Total Pageviews

Saturday, February 7, 2026

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁၄) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-257) - ဂိလာနပစ္စယ (Gilanapaccaya/Medicine) နှင့် လူနာဘေးကင်းရေး (Patient Safety)

 

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁၄) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-257) - ဂိလာနပစ္စယ (Gilanapaccaya/Medicine) နှင့် လူနာဘေးကင်းရေး (Patient Safety)

ကိုးကားကျမ်း - ဝိနည်းပိဋကတ်၊ မဟာဝဂ္ဂ၊ ဂိလာနုပဋ္ဌာကသုတ်။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Medical Safety Culture & The Swiss Cheese Model (ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဘေးကင်းရေး ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဆွစ်ဇာလန် ဒိန်ခဲပုံစံ)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

 ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လကွယ်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ လာမယ့် စက်တင်ဘာလ (၁၇) ရက်နေ့ဆိုရင် "ကမ္ဘာ့လူနာဘေးကင်းရေးနေ့" (World Patient Safety Day) ကျရောက်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ "အာရောဂျ ပရမာ လာဘာ" (ကျန်းမာခြင်းသည် လာဘ်တစ်ပါး) ဆိုပေမယ့်၊ တကယ်တမ်း မကျန်းမာလို့ ဆေးကုသမှု ခံယူရတဲ့အခါ "ကုသမှု မှားယွင်းခြင်း" (Medical Error) ဆိုတဲ့ ဘေးကလည်း ကြောက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။

မြတ်စွာဘုရားရှင်က "ယော ဘိက္ခဝေ မံ ဥပဋ္ဌဟေယျ၊ သော ဂိလာနံ ဥပဋ္ဌဟေယျ" (ရဟန်းတို့... ငါဘုရားကို လုပ်ကျွေးပြုစုလိုသောသူသည် မကျန်းမာသောသူကို ပြုစုရမည်) လို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ လူနာကို ပြုစုတာဟာ ဘုရားကို ပြုစုတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဒါပေမယ့် စေတနာတစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ပါဘူး၊ "ဘေးကင်းရေး" (Safety) ဆိုတဲ့ ပညာပါ ပါမှ ကုသိုလ်အစစ် ဖြစ်မှာပါ။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး ရောဂါဘေး၊ ကုသမှုဘေးများမှ ကင်းဝေးပြီး၊ စိတ်ချမ်းသာ ကိုယ်ကျန်းမာ ရှိကြပါစေလို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သ နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ဂိလာနပစ္စယ" (Gilanapaccaya) လို့ ခေါ်တဲ့ ဆေးပစ္စည်း အထောက်အပံ့နှင့် ခေတ်သစ်ဆေးပညာရဲ့ "Patient Safety" (လူနာဘေးကင်းရေး) အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သိပ္ပံပညာရှင် James Reason တင်ပြခဲ့တဲ့ "Swiss Cheese Model" (ဆွစ်ဇာလန် ဒိန်ခဲပုံစံ) အရ အမှားတစ်ခု ဖြစ်တယ်ဆိုတာ အကာအကွယ် အလွှာပေါင်းစုံက ပေါက်ထွက်သွားလို့ ဖြစ်တာပါ။ လူနာတစ်ယောက် ဆေးမှားသောက်မိတာဟာ ဆရာဝန်၊ ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်၊ လူနာစောင့်၊ လူနာ ကိုယ်တိုင်... အားလုံးရဲ့ "သတိ" (Sati) လွတ်သွားလို့ ဖြစ်တာပါ။ ဒီအကြောင်းကို ဓမ္မနဲ့ ယှဉ်ပြီး ဟောကြားသွားပါမယ်။

ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို ဂရုစိုက်မှု၊ ကြင်နာမှုတွေနဲ့ ပြည့်ဝသွားအောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း" ဖြစ်တဲ့အတွက် "ကရုဏာ ကမ္မဋ္ဌာန်း" (Compassion) ကို ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိသိကျွမ်းတဲ့ မကျန်းမာသူ တစ်ယောက်ယောက်ကို (သို့မဟုတ်) ဆေးရုံပေါ်က လူနာတွေကို အာရုံပြုပါ။ သူတို့ရဲ့ နာကျင်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို စာနာကြည့်ပါ။ "ဤလူနာများသည် ရောဂါဘေး၊ ကုသမှုအမှားဘေးများမှ ကင်းဝေးကြပါစေ... ဘေးကင်းစွာ ကျန်းမာကြပါစေ" လို့ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ ပို့သပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ဟာ သူတို့အတွက် အကာအကွယ် (Shield) တစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်လို့ နှလုံးသွင်းပြီး (၁) မိနစ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး နေကြည့်ရအောင်...။

စိတ်ကလေး နူးညံ့ပြီး ကရုဏာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Healthcare Quality" (ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု အရည်အသွေး) နဲ့ "Safety Science" (ဘေးကင်းရေး သိပ္ပံ) က ဒီ "အမှားကာကွယ်ခြင်း" ကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။

ဆေးပညာလောကမှာ "Primum non nocere" (First, do no harm) ဆိုတဲ့ ဆောင်ပုဒ် ရှိပါတယ်။ "ပထမဆုံးအနေနဲ့ လူနာကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးပါနဲ့" တဲ့။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဆေးမှားပေးမိလို့၊ ခွဲစိတ်မှု မှားလို့ သေဆုံးရသူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် "Patient Safety" ဟာ ကုသမှုထက်တောင် အရေးကြီးပါတယ်။

"Swiss Cheese Model" ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဒိန်ခဲအပြားတွေမှာ အပေါက်လေးတွေ ပါတတ်တယ်။ အဲဒီ အပြားတွေကို ထပ်လိုက်ရင်၊ အပေါက်တွေ တစ်တန်းတည်း မကျရင် အလင်းရောင် မပေါက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မတော်တဆ အပေါက်တွေ တည့်သွားရင် (Error trajectory aligns)၊ မတော်တဆမှု ဖြစ်တော့တာပဲ။

၁။ ဆရာဝန် လက်ရေးမပီတာ (အပေါက် ၁)။

၂။ ဆေးဆိုင်က ဆေးမှားပေးတာ (အပေါက် ၂)။

၃။ လူနာက ပြန်မစစ်တာ (အပေါက် ၃)။

ဒီ (၃) ခု ပေါင်းလိုက်ရင် အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါကြောင့် အဆင့်တိုင်းမှာ "Check" (စစ်ဆေးခြင်း) လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။


 ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အကာအကွယ် အလွှာတိုင်းမှာ "သတိ" (Mindfulness) ရှိနေရင် အပေါက်မရှိတော့ဘူး။ အမှားမဖြစ်တော့ဘူး။ လူနာဘေးကင်းရေး ဆိုတာ "သတိ" ထားရေးပါပဲ။

သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ဝိနည်းပိဋကတ်ဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က "ဂိလာနုပဋ္ဌာက" (လူနာပြုစုသူ) တစ်ယောက်မှာ ရှိရမယ့် အရည်အချင်း (၅) ပါးကို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ ဒီနေ့ခေတ် "Patient Safety Standards" နဲ့ ထပ်တူကျပါတယ်။

၁။ ဆေးစပ်တတ်ခြင်း (Competence): ဘယ်ဆေးက သင့်တော်တယ်၊ ဘယ်ဆေးက မတည့်ဘူး ဆိုတာ သိရမယ်။

၂။ သပ္ပါယကို သိခြင်း (Appropriateness): လူနာနဲ့ တည့်တဲ့ အစားအစာ၊ နေရာကို စီမံပေးရမယ်။

၃။ မေတ္တာဖြင့် ပြုစုခြင်း (Compassion): စီးပွားရေး (Material Gain) ကို မကြည့်ဘဲ၊ မေတ္တာသက်သက်ဖြင့် ပြုစုရမယ်။

၄။ ရွံရှာမှု မရှိခြင်း (Hygiene/Resilience): ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ အန်ဖတ်တို့ကို မရွံဘဲ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးရမယ်။

၅။ တရားစကား ပြောကြားခြင်း (Psychological Support): လူနာ စိတ်အားငယ်နေရင် တရားဓမ္မဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးရမယ်။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ "လူနာကောင်း" (Good Patient) ဖြစ်ဖို့အတွက်လည်း ဟောထားတယ်။ ဆေးကို လွယ်ကူစွာ သောက်ခြင်း၊ ရောဂါအခြေအနေကို ဆရာဝန်အား မှန်ကန်စွာ ပြောပြခြင်း (Disclosure)၊ သည်းခံခြင်းတို့ ဖြစ်ပါတယ်။ လူနာက လိမ်ပြောရင် ဆရာဝန်က ဆေးမှားပေးမိနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ "Two-way Safety" (နှစ်ဖက် ဘေးကင်းရေး) ပါပဲ။

ကဲ... အခု ဒီ "လူနာဘေးကင်းရေး" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "Main Idea" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "ဝေဒနာနုပဿနာ" ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဆေးသောက်တဲ့အခါ၊ ကုသမှုခံယူတဲ့အခါ ဝိပဿနာ ဉာဏ်ပါ ယှဉ်ကြစို့။

ဝိပဿနာ ယန္တရား (Mechanism of Mindful Healing):

ဆေးသောက်တော့မယ့် အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။

(၁) အာရုံ (Object): ဆေးလုံးကို မြင်တယ်၊ လက်နဲ့ ကိုင်တယ်။

(၂) သတိ (Safety Check): "ဒါ ဘာဆေးလဲ၊ သက်တမ်းကုန်ပြီလား၊ ဆရာဝန်ညွှန်တာ ဟုတ်ရဲ့လား" လို့ စစ်ဆေးတယ်။ (ပညာ)။

(၃) စေတနာ (Volition): "ဒီဆေးကြောင့် ရောဂါပျောက်ပါစေ၊ ဘေးကင်းပါစေ" လို့ ဆုတောင်းပြီး မျိုချတယ်။

(၄) ဝေဒနာ (Sensation): ဆေးဝင်သွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပြောင်းလဲမှု (ပူတာ၊ အေးတာ၊ သက်သာတာ) ကို စောင့်ကြည့်တယ်။

ရှုကွက် (Instruction):

ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။

ဆေးသောက်ခါနီး တရားမှတ်ပါ။

"မြင်တယ်... မြင်တယ်" (ဆေးကို သေချာကြည့်)။

"စစ်ဆေးတယ်... စစ်ဆေးတယ်" (အမှားမပါအောင်)။

ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်တဲ့အခါ "ရောက်တယ်... ရောက်တယ်"။

"ဒီဆေးဟာ ဓာတ်ဝတ္ထု (Chemical)။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုပ်ကလာပ်စည်း (Cells)။ သူတို့နှစ်ခု ဓာတ်ပြုပြီး ပြုပြင်တာ (Reaction)။ ငါ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး" လို့ ဆင်ခြင်ပါ။

အကယ်၍ ဆေးမှားသောက်မိရင်တောင် သတိရှိရင် ချက်ချင်းသိပြီး ကုစားနိုင်ပါတယ်။

 "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ကို "အဂ္ဂဘိသက္က" (သမားတော်အကျော်) အဖြစ် ခံယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ တရားတော်သည် "အမြိုက်ဆေး" (Medicine of Immortality) ဖြစ်ပါတယ်။ "ငါသည် ဆေးဝါးဖြင့် ရုပ်ရောဂါကို ကုသသလို၊ တရားတော်ဖြင့် စိတ်ရောဂါကို ကုသပါမည်။ ရတနာသုံးပါးသည် ငါ၏ အကြီးမားဆုံးသော ဘေးကင်းရေး အကာအကွယ် ဖြစ်ပါစေ" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းသည် သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Medication Mindfulness):

ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ ကိုယ်တိုင် ဆေးသောက်ရင် ဖြစ်ဖြစ်၊ မိဘကို ဆေးတိုက်ရင် ဖြစ်ဖြစ် ဒီနည်းလမ်းလေးကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ပါ။

(၁) 5 Rights (မှန်ကန်မှု ၅ ချက်): ဆေးမတိုက်ခင် စစ်ဆေးပါ။ (၁) လူနာမှန်လား၊ (၂) ဆေးမှန်လား၊ (၃) ပမာဏမှန်လား၊ (၄) အချိန်မှန်လား၊ (၅) နည်းလမ်းမှန်လား။ ဒါဟာ "သမ္ပဇဉ်" (Sampajanna - Clear Comprehension) ပါပဲ။

(၂) Label Reading: ဆေးဘူးပေါ်က စာကို သေချာဖတ်ပါ။ (စက္ခုဒွါရ၌ သတိကပ်ပါ)။

(၃) Metta Dose: ဆေးတိုက်တဲ့အခါ မေတ္တာစိတ်ကလေးနဲ့ တိုက်ပါ။ "ကျန်းမာပါစေ" လို့ စိတ်ထဲက ရွတ်ပါ။ (မနောကံ ကုသိုလ်)။

တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ  ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ "Patient Safety" ကို လိုက်နာလို့ အသက်ဘေးက လွတ်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ပေါ့။

တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ကို ဘုရားဖူးလာတဲ့ အဘွားအိုတစ်ယောက် ရုတ်တရက် မူးလဲသွားတယ်။ ဝန်ထမ်း "မနီ" က ပြုစုဖို့ ရောက်လာတယ်။ အဘွားအိုရဲ့ အိတ်ထဲမှာ ဆေးဘူးတွေ တွေ့တယ်။ ဘေးနားက လူတွေက "သူ့ဆေးတွေပဲ ဖြစ်မယ်၊ တိုက်လိုက်ပါ" လို့ ဝိုင်းပြောကြတယ်။ (ဒါ Swiss Cheese Model ရဲ့ အပေါက်တွေ ပွင့်ကုန်တာ၊ Pressure ပေးတာ)။

ဒါပေမယ့် မနီက ပြတိုက်ရဲ့ "Policy No. 7, Article 7.6" (First Aid & Medication Safety Protocol) ကို သင်ထားသူ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "ဆရာဝန် ညွှန်ကြားချက် မပါဘဲ၊ သို့မဟုတ် လူနာ၏ ရောဂါရာဇဝင် (History) မသိဘဲ မည်သည့်ဆေးကိုမျှ မတိုက်ရ" လို့ ပါရှိတယ်။

မနီက ဆေးမတိုက်ဘူး။ ဆေးဘူးကို သေချာကြည့်လိုက်တော့ "သွေးကျဆေး" (Blood Pressure Lowering) ဖြစ်နေတယ်။ တကယ်တမ်း စစ်ဆေးကြည့်တော့ အဘွားအိုက "သွေးပေါင်ကျ" (Low Blood Pressure) ပြီး မူးလဲတာ။ အကယ်၍သာ အဲဒီ သွေးကျဆေးကို ထပ်တိုက်လိုက်ရင် အဘွားအို "Shock" ရပြီး သေသွားနိုင်တယ်။

မနီက လူနာတင်ယာဉ် ခေါ်ပြီး ဆေးရုံပို့လိုက်တယ်။ ဆရာဝန်က ပြောတယ်... "မင်း ဆေးမတိုက်လိုက်တာ ကံကောင်းတယ်။ တိုက်လိုက်ရင် အသက်အန္တရာယ် ရှိတယ်" တဲ့။

မနီရဲ့ "သတိ" နဲ့ "စည်းကမ်းလိုက်နာမှု" (Discipline) က လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ကယ်လိုက်တာပါ။ ဒါဟာ "Case-2557" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "စေတနာ ရှိရုံနဲ့ မရ၊ ပညာ (Safety Knowledge) ပါမှ အသက်ချမ်းသာရာ ရမယ်" ဆိုတာ သက်သေပါပဲ။

ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ဂိလာနပစ္စယ နှင့် လူနာဘေးကင်းရေး" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။

(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: ရောဂါဝေဒနာ ခံစားရခြင်း၊ ဆေးကုသမှု မှားယွင်းခြင်းကြောင့် ဒုက္ခရောက်ရခြင်းတို့သည် ဒုက္ခသစ္စာပါ။

(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက မဆင်မခြင် နေထိုင်တတ်တဲ့ "မောဟ"၊ အလွယ်တကူ ကုသချင်တဲ့ "လောဘ" တွေဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။

(၃) နိရောဓသစ္စာ: ရောဂါခပ်သိမ်း ကင်းငြိမ်းပြီး၊ အိုနာသေကင်းသော နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို မျက်မှောက်ပြုတာဟာ နိရောဓသစ္စာပါ။

(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: သတိဖြင့် ဆေးဝါးမှီဝဲခြင်း၊ မေတ္တာဖြင့် လူနာပြုစုခြင်း၊ ဂိလာနုပဋ္ဌာက ကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာခြင်းတို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၁၄) ရက်၊ လူနာဘေးကင်းရေးနေ့ အထိမ်းအမှတ် (နှင့်ဆက်စပ်သော) အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး ရောဂါဘေး၊ ကုသမှု အမှားဘေးတို့မှ ကင်းဝေးကြပါစေ"။ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်လည်း သူတစ်ပါးကို ပြုစုရာတွင် "ဘေးကင်းရေး" ကို ဦးစားပေးနိုင်ကြပြီး၊ အနာရောဂါ ကင်းရှင်းသော ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးဖြင့် "အမတ နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

Signed by:

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum

စက်တင်ဘာလ (၁၄) ရက်၊ ၂၀၂၃


နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁၃) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-256) - ဥတုနိယာမ (Utu Niyama/Natural Law of Temperature) နှင့် အိုဇုန်းလွှာ ထိန်းသိမ်းခြင်း (Ozone Layer Preservation)

 

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁၃) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-256) - ဥတုနိယာမ (Utu Niyama/Natural Law of Temperature) နှင့် အိုဇုန်းလွှာ ထိန်းသိမ်းခြင်း (Ozone Layer Preservation)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟကျမ်း (ဝီထိမုတ်ပိုင်း၊ နိယာမတရား)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Atmospheric Chemistry & UV Radiation (လေထုဓာတုဗေဒနှင့် ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

 ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၄) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ လာမယ့် စက်တင်ဘာလ (၁၆) ရက်နေ့ဆိုရင် "ကမ္ဘာ့ အိုဇုန်းလွှာ ထိန်းသိမ်းရေးနေ့" (World Ozone Day) ကျရောက်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာမြေကြီးကို နေမင်းရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အပူဒဏ်နဲ့ ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည် (UV Rays) တွေကနေ ကာကွယ်ပေးထားတာ ဒီ "အိုဇုန်းလွှာ" ပါးပါးလေးပါပဲ။

အိုဇုန်းလွှာ ပေါက်ပြဲသွားရင် ကမ္ဘာကြီး ပူလောင်မယ်၊ လူတွေ အရေပြားကင်ဆာ ဖြစ်မယ်။ ထို့အတူပါပဲ... ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကို လောကဓံ အပူမီးတွေကနေ ကာကွယ်ပေးထားတာကတော့ "သီလ" (Morality) နဲ့ "ဟိရိ-ဩတ္တပ္ပ" (Moral Shame & Fear) ဆိုတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အိုဇုန်းလွှာပါပဲ။ ဒီအကာအကွယ် ပေါက်ပြဲသွားရင် ဘဝတစ်ခုလုံး ပူလောင်သွားမှာပါ။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး ပြင်ပ အိုဇုန်းလွှာကိုရော၊ အတွင်း အိုဇုန်းလွှာကိုပါ ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သ နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ဥတုနိယာမ" (Utu Niyama) လို့ ခေါ်တဲ့ သဘာဝတရား၏ အပူအအေး နိယာမတရားနှင့် ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာရဲ့ "Ozone Depletion" (အိုဇုန်းလွှာ ပျက်စီးခြင်း) အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ လူတွေက ထင်ကြတယ်... သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ဆိုတာ ကံဆိုးလို့ ဖြစ်တာတဲ့။ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ "ဥတုနိယာမ" (Physical Laws) အရ အကြောင်းကြောင့် အကျိုးဖြစ်လာတာပါ။ လူတွေက CFCs (ဓာတုဓာတ်ငွေ့) တွေ ထုတ်လွှတ်တယ် (အကြောင်း)၊ အိုဇုန်းလွှာ ပေါက်တယ် (အကျိုး)။ ဒီသဘောတရားကို ရှင်းလင်းဟောကြားသွားပါမယ်။

ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို အပူဒဏ်တွေကနေ ကာကွယ်ထားတဲ့ အေးမြတဲ့ အကာအကွယ်တစ်ခုအောက် ရောက်နေသလို သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "ကာကွယ်ခြင်း" ဖြစ်တဲ့အတွက် "သီလနုဿတိ" နဲ့ "မေတ္တာ" ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှာ အပြာရောင် အလင်းတန်း အကာအကွယ်တစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ပုံဖော်ကြည့်ပါ။ အဲဒီအလင်းတန်းက အပြင်ကလာတဲ့ အပူတွေ၊ ဒေါသတွေကို စစ်ထုတ်ပေးနေတယ်။ "ငါ၏ သီလသည် ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ပါစေ... ငါ၏ မေတ္တာသည် ငါ့ကို အေးမြစေပါစေ" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။ နေပူထဲကနေ အရိပ်အာဝါသ ကောင်းတဲ့ သစ်ပင်အောက် ရောက်သွားသလိုမျိုး၊ လုံခြုံအေးမြမှုကို (၁) မိနစ်လောက် ခံစားကြည့်ရအောင်...။

စိတ်ကလေး အေးမြပြီး လုံခြုံမှု ရရှိသွားပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Atmospheric Science" (လေထုသိပ္ပံ) က ဒီ "အိုဇုန်းလွှာ" ကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။

ကမ္ဘာ့လေထုရဲ့ "Stratosphere" (စထရာတိုစဖီးယား) အလွှာမှာ အိုဇုန်းဓာတ်ငွေ့ ($O_3$) တွေ စုဝေးနေပါတယ်။ သူတို့က နေကလာတဲ့ ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည် (UV-B Radiation) တွေကို စုပ်ယူလိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ရောင်ခြည်တွေ မရောက်တော့ဘူး။ ဒါဟာ သဘာဝတရားရဲ့ "Sunscreen" (နေကာခရင်မ်) ပါပဲ။

ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက လူတွေသုံးတဲ့ ရေခဲသေတ္တာ၊ လေအေးပေးစက်တွေကထွက်တဲ့ CFCs (Chlorofluorocarbons) ဓာတ်ငွေ့တွေက အပေါ်ကို တက်သွားပြီး အိုဇုန်းတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တယ်။ Chlorine အက်တမ် တစ်လုံးဟာ Ozone မော်လီကျူးပေါင်း (၁) သိန်းလောက်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် "Ozone Hole" (အိုဇုန်းပေါက်ပြဲမှု) ဖြစ်လာတာပါ။ ကံကောင်းတာက ကမ္ဘာ့နိုင်ငံတွေ ပူးပေါင်းပြီး "Montreal Protocol" (မွန်ထရီရယ် သဘောတူညီချက်) နဲ့ CFC တွေကို ပိတ်ပင်လိုက်လို့ အခုဆိုရင် အိုဇုန်းလွှာ ပြန်ကောင်းလာနေပါပြီ။ ဒါဟာ လူသားတွေရဲ့ "Collective Action" (စုပေါင်းဆောင်ရွက်မှု) အောင်မြင်ကြောင်း သက်သေပါပဲ။


 ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အကာအကွယ် (Shield) ရှိနေသရွေ့ ဘေးကင်းတယ်။ အကာအကွယ် ပျက်ရင် လောင်ကျွမ်းမယ်။ သဘာဝတရားမှာ "ညှာတာတယ်" ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ နိယာမအတိုင်းပဲ သွားတာပါ။

သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဘိဓမ္မာဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က လောကကြီးကို အုပ်စိုးနေတဲ့ "နိယာမ တရား (၅) ပါး" ကို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။

၁။ ကမ္မနိယာမ: ကံတရား၏ အကျိုးပေးမှု။ (Moral Law).

၂။ စိတ္တနိယာမ: စိတ်၏ ဖြစ်စဉ်။ (Psychological Law).

၃။ ဗီဇနိယာမ: မျိုးရိုးဗီဇ။ (Biological Law).

၄။ ဥတုနိယာမ: အပူအအေး၊ ရာသီဥတုနှင့် ရုပ်ဝတ္ထုပြောင်းလဲမှု။ (Physical/Chemical Law).

၅။ ဓမ္မနိယာမ: သဘာဝတရား၏ ဖြစ်စဉ် (ဥပမာ - အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ)။

အိုဇုန်းလွှာ ပျက်စီးတာ၊ ရာသီဥတု ပူနွေးတာတွေဟာ "ဥတုနိယာမ" (Utu Niyama) ဖြစ်ပါတယ်။ လူတွေက သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးတဲ့ "အကြောင်း" (Cause) ကို လုပ်ရင်၊ သဘာဝဘေးဆိုတဲ့ "အကျိုး" (Effect) ကို ခံစားရမယ်။ ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတာ၊ ဒဏ်ခတ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဓာတ်ကြီးလေးပါးရဲ့ တုံ့ပြန်မှု သက်သက်ပါပဲ။

"ဥတုဇရုပ်" (Temperature-produced Matter) တွေဟာ ပြင်ပ ဥတုအပေါ်မှာ မှီခိုပါတယ်။ အပြင်က ပူရင် ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရုပ်တွေပါ ပူပြီး ရောဂါရတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပြင်ပလောက (Environment) ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် မိမိခန္ဓာကို စောင့်ရှောက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါတယ်။

ကဲ... အခု ဒီ "အကာအကွယ်" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "Main Idea" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "ဓမ္မာနုပဿနာ" ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... အိုဇုန်းလွှာက ကမ္ဘာကို ကာကွယ်သလို၊ "သတိ" (Sati) က စိတ်ကို ကာကွယ်ပေးပါတယ်။

ဝိပဿနာ ယန္တရား (Mechanism of Mental Protection):

အာရုံတစ်ခု (ဥပမာ - ဆဲဆိုသံ/ဒေါသဖြစ်စရာ) ဝင်လာတဲ့ အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။

