နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၆) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-249) - အာပေါဓာတ် (Water Element) နှင့် ရေသယံဇာတ စီမံခန့်ခွဲမှု (Water Resource Management)

 

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၆) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-249) - အာပေါဓာတ် (Water Element) နှင့် ရေသယံဇာတ စီမံခန့်ခွဲမှု (Water Resource Management)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟကျမ်း (ရူပပိုင်း)၊ ဓာတုဝိဘင်္ဂသုတ်။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Hydrology & Resource Management (ဇလဗေဒနှင့် သယံဇာတ စီမံခန့်ခွဲမှု)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

 ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၇) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၆) ရက်နေ့မှာတော့ သက်ရှိလောကတစ်ခုလုံးရဲ့ အသက်သွေးကြောဖြစ်တဲ့ "ရေ" (Water) အကြောင်းကို ဆွေးနွေးကြပါမယ်။ ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းဟာ ရေဖြစ်သလို၊ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကလည်း ရေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပါတယ်။ ရေမရှိရင် အသက်ရှင်သန်မှု မရှိနိုင်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ရေဆိုတာ စီမံခန့်ခွဲမှု မရှိရင် ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်စေတတ်ပါတယ်။ ရေကြီးခြင်း၊ ရေရှားပါးခြင်းတွေဟာ သဘာဝတရားရဲ့ ဟန်ချက်ပျက်ယွင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ ထို့အတူပါပဲ... ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာလည်း "အာပေါ" လို့ခေါ်တဲ့ ဖွဲ့စည်းတတ်တဲ့သဘော၊ ယိုစီးတတ်တဲ့သဘောတွေ လွန်ကဲရင် "တဏှာ" (တွယ်တာမှု) ရေစီးကြောင်းတွေ ဖြစ်ပြီး သံသရာမှာ နစ်မွန်းတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး ရေဘေးကင်းဝေးပြီး၊ အေးမြကြည်လင်သော "ဓမ္မရေစင်" ကို သောက်သုံးနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သ နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "အာပေါဓာတ်" (Apo Dhatu) နဲ့ ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာရဲ့ "Water Resource Management" (ရေသယံဇာတ စီမံခန့်ခွဲမှု) အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက ရေကို "Cycle" (သံသရာ) တစ်ခုအနေနဲ့ မြင်ကြတယ်။ ပင်လယ်ရေက အငွေ့ပျံ၊ မိုးရွာ၊ မြစ်ထဲစီးဝင်၊ ပင်လယ်ထဲပြန်ရောက်... ဒီလို လည်ပတ်နေတာပါ။ ဒီရေသံသရာ (Hydrologic Cycle) ကို နားလည်ပြီး မျှတအောင် သုံးစွဲမှသာ ရေရှည်တည်တံ့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို ဖွဲ့စည်းမှု၊ ယိုစီးမှု သဘောတရားတွေနဲ့ ယှဉ်ပြီး သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "အာပေါ" ဖြစ်တဲ့အတွက် "အာပေါ ကသိုဏ်း" နဲ့ "ဓာတုမနသိကာရ" ကို တွဲဖက်ပြီး ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အရည်တွေကို အာရုံပြုပါ။ သွေးတွေ၊ ချွေးတွေ၊ တံတွေးတွေ... ဒါတွေအားလုံးဟာ အရည် (Fluidity) သဘောတွေပါ။ ဒီအရည်တွေကပဲ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်ပိုင်းတွေကို ကွဲထွက်မသွားအောင် "စုစည်း" (Bind) ထားပေးတာပါ။ ဂျုံမှုန့်ကို ရေနဲ့နယ်မှ မုန့်လုံးဖြစ်သလို၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်လည်း ရေဓာတ်ကြောင့် ပုံဖော်လို့ ရနေတာပါလား။ "ဖွဲ့စည်းတယ်... ယိုစီးတယ်... ဖွဲ့စည်းတယ်... ယိုစီးတယ်" လို့ နှလုံးသွင်းရင်း (၁) မိနစ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး စီးဖြန်းကြည့်ရအောင်...။

စိတ်ကလေး တည်ငြိမ်ပြီး ဓာတ်သဘောကို သတိပြုမိပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Hydrology" (ဇလဗေဒ) နဲ့ "Sustainability" (ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲရေး) က ဒီ "ရေစီမံခန့်ခွဲမှု" ကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။

