Total Pageviews

Saturday, February 7, 2026

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၃၀) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-273) - ဥတုဇရုပ် (Utuja Rupa/Temperature-born Matter) နှင့် စက်တင်ဘာလ သုံးသပ်ချက် (Environmental Audit)

 

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၃၀) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-273) - ဥတုဇရုပ် (Utuja Rupa/Temperature-born Matter) နှင့် စက်တင်ဘာလ သုံးသပ်ချက် (Environmental Audit)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟကျမ်း (ရူပပိုင်း၊ ရုပ်ဖြစ်ကြောင်း ၄-ပါး)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Environmental Auditing & Systems Thinking (ပတ်ဝန်းကျင် စစ်ဆေးခြင်းနှင့် စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တွေးခေါ်မှု)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

 ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလပြည့်ကျော် (၁) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၃၀) ရက်နေ့ဟာ စက်တင်ဘာလရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီတစ်လလုံး ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၊ ဓာတ်ကြီးလေးပါး၊ ရေ၊ လေ၊ မြေ" အကြောင်းတွေ ဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ ဒီလရဲ့ နောက်ဆုံး သင်ခန်းစာအနေနဲ့ "ဥတုဇရုပ်" (ဥတုကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ်) အကြောင်းကို ဟောကြားရင်း၊ မိမိတို့ရဲ့ တစ်လတာ "Environmental Audit" (ပတ်ဝန်းကျင် စစ်ဆေးချက်) ကို ပြုလုပ်ကြပါမယ်။ ပြင်ပဥတု (Climate) ဖောက်ပြန်ရင် အတွင်းခန္ဓာ (Body) မှာ ဘယ်လို သက်ရောက်သလဲ။ ကိုယ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်တွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဘယ်လို အကျိုးသက်ရောက်စေခဲ့သလဲ။ ဒါကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြပါမယ်။

ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ဥတုဇရုပ်" (Utuja Rupa) နှင့် ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာရဲ့ "Environmental Audit" (ပတ်ဝန်းကျင် စစ်ဆေးခြင်း) အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကုမ္ပဏီတွေက ငွေစာရင်း စစ်ဆေးသလို၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့လည်း "ကုသိုလ်/အကုသိုလ်" စာရင်းနဲ့ "ပတ်ဝန်းကျင် ထိခိုက်မှု" စာရင်းကို စစ်ဆေးရပါမယ်။ "What gets measured gets managed" (တိုင်းတာမှ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည်) ဆိုတဲ့အတိုင်း၊ ကိုယ့်ရဲ့ အပြုအမူတွေကို ပြန်လည် စိစစ်ကြပါစို့။

ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်နဲ့ ခန္ဓာကို "စကင်န်" (Scan) ဖတ်ပြီး၊ ဥတုရဲ့ သဘောတရားကို သိမြင်အောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "သုံးသပ်ခြင်း" ဖြစ်တဲ့အတွက် "ပစ္စဝေက္ခဏာ" (Reviewing Knowledge) ကို ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အပူချိန်ကို သတိပြုပါ။ "ပူသလား... အေးသလား"။ ပတ်ဝန်းကျင်က လေအေး (သို့) လေပူက အရေပြားကို လာထိတဲ့အခါ၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရုပ်တွေ ပြောင်းလဲသွားတာကို သတိပြုပါ။ "အေးရင် ကြုံ့သွားတယ်... ပူရင် ပျံ့သွားတယ်"။ ဒါဟာ "ဥတု" က "ရုပ်" ကို ဖန်တီးနေတာပါလား။ ငါ လုပ်တာ မဟုတ်ပါလား။ ဤသဘောကို ဆင်ခြင်ရင်း (၁) မိနစ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး နေကြည့်ရအောင်...။

စိတ်ကလေး တည်ငြိမ်ပြီး သုံးသပ်ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Environmental Science" (ပတ်ဝန်းကျင် သိပ္ပံ) နဲ့ "Systems Thinking" (စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တွေးခေါ်မှု) က ဒီ "Audit" (စစ်ဆေးခြင်း) ကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။

"Environmental Audit" ဆိုတာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု (သို့) လူတစ်ယောက်က ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် ဘယ်လောက် ထိခိုက်မှု ရှိနေလဲဆိုတာ စနစ်တကျ စစ်ဆေးတာပါ။

၁။ Compliance Audit: ဥပဒေ/စည်းကမ်း လိုက်နာရဲ့လား။ (သီလ)။

၂။ Waste Audit: အမှိုက် ဘယ်လောက် ထွက်လဲ။ (လောဘ/ဖြုန်းတီးမှု)။

၃။ Energy Audit: စွမ်းအင် ဘယ်လောက် သုံးလဲ။ (ဝီရိယ/လောင်စာ)။

၄။ Carbon Footprint: ကမ္ဘာကြီးကို ဘယ်လောက် ပူနွေးစေလဲ။ (ဒေါသ/အပူ)။

သိပ္ပံပညာရှင်တွေက "Feedback Loop" (တုံ့ပြန်မှု ကွင်းဆက်) ကို လက်ခံထားပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင် ပူနွေးလာရင် (Climate Change)၊ လူတွေရဲ့ ကျန်းမာရေး ထိခိုက်မယ်၊ စိတ်ဖိစီးမှု (Eco-anxiety) များလာမယ်၊ အဲဒီအခါ လူတွေက ပိုပြီး ဖျက်ဆီးမိကြပြန်တယ်။ ဒီသံသရာကို ဖြတ်ဖို့ဆိုရင် "Audit" လုပ်ပြီး အမှားကို ပြင်မှ ရပါမယ်။

ဒါကို ပိုပြီး မြင်သာအောင် ဦးပဉ္ဇင်း ပုံလေးတစ်ပုံ ထုတ်ကြည့်ရအောင်။

တွေ့လား သူတော်ကောင်းတို့... ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အပြင် (Environment) နဲ့ အတွင်း (Body/Mind) ဟာ သီးခြားစီ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆက်စပ်နေပါတယ်။

သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဘိဓမ္မာဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ရုပ်ဖြစ်ကြောင်း (၄) ပါးကို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။