(၁) UV Rays (အဖျက်ရန်သူ): ဒေါသဖြစ်စရာ အာရုံ (အနိဋ္ဌာရုံ)။

(၂) Contact (ထိတွေ့မှု): အဲဒီအာရုံက စိတ်ကို လာတိုက်တယ်။

(၃) Ozone Layer (အကာအကွယ်): "သတိ" (Mindfulness) နဲ့ "ဟိရိ-ဩတ္တပ္ပ" (အရှက်အကြောက်)။

  • အကယ်၍ သတိရှိရင် - အဲဒီအာရုံကို "လက်ခံပြီး စစ်ထုတ်" လိုက်တယ်။ စိတ်ထဲကို အပူမရောက်တော့ဘူး။

  • အကယ်၍ သတိမရှိရင် (Ozone Hole) - အဲဒီအာရုံက စိတ်ထဲ တန်းဝင်ပြီး "ဒေါသ မီးလောင်" (Burning) သွားတယ်။

ရှုကွက် (Instruction):

ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။

ကိုယ့်စိတ်ကို အမြဲတမ်း "Filter" (စစ်ထုတ်စက်) တပ်ထားပါ။

တစ်ခုခု ကြားလိုက်ရင် ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်နဲ့။ "သတိ" နဲ့ အရင်ခံလိုက်။

"ကြားတယ်... ကြားတယ်"။

"ဒီစကားက ပူလောင်တယ် (Toxic)။ ငါ့စိတ်ထဲ အဝင်မခံဘူး" လို့ ဆုံးဖြတ်ပါ။

အကယ်၍ ဒေါသထွက်မိရင် "ဪ... ငါ့ရဲ့ အိုဇုန်းလွှာ ပေါက်သွားပြီ။ အပူဝင်လာပြီ" လို့ သတိပြုပြီး၊ မေတ္တာရေနဲ့ ပြန်အေးအောင် လုပ်ပါ။

"သီလ" (Moral Precepts) တွေကို လုံခြုံအောင် ထိန်းတာဟာ ကိုယ့်ရဲ့ အိုဇုန်းလွှာကို ပြန်ဖာထေးနေတာ (Repairing) ပါပဲ။

 "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ကို "လောကထီးဖြူတော်" (The Great Parasol) အဖြစ် ခံယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ထီးဖြူတော်သည် နေပူဒဏ်ကို ကာကွယ်ပေးသကဲ့သို့၊ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်သည် သံသရာ အပူမီးများကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။ "ငါသည် လောကကို ဖျက်ဆီးသူ မဖြစ်စေရ၊ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်ပါမည်" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းသည် သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Eco-Check):

ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ အိမ်မှာ၊ ရုံးမှာ ဒီနည်းလမ်းလေးကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ပါ။

(၁) ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးပါ: အိမ်က ရေခဲသေတ္တာ၊ အဲကွန်းတွေ ဟောင်းနေပြီလား။ CFCs ပါတဲ့ စပရေးဘူး (Spray) တွေ သုံးနေလား။ လျှော့ချပါ။ ဒါဟာ "ဥတုနိယာမ" ကို လေးစားတာပါ။

(၂) စိတ်ကို စစ်ဆေးပါ: "ငါ့ရဲ့ စိတ်အကာအကွယ် (သီလ) လုံရဲ့လား"။ လိမ်ပြောမိတာ၊ သူများအကြောင်း အတင်းပြောတာတွေ ရှိရင် "အိုဇုန်းပေါက်နေပြီ" လို့ သိပြီး ပြုပြင်ပါ။

(၃) အပူဒဏ်ခံနိုင်ရည်: အပြင်မှာ နေပူရင် စိတ်မပူပါစေနဲ့။ "ဒါ ဥတုသဘောပဲ" လို့ ရှုမှတ်ပါ။

တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ  ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ "ဥတုနိယာမ" ကို နားမလည်လို့ ဖြစ်ရတဲ့ ပြဿနာနဲ့ ဖြေရှင်းပုံပေါ့။

တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ရဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း (Conservation Lab) မှာ အဲကွန်းအဟောင်းကြီး တစ်လုံး ရှိတယ်။ အဲဒီအဲကွန်းက "Coolant" (အအေးပေးဓာတ်ငွေ့) ယိုစိမ့်နေတယ်။ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ထမ်း "ကိုထွန်း" က ငွေကုန်မှာကြောက်တော့ "ဓာတ်ငွေ့ ထပ်ဖြည့်ပြီး သုံးလိုက်မယ်ဗျာ" ဆိုပြီး လုပ်ဖို့ပြင်တယ်။ (ဒါ CFCs တွေ လေထဲ လွှတ်လိုက်တာပဲ)။

ဒီကိစ္စကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့က သိတော့ တားရတယ်။ "Template T208" (Environmental Impact & Equipment Log) ကို ထုတ်သုံးရတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေး မူဝါဒ "Policy No. 27, Article 27.2" (Ozone Depleting Substances Control) ကို ကိုးကားပြီး ကိုထွန်းကို ပညာပေးရတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "အိုဇုန်းလွှာကို ပျက်စီးစေသော ပစ္စည်းများ (ODS) ပါဝင်သည့် စက်ပစ္စည်းများကို အသုံးမပြုရ။ ယိုစိမ့်မှုရှိပါက ချက်ချင်း အစားထိုးရမည်" တဲ့။

ဦးပဉ္ဇင်းက ကိုထွန်းကို ရှင်းပြတယ်။ "ကိုထွန်း... မင်းက ပိုက်ဆံချွေတာတာ ကောင်းပေမယ့်၊ ဒီဓာတ်ငွေ့တွေက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အမိုးကို ဖျက်ဆီးနေတာ။ အမိုးပေါက်ရင် ငါတို့အားလုံး ခံရမှာ။ ဒါ 'အကုသိုလ်' (Unwholesome Karma) ပဲကွ။ သဘာဝတရားကို ဖျက်ဆီးတာ ပါဏာတိပါတ (သူတစ်ပါးအသက် သတ်ခြင်း) နဲ့ သဘောချင်း ဆင်တူတယ်"။

ကိုထွန်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ "တပည့်တော် သတိမထားမိဘူး ဘုရား"။

နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီအဲကွန်းအဟောင်းကို ဖြုတ်ပြီး၊ "Eco-friendly" ဖြစ်တဲ့ စက်အသစ် လဲလိုက်တယ်။ ငွေကုန်ပေမယ့် ကမ္ဘာကြီးအတွက် ကုသိုလ်ရသွားတယ်။ ဒါဟာ "Case-2556" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "မိမိအကျိုးစီးပွားအတွက် ကမ္ဘာမြေကို မဖျက်ဆီးရ" ဆိုတာ ဥတုနိယာမကို လေးစားလိုက်ခြင်းပါပဲ။

ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "အိုဇုန်းလွှာနှင့် ဥတုနိယာမ" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။

(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: နေပူဒဏ်၊ ရောင်ခြည်သင့်ခြင်း၊ ကမ္ဘာကြီး ပူနွေးလာခြင်းကြောင့် ခံစားရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ဒုက္ခသစ္စာပါ။

(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက သက်သာချောင်ချိမှုကို လိုချင်လွန်းတဲ့ "တဏှာ"၊ သဘာဝတရားကို မစာနာတဲ့ "မောဟ" တွေဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။

(၃) နိရောဓသစ္စာ: အပူဒဏ်များ ငြိမ်းအေးပြီး၊ သဘာဝတရားနှင့် သဟဇာတဖြစ်သော၊ ငြိမ်းချမ်းသော နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို မျက်မှောက်ပြုတာဟာ နိရောဓသစ္စာပါ။

(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း (သမ္မာကမ္မန္တ)၊ ဥတုနိယာမကို နားလည်ခြင်း (သမ္မာဒိဋ္ဌိ) တို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၁၃) ရက်၊ အိုဇုန်းလွှာ ထိန်းသိမ်းရေးနေ့ အထိမ်းအမှတ် (အကြို) အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး ပြင်ပ အိုဇုန်းလွှာနှင့် အတွင်း သီလလွှာတို့ လုံခြုံကြပါစေ"။ ကမ္ဘာမြေကြီးကို စောင့်ရှောက်ရင်း၊ မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးကိုလည်း ကိလေသာ အပူမီးများမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကာ၊ အေးမြကြည်လင်သော "အမတ နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum

စက်တင်ဘာလ (၁၃) ရက်၊ ၂၀၂၃


နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-255) - အပရိဟာနိယ (Aparihaniya/Non-decline) နှင့် ဒီမိုကရေစီ စိတ်ဓာတ် (Democratic Principles)

 

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-255) - အပရိဟာနိယ (Aparihaniya/Non-decline) နှင့် ဒီမိုကရေစီ စိတ်ဓာတ် (Democratic Principles)

ကိုးကားကျမ်း - ဒီဃနိကာယ်၊ မဟာဝဂ္ဂ၊ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ် (ဝဇ္ဇီမင်းတို့၏ တရား ၇-ပါး)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Social Psychology & Collective Intelligence (လူမှုစိတ်ပညာနှင့် စုပေါင်းဉာဏ်ရည်)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

 ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၃) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ပြက္ခဒိန်အရ ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်နေ့ကို (နောင်လာမည့် ၁၅ ရက်နေ့တွင် ကျရောက်မည့်) "အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဒီမိုကရေစီနေ့" (International Day of Democracy) အကြိုအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ ညီညွတ်ခြင်းနှင့် စုပေါင်းဆုံးဖြတ်ခြင်း အကြောင်းကို ဆွေးနွေးကြပါမယ်။

ဒီမိုကရေစီ ဆိုတာ မဲပေးရုံသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ "မတူကွဲပြားမှုများကို လက်ခံပြီး ညီညွတ်စွာ နေထိုင်ခြင်း" (Unity in Diversity) ဖြစ်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော်ကတည်းက "အပရိဟာနိယ" (မဆုတ်ယုတ်ကြောင်း တရား) ကို ဟောကြားခဲ့ပြီး၊ ဒီမိုကရေစီရဲ့ အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ "ညီညွတ်ခြင်း" (Samaggi) ကို အလေးပေးခဲ့ပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၊ နိုင်ငံတစ်ခု တိုးတက်ဖို့ဆိုတာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်တည်း ကောင်းလို့ မရပါဘူး။ အားလုံးရဲ့ "Collective Intelligence" (စုပေါင်းဉာဏ်ရည်) လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး စိတ်ဝမ်းကွဲပြားမှုများ ကင်းစင်ပြီး၊ ညီညွတ်သော စွမ်းအားဖြင့် လောကကောင်းကျိုးကို သယ်ပိုးနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သ နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "အပရိဟာနိယ" (Aparihaniya) လို့ ခေါ်တဲ့ မဆုတ်ယုတ်ကြောင်း တရား (၇) ပါးနှင့် ခေတ်သစ် လူမှုစိတ်ပညာရဲ့ "Collective Intelligence" (စုပေါင်းဉာဏ်ရည်) အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်တည်း စဉ်းစားတာထက်၊ လူအများကြီး ဝိုင်းစဉ်းစားတာက ပိုမှန်ကန်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောတရားပါ။ ဒါပေမယ့် "Groupthink" (အုပ်စုလိုက် အမှား) မဖြစ်အောင် ဘယ်လို "သတိ" (Mindfulness) နဲ့ ထိန်းချုပ်မလဲ ဆိုတာကိုပါ ဆွေးနွေးသွားပါမယ်။

ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို အမုန်းတရား၊ အငြင်းပွားမှုတွေ ကင်းစင်ပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားအောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "ညီညွတ်ခြင်း" ဖြစ်တဲ့အတွက် "မေတ္တာ" နဲ့ "သမဂ္ဂ" (Harmony) ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိရဲ့ ရှေ့မှာ လူအများကြီး ဝိုင်းထိုင်ပြီး လက်ချင်းချိတ်ထားတယ်လို့ ပုံဖော်ကြည့်ပါ။ အားလုံးရဲ့ နှလုံးသားကနေ အလင်းတန်းလေးတွေ ထွက်လာပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆက်သွယ်သွားတယ်။ "ငါတို့အားလုံး စိတ်ဝမ်းမကွဲပြားဘဲ တစ်သားတည်း ဖြစ်ပါစေ... ညီညွတ်ခြင်းဖြင့် အေးချမ်းပါစေ" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။ "သမဂ္ဂါ... သမဂ္ဂါ..." (ညီညွတ်ကြပါစို့) လို့ ရွတ်ဆိုရင်း (၁) မိနစ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး စီးဖြန်းကြည့်ရအောင်...။

စိတ်ကလေး ညီညွတ်ငြိမ်းချမ်းသွားပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Social Psychology" (လူမှုစိတ်ပညာ) နဲ့ "Organizational Behavior" (အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ အပြုအမူ) က ဒီ "ဒီမိုကရေစီနှင့် ညီညွတ်မှု" ကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။

သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လေ့လာတွေ့ရှိထားတာက "Collective Intelligence" (စုပေါင်းဉာဏ်ရည်) ဆိုတာ ရှိပါတယ်။ ပုရွက်ဆိတ်တွေ၊ ပျားတွေဟာ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ဉာဏ်နည်းပေမယ့်၊ စုပေါင်းလိုက်တဲ့အခါ (Swarm Intelligence) အလွန်ရှုပ်ထွေးတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ဆောင်နိုင်ကြတယ်။ လူတွေမှာလည်း ဒီလိုပါပဲ။ မတူညီတဲ့ အမြင် (Perspective) ရှိသူတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း (Problem Solving) မြင့်တက်လာတယ်။

ဒါပေမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချက်က "Psychological Safety" (စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံခြုံမှု) ပါ။ အစည်းအဝေးတစ်ခုမှာ လူတိုင်းက လွတ်လပ်စွာ ပြောရဲမှ၊ တစ်ယောက်စကား တစ်ယောက် နားထောင်မှ အဖြေမှန် ထွက်တာပါ။ တစ်ယောက်ကပဲ အာဏာပြပြီး (Autocracy) ကျန်တဲ့သူတွေက ကြောက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်နေရင် (Groupthink) အဲဒီအဖွဲ့အစည်း ပျက်စီးတတ်ပါတယ်။ ဒီမိုကရေစီ ဆိုတာ "Listening System" (နားထောင်ခြင်း စနစ်) တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။


 ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ညာဘက်က ပုံစံက "ပညာ" (Wisdom) ကို ဖြစ်စေပြီး၊ ဘယ်ဘက်က ပုံစံက "မောဟ" (Delusion) ကို ဖြစ်စေပါတယ်။ ဘုရားရှင် ဟောတဲ့ အပရိဟာနိယ တရားဆိုတာ ညာဘက်က ပုံစံမျိုးပါပဲ။

သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ စာပေကျမ်းဂန်ဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဝဇ္ဇီမင်းတို့အား တိုင်းပြည်မပျက်စီးကြောင်း "အပရိဟာနိယ တရား (၇) ပါး" ကို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ ဒီတရားတွေဟာ ဒီနေ့ခေတ် ဒီမိုကရေစီရဲ့ အခြေခံမူတွေနဲ့ အများကြီး တူညီနေပါတယ်။

အဓိက အချက် (၃) ချက်ကို ကောက်နုတ်ပြရရင် -

၁။ အဘိဏှံ သန္နိပါတာ: မကြာခဏ စည်းဝေးတိုင်ပင်ခြင်း။ (Regular Meetings/Communication).

၂။ သမဂ္ဂါ သန္နိပတိဿန္တိ: ညီညွတ်စွာ စည်းဝေးပြီး၊ ညီညွတ်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်း၊ ညီညွတ်စွာ လူစုခွဲခြင်း။ (Consensus & Unity).

၃။ အပညတ္တံ န ပညပေဿန္တိ: မပညတ်ရသေးသော ဥပဒေကို အဓမ္မ မပညတ်ခြင်း၊ ပညတ်ပြီးသားကို မပယ်ဖျက်ခြင်း (Rule of Law).

ဘုရားရှင်က သံဃာတော်တွေကိုလည်း ဒီမူဝါဒအတိုင်း အုပ်ချုပ်စေခဲ့ပါတယ်။ "ကမ္မဝါစာ" ဖတ်တယ်ဆိုတာ သံဃာထုရဲ့ ဆန္ဒ (Consensus) ကို ယူတာပါပဲ။ တစ်ပါးပါးက ကန့်ကွက်ရင် အဲဒီကိစ္စ မအောင်မြင်ပါဘူး။ ဒါဟာ အင်မတန် ရှေ့ပြေးတဲ့ "Democratic Process" (ဒီမိုကရေစီ လုပ်ငန်းစဉ်) ပါပဲ။

ကဲ... အခု ဒီ "အပရိဟာနိယ" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "Main Idea" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "စိတ္တာနုပဿနာ" (စိတ်ကို ဒီမိုကရေစီကျကျ အုပ်ချုပ်ခြင်း) ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာလည်း ပါလီမန် တစ်ခု ရှိပါတယ်။


စိတ်ထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရမယ့် အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။

(၁) The Parliament (လွှတ်တော်): စိတ် (Mind)။

(၂) The Members (အမတ်များ): စေတသိက်များ။ (လောဘအမတ်၊ ဒေါသအမတ်၊ ပညာအမတ်၊ သတိအမတ်)။

(၃) The Debate (ဆွေးနွေးပွဲ): အာရုံတစ်ခု ဝင်လာရင် အမတ်တွေ ငြင်းကြတယ်။

  • ဒေါသအမတ်က "ပြန်ဆဲလိုက်ကွာ" လို့ အဆိုတင်တယ်။

  • မောဟအမတ်က "ထောက်ခံတယ်" လို့ မဲပေးတယ်။

  • ပညာအမတ်က "နေဦး... အကျိုးမရှိဘူး" လို့ ကန့်ကွက်တယ်။
    (၄) The Speaker (နာယက): "သတိ" (Mindfulness)။ သတိက ဘယ်သူပြောတာ မမှန်ဘူး၊ ဘယ်သူပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာကို ထိန်းကျောင်းပေးရတယ်။


ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။

စိတ်ထဲမှာ အတွေးတွေ များနေရင် "ဆွေးနွေးနေတယ်... ဆွေးနွေးနေတယ်" လို့ မှတ်ပါ။

ဒေါသအသံ ထွက်လာရင် "ဒေါသအမတ် စကားပြောနေတယ်" လို့ သိလိုက်ပါ။ အာဏာသိမ်းခွင့် မပေးပါနဲ့။

ပညာအသံ ထွက်လာရင် "ပညာအမတ် စကားပြောနေတယ်" လို့ သိပါ။

"သတိ" (Speaker) နေရာကနေ ဘက်မလိုက်ဘဲ နားထောင်ပါ။

နောက်ဆုံးမှာ "ကုသိုလ်အမတ်" (Wholesome Roots) တွေရဲ့ မဲအများစုနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်အောင် ကြိုးစားပါ။

"ငါ့စိတ်ထဲမှာ အာဏာရှင်စနစ် (Dictatorship of Defilements) မဖြစ်စေရဘူး၊ ဓမ္မဒီမိုကရေစီ (Dhamma Democracy) ဖြစ်စေရမယ်" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။

 "သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ သံဃာတော်များရဲ့ "ညီညွတ်ခြင်း" (Samaggi) ဂုဏ်တော်ကို အာရုံပြုရာ ရောက်ပါတယ်။ သံဃာတော်တွေဟာ တစ်ပါးတည်း မနေဘဲ အများနဲ့ စုပေါင်းနေထိုင်ကာ သာသနာကို စောင့်ရှောက်ကြပါတယ်။ "ငါသည်လည်း ညီညွတ်ခြင်းကို မြတ်နိုးပါမည်။ အငြင်းပွားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါမည်" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းသည် သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Active Listening):

ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ အစည်းအဝေး တက်တဲ့အခါ၊ မိသားစုနဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ ဒီနည်းလမ်းလေးကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ပါ။

(၁) နားထောင်ပါ (Listen): သူများ ပြောနေတဲ့အချိန်မှာ ဖြတ်မပြောပါနဲ့။ "သူ့အမြင်က ဘာလဲ" ဆိုတာကို နားလည်အောင် ကြိုးစားပါ။ (Right Speech/Listening).

