားလှိုင်း (Pressure Variation) မျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။ နားစည်ကို လာရိုက်ခတ်တဲ့ စွမ်းအင်ရိုက်ချက် (Impact) သက်သက်ပါပဲ။
၃။ ဓမ္မရှုထောင့် (သောတပသာဒနှင့် ဖဿ)
အခု... ဒီသိပ္ပံ သဘောတရားကို ဦးဇင်းတို့ရဲ့ ဓမ္မဘက်ကို လှည့်ကြည့်ရအောင်။ အဘိဓမ္မပိဋက၊ ရူပကဏ္ဍမှာ ဘုရားရှင်က "ကြားခြင်း" ကိစ္စကို ဓာတ်သဘောတရားတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပုံကို အလွန်တိကျစွာ ဟောကြားထားပါတယ်။
၁။ သောတပသာဒ (Receiver): ဒါက သိပ္ပံနည်းအရ နားအတွင်းပိုင်းက အာရုံခံဆဲလ် (Auditory Hair Cells) တွေနဲ့ တူပါတယ်။ ကံကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ရုပ် (Kamma-born materiality) ပေါ့။ သူက အသံကို ဖမ်းယူနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် (Sensitivity) ရှိတယ်။
၂။ သဒ္ဒါရုံ (Source/Wave): ဒါက အသံလှိုင်းပါပဲ။ "ရူပဗေဒ" အရ လေတုန်ခါမှုပေါ့။
၃။ သောတဝိညာဉ် (Consciousness): ဒါက နားထဲကို အသံဝင်လာမှန်း သိလိုက်တဲ့ စိတ်။
ဒီသုံးခု ဆုံလိုက်တာကို "သောတသမ္ဖဿ" (Contact) လို့ ခေါ်ပါတယ်။
သူတော်ကောင်းတို့ရေ... သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရတယ်ဆိုတာ "အကောင်အထည်" တစ်ခု ဝင်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဘုရားရှင်က အသံကို "အနိစ္စ" လို့ ဟောပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ။ အသံဆိုတာ ဖြစ်ပြီးရင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ ဂစ်တာကြိုးကို တီးလိုက်တယ်၊ "ဒေါင်" ခနဲ မြည်တယ်။ နောက်တစ်ခါ ထပ်မတီးရင် အဲဒီအသံ ဘယ်ရောက်သွားသလဲ။ ဘယ်မှ မရောက်ဘူး။ ချုပ်ပျောက်သွားတာ (Dissolve)။
ဒါပေမဲ့ ပုထုဇဉ်တွေကတော့ အသံကို "နိစ္စ" (မြဲတယ်) လို့ ထင်ပြီး၊ သူပြောလိုက်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို ရင်ထဲမှာ သိမ်းထား၊ ပြန်ကြားယောင် (Replay) လုပ်ပြီး Resonance တွေ ဖြစ်ကာ ဒုက္ခရောက်နေကြတာပါ။
၄။ ဝိပဿနာ ယန္တရား (Vipassana Mechanism Integration)
အခု... အရေးကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ "ဒိဋ္ဌိဖြုတ် ရှုကွက်" ကို သွားကြရအောင်။ ဒီ အသံကြားခြင်း ဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ပြီး "ငါ ကြားတယ်၊ ငါ့ကို ဆဲတယ်၊ ငါ့ကို ချီးမွမ်းတယ်" ဆိုတဲ့ အစွဲကို ဘယ်လို ဖြုတ်မလဲ။
ခန္ဓာဖွဲ့နည်း (Aggregates Assembly):
အသံတစ်ခု ကြားလိုက်တဲ့အခါ...