၁။ ကမ္မဇရုပ်: ကံကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ် (မျက်စိ၊ နား၊ နှလုံး)။

၂။ စိတ္တဇရုပ်: စိတ်ကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ် (လှုပ်ရှားမှု၊ စကားပြောမှု)။

၃။ ဥတုဇရုပ်: ဥတု (အပူအအေး) ကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ်။ (ဆံပင်၊ အမွေး၊ အရေပြား၊ အဝတ်အစား၊ အဆောက်အအုံ)။

၄။ အာဟာရဇရုပ်: အစာကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ်။

ဒီအထဲမှာ "ဥတုဇရုပ်" ဟာ အသက်မရှိတဲ့ (Anindriya) အရာတွေမှာ အဓိက ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာမြေကြီး၊ သစ်ပင်၊ တောင်တန်းတွေဟာ ဥတုဇရုပ်တွေပါ။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာလည်း အစာဟောင်း၊ ဆံပင်၊ ခြေသည်း စတာတွေဟာ ဥတုဇရုပ် သဘော ဆောင်ပါတယ်။

"ဥတု" (Tejo Dhatu - Fire Element) ဟာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲတတ်တဲ့ သဘောရှိတယ်။ အပြင်က ပူရင် အတွင်းက ရုပ်တွေ ပူလာတယ်။ အပြင်က အေးရင် အတွင်းက ရုပ်တွေ အေးလာတယ်။ ဒါကြောင့် "သပ္ပါယ" (Suitable Environment) ဖြစ်ဖို့ အရေးကြီးတာပါ။ ပတ်ဝန်းကျင် ကောင်းမှ တရားအားထုတ်လို့ ကောင်းမှာပါ။

ကဲ... အခု ဒီ "ဥတုဇရုပ်" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "Main Idea" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "ဓမ္မာနုပဿနာ" (လစဉ် သုံးသပ်ခြင်း) ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။

ဝိပဿနာ ယန္တရား (Mechanism of Audit):

တစ်လတာ နေထိုင်ခဲ့ပုံကို ပြန်လည် စိစစ်တဲ့ အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။

(၁) Review (ပြန်ကြည့်ခြင်း): လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်တွေက ငါ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲ။ (သတိ/Memory)။

(၂) Analysis (စိစစ်ခြင်း):

  • ငါ့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် ပူလောင်သွားသလား (ဒေါသ/CFCs)။

  • ငါ့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် အေးချမ်းသွားသလား (မေတ္တာ/Trees)။
    (၃) Utuja Rupa Check: ငါ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ ပူလောင်နေလား၊ ငြိမ်းအေးနေလား။
    (၄) Resolution (ဆုံးဖြတ်ချက်): မှားတာရှိရင် ပြင်မယ်၊ မှန်တာရှိရင် ဆက်လုပ်မယ်။ (သမ္မပ္ပဓာန်)။

ရှုကွက် (Instruction):

ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။

ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်ပြီး ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ "ရာသီဥတု" (Internal Weather) ကို စစ်ဆေးပါ။

"ပူတယ်... အေးတယ်... လှုပ်ရှားတယ်... ငြိမ်သက်တယ်"။

ဒီရုပ်တရားတွေဟာ "ဥတု" (Temperature) အပေါ် မှီခိုနေတာပါလား။

"ငါ" မဟုတ်ပါလား။

ပြီးရင် ကိုယ့်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် (အခန်း/အိမ်) ကို မျက်စိဖွင့်ကြည့်ပါ။

ရှုပ်ပွနေလား၊ ရှင်းလင်းနေလား။

ရှုပ်ပွနေရင် ဒါဟာ "မောဟ ဥတု" (Delusion Climate) ပဲ။

ရှင်းလင်းနေရင် "ပညာ ဥတု" (Wisdom Climate) ပဲ။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြုပြင်လိုက်တာနဲ့ စိတ်ပါ ကြည်လင်သွားတာကို သတိပြုပါ။

 "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ကို "သံသရာခရီးသွားတို့၏ စစ်ဆေးရေးမှူး" (The Great Auditor) အဖြစ် ခံယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်သည် သတ္တဝါတို့၏ ကံစာရင်းကို ကြည့်၍ တရားဆေး ပေးတော်မူသည်။ "ငါသည် လစဉ်လတိုင်း မိမိ၏ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံများကို စာရင်းစစ်ဆေးပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ဘဝဖြင့် နေထိုင်ပါမည်" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းသည် သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Monthly Audit):

ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ ကုန်ဆုံးတဲ့အနေနဲ့ ဒီ "Audit Checklist" လေးကို လုပ်ကြည့်ပါ။

(၁) Energy Check: ဒီလ မီတာခ ဘယ်လောက် ကျလဲ။ လျှော့ချလို့ ရမလား။ (လောဘ လျှော့ခြင်း)။

(၂) Waste Check: အိမ်မှာ အမှိုက် ဘယ်လောက် ထွက်လဲ။ ပလတ်စတစ် သုံးတာ များနေလား။ (မောဟ လျှော့ခြင်း)။

(၃) Mind Check: ဒီလထဲမှာ ဒေါသထွက်တဲ့ရက် များလား၊ မေတ္တာပွားတဲ့ရက် များလား။ (ကုသိုလ် စစ်ဆေးခြင်း)။

(၄) Plan for October: လာမယ့်လအတွက် "Green Goal" (စိမ်းလန်းသော ရည်မှန်းချက်) တစ်ခု ချမှတ်ပါ။

တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ  ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ လစဉ် စစ်ဆေးမှု (Audit) လုပ်လို့ အမှားတွေ့ပြီး ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့ပုံပေါ့။

စက်တင်ဘာလကုန်တော့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ "Monthly Environmental Audit" လုပ်ကြတယ်။ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့နဲ့အတူ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးမှူး "ကိုညို" လိုက်ပါလာတယ်။ ကိုညိုကတော့ "အကုန်ကောင်းပါတယ် ဘုရား၊ ဘာမှ စစ်စရာ မလိုပါဘူး" လို့ ပြောတယ်။