(၂) အတ္တကို လျှော့ပါ (Reduce Ego): "ငါထင်တာပဲ မှန်တယ်" ဆိုတဲ့ မာန (Mana) ကို သတိထားပါ။ "သူ့မှာလည်း အမှန်တရား ရှိနိုင်တယ်" လို့ လက်ခံပါ။

(၃) စုပေါင်းပါ (Collaborate): "ငါ နိုင်ရမယ်" မဟုတ်ဘဲ "ငါတို့အားလုံး အဆင်ပြေရမယ်" (Win-Win) ဆိုတဲ့ အဖြေကို ရှာပါ။

တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ  ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ပဋိပက္ခကို "အပရိဟာနိယ" နည်းလမ်းနဲ့ ဘယ်လို ဖြေရှင်းခဲ့သလဲ ဆိုတာပေါ့။

တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ ပွဲတော်တစ်ခု ကျင်းပဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတယ်။ ပြပွဲဌာနက "ကိုလှ" နဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဌာနက "မမြ" တို့ အကြီးအကျယ် စကားများကြတယ်။ ကိုလှက "ဒီဇိုင်း အမိုက်စား လုပ်ချင်တယ်၊ ပိုက်ဆံလိုတယ်"။ မမြက "ဘတ်ဂျက် မရှိဘူး၊ ချွေတာရမယ်"။ နှစ်ယောက်လုံးက ကိုယ့်ဘက်ကပဲ ကြည့်ပြီး ရန်ဖြစ်နေကြတယ်။ (Team Conflict/Disunity).

အစည်းအဝေးမှာ အငွေ့အသက်တွေ မကောင်းတော့ဘူး။ တခြားဝန်ထမ်းတွေလည်း ကြောက်ပြီး ဘာမှ မပြောရဲကြဘူး။

ဒီကိစ္စကို ဦးပဉ္ဇင်းက သိတော့ "Template T241" (Meeting Minutes & Conflict Resolution Log) ကို ထုတ်သုံးရတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု မူဝါဒ "Policy No. 3, Article 3.4" (Participatory Decision Making & Consensus) ကို ကိုးကားပြီး ဖြေရှင်းပေးရတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းသည် ဌာနအားလုံး၏ သဘောတူညီချက် (Consensus) ဖြင့်သာ အတည်ပြုရမည်" တဲ့။

ဦးပဉ္ဇင်းက သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ခေါ်ပြီး "အပရိဟာနိယ တရား" ကို ဟောပြတယ်။

"ညီညွတ်မှ ပြီးမြောက်မှာ။ ကိုလှကလည်း အလှလုပ်ချင်တာ ပြတိုက်အတွက်ပဲ။ မမြကလည်း ချွေတာချင်တာ ပြတိုက်အတွက်ပဲ။ စေတနာချင်း တူတယ်။ နည်းလမ်းပဲ ကွဲတာ"။

ပြီးတော့ "Brainstorming" (ဦးနှောက်မုန်တိုင်းဆင်ခြင်း) လုပ်ခိုင်းတယ်။

"ကိုလှ... ပိုက်ဆံနည်းနည်းနဲ့ လှအောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ စဉ်းစား"။

"မမြ... ကိုလှရဲ့ ဒီဇိုင်းကို မပျက်စေဘဲ ဘယ်နေရာတွေ လျှော့လို့ရမလဲ ကူညီပေး"။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး "Recycled Materials" (ပြန်လည်အသုံးပြု ပစ္စည်းများ) နဲ့ ဒီဇိုင်းလုပ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ကြတယ်။ ကုန်ကျစရိတ်လည်း သက်သာတယ်၊ ဒီဇိုင်းလည်း ဆန်းသစ်သွားတယ်။ နှစ်ယောက်လုံး ပျော်သွားကြတယ်။ ဒါဟာ "Case-2555" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "ဒီမိုကရေစီ ဆိုတာ ရန်ဖြစ်ခြင်း မဟုတ်၊ ညှိနှိုင်းခြင်း (Negotiation) ဖြစ်သည်" ဆိုတာ သက်သေပြလိုက်တာပါပဲ။

ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ဒီမိုကရေစီနှင့် ညီညွတ်ခြင်း" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။

(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: စိတ်ဝမ်းကွဲပြားခြင်း၊ ငြင်းခုံခြင်း၊ အာဏာရှင်ဆန်ခြင်းတို့သည် အဖွဲ့အစည်းကို ဆင်းရဲစေသော ဒုက္ခသစ္စာပါ။

(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက "ငါ့အမြင်သာ မှန်တယ်" ဆိုတဲ့ ဒိဋ္ဌိမာန၊ လိုက်လျောမှု မရှိတဲ့ ဒေါသတွေဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။

(၃) နိရောဓသစ္စာ: ညီညွတ်မျှတပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းသော "သမဂ္ဂ" အခြေအနေ၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို မျက်မှောက်ပြုတာဟာ နိရောဓသစ္စာပါ။

(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: အပရိဟာနိယ တရားများကို ကျင့်သုံးခြင်း၊ သမ္မာဝါစာ၊ သမ္မာကမ္မန္တ (ညီညွတ်စွာ ပြုမူပြောဆိုခြင်း) တို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်၊ ဒီမိုကရေစီနေ့ အထိမ်းအမှတ် အကြိုအခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး စိတ်ဝမ်းကွဲပြားမှုများ ကင်းစင်ပြီး ညီညွတ်နိုင်ကြပါစေ"။ အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၊ မိသားစုအတွင်း၊ နိုင်ငံအတွင်း၌ "အပရိဟာနိယ" ဓမ္မလမ်းစဉ်ဖြင့် စည်းလုံးစွာ နေထိုင်ရင်း၊ စိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းမှုမှသည် လောက၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို တည်ဆောက်ကာ "အမတ နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum

စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်၊ ၂၀၂၃