နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၆) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-187)- ကင်းကွာခြင်း (Disappearance: Vigata)

 

နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၆) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-187)- ကင်းကွာခြင်း (Disappearance: Vigata)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ပဋ္ဌာန်းပါဠိတော် (ဝိဂတပစ္စယော)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Extinction Biology & Conservation Science (မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်ခြင်း ဇီဝဗေဒနှင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး သိပ္ပံ)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ ဟူသော ရတနာမြတ်သုံးပါးတို့ကို အရိုအသေ အလေးအမြတ် လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။

ကန်တော့ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်း ဆိုတဲ့ ဒုက္ခအပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီး၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီနေ့ သာသနာနှစ် ၂၅၆၇ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့်ကျော် (၄) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၆) ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့ မင်္ဂလာရှိသော နံနက်ခင်းအချိန်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ နံနက်ခင်းအချိန်အခါမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး... ပျက်စီးခြင်း၊ ပျောက်ကွယ်ခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်း ဆိုတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးများမှ ကင်းဝေးကြပြီး၊ မပျောက်ပျက်နိုင်သော ဓမ္မအမွေကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်နိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။

လောကကြီးမှာ "ဖြစ်လာရင် ပျက်တတ်တယ်" ဆိုတာ သဘာဝနိယာမပါပဲ။ ဘယ်အရာမှ ထာဝရ မတည်မြဲပါဘူး။ မနေ့က ဦးပဉ္ဇင်း "မရှိခြင်း" (Natthi) အကြောင်း ဟောခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီနေ့တော့ အဲဒီသဘောနဲ့ ဆင်တူသလိုလိုနဲ့ ပိုပြီး လေးနက်တဲ့ "ကင်းကွာခြင်း" သို့မဟုတ် "ဝိဂတပစ္စယော" အကြောင်းကို ဟောကြားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာမှာတော့ ဒါကို "Extinction" (မျိုးသုဉ်း ပျောက်ကွယ်ခြင်း) ဆိုတဲ့ ဇီဝဗေဒ သဘောတရားနဲ့ ယှဉ်တွဲပြီး လေ့လာကြရအောင်။

ကဲ... တရားမဟောခင်မှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ စိတ်ကလေးကို "ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်တတ်တဲ့သဘော" ကို မြင်အောင်၊ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းရဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားတတ်အောင် ကသိုဏ်းနည်းလေးနဲ့ အာရုံပြုကြရအောင်။ ပျောက်ပျက်ခြင်း ဆိုတာ မီးငြိမ်းသွားတာနဲ့ တူတဲ့အတွက် "တေဇော ကသိုဏ်း" (Tejo Kasina) လို့ခေါ်တဲ့ မီးကသိုဏ်းလေးကို အာရုံပြုကြမယ်။

ကိုင်း... အားလုံးပဲ ခါးလေးတွေ ဆန့်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ကြပါ။ မျက်စိကို မှိတ်ထားပါ။

မိမိတို့ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာ ဖယောင်းတိုင်မီး တောက်လေး တစ်ခုကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ မီးတောက်လေးက လင်းလက်နေတယ်။ အခု... လေတစ်ချက် ဝှေ့လိုက်လို့ အဲဒီ မီးတောက်လေး "ဖျပ်" ခနဲ ငြိမ်းသွားတာကို အာရုံပြုလိုက်ပါ။

မီးငြိမ်းသွားတဲ့အခါ ဘာကျန်ခဲ့သလဲ? အပူတွေ ပျောက်သွားတယ်။ မီးခိုးငွေ့လေးတွေ ကင်းကွာသွားတယ်။

"ငြိမ်းတယ်... ကင်းတယ်... ငြိမ်းတယ်... ကင်းတယ်" လို့ စိတ်ထဲက ရွတ်ဆိုရင်း၊ မိမိရဲ့ စိတ်အပူတွေ၊ လောဘ ဒေါသတွေ မီးငြိမ်းသလို ကင်းကွာသွားတယ်လို့ အာရုံပြုပါ။ တစ်မိနစ်လောက် ငြိမ်သက်စွာ နေကြပါစို့။

(တစ်မိနစ်ခန့် ငြိမ်သက်ခြင်း)