ဒါပေမယ့် စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က "Template T230" (Environmental Performance & Utuja Rupa Log) ကို ကိုင်ပြီး အသေးစိတ် လိုက်စစ်တယ်။

Thermal Camera (အပူတိုင်း ကင်မရာ) နဲ့ လိုက်ကြည့်တော့၊ စာကြည့်တိုက် ခန်းမရဲ့ မျက်နှာကြက်ကနေ "Coolant" (အအေးဓာတ်) တွေ ယိုစိမ့်ထွက်နေတာ (Thermal Leak) တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒါကြောင့် အဲကွန်းတွေက အလုပ်ပိုလုပ်ရပြီး မီတာခ တက်နေတာ။ သာမန်မျက်စိနဲ့ မမြင်ရဘူး။

ကိုညို မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။ "ဟာ... တပည့်တော် မသိလိုက်ဘူး ဘုရား"။

ဦးပဉ္ဇင်းက သူ့ကို ပြတိုက်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု မူဝါဒ "Policy No. 30, Article 30.8" (Regular Audits & Continuous Improvement) ကို ရှင်းပြတယ်။

"ကိုညို... 'ဥတုဇရုပ်' ဆိုတာ အကြောင်းမရှိဘဲ မဖြစ်ဘူး။ အကြောင်း (ယိုစိမ့်မှု) ရှိလို့ အကျိုး (စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှု) ဖြစ်တာ။ စစ်ဆေးမှု (Audit) ဆိုတာ အပြစ်ရှာတာ မဟုတ်ဘူး၊ အမှားပြင်ဖို့ (Correction) လုပ်တာ"။

ချက်ချင်းပဲ အဲဒီအပေါက်ကို ဖာထေးလိုက်တယ်။ နောက်လကျတော့ မီတာခ သိသိသာသာ ကျသွားတယ်။ ကိုညိုလည်း "Audit" ကို မကြောက်တော့ဘဲ၊ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး လုပ်လာတယ်။ ဒါဟာ "Case-2573" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း (Reflection) သည် တိုးတက်မှု၏ မိခင်" ဆိုတာ သက်သေပါပဲ။

ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ဥတုဇရုပ် နှင့် စက်တင်ဘာလ သုံးသပ်ချက်" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။

(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: ဥတုဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် နာကျင်ရခြင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးရခြင်းသည် ဒုက္ခသစ္စာပါ။

(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက မိမိအပြုအမူကို ပြန်မစစ်ဆေးသော "မောဟ"၊ သတိလက်လွတ်နေထိုင်သော "ပမာဒ" တွေဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။

(၃) နိရောဓသစ္စာ: ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် ရရှိလာသော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှု၊ နောက်ဆုံးတွင် သင်္ခါရကင်းသော နိဗ္ဗာန်သည် နိရောဓသစ္စာပါ။

(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: မိမိကိုယ်ကို စစ်ဆေးခြင်း (ပစ္စဝေက္ခဏာ)၊ မှန်ကန်စွာ ပြုပြင်ခြင်း (သမ္မပ္ပဓာန်) တို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၃၀) ရက်၊ လကုန်ရက် သုံးသပ်ချက် အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး အမှားကိုမြင်၊ အမှန်ကိုပြင်နိုင်ကြပါစေ"။ လွန်ခဲ့သော တစ်လတာ ကာလအတွင်း မိမိတို့၏ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သတ္တဝါများအပေါ် ထိခိုက်မှု ရှိခဲ့ပါက ပြုပြင်နိုင်ကြပြီး၊ လာမည့်လများတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော လူသားများအဖြစ် "အမတ နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။


Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum

စက်တင်ဘာလ (၃၀) ရက်၊ ၂၀၂၃


နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၂၉) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-272) - တိရစ္ဆာန (Tiracchana/Animals) နှင့် တိရစ္ဆာန် ဗေဒ/စောင့်ရှောက်ရေး (Zoology & Animal Welfare)

 

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၂၉) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-272) - တိရစ္ဆာန (Tiracchana/Animals) နှင့် တိရစ္ဆာန် ဗေဒ/စောင့်ရှောက်ရေး (Zoology & Animal Welfare)

ကိုးကားကျမ်း - ဓမ္မပဒ၊ ဒဏ္ဍဝဂ် (သဗ္ဗေ တသန္တိ ဒဏ္ဍဿ - သတ္တဝါအားလုံး ဒဏ်ကို ကြောက်ကုန်၏)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Ethology & Animal Sentience (တိရစ္ဆာန် အပြုအမူဗေဒနှင့် ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

 ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလပြည့်နေ့ (အဘိဓမ္မာအခါတော်နေ့) ဖြစ်ပါတယ်။ လာမယ့် အောက်တိုဘာလ (၄) ရက်နေ့ဆိုရင် "ကမ္ဘာ့တိရစ္ဆာန်များနေ့" (World Animal Day) ကျရောက်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ "သတ္တဝါ" (Beings) လို့ ပြောလိုက်ရင် လူရော၊ နတ်ရော၊ တိရစ္ဆာန်ရော အားလုံး အကျုံးဝင်ပါတယ်။

တိရစ္ဆာန်တွေဟာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ "အပါယ်ဘုံသား ဆွေမျိုးများ" ဖြစ်ကြပါတယ်။ သံသရာမှာ ကျင်လည်ခဲ့ကြစဉ်က တိရစ္ဆာန် မဖြစ်ဖူးတဲ့သူ မရှိပါဘူး။ သူတို့မှာလည်း အသက်ရှင်ချင်တဲ့စိတ်၊ နာကျင်တတ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး "အဟိံသ" (ညှဉ်းဆဲခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း) တရားကို လက်ကိုင်ပြုပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မေတ္တာထားနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သ နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "တိရစ္ဆာန" (Tiracchana) လို့ ခေါ်တဲ့ ဖီလာသွား သတ္တဝါများနှင့် ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာရဲ့ "Animal Sentience" (တိရစ္ဆာန်တို့၏ ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း) အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ လူတွေက တိရစ္ဆာန်တွေကို "အသိဉာဏ် မရှိဘူး" လို့ ထင်ပြီး နှိပ်စက်တတ်ကြတယ်။ သိပ္ပံပညာရှင်တွေကတော့ တိရစ္ဆာန်တွေမှာလည်း ဝမ်းနည်းမှု (Grief)၊ ပျော်ရွှင်မှု (Joy) နဲ့ စာနာမှု (Empathy) တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေပြထားပါတယ်။ ဒီအကြောင်းကို ဓမ္မနဲ့ ယှဉ်ပြီး ဟောကြားသွားပါမယ်။

ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို ရက်စက်မှုတွေ ကင်းစင်ပြီး၊ အကြင်နာတရားတွေ ပေါက်ဖွားလာအောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "သက်ရှိများ" ဖြစ်တဲ့အတွက် "မေတ္တာ ကမ္မဋ္ဌာန်း" (Loving-kindness) ကို တိရစ္ဆာန်များအပေါ် အာရုံပြုပြီး ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိမြင်ဖူးတဲ့ ခွေးလေး၊ ကြောင်လေး သို့မဟုတ် ငှက်ကလေး တစ်ကောင်ကို ပုံဖော်ကြည့်ပါ။ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးလေးတွေကို ကြည့်ပါ။ သူတို့လည်း ဗိုက်ဆာတတ်တယ်၊ ကြောက်တတ်တယ်၊ ချစ်တတ်တယ်။ "သင်တို့လည်း ဘေးကင်းကြပါစေ... သင်တို့လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်ကင်းကြပါစေ"။ ကိုယ့်ရဲ့ မေတ္တာအလင်းရောင်ကို တောထဲ တောင်ထဲ ရေထဲမှာ ရှိတဲ့ သတ္တဝါအားလုံးဆီ ဖြန့်ကျက်ပြီး (၁) မိနစ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး စီးဖြန်းကြည့်ရအောင်...။

စိတ်ကလေး နူးညံ့ပြီး ကရုဏာ ဖြစ်လာပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Zoology" (သတ္တဗေဒ) နဲ့ "Ethology" (တိရစ္ဆာန် အပြုအမူဗေဒ) က ဒီ "တိရစ္ဆာန် အသိဉာဏ်" ကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။

၂၀၁၂ ခုနှစ်မှာ ကမ္ဘာကျော် သိပ္ပံပညာရှင်တွေက "Cambridge Declaration on Consciousness" (သိစိတ်ဆိုင်ရာ ကြေညာစာတမ်း) ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ "လူသားတွေသာလျှင် သိစိတ် (Consciousness) ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ တိရစ္ဆာန်တွေမှာလည်း ဦးနှောက်ဖွဲ့စည်းပုံအရ ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း ရှိတယ်" လို့ အတည်ပြုခဲ့ပါတယ်။

  • Pain: တိရစ္ဆာန်တွေမှာလည်း လူတွေလိုပဲ နာကျင်မှု အာရုံခံဆဲလ် (Nociceptors) တွေ ရှိတယ်။ ရိုက်ရင် နာတယ်။

  • Emotion: ဆင်တွေဟာ သေသွားတဲ့ အဖော်အတွက် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးတတ်တယ်။

  • Intelligence: ကျီးကန်းတွေ၊ လင်းပိုင်တွေဟာ ကိရိယာတန်ဆာပလာ (Tools) သုံးပြီး ပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။

ဒါကြောင့် တိရစ္ဆာန်တွေကို "ပစ္စည်း" (Commodity) လို သဘောမထားဘဲ၊ "သက်ရှိ" (Sentient Beings) အဖြစ် ဆက်ဆံဖို့ "Animal Welfare Science" (တိရစ္ဆာန် သာယာဝပြောရေး သိပ္ပံ) က တိုက်တွန်းထားပါတယ်။

ဒါကို ပိုပြီး မြင်သာအောင် ဦးပဉ္ဇင်း ပုံလေးတစ်ပုံ ထုတ်ကြည့်ရအောင်။

တွေ့လား သူတော်ကောင်းတို့... ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဦးနှောက်ဖွဲ့စည်းပုံချင်း မတူပေမယ့်၊ "ခံစားမှု ဗဟိုချက်" (Emotional Center) ကတော့ တူညီနေပါတယ်။ သူတို့လည်း နာတတ်တယ်၊ ကြောက်တတ်တယ် ဆိုတာ သိပ္ပံနည်းကျ အမှန်တရားပါပဲ။

သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ စာပေကျမ်းဂန်ဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ "တိရစ္ဆာန" (Tiracchana) ဆိုတာ "ဖီလာသွားသော သတ္တဝါ" လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။ လူတွေက မတ်မတ်သွားပေမယ့်၊ တိရစ္ဆာန်တွေက ကန့်လန့် (Horizontal) သွားကြတယ်။ စိတ်အနေအထားကလည်း မဂ်ဖိုလ်နဲ့ "ဖီလာ" ဖြစ်နေတယ် (တရားထူး မရနိုင်ဘူး)။

ဒါပေမယ့် ဘုရားရှင်က "သဗ္ဗေ တသန္တိ ဒဏ္ဍဿ" (သတ္တဝါအားလုံး ဒဏ်ကို ကြောက်ကုန်၏)၊ "သဗ္ဗေ ဘာယန္တိ မစ္စုနော" (သတ္တဝါအားလုံး သေခြင်းကို ကြောက်ကုန်၏) လို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။

ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်တိုင်လည်း ပါရမီဖြည့်စဉ်က ဆင်၊ မျောက်၊ သမင် စတဲ့ တိရစ္ဆာန်ဘဝတွေမှာ ကျင်လည်ခဲ့ရပြီး၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်သော်လည်း "ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်း၊ ခေါင်းဆောင်ကောင်းခြင်း" စတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ပြသခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် တိရစ္ဆာန်ဆိုတာ အထင်သေးစရာ မဟုတ်ပါဘူး။ "ကံမကောင်းလို့ ရောက်သွားတဲ့ သံသရာ ခရီးသွားဖော်များ" သာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကဲ... အခု ဒီ "တိရစ္ဆာန" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "Main Idea" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "စိတ္တာနုပဿနာ" (စိတ်ကို လေ့လာခြင်း) ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။