သိပ္ပံပညာရှင်တွေက ကမ္ဘာ့ရေထုကို "Finite Resource" (အကန့်အသတ်ရှိသော သယံဇာတ) လို့ သတ်မှတ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရေတွေအများကြီး ရှိပေမယ့်၊ သောက်သုံးလို့ရတဲ့ ရေချို (Freshwater) က (၃%) လောက်ပဲ ရှိတယ်။ အဲဒီအထဲက အများစုက ရေခဲတောင်တွေထဲမှာ ရောက်နေတော့၊ လူတွေ တကယ်သုံးလို့ရတာ (၁%) အောက်မှာပဲ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် "Water Management" (ရေစီမံခန့်ခွဲမှု) ဟာ အသက်တမျှ အရေးကြီးပါတယ်။

"Water Footprint" (ရေခြေရာ) ဆိုတာ ရှိတယ်။ ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခု ထုတ်ဖို့ ရေဘယ်လောက် သုံးရလဲ။ ဥပမာ - အမဲသား (၁) ကီလို ရဖို့ ရေလီတာ (၁၅,၀၀၀) လောက် ကုန်တယ်။ ဒါကို "Virtual Water" (ဖျောက်ထားသော ရေ) လို့ ခေါ်တယ်။ လူတွေက ရေပိုက်ခေါင်း ဖွင့်လိုက်ရင် ရေလာတယ်လို့ပဲ ထင်ပေမယ့်၊ နောက်ကွယ်မှာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်က ပေးဆပ်နေရတာတွေ အများကြီးပါ။ ရေကို ဖြုန်းတီးခြင်းဟာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ သွေးကို ဖောက်ထုတ်ပစ်တာနဲ့ တူပါတယ်။

 ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သဘာဝတရားက ရေကို မျှမျှတတ လည်ပတ်ပေးနေပေမယ့်၊ လူတွေရဲ့ လောဘကြောင့် ချိန်ခွင်လျှာ ပျက်နေတယ်။ သုံးတာက များပြီး၊ ပြန်ဖြည့်တာက နည်းနေတယ်။ ဒါဟာ ဟန်ချက်ပျက် (Imbalance) ဖြစ်နေတာပါ။

သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဘိဓမ္မာဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က "အာပေါဓာတ်" (Apo Dhatu) ကို ဓာတ်ကြီးလေးပါးထဲမှာ "ဖွဲ့စည်းတတ်သော သဘော" အဖြစ် ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ ပါဠိလို "အာပ္ပေါတိ သဟဇာတေ ရူပေ ဖရတီတိ အာပေါ" (အတူဖြစ်သော ရုပ်တို့ကို ပျံ့နှံ့စေတတ်သောကြောင့် အာပေါ မည်၏) တဲ့။

အာပေါဓာတ်မှာ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာ (၂) မျိုး ရှိတယ်။

(၁) ပဂ္ဃရဏ လက္ခဏာ: ယိုစီးခြင်း သဘော။ (Fluidity/Flow).

(၂) ဗြူဟန လက္ခဏာ: ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ ပွားများစေခြင်း သဘော။ (Cohesion/Growth).

အဘိဓမ္မာမှာ ထူးခြားချက်က "အာပေါဓာတ်ကို ထိလို့ မရဘူး" (No Tactile Sense) တဲ့။ သူတော်ကောင်းတို့ ရေကို ကိုင်ကြည့်ရင် "အေးတာ" (တေဇော)၊ "တွန်းတာ" (ဝါယော)၊ "နူးညံ့တာ" (ပထဝီ) ကိုပဲ ထိလို့ရတယ်။ ရေရဲ့ "ဖွဲ့စည်းမှု" (Binding) သဘောကိုတော့ စိတ် (မနော) နဲ့ပဲ သိလို့ရတယ်။ ဥပမာ - ဂျုံမှုန့်တွေ စုနေတာကို ကြည့်ပြီး "ဪ... ဒီမှာ ရေပါတယ်" လို့ သိရသလိုမျိုးပေါ့။

အာပေါဓာတ် လွန်ကဲရင် ရေကြီးသလို (Flood)၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အာပေါလွန်ရင် ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှော ဖြစ်တယ်။ အာပေါ နည်းလွန်းရင် ခြောက်သွေ့ပြီး ကွဲအက်တယ်။ ဒါကြောင့် "မျှတမှု" (Balance) ဟာ အရေးကြီးဆုံးပါပဲ။

ကဲ... အခု ဒီ "အာပေါ" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "Main Idea" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "ဓာတုမနသိကာရ" ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါ "ရေ" ဆိုတဲ့ ပညတ်ကို ကျော်ပြီး "ဖွဲ့စည်းမှု" ဆိုတဲ့ ပရမတ်ကို ကြည့်ရမယ်။

ဝိပဿနာ ယန္တရား (Mechanism of Noting Cohesion):