ကိုင်း... စိတ်ကလေး ငြိမ်သက်အေးချမ်းသွားပြီဆိုရင် ဒီ "ကင်းကွာခြင်း" သဘောတရားကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံ (Biology & Conservation) ရှုထောင့်ကနေ အရင်ဆုံး ရှင်းပြချင်ပါတယ်။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ သတ္တဝါမျိုးစိတ် (Species) ပေါင်း များစွာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် သိပ္ပံပညာရှင်တွေရဲ့ လေ့လာချက်အရ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဖြစ်တည်ခဲ့ဖူးသမျှ သတ္တဝါတွေရဲ့ ၉၉% ဟာ အခုအချိန်မှာ "Extinct" (မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်) သွားကြပါပြီ။

ဥပမာ - ဒိုင်နိုဆောကြီးတွေ (Dinosaurs) ပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းပေါင်း ၆၀ ကျော်တုန်းက ကမ္ဘာကြီးကို သူတို့ ကြီးစိုးခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှုတွေ၊ ဂြိုဟ်သိမ်ဂြိုဟ်မွှား ဝင်တိုက်မှုတွေကြောင့် သူတို့အားလုံး "Vigata" (ပျောက်ကွယ်) သွားခဲ့ရတယ်။

ဒါဟာ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသလား?

လူ့အမြင်နဲ့ ကြည့်ရင်တော့ ဝမ်းနည်းစရာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဂေဟစနစ် (Ecosystem) သဘောအရ ကြည့်ရင်တော့ ဒါဟာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပါပဲ။ ဒိုင်နိုဆောကြီးတွေ "ကင်းကွာ" သွားလို့သာလျှင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ လူသားတွေ အပါအဝင် နို့တိုက်သတ္တဝါတွေ "ပေါ်ပေါက်" လာခွင့် ရခဲ့တာပါ။ အဟောင်းတွေ မဖယ်ပေးရင်၊ အသစ်တွေ နေရာမရနိုင်ပါဘူး။

ဇီဝဗေဒမှာ "Background Extinction" (ပုံမှန် ပျောက်ကွယ်ခြင်း) ဆိုတာ ရှိတယ်။ သဘာဝတရားက အမြဲတမ်း အဟောင်းကို ဖယ်ရှားပြီး အသစ်ကို အစားထိုးနေတယ်။ ဒါကို လက်မခံနိုင်ရင် ဒုက္ခရောက်မယ်။ လက်ခံနိုင်ရင်တော့ ဒါဟာ "Evolution" (ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်) ရဲ့ လမ်းကြောင်းဆိုတာ နားလည်လာပါလိမ့်မယ်။

ကိုင်း... သိပ္ပံဘက်ကနေ ရှင်းပြပြီးပြီ ဆိုတော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ အဘိဓမ္မာ ဒေသနာတော်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကြစို့။ ဒီနေ့အတွက် ရွေးချယ်ထားတဲ့ ပဋ္ဌာန်းတရားတော်ကတော့ "ဝိဂတပစ္စယော" (Vigata Paccayo) ဖြစ်ပါတယ်။

ပါဠိတော်ကို ဦးပဉ္ဇင်း ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ပါမယ်။ နာယူကြပါဦး။

"သမနန္တရနိရုဒ္ဓါ စိတ္တစေတသိကာ ဓမ္မာ ပဋုပ္ပန္နါနံ စိတ္တစေတသိကာနံ ဓမ္မာနံ ဝိဂတပစ္စယေန ပစ္စယော။"

မြန်မာလို အနက်ဖွင့်ရရင် -

"ကောင်းစွာ အခြားမဲ့၌ ချုပ်လေပြီးကုန်သော စိတ်၊ စေတသိက် တရားတို့သည်၊ ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်ပေါ်ဆဲဖြစ်သော စိတ်၊ စေတသိက် တရားတို့အား ကင်းကွာသွားသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် (ဝိဂတသတ္တိဖြင့်) ကျေးဇူးပြုပါပေ၏။"

ဒီနေရာမှာ "နတ္ထိ" (မရှိခြင်း) နဲ့ "ဝိဂတ" (ကင်းကွာခြင်း) က သဘောတရား ဆင်တူသလိုလို ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အဘိဓမ္မာဆရာတော်ကြီးတွေက ဒီလို ဥပမာ ပေးထားတယ်။

• "နတ္ထိ" ဆိုတာ မီးငြိမ်းသွားသလို မရှိတော့တာကို အလေးပေးတယ်။ (Absence).