ဝိပဿနာ ယန္တရား (Mechanism of Empathy):

လမ်းဘေးက ခွေးဝဲစားလေး တစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။

(၁) Seeing (မြင်ခြင်း): မျက်စိက ခွေးကို မြင်တယ်။ (ရူပါရုံ)။

(၂) Judgment (ဆုံးဖြတ်ခြင်း): "ရွံစရာကြီး" လို့ ထင်ရင် (ဒေါသ/မာန)။ "သနားစရာလေး" လို့ ထင်ရင် (ကရုဏာ)။

(၃) Reflection (ဆင်ခြင်ခြင်း): "သူလည်း ခန္ဓာ ၅-ပါး၊ ငါလည်း ခန္ဓာ ၅-ပါး။ သူလည်း ဒုက္ခရောက်နေတာ၊ ငါလည်း ဒုက္ခရောက်နေတာ။ အတူတူပါပဲ" လို့ နှလုံးသွင်းခြင်း။

(၄) Action (ကံ): အစာကျွေးလိုက်တာ၊ မောင်းထုတ်လိုက်တာ (ကာယကံ)။

ရှုကွက် (Instruction):

ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။

တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို တွေ့ရင် "အကောင်" (Beast) လို့ မကြည့်ပါနဲ့။

"ရုပ်နာမ် အစုအဝေး" လို့ ကြည့်ပါ။

သူ့မျက်လုံးထဲက "ကြောက်စိတ်" (Fear) ကို မြင်အောင်ကြည့်။

"ကြောက်တယ်... ကြောက်တယ်"။

အဲဒီ ကြောက်စိတ်ဟာ ငါ့မှာ ဖြစ်တဲ့ ကြောက်စိတ်နဲ့ အတူတူပါပဲလား။

"ငါသည် သူ့ကို ဒုက္ခမပေး။ ဘေးမဲ့ပေးပါ၏" (Abhaya Dana) လို့ နှလုံးသွင်းလိုက်ပါ။

အဲဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်စိတ်ထဲ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ "ငြိမ်းအေးမှု" ကို ပြန်ကြည့်ပါ။ ဒါဟာ မေတ္တာပါရမီ ဖြစ်သွားပါပြီ။

 "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ကို "သတ္တဝါအပေါင်း၏ မိတ်ဆွေ" (Friend of All Beings) အဖြစ် အာရုံပြုရာ ရောက်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်သည် နာဠာဂီရိ ဆင်ကို မေတ္တာဖြင့် ယဉ်ကျေးစေခဲ့သည်။ "ငါသည် သက်ရှိအားလုံးအပေါ် ညှဉ်းဆဲခြင်း (Himsa) ကို စွန့်လွှတ်၍၊ စောင့်ရှောက်ခြင်း (Rakgha) ကို ပြုပါမည်" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းသည် သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Animal Kindness):

ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ တိရစ္ဆာန်လေးတွေနဲ့ တွေ့ရင် ဒီနည်းလမ်းလေးကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ပါ။

(၁) Don't Harm: ခြင်ကိုက်ရင်တောင် ချက်ချင်း မရိုက်ပါနဲ့။ "သူလည်း စားဝတ်နေရေး ရှာတာပဲ" လို့ တွေးပြီး ဖြည်းဖြည်း မောင်းထုတ်ပါ။ (သီလ)။

(၂) Share Food: ငှက်လေးတွေ၊ ခွေးလေးတွေအတွက် အစာကျွေးပါ။ ရေခွက် ချထားပေးပါ။ (ဒါန)။

(၃) Observe Moha: တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ မသိနားမလည်မှု (မောဟ) ကို ကြည့်ပြီး၊ "ငါ ဒီလိုဘဝ မရောက်အောင် ကုသိုလ်ကြိုးစားမယ်" လို့ သံဝေဂယူပါ။

တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ  ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ တိရစ္ဆာန်ကို မေတ္တာထားလို့ အကျိုးပေးခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ပေါ့။

တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ဝင်းထဲကို လမ်းပျောက်ပြီး ခွေးလေခွေးလွင့် တစ်ကောင် ရောက်လာတယ်။ သူက ဗိုက်ဆာပြီး ဟောင်နေတော့ ဧည့်သည်တွေ လန့်ကုန်တယ်။ လုံခြုံရေး "ကိုလှ" က ဒုတ်ဆွဲပြီး ရိုက်ထုတ်ဖို့ လုပ်တယ်။

"သွား... သွား... ဒီကောင်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်"။

ဒါကို ဦးပဉ္ဇင်း မြင်တော့ တားလိုက်တယ်။ "နေပါဦး ကိုလှရယ်။ သူ့ကို ရိုက်ထုတ်ရင် သူက ကြောက်ပြီး ပြန်ကိုက်လိမ့်မယ်။ ဒါ အဖြေမဟုတ်ဘူး"။

ဦးပဉ္ဇင်းက "Template T252" (Animal Encounter & Welfare Log) ကို ထုတ်သုံးရတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် မူဝါဒ "Policy No. 27, Article 27.5" (Animal Protection & Coexistence) ကို ကိုးကားပြီး ညွှန်ကြားတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "ပြတိုက်ဝင်းအတွင်း ရောက်ရှိလာသော တိရစ္ဆာန်များကို ညှဉ်းဆဲခြင်း မပြုရ။ ဘေးကင်းစွာ ဖယ်ရှား (Safe Removal) သို့မဟုတ် စောင့်ရှောက်ရမည်" တဲ့။

ဦးပဉ္ဇင်းက ဝန်ထမ်း "မနီ" ကို အစာနည်းနည်း ယူခိုင်းပြီး ခွေးလေးကို ကျွေးခိုင်းတယ်။ ခွေးလေးက အစာစားပြီးတော့ အမြီးနန့်ပြီး ငြိမ်သွားတယ်။ ပြီးမှ သူ့ကို ဂိတ်ပေါက်အပြင်ဘက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါ်ထုတ်သွားတယ်။ သူက မနီကို ကျေးဇူးတင်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်ပြီး ထွက်သွားတယ်။