၁။ ရူပက္ခန္ဓာ: နား (သောတ) နှင့် အသံ (သဒ္ဒ)။ (ရုပ်တရားတွေ ရိုက်ခတ်မှု)။
၂။ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ: ကြားသိစိတ် (သောတဝိညာဉ်)။
၃။ ဝေဒနက္ခန္ဓာ: အသံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ခံစားမှု (နားဝင်ချိုခြင်း/ နားခါးခြင်း)။
၄။ သညာက္ခန္ဓာ: "ဒါက မောင်ဖြူအသံ၊ ဒါက ဆဲသံ" လို့ မှတ်သားမှု။
၅။ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ: အဲဒီအသံအပေါ် တုံ့ပြန်ချင်တဲ့ စေတနာ (ဒေါသ သို့မဟုတ် လောဘ)။
ဒီနေရာမှာ "ငါ" (Self) ဘယ်မှာ ရှိသလဲ။ နားထဲမှာ ကောင်လေး တစ်ယောက် ထိုင်နေတာလား။ အသံထဲမှာ လူပါလာတာလား။ မပါပါဘူး။
ဒိဋ္ဌိဖြုတ်နည်း (Instruction):
အသံကြားတဲ့အခါ... "ငါ ကြားတယ်" လို့ မမှတ်ပါနဲ့။
"ကြားတယ်... သိတယ်... ရိုက်ခတ်နေတယ်... သိတယ်... ပျောက်သွားပြီ... သိတယ်" လို့ပဲ မှတ်ပါ။
အထူးသဖြင့် "မျက်လှည့်ပြသူ၏ ဥပမာ" (Illusionist Analogy) ကို သုံးပါ။
တောင်ကြားမှာ အော်လိုက်ရင် "ပဲ့တင်သံ" (Echo) ပြန်ကြားရတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီ ပဲ့တင်သံဟာ တကယ်ရှိတဲ့ လူက ပြန်အော်တာ ဟုတ်ရဲ့လား။ မဟုတ်ပါဘူး။ လေလှိုင်းတွေ နံရံကို ရိုက်ပြီး ပြန်ကန်လာတာပါ။
ထို့အတူပါပဲ... "သူ ငါ့ကို ဆဲတယ်" ဆိုတာ ပဲ့တင်သံ (Echo) လိုပါပဲ။ တကယ်တမ်း ရှိတာက လေလှိုင်းတွေ နားစည်ကို လာရိုက်တဲ့ "တုန်ခါမှု" (Vibration) မျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီ တုန်ခါမှုကို ဦးနှောက်နဲ့ စိတ်က "ဆဲတယ်" လို့ ဘာသာပြန်ပြီး (Interpret) ဒေါသထွက်နေတာပါ။
ပရမတ် (Ultimate Reality) မှာ "ဆဲသံ" မရှိပါဘူး။ "သဒ္ဒါရုံ" (Sound Object) ပဲ ရှိပါတယ်။
အဲဒီလို ရှုမှတ်လိုက်တဲ့အခါ "ငါ့ကို ပြောတာ" ဆိုတဲ့ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ ကွာကျသွားပြီး၊ အသံကို အသံသက်သက်၊ ဓာတ်သဘောသက်သက် (Just elements vibrating) အနေနဲ့ ဉာဏ်မြင် ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။
၅။ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်း (Case Study: Case-2401)
ဒီအကြောင်းကို ပြောရရင် ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ လက်တွေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အသံနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး (Case Study) တစ်ပုဒ်ကို သတိရမိပါတယ်။ သေချာ နာယူကြည့်ကြပါဦး။ Case-2401 လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ကိစ္စလေးပါ။
ဦးဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ "Audio Archive" (အသံဖိုင် ထိန်းသိမ်းရေး အခန်း) တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ရှေးဟောင်း တရားတော်တွေ၊ သမိုင်းဝင် မိန့်ခွန်းတွေကို ဒီဂျစ်တယ် စနစ်နဲ့ ပြောင်းလဲ သိမ်းဆည်းတဲ့ နေရာပေါ့။ အဲဒီမှာ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ စပီကာတွေ၊ မိုက်ခရိုဖုန်းတွေ ရှိတယ်။
တာဝန်ကျတဲ့ ဝန်ထမ်းက "မောင်သန့်" (အမည်လွှဲ)။ သူက Sound Engineering နည်းနည်းပါးပါး နားလည်ပေမယ့်၊ စိတ်က နည်းနည်း လောတတ်တယ်။
Policy 25 (Audio-Visual Equipment Handling) နဲ့ Article 25.2 (Feedback Loop Prevention) မှာ ပြဋ္ဌာန်းထားတာ ရှိတယ်။ "မိုက်ခရိုဖုန်းကို ဖွင့်ထားလျက် စပီကာနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် အနီးကပ် မထားရ" တဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ "Audio Feedback Loop" ဖြစ်တတ်လို့ပါ။
တနေ့တော့ မောင်သန့်က အလုပ်လုပ်ရင်း သီချင်းနားထောင်ချင်တာနဲ့ Amplifier ကို Volume အကုန်တင် (Max Volume) ထားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လက်ထဲက မိုက်ခရိုဖုန်းကို မပိတ်ဘဲ စပီကာအရှေ့မှာ သွားတင်လိုက်တယ်။
ဘာဖြစ်သွားသလဲ ဆိုတော့...