• "ဝိဂတ" ဆိုတာကျတော့ နေမင်းကြီး ဝင်သွားမှ လမင်းကြီး သာခွင့်ရသလိုမျိုး "ဖယ်ခွာသွားခြင်း" ကို အလေးပေးတယ်။ (Disappearance / Departing).

နေမင်းကြီးက "ငါ မသွားချင်ဘူး၊ ငါပဲ လင်းနေမယ်" ဆိုပြီး ကောင်းကင်မှာ တစ်ချိန်လုံး နေရာယူထားရင်... ညချမ်းအချိန်ဆိုတာ ရှိပါတော့မလား? လမင်းသာခွင့် ရပါ့မလား? လူတွေ အိပ်စက်အနားယူခွင့် ရပါ့မလား? မရဘူးနော်။

နေမင်းကြီးက "ကင်းကွာ" သွားပေးလိုက်လို့သာ ညချမ်းအချိန်ဆိုတဲ့ အကျိုးတရားတွေ ပေါ်လာတာ။

အဲဒီလိုပါပဲ... ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ "မောဟ" (အမှောင်) တွေ ကင်းကွာသွားမှ "ပညာ" (အလင်း) ဆိုတာ ဝင်လာလို့ ရမှာ။ အကုသိုလ်စိတ်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားမှ ကုသိုလ်စိတ်တွေ နေရာရမှာ။

ဒါကြောင့် "ပျောက်ကွယ်သွားတာ" ကို နှမြောမနေပါနဲ့။ "ဩော်... သူသွားမှ ငါ့အတွက် အသစ်အဆန်းတွေ၊ အကောင်းတွေ ရောက်လာမှာပါလား" လို့ "ဝိဂတပစ္စယော" သဘောနဲ့ ရှုမြင်ရပါမယ်။

ကဲ... အခု သူတော်ကောင်းတို့ စောင့်မျှော်နေတဲ့ ဝိပဿနာ ရှုကွက် အပိုင်းကို ရောက်ပါပြီ။ "ဝိဂတ" သဘောတရားကို ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဘယ်လို ရှုမြင်မလဲ။

ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါ "ဖြစ်တာ" (Udaya) နဲ့ "ပျက်တာ" (Vaya) နှစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဉာဏ်ရင့်လာတဲ့အခါ "ပျက်တာ" ကို ပိုမြင်လာတယ်။

အရာရာဟာ ရေပွက်ကလေးတွေလိုပဲ။ ပေါ်လာတယ်... ပျောက်သွားတယ်။ ပေါ်လာတယ်... ကင်းကွာသွားတယ်။

ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါမှာ...

သူတော်ကောင်းတို့... တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်တယ် ဆိုပါစို့။ "မြင်တယ်"။

အဲဒီ မြင်လိုက်တဲ့ စိတ်ကလေးက အခု ရှိသေးလား? မရှိတော့ဘူးနော်။ ပျောက်သွားပြီ။

ကြားလိုက်တဲ့ အသံလေးကော ရှိသေးလား? မရှိတော့ဘူး။ လေထဲမှာ ကင်းကွာသွားပြီ။

အဲဒီလို "ကင်းကွာသွားတာ" လေးတွေကို လိုက်ကြည့်ပါ။

"ဟာ... ပျောက်သွားပြီ... ဟာ... ကုန်သွားပြီ... ဟာ... မရှိတော့ပါလား။"

အဲဒီလို "ပျောက်ပျောက်သွားတာ" ကို မြင်ပါများလာရင်... စိတ်ထဲမှာ "ငါ" ဆိုပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားစရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး ဆိုတာ သဘောပေါက်လာလိမ့်မယ်။

"ခန္ဓာ" ဆိုတာ "ပျက်စီးခြင်း အဆုံးရှိပါလား" ဆိုတဲ့ အသိ (Bhanga Nana) ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒါ တရားရဖို့ နီးစပ်လာတာပဲ။