နောက်ပိုင်း အဲဒီခွေးလေးက ညဘက်ဆို ပြတိုက်ဂိတ်ပေါက်နားမှာ အိပ်ပြီး လုံခြုံရေး ကူစောင့်ပေးတယ်။ သူစိမ်းလာရင် ဟောင်ပေးတယ်။

ကိုလှက ပြောတယ်... "ဆရာတော်... တိရစ္ဆာန်ဆိုတာ မေတ္တာထားရင် ကျေးဇူးသိတတ်သားပဲ"။

ဒါဟာ "Case-2572" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "အကြမ်းဖက်ခြင်းသည် ရန်ကို ပွားစေ၏၊ မေတ္တာသည် ရန်ကို ငြိမ်းစေ၏" ဆိုတာ သက်သေပါပဲ။

ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "တိရစ္ဆာန နှင့် သတ္တဝါစောင့်ရှောက်ရေး" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။

(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: တိရစ္ဆာန်ဘဝ၏ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ရခြင်း၊ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် သတ်စားရခြင်းတို့သည် ဒုက္ခသစ္စာပါ။

(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက မောဟ (မသိမှု) နှင့် ကာမရာဂ (မက်မောမှု) တို့သည် သမုဒယသစ္စာပါ။

(၃) နိရောဓသစ္စာ: အပါယ်ဘေးမှ လွတ်ကင်းပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းသော နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို မျက်မှောက်ပြုတာဟာ နိရောဓသစ္စာပါ။

(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: သတ္တဝါများအပေါ် မေတ္တာထားခြင်း၊ သီလစောင့်ထိန်းခြင်း၊ ပါရမီဖြည့်ခြင်းတို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၂၉) ရက်၊ တိရစ္ဆာန်များနေ့ အထိမ်းအမှတ် (အကြို) အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးအပေါ် မေတ္တာကရုဏာ ထားနိုင်ကြပါစေ"။ အပါယ်ဘုံသား တိရစ္ဆာန်များကို ကြည့်၍ သံဝေဂရကာ၊ လူ့ဘဝရခိုက်တွင် ကုသိုလ်တရားများကို မမေ့မလျော့ ပွားများအားထုတ်ရင်း "အမတ နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။


Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum

စက်တင်ဘာလ (၂၉) ရက်၊ ၂၀၂၃


နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၂၈) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-271) - ဇိဏ္ဏ (Jiṇṇa/Decrepitude) နှင့် သက်ကြီးရွယ်အို စောင့်ရှောက်ရေး (Geriatrics & Elderly Care)

 

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၂၈) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-271) - ဇိဏ္ဏ (Jiṇṇa/Decrepitude) နှင့် သက်ကြီးရွယ်အို စောင့်ရှောက်ရေး (Geriatrics & Elderly Care)

ကိုးကားကျမ်း - မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ ရဋ္ဌပါလသုတ် (ဥပနီယတိ လောကော အဒ္ဓုဝေါ - လောကသည် အိုမင်းခြင်းသို့ ဆောင်အပ်၏၊ မခိုင်မြဲ)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Gerontology & Telomere Biology (အိုမင်းခြင်းဆိုင်ရာ လေ့လာမှုပညာနှင့် တီလိုမီယာ ဇီဝဗေဒ)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

 ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလဆန်း (၁၃) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ လာမယ့် အောက်တိုဘာလ (၁) ရက်နေ့ဆိုရင် "အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သက်ကြီးရွယ်အိုများနေ့" (International Day of Older Persons) ကျရောက်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ "အိုခြင်း" (Jara) ဆိုတာ ဘယ်သူမှ ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ သဘာဝတရားပါ။

မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင်လည်း သက်တော် (၈၀) အရွယ်မှာ "ငါဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆွေးမြေ့သော လှည်းအိုကြီးနှင့် တူလှပြီ" (ဇိဏ္ဏမိဒံ သကဋံ) လို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ အိုမင်းခြင်းဟာ ရှက်စရာ မဟုတ်သလို၊ စိတ်ပျက်စရာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ သံသရာရဲ့ သတိပေးခေါင်းလောင်းသံ ဖြစ်သလို၊ ဉာဏ်ပညာ ရင့်ကျက်ခြင်းရဲ့ လက္ခဏာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး သက်ကြီးဘိုးဘွားများကို ရိုသေလေးစား ပြုစုစောင့်ရှောက်ရင်း၊ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်လည်း တရားဖြင့် ရင့်ကျက်သူများ ဖြစ်ကြပါစေလို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သ နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ဇိဏ္ဏ" (Jiṇṇa) လို့ ခေါ်တဲ့ အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်းနှင့် ခေတ်သစ်ဆေးပညာရဲ့ "Geriatrics" (သက်ကြီးရောဂါ ကုသရေးပညာ) အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လူတွေ ဘာလို့ အိုရသလဲဆိုတာကို DNA ရဲ့ အစွန်းမှာရှိတဲ့ "Telomeres" (တီလိုမီယာ) လေးတွေ တိုတိုသွားလို့ ဖြစ်တယ်လို့ တွေ့ရှိထားပါတယ်။ ရုပ်က အိုသွားပေမယ့်၊ စိတ်ကတော့ မအိုအောင် ထားလို့ရပါတယ်။ ဒီအကြောင်းကို ဓမ္မနဲ့ ယှဉ်ပြီး ဟောကြားသွားပါမယ်။

ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို အိုမင်းခြင်းအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းပြီး၊ ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိတွေ ပေါ်လာအောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "အိုခြင်း" ဖြစ်တဲ့အတွက် "မရဏနုဿတိ" (Death Awareness) နဲ့ "ကရုဏာ" ကို တွဲဖက် ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိရဲ့ အနာဂတ် ပုံရိပ်ကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ ဆံပင်တွေ ဖြူ၊ သွားတွေ ကျိုး၊ အရေပြားတွေ တွန့်နေတဲ့ ကိုယ့်ပုံစံကို ကြည့်ပြီး မလန့်ပါနဲ့။ "ဒါ သဘာဝပဲ... ငါလည်း တစ်နေ့ ဒီလို ဖြစ်ရမှာပဲ" လို့ လက်ခံလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ အဖိုးအို၊ အဖွားအိုတွေကို မြင်ယောင်ပြီး "သူတို့တွေ ကျန်းမာပါစေ၊ စိတ်ချမ်းသာပါစေ" လို့ မေတ္တာပို့ပါ။ အိုမင်းခြင်းကို လက်ခံလိုက်တဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ ငြိမ်းချမ်းမှု (Acceptance) ဖြစ်ပေါ်လာတာကို (၁) မိနစ်လောက် ခံစားကြည့်ရအောင်...။

