နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၈) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-189)- ပဋိစ္စသမုပ္ပာဒ် စက်ဝိုင်း (Dependent Origination Cycle)
ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ပဋ္ဌာန်းပါဠိတော်၊ ဝိဘင်းပါဠိတော် (ပဋိစ္စသမုပ္ပာဒ်)။
သိပ္ပံနယ်ပယ် - Ecosystem Cycles & Thermodynamics (ဂေဟစနစ် စက်ဝန်းများနှင့် အပူစွမ်းအင် နိယာမ)
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ ဟူသော ရတနာမြတ်သုံးပါးတို့ကို အရိုအသေ အလေးအမြတ် လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။
ကန်တော့ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်း ဆိုတဲ့ ဒုက္ခအပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီး၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီနေ့ သာသနာနှစ် ၂၅၆၇ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့်ကျော် (၆) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၈) ရက်၊ စနေနေ့ မင်္ဂလာရှိသော နံနက်ခင်းအချိန်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီနေ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ နံနက်ခင်းအချိန်အခါမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး... အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နေတဲ့ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲ စက်ဝန်းကြီးမှ ရုန်းထွက်နိုင်ကြပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းရာ နိဗ္ဗာန်သို့ မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။
လောကကြီးကို ကြည့်လိုက်ရင် အရာအားလုံးက "လည်ပတ်" နေတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ကမ္ဘာက နေကို ပတ်တယ်၊ လက ကမ္ဘာကို ပတ်တယ်။ ရေတွေက ပင်လယ်ကနေ အငွေ့ပျံ၊ မိုးရွာ၊ မြစ်ထဲစီး၊ ပင်လယ်ထဲ ပြန်ရောက်... ဒါလည်း လည်နေတာပါပဲ။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားမယ့် တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ပဋိစ္စသမုပ္ပာဒ် စက်ဝိုင်း" (Dependent Origination Cycle) အကြောင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာအနေနဲ့ ပြောရရင်တော့ "Ecosystem Cycles" (ဂေဟစနစ် စက်ဝန်းများ) နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ဒီသဘောတရားကို လေ့လာကြရအောင်။
ကဲ... တရားမဟောခင်မှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ စိတ်ကလေးကို တည်ငြိမ်သွားအောင်၊ လည်ပတ်နေတဲ့ အတွေးစက်ဝိုင်းတွေကို ရပ်တန့်သွားအောင် ကသိုဏ်းနည်းလေးနဲ့ အာရုံပြုကြရအောင်။ "စက်ဝန်း" သဘောကို ယူပြီး ဝိုင်းစက်နေတဲ့ "အာလောက ကသိုဏ်း" (Aloka Kasina) သို့မဟုတ် ဝန်းဝိုင်းသော အလင်းကွင်းလေးကို အာရုံပြုကြမယ်။
ကိုင်း... အားလုံးပဲ ခါးလေးတွေ ဆန့်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ကြပါ။ မျက်စိကို မှိတ်ထားပါ။
မိမိတို့ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာ လင်းလက်နေတဲ့ စက်ဝိုင်းကွင်းလေး တစ်ခုကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ လပြည့်ဝန်းလေးလို ဝိုင်းစက်နေတယ်။ အဲဒီ အဝိုင်းလေးက လည်နေတယ်... ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဗဟိုချက် (Center) ကတော့ မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက်နေတယ်။