ဒီသဘောတရားကို ပိုပြီး ထင်ရှားသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်ကြီးမှာ တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ်နဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကတော့ ပြတိုက်မှတ်တမ်း Case-2487 မှာ ရှိပြီး၊ Template T253 (Endangered Artifact Protection Protocol) ကို အသုံးပြုထားတဲ့ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်။

ဇာတ်ကောင်ကတော့ "မလှိုင်" တဲ့။ မလှိုင်က ပြတိုက်ရဲ့ ထိန်းသိမ်းရေး (Conservation) ဌာနက ဝန်ထမ်းမလေး။ သူက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို အရမ်းချစ်တယ်။ သူ့အလုပ်သူ အရမ်းတန်ဖိုးထားတယ်။

တစ်နေ့မှာ... ပြတိုက်မှာရှိတဲ့ "ပေစာထုပ်" (Palm-leaf Manuscript) တစ်ခုက ရာသီဥတုဒဏ်ကြောင့် ဆွေးမြေ့လာတယ်။ အဲဒီ ပေစာက ရွှေပြားကပ်ထားတဲ့ "ကမ္မဝါ" စာထုပ်။ ရွှေတွေက ကွာကျနေတယ်။ အရွက်တွေက ကြွပ်ဆတ်ဆတ် ဖြစ်ပြီး ထိလိုက်ရင် ကြွေကျမလို ဖြစ်နေတယ်။ (Extinction အန္တရာယ် ကြုံနေရတာပေါ့)။

မလှိုင်က ဒါကို မြင်တော့ စိတ်မကောင်းဘူး။ ငိုတောင်ငိုတယ်။ "နှမြောလိုက်တာ... ဒီလောက်လှတဲ့ ပစ္စည်းလေး ပျက်စီးတော့မယ်" ဆိုပြီး သူက "ကော်" (Glue) နဲ့ လိုက်ကပ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။

ဒါပေမယ့် သူလုပ်လေ ပိုဆိုးလေပဲ။ ဓာတုဗေဒ ကော်တွေက ပေရွက်ကို ပိုပြီး စားသွားတယ်။ ရွှေတွေက ပိုကွာကျလာတယ်။ မလှိုင်ခမျာ ဗျာများနေပြီ။ သဘာဝတရားရဲ့ "Vigata" (ပျက်စီးခြင်း) ကို သူက "အတ္တ" (ငါ့သဘော) နဲ့ ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကိုး။

ဒီအချိန်မှာ ဆရာတော် ရောက်လာတယ်။

"ဟဲ့ မလှိုင်... ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

"ဆရာတော်... ပေစာတွေ ပျက်ကုန်တော့မယ်။ တပည့်တော် ပြုပြင်နေတာပါ။"

ဆရာတော်က ကြည့်လိုက်တော့ အခြေအနေကို သဘောပေါက်တယ်။

"မလှိုင်... ညည်းက ပြုပြင်တာ မဟုတ်ဘူး။ 'မပျက်စီးစေချင်တဲ့ တဏှာ' နဲ့ ဆွဲထားတာ။ သဘာဝဆိုတာ ပျက်စီးမှာပဲ။ အဲဒီ ပျက်စီးတာကို လက်မခံနိုင်ရင် ညည်း ဆင်းရဲမယ်။ ပစ္စည်းလည်း ပိုပျက်မယ်။"

ဆရာတော်က Template T253 (Endangered Artifact Protocol) ကို ထုတ်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ ပေါ်လစီ ၂၇၊ အပိုဒ် ၂၇.၂ (Acceptance of Natural Decay) ကို ရှင်းပြတယ်။

"ဒီမှာကြည့်... ငါတို့တာဝန်က 'မသေအောင် လုပ်ဖို့' မဟုတ်ဘူး။ 'သက်တမ်းရှိသလောက် အကောင်းဆုံး ထိန်းသိမ်းဖို့' ပဲ။"

T253 အရ လုပ်ဆောင်ရမယ့် အဆင့်တွေက -

၁။ Stabilize: ကော်နဲ့ မကပ်နဲ့။ အပူချိန် နဲ့ စိုထိုင်းဆ (Humidity) ထိန်းထားတဲ့ မှန်သေတ္တာထဲ ထည့်လိုက်။ (Vigata ကို နှေးအောင် လုပ်တာ)။