စိတ်ကလေး တည်ငြိမ်ပြီး အမှန်တရားကို လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိလာပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Gerontology" (အိုမင်းမှု ဗေဒ) နဲ့ "Cellular Aging" (ဆဲလ်များ အိုမင်းခြင်း) က ဒီ "ဇိဏ္ဏ" သဘောကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။

သိပ္ပံပညာအရ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဆဲလ် (Cell) တွေ ကွဲပွားတိုင်း၊ DNA ကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ "Telomeres" လေးတွေက တိုတိုသွားတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ဆဲလ်တွေက မကွဲပွားနိုင်တော့ဘဲ သေဆုံးသွားတယ်။ ဒါကို "Aging" (အိုမင်းခြင်း) လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက... စိတ်ဖိစီးမှု (Stress) များရင် Telomeres တွေက ပိုမြန်မြန် တိုသတဲ့။ တရားထိုင်ခြင်း (Meditation) နဲ့ ကျန်းမာရေး လိုက်စားခြင်းကတော့ Telomeres တိုတာကို နှေးကွေးစေပါတယ်။

နောက်တစ်ခုက "Crystalized Intelligence" (စုဆောင်းရရှိသော ဉာဏ်ရည်) ပါ။ လူငယ်တွေက ဦးနှောက်သွက်ပေမယ့် (Fluid Intelligence)၊ လူကြီးတွေကတော့ ဘဝအတွေ့အကြုံကြောင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ပိုမှန်ကန်ပြီး သည်းခံနိုင်စွမ်း ပိုမြင့်မားပါတယ်။ ဒါကြောင့် "Old is Gold" (အိုပေမယ့် ရွှေ) ဆိုတာ သိပ္ပံနည်းကျ မှန်ကန်ပါတယ်။


 သူတော်ကောင်းတို့... ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ရုပ်က ယိုယွင်းသွားပေမယ့်၊ ဓမ္မအသိဉာဏ်ကတော့ ပိုပြီး တောက်ပလာနိုင်ပါတယ်။ အိုတယ်ဆိုတာ ရုပ်ရဲ့ ကိစ္စ၊ မအိုအောင် နေတာက စိတ်ရဲ့ ကိစ္စပါ။

သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ တရားတော်ဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က "ဒေဝဒူတသုတ်" မှာ သူအို၊ သူနာ၊ သူသေ တွေကို "နတ်တမန်" (Divine Messengers) တွေအဖြစ် ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ အဖိုးအို၊ အဖွားအိုကို မြင်ရင် "ဪ... ငါလည်း မအိုဘဲ မနေနိုင်ပါလား" (ဇရာဓမ္မောမိ ဇရံ အနတီတော) လို့ သတိသံဝေဂ ယူရပါမယ်။

ဘုရားရှင်က သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်းဟာ မင်္ဂလာတစ်ပါး (ပူဇာ စ ပူဇနေယျာနံ) ဖြစ်သလို၊ သားသမီးတွေ အနေနဲ့ မိဘကို လုပ်ကျွေးခြင်း (မာတာပိတု ဥပဋ္ဌာနံ) ဟာ ဘုရားကို လုပ်ကျွေးတာနဲ့ အတူတူပဲလို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။ အထူးသဖြင့် "ဂရုဓမ္မ" (လေးစားခြင်း) ဟာ လူ့ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အခြေခံပါပဲ။ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေရဲ့ စကားကို နားထောင်တာ၊ နေရာပေးတာ၊ ကူညီတာတွေဟာ "အပစာယန ကုသိုလ်" (ရိုသေမှု ကုသိုလ်) ရပါတယ်။

ကဲ... အခု ဒီ "ဇိဏ္ဏ" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "Main Idea" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "ကာယာနုပဿနာ" ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။

ဝိပဿနာ ယန္တရား (Mechanism of Noting Decay):

ခန္ဓာကိုယ် ကိုက်ခဲနေတဲ့၊ သို့မဟုတ် မှန်ထဲမှာ ဆံပင်ဖြူကို မြင်လိုက်တဲ့ အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။

(၁) Sign of Aging (အိုမင်းမှု လက္ခဏာ): အရေပြား တွန့်တာ၊ ခါးနာတာ၊ မျက်စိမှုန်တာ။ (ရူပါရုံ/ကာယဝိညတ်)။

(၂) Decay (ယိုယွင်းမှု): ရုပ်တရားတွေရဲ့ "ဇရ" (Jara - အိုခြင်း) သဘော။ အသစ်ဖြစ်လိုက် အဟောင်းပျက်လိုက် ဖြစ်နေတာ။

(၃) Reaction (တုံ့ပြန်မှု): "ငါ အိုပြီ" ဆိုပြီး စိတ်ဓာတ်ကျရင် (ဒေါမနဿ)။ "ဒါ သဘာဝပဲ" လို့ သိရင် (ဉာဏ်)။

ရှုကွက် (Instruction):

ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။

မှန်ထဲမှာ ကိုယ့်မျက်နှာကို ကြည့်ပါ။

အရေးအကြောင်းတွေကို မြင်ရင် "ရုပ် အိုတာ... ရုပ် အိုတာ" လို့ မှတ်ပါ။

ခါးနာရင် "နာတယ်... နာတယ်"။

"ဒီခန္ဓာကြီးက ငါ့စကား နားမထောင်ဘူး။ သူ့သဘောသူ ဆောင်နေတာ (အနတ္တ)" လို့ ဆင်ခြင်ပါ။

အဘိုးအဘွားတွေကို မြင်ရင်လည်း "သနားပါတယ်" ဆိုတဲ့ ကရုဏာစိတ်နဲ့အတူ၊ "ငါ့ရဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပါလား" ဆိုတဲ့ သတိတရားကို ယူပါ။