၁။ မိုက်က ဝင်တဲ့ အသံက စပီကာကနေ ထွက်တယ်။
၂။ စပီကာက ထွက်တဲ့ အသံကို မိုက်က ပြန်ဖမ်းတယ်။
၃။ ပြန်ဖမ်းတဲ့ အသံကို Amplifier က ထပ်ချဲ့ပြီး စပီကာက ပြန်ထုတ်တယ်။
ဒါဟာ သိပ္ပံပညာမှာ ပြောတဲ့ Resonance (ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်မှု) သဘောတရားနဲ့ အတူတူပါပဲ။ တစ်ပတ်ပြီး တစ်ပတ် လည်ရင်း အသံက ကျယ်သထက် ကျယ်လာတယ်။
ရုတ်တရက် "ကျွီ.........." ဆိုတဲ့ နားကွဲလုမတတ် စူးရှတဲ့ အသံဆိုးကြီး (High-pitched Screeching Noise) ထွက်ပေါ်လာတယ်။ တုန်ခါမှု (Vibration) အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတော့ စပီကာရဲ့ ဒိုင်ယာဖရမ် (Diaphragm) တွေ စုတ်ပြဲပြီး၊ Amplifier ကြီးက "ဘုန်း" ဆို ပေါက်ကွဲပြီး မီးခိုးတွေ ထွက်ကုန်တယ်။ ဒေါ်လာထောင်ချီတန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ တစ်ခဏချင်းမှာ ပျက်စီးသွားတာ။
ဦးဇင်းတို့ Template T251 (Equipment Damage Log) နဲ့ စစ်ဆေးတော့ မောင်သန့်ရဲ့ ပေါ့ဆမှု၊ Feedback Loop သဘောကို သတိမမူမိမှုတွေ ပေါ်သွားတယ်။
ဦးဇင်းက မောင်သန့်ကို ခေါ်ပြီး ဆုံးမရတယ်။
"မောင်သန့်... မင်းက စက်ပစ္စည်းတွေကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ 'Feedback Loop' (သံသရာလည်ခြင်း) ကို မင်း ဖန်တီးလိုက်တာ။ မိုက်နဲ့ စပီကာ နီးရင် အသံကျယ်သလို၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာလည်း 'မကျေနပ်မှု' (Resentment) တစ်ခုကို ထပ်ခါထပ်ခါ တွေးနေရင် (Replay လုပ်နေရင်)၊ အဲဒီ အတွေးက မိုက်နဲ့ စပီကာ လည်သလိုပဲ၊ ဒေါသတွေ ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဦးနှောက်သွေးကြောပြတ်တဲ့အထိ၊ ဘဝပျက်တဲ့အထိ 'Boom' ဆို ပေါက်ကွဲတတ်တယ်" လို့ ရှင်းပြရတယ်။
၆။ နိဂုံးချုပ် (သစ္စာလေးပါးနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်း)
ကိုင်း... ဒီဇာတ်လမ်းလေးကို သင်ခန်းစာယူပြီး ကိုယ့်ဘဝကို ပြန်ကြည့်ကြစို့။ မောင်သန့်က Feedback Loop ကြောင့် စပီကာ ကွဲသလို၊ တို့တစ်တွေလည်း သူများပြောတဲ့ မကောင်းစကား တစ်ခွန်းကို စိတ်ထဲမှာ "Tape Recorder" ဖွင့်သလို အခါခါ ပြန်ဖွင့်နေကြတယ်။ "သူ ငါ့ကို ပြောရက်တယ်၊ ပြောရက်တယ်" ဆိုပြီး တွေးလေ ဒေါသထွက်လေ၊ ဒေါသထွက်လေ ပိုတွေးလေနဲ့ သံသရာလည်နေကြတယ်။
ဒါကြောင့် အသံကြားရင် "ကြားကာမျှ" (Just Hearing) နဲ့ ဖြတ်ပါ။ Loop မပတ်ပါစေနဲ့။ Input (အသံ) ဝင်လာရင် Switch (သတိ) နဲ့ ပိတ်လိုက်ပါ။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်။
အမြဲတမ်း အသံလှိုင်းတွေရဲ့ ရိုက်ခတ်မှု၊ တုန်ခါမှုဒဏ်ကို ခံနေရတဲ့ နားနှင့် ခန္ဓာကြီးဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ"။
အဲဒီ အသံတွေကို သာယာတာ၊ မကျေနပ်တာနဲ့ ထပ်ခါထပ်ခါ တွေးတောပြီး Feedback Loop ဖန်တီးနေတဲ့ တဏှာ (Amplifier) ဟာ "သမုဒယသစ္စာ"။
အသံတွေ၊ ဆူညံမှုတွေ အားလုံး ချုပ်ငြိမ်းပြီး၊ ပဲ့တင်သံတွေ ရပ်စဲသွားတဲ့ ငြိမ်းချမ်းသော နိဗ္ဗာန်ဟာ "နိရောဓသစ္စာ"။
အဲဒီ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ဖို့အတွက် ကြားရင် ကြားတယ်လို့ မှတ်ပြီး၊ Feedback Loop ကို ဖြတ်တောက်တဲ့ သတိပဋ္ဌာန် မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးဟာ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယနေ့ ဟောကြားအပ်သော 'အသံလှိုင်းနှင့် ဓမ္မ' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည် အသံဟူသည် လေထု၏ တုန်ခါမှုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ပဲ့တင်သံကဲ့သို့ အနှစ်သာရ ကင်းမဲ့ကြောင်းကို သိပ္ပံနှင့် ဓမ္မ မျက်လုံးဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်ကြပြီး၊ လောကဓံ အသံဆိုးများကို Feedback Loop မလုပ်မိစေဘဲ သတိဖြင့် ဖြတ်တောက်ကာ၊ ငြိမ်းချမ်းသော နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.
နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၁ ရက်
ORCID: 0009-0000-0697-4760
Website: www.siridantamahapalaka.com
Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.
သူတော်ကောင်းတို့အနေဖြင့် ဓမ္မဗဟုသုတများ ပိုမိုဆွေးနွေးလိုပါက ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Group ဖြစ်သော https://www.facebook.com/share/g/1AefhUBU85/ တွင်လည်း ဝင်ရောက် လေ့လာနိုင်ကြပါတယ်လို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။ အားလုံး ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာ ချမ်းသာကြပါစေ။