၂။ Digitize: ပျက်စီးသွားရင် ပြန်ကြည့်လို့ရအောင် ဓာတ်ပုံရိုက်၊ စာကူးထား။ (သတင်းအချက်အလက် ကို Preservation လုပ်တာ)။

၃။ Accept: "ဒါဟာ ပျက်စီးမယ့်အရာပဲ" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။

မလှိုင်က ဆရာတော် ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်တယ်။ ပေစာကို မှန်သေတ္တာထဲ ထည့်၊ အပူချိန်ထိန်း၊ ဓာတ်ပုံမှတ်တမ်း တင်လိုက်တယ်။ ကော်နဲ့ အတင်း မကပ်တော့ဘူး။

အဲဒီအခါမှာ... ပေစာလေးက ငြိမ်သက်သွားတယ်။ ပျက်စီးမှုနှုန်း နှေးသွားတယ်။ မလှိုင်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာလည်း "ငါ့လက်ထဲမှာ ပျက်ရလေခြင်း" ဆိုတဲ့ အပြစ်ရှိစိတ် (Guilt) ပျောက်သွားပြီး၊ "ငါ တတ်နိုင်သလောက် ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့တယ်" ဆိုတဲ့ ပီတိစိတ် ဝင်လာတယ်။

သဘာဝတရားရဲ့ "ကင်းကွာခြင်း" (Vigata) ကို လက်ခံလိုက်တဲ့အခါ ငြိမ်းချမ်းမှု ရသွားတာပါပဲ။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးကနေ ဘာသင်ခန်းစာ ယူရမလဲ။

၁။ ပျက်စီးခြင်း၊ ကင်းကွာခြင်း ဆိုတာ တားဆီးလို့ မရတဲ့ သဘာဝတရား (Dhamma) ဖြစ်တယ်။

၂။ မပျောက်ပျက်အောင် အတင်းဆွဲထားခြင်း (Clinging) ဟာ ပစ္စည်းကိုရော၊ စိတ်ကိုပါ ပိုပြီး ထိခိုက်စေတယ်။

၃။ "ဝိဂတ" ကို နားလည်ပြီး၊ ပညာနဲ့ ထိန်းသိမ်းခြင်း (Wise Conservation) ကသာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်တယ်။

နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ကြစို့။

• ပေစာလေး ဆွေးမြေ့ပျက်စီးတာ၊ မလှိုင် စိတ်ဆင်းရဲရတာဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။

• "မပျက်စီးစေချင်ဘူး၊ အမြဲတမ်း လှပနေစေချင်တယ်" ဆိုတဲ့ ဆန္ဒစွဲ (တဏှာ) ဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။

• ပျက်စီးခြင်းသဘောကို လက်ခံပြီး၊ စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းလိုက်လို့ စိတ်အေးသွားတာဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။

• အဲဒီလို လက်ခံနိုင်အောင် ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ T253 နည်းလမ်းနဲ့ ဆရာတော်ရဲ့ ဉာဏ်ပညာ (Samma Ditthi) ဟာ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။

ဒါကြောင့် သူတော်ကောင်းများ အားလုံး... ယနေ့ ဇူလိုင်လ (၆) ရက်နေ့မှာ... မိမိတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေ၊ မိမိတို့ ချစ်ခင်ရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊ နောက်ဆုံး မိမိတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ကိုယ်တိုင်လည်း တစ်နေ့မှာ "ဝိဂတပစ္စယော" အရ ကင်းကွာပျောက်ကွယ်သွားကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီလို မကင်းကွာခင်မှာ တန်ဖိုးရှိရှိ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရင်း၊ ကင်းကွာသွားတဲ့ အခါမှာလည်း "သဘာဝပါလား" လို့ ဉာဏ်နဲ့ ရှုမြင်ကာ သောကကင်းဝေး နေနိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။

"ဆုံးရှုံးခြင်းကို လက်ခံနိုင်ကြပါစေ..."

"ကင်းကွာခြင်းကို ဉာဏ်ဖြင့် ရှုမြင်နိုင်ကြပါစေ..."

"မပျောက်ပျက်နိုင်သော နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကိုသာ အမြဲ ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြပါစေ..."

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

သာဓု... သာဓု... သာဓု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၆) ရက်

ORCID: 0009-0000-0697-4760