သူတို့ကို ကူညီလိုက်တိုင်း "ငါ့ရဲ့ နောင်ရေးအတွက် ကုသိုလ်ရိက္ခာ ထုပ်ပိုးနေတာ" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။

 "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ကို "အိုမင်းခြင်း ကင်းရာကို ရှာတွေ့သူ" (The Ageless One) အဖြစ် အာရုံပြုရာ ရောက်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် အိုမင်းသော်လည်း၊ ဓမ္မခန္ဓာ (Dhamma Body) သည် ဘယ်တော့မှ မအိုမင်းပါ။ "ငါသည် အိုမင်းသော ရုပ်ခန္ဓာကို စွန့်ခွာ၍၊ မအိုမသေသော နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို ရှာဖွေပါမည်" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းသည် သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Respectful Care):

ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ အိမ်မှာ၊ လမ်းမှာ သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ယောက်ယောက်ကို တွေ့ရင် ဒီနည်းလမ်းလေးကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ပါ။

(၁) Listen (နားထောင်ပါ): သူတို့ စကားပြောရင် စိတ်ရှည်ရှည် နားထောင်ပေးပါ။ သူတို့ရဲ့ အထီးကျန်မှု (Loneliness) ကို ကုစားပေးတာပါပဲ။

(၂) Assist (ကူညီပါ): လမ်းကူးရင် တွဲပေးပါ။ လေးတာ မနိုင်ရင် ကူသယ်ပေးပါ။ (ဝေယျာဝစ္စ)။

(၃) Learn (သင်ယူပါ): သူတို့ဆီက ဘဝသင်ခန်းစာ တစ်ခုခု မေးမြန်းပါ။ "အဘိုး... ဘဝမှာ ဘာအရေးကြီးဆုံးလဲ" လို့ မေးကြည့်ပါ။

တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ  ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ဂရုစိုက်ခဲ့သလဲ ဆိုတာပေါ့။

တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ကို အသက် (၈၀) ကျော် အဖိုးအို "ဦးဘ" လာလည်တယ်။ သူက လမ်းကောင်းကောင်း မလျှောက်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘုရားဖူးချင်တဲ့စိတ် (သဒ္ဓါ) က ပြင်းပြနေတယ်။ ပြတိုက်မှာက လှေကားတွေ များတော့ သူ တက်ဖို့ ခက်နေတယ်။ ဝန်ထမ်းတချို့က "အဖိုးကြီးကလည်း မနိုင်မနင်း လာသေးတယ်" လို့ ညည်းကြတယ်။ (ဒါ ကရုဏာမဲ့တာ)။

ဒီကိစ္စကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ သိလိုက်တော့ "Template T223" (Special Assistance & Accessibility Log) ကို ထုတ်သုံးရတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ လူမှုရေး မူဝါဒ "Policy No. 5, Article 5.4" (Priority for Elderly & Vulnerable Groups) ကို ကိုးကားပြီး ဝန်ထမ်းတွေကို ညွှန်ကြားရတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် မသန်စွမ်းသူများကို ဦးစားပေး ဝန်ဆောင်မှု ပေးရမည်။ ဘီးတပ်ကုလားထိုင် (Wheelchair) စီစဉ်ပေးရမည်" တဲ့။

ဝန်ထမ်း "ကိုအောင်" က ဘီးတပ်ကုလားထိုင် ယူလာပြီး ဦးဘကို တင်ပေးတယ်။ ဓာတ်လှေကား (Lift) နဲ့ လိုက်ပို့တယ်။ ဦးဘက ဝမ်းသာလွန်းလို့ မျက်ရည်ကျတယ်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သားရယ်... အဘက ဘုရားကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ လာဖူးတာပါ။ သားတို့ကြောင့် အဘ ဆန္ဒပြည့်ပြီ" တဲ့။

ကိုအောင်လည်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသလို၊ ပီတိလည်း ဖြစ်သွားတယ်။ "ကျွန်တော် အဘကို မြင်တော့ ကိုယ့်အဖေကို သတိရသွားတယ်" လို့ ပြောတယ်။

ဦးပဉ္ဇင်းက ကိုအောင်ကို ပြောတယ်။ "ဒါ ကုသိုလ်အကြီးကြီးပဲ ကိုအောင်။ အဘိုးအို တစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တာဟာ သူ့ဘဝကို အဓိပ္ပာယ် ရှိစေတယ်"။

ဒါဟာ "Case-2571" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "သက်ကြီးရွယ်အိုများကို စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ကိုယ့်ရဲ့ အနာဂတ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း ဖြစ်သည်" ဆိုတာ သက်သေပါပဲ။

ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ဇိဏ္ဏ နှင့် သက်ကြီးရွယ်အို စောင့်ရှောက်ရေး" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။

(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း၊ အထီးကျန်ခြင်းတို့သည် ဒုက္ခသစ္စာပါ။

(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက ဘဝကို တွယ်တာတဲ့ "တဏှာ"၊ မအိုချင်တဲ့ "မောဟ" တွေဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။

(၃) နိရောဓသစ္စာ: အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်း ကင်းရာ "အမတ နိဗ္ဗာန်" သည် နိရောဓသစ္စာပါ။

(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: မရဏနုဿတိ ပွားများခြင်း၊ မိဘဘိုးဘွားကို ပြုစုခြင်း၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုခြင်းတို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၂၈) ရက်၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများနေ့ အထိမ်းအမှတ် (အကြို) အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး အိုမင်းခြင်းတရားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ"။ သက်ကြီးရွယ်အိုများကို မေတ္တာ၊ ကရုဏာဖြင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်ရင်း၊ မိမိတို့၏ ဘဝနေဝင်ချိန်ကို တရားဓမ္မ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပစေကာ၊ အိုနာသေ ကင်းဝေးရာ "နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။


Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum

စက်တင်ဘာလ (၂၈) ရက်၊ ၂၀၂၃