ရေသောက်နေတဲ့ အခြေအနေ၊ သို့မဟုတ် ချွေးထွက်နေတဲ့ အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။

(၁) အာရုံ (Object): ရေခွက်ကို မြင်တယ် (ရူပါရုံ)။ ရေကို မျိုချလိုက်တယ် (ကာယပသာဒ)။

(၂) အာပေါ (Reality):

• ပါးစပ်ထဲမှာ တံတွေးတွေ စိုစွတ်လာတာ (ယိုစီးမှု - ပဂ္ဃရဏ)။

• ခန္ဓာကိုယ် အသားစိုင်တွေ ကွဲမထွက်ဘဲ စုစည်းနေတာ (ဖွဲ့စည်းမှု - အာဗန္ဓန)။
  (၃) သတိ (Mindfulness): "ငါ့ ခန္ဓာကိုယ်" လို့ မစွဲဘဲ၊ "အာပေါဓာတ်က ရုပ်တွေကို ချည်နှောင်ထားပါလား" လို့ သိလိုက်တယ်။

ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။

ရေသောက်တဲ့အခါ "အေးတယ်" လို့ မမှတ်ဘဲ၊ ရေစီးသွားတဲ့ "ယိုစီးမှု" လေးကို သတိထားကြည့်။

"ယိုစီးတယ်... ယိုစီးတယ်"။

ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်လက်မောင်းကို ကိုယ်ပြန်ကြည့်။ အသား၊ အရိုး၊ အရေပြားတွေ တူတူတွဲနေတာ ဘာကြောင့်လဲ။ "အာပေါ" ဆိုတဲ့ သဘာဝ ကော် (Glue) ကြောင့်ပါလား။

"ဖွဲ့စည်းတယ်... ဖွဲ့စည်းတယ်"။

 "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ရဲ့ "မဟာကရုဏာတော်" ရေအေးကို အာရုံပြုရာ ရောက်ပါတယ်။ ရေသည် အညစ်အကြေးကို ဆေးကြောသကဲ့သို့၊ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်သည် ကိလေသာ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောပေးပါသည်။ "ငါသည် ရတနာသုံးပါးတည်းဟူသော ရေကန်တွင် စိတ်ကို ချိုးရေဆေးကြောပါမည်" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Water Audit):

ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ အိမ်မှာ ရေသုံးတဲ့အခါ ဒီနည်းလမ်းလေးကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ပါ။

(၁) ရေပိုက်ဖွင့်တိုင်း သတိထားပါ: ရေပိုက်ခေါင်းကို လှည့်လိုက်တာနဲ့ "ရေဟာ အသက်" (Water is Life) လို့ နှလုံးသွင်းပါ။

(၂) တန်ဖိုးထားပါ: လက်ဆေးနေတုန်း ရေကို အလဟဿ မစီးပါစေနဲ့။ လိုသလောက်ပဲ ဖွင့်ပါ။ "ငါ့ရဲ့ ကုသိုလ်ရေတွေ မကုန်ပါစေနဲ့" လို့ ဆုတောင်းပါ။

(၃) ဓာတ်သဘော ရှုပါ: ရေချိုးတဲ့အခါ ရေက ကိုယ့်ကိုယ်ပေါ် စီးကျလာရင် "ယိုစီးတဲ့ သဘော" (Flowing Nature) ကို ရှုမှတ်ပါ။ "ငါ မဟုတ်... ဓာတ်သဘောမျှသာ" လို့ ဆင်ခြင်ပါ။

တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ  ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ ရေသယံဇာတကို မဆင်မခြင် သုံးစွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ရတဲ့ ပြဿနာနဲ့ ဖြေရှင်းပုံပေါ့။

တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ရဲ့ ဥယျာဉ်ခြံမြေဌာနမှာ "မလှ" ဆိုတဲ့ ဝန်ထမ်းမလေး ရှိတယ်။ သူ့တာဝန်က ပန်းပင်ရေလောင်းရတာ။ မလှက စေတနာ အရမ်းကောင်းတယ်။ "ရေများများလောင်းမှ ပန်းပွင့်မယ်" ဆိုပြီး မနက်ရော ညရော ရေပိုက်ကြီးနဲ့ ရွှဲနေအောင် လောင်းတယ်။ ရေတွေက ပန်းခင်းထဲက လျှံကျပြီး ကွန်ကရစ်လမ်းတွေပေါ်မှာ စီးနေတတ်တယ်။ (ဒါ အာပေါဓာတ် လွန်ကဲမှုပေါ့)။

ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတော့... ပြတိုက်ရဲ့ ရေမီတာခက တက်လာသလို၊ အပင်တချို့က ရေဝပ်ပြီး အမြစ်ပုပ်ကုန်တယ်။ အဆောက်အဦး အောက်ခြေတွေမှာ ရေစိမ့်ပြီး မှိုတက်လာတယ်။ "လောဘ" (စေတနာလွန်ကဲမှု) ကြောင့် "ပျက်စီးမှု" (Damage) ဖြစ်လာတာ။

ဒီကိစ္စကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ သိလိုက်တော့ "Template T255" (Water Usage & Leakage Log) ကို ထုတ်သုံးရတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေး မူဝါဒ "Policy No. 12, Article 12.8" (Sustainable Water Management) ကို ကိုးကားပြီး မလှကို သင်ကြားပေးရတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ ဘာပါလဲဆိုတော့... "ရေသယံဇာတကို ချွေတာရန်အတွက် အပင်များကို လိုအပ်သော ပမာဏ (Optimal Amount) သာ လောင်းရမည်။ ရေယိုစိမ့်မှုများကို ချက်ချင်း ပြုပြင်ရမည်" တဲ့။

ဦးပဉ္ဇင်းက မလှကို ခေါ်ပြီး "Hydrology" သဘောတရား ရှင်းပြတယ်။

"မလှ... ရေဆိုတာ များတိုင်း မကောင်းဘူး။ မျှတမှ ကောင်းတာ။ ညည်း ရေတွေ အလကား သွန်ပစ်နေတာဟာ ပြတိုက်ရဲ့ ဘဏ္ဍာကို သွန်ပစ်နေတာပဲ။ ပြီးတော့ အပင်တွေလည်း 'အသက်ရှူကျပ်' (Waterlogged) ပြီး သေကုန်မယ်"။

ပြီးတော့ "Drip Irrigation" (ရေစက်ချ စနစ်) ကို ပြောင်းသုံးခိုင်းလိုက်တယ်။ အပင်ခြေရင်းကိုပဲ ရေရောက်အောင် စီမံလိုက်တယ်။

မလှလည်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ "တပည့်တော် သတိမထားမိဘူး ဘုရား။ ရေက ပေါတယ်ထင်လို့ပါ"။

အဲဒီနောက်ပိုင်း ရေဖိုးလည်း သက်သာသွားတယ်၊ ပန်းပင်တွေလည်း ပိုလှလာတယ်။ မလှလည်း ရေလောင်းတိုင်း "သတိ" ကပ်ပြီး လောင်းတတ်လာတယ်။ ဒါဟာ "Case-2549" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "ရေကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် ဘဝကို ထိန်းသိမ်းခြင်း ဖြစ်သည်" ဆိုတာ လက်တွေ့ပါပဲ။

ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "အာပေါဓာတ်" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။

(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: ရေဘေး၊ ရေငတ်ဘေး၊ ခန္ဓာကိုယ် အရည်များ ယိုစီးပျက်စီးရသော အိုနာသေ ဘေးများသည် ဒုက္ခသစ္စာပါ။

(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက ကာမဂုဏ်ကို ခုံမင်သော "တဏှာရေစီးကြောင်း"၊ မောဟတည်းဟူသော အမှောင်ထုတို့သည် သမုဒယသစ္စာပါ။

(၃) နိရောဓသစ္စာ: တဏှာရေအလျဉ် ပြတ်စဲပြီး၊ ဖွဲ့စည်းမှု (သင်္ခါရ) တို့၏ ချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို မျက်မှောက်ပြုတာဟာ နိရောဓသစ္စာပါ။

(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: ဓာတ်သဘောကို ဆင်ခြင်ခြင်း၊ သတိပဋ္ဌာန် ကျင့်စဉ်ကို ပွားများခြင်းတို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၆) ရက်၊ ရေသယံဇာတ စီမံခန့်ခွဲမှု အထိမ်းအမှတ် (နှင့်ဆက်စပ်သော) အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး အာပေါဓာတ် မျှတညီညွတ်ကြပါစေ"။ ပြင်ပရေသယံဇာတများကို တန်ဖိုးထား ထိန်းသိမ်းနိုင်သလို၊ မိမိတို့၏ အတွင်းစိတ်သန္တာန်တွင်လည်း မေတ္တာ၊ ကရုဏာတည်းဟူသော အေးမြသော ရေစင်များကို ဖြည့်ဆည်းကာ၊ တဏှာရေအလျဉ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ "အမတ နိဗ္ဗာန်" ကမ်းတစ်ဖက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum

စက်တင်ဘာလ (၆) ရက်၊ ၂၀၂၃