"လည်နေတယ်... ဒါပေမယ့် ဗဟိုက ငြိမ်နေတယ်" လို့ နှလုံးသွင်းပြီး၊ မိမိရဲ့ စိတ်ကို အဲဒီ ငြိမ်သက်နေတဲ့ ဗဟိုချက်ဆီကို ပို့ထားလိုက်ပါ။ အပြင်က အာရုံတွေ ဘယ်လောက်ပဲ လည်ပတ်နေပါစေ၊ စိတ်ကတော့ မတုန်မလှုပ် ငြိမ်သက်နေပါစေ။ တစ်မိနစ်လောက် ငြိမ်သက်စွာ နေကြပါစို့။
(တစ်မိနစ်ခန့် ငြိမ်သက်ခြင်း)
ကိုင်း... စိတ်ကလေး ငြိမ်သက်သွားပြီဆိုရင် ဒီ "စက်ဝန်း" သဘောတရားကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံ (Ecology & Physics) ရှုထောင့်ကနေ အရင်ဆုံး ရှင်းပြချင်ပါတယ်။
သူတော်ကောင်းတို့ရေ... သိပ္ပံပညာမှာ "Conservation of Mass" (ဒြပ်ထု တည်မြဲမှု နိယာမ) ဆိုတာ ရှိတယ်။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်အရာမှ အပြီးတိုင် ပျောက်ဆုံးသွားတာ မရှိဘူး။ ပုံစံပြောင်းပြီး လည်ပတ်နေတာပဲ ရှိတယ်။
ဥပမာ - "ရေသံသရာ" (Water Cycle) ကို ကြည့်ပါ။
ပင်လယ်ရေတွေက နေပူလို့ အငွေ့ပျံတယ် (Evaporation)။ အဲဒီ အငွေ့တွေက တိမ်ဖြစ်တယ် (Condensation)။ တိမ်တွေက မိုးရွာချတယ် (Precipitation)။ မိုးရေတွေက မြစ်ချောင်းတွေကနေတစ်ဆင့် ပင်လယ်ထဲ ပြန်ရောက်တယ် (Collection)။
ဒီစက်ဝန်းကြီးက ဘယ်တော့မှ မရပ်ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက ဒိုင်နိုဆောတွေ သောက်ခဲ့တဲ့ ရေကိုပဲ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြန်သောက်နေရတာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဂေဟစနစ် (Ecosystem) မှာလည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ သစ်ပင်က မြေကြီးထဲက ဓာတ်ကို စားတယ်။ သစ်ပင်ကို သတ္တဝါက စားတယ်။ သတ္တဝါသေတော့ မြေကြီးထဲ ပြန်ရောက်တယ်။ အဲဒီ မြေဆီကို သစ်ပင်က ပြန်စားတယ်။
ဒါကို သိပ္ပံပညာရှင်တွေက "Closed Loop System" (ပိတ်နေတဲ့ စက်ဝန်းစနစ်) လို့ ခေါ်တယ်။ ထွက်ပေါက် မရှိဘူး။ ဒီအထဲမှာပဲ တဝဲလည်လည် ဖြစ်နေတာ။
ဒီစက်ဝန်း လည်ပတ်ဖို့အတွက် ဘာက တွန်းအားပေးနေသလဲ ဆိုရင်... "စွမ်းအင်" (Energy) ပါပဲ။ စွမ်းအင် ရှိနေသရွေ့ စက်ဝန်းက လည်နေဦးမှာပဲ။
ကိုင်း... သိပ္ပံဘက်ကနေ ရှင်းပြပြီးပြီ ဆိုတော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ ဓမ္မဒေသနာတော်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကြစို့။ ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ ဒီလို အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နေတဲ့ စက်ဝန်းကြီးကို "ပဋိစ္စသမုပ္ပာဒ် စက်ဝိုင်း" (Cycle of Dependent Origination) သို့မဟုတ် "ဘ၀စက်ဝိုင်း" (Wheel of Existence) လို့ ခေါ်ပါတယ်။
ပါဠိတော်ကို ဦးပဉ္ဇင်း ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ပါမယ်။ နာယူကြပါဦး။
"အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏံ... ဧဝမေတဿ ကေဝလဿ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ သမုဒယော ဟောတိ။"
မြန်မာလို အနက်ဖွင့်ရရင် -
"မသိမှု 'အဝိဇ္ဇာ' ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်မှု 'သင်္ခါရ' ဖြစ်၏။ သင်္ခါရကြောင့် သိစိတ် 'ဝိညာဏ်' ဖြစ်၏... (ဤသို့ အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်ပြီးလျှင်)... ဇာတိ (မွေးဖွားခြင်း) ကြောင့် ဇရာ၊ မရဏ (အိုခြင်း၊ သေခြင်း)၊ သောက (စိုးရိမ်ခြင်း) တို့ ဖြစ်ကုန်၏။ ဤသို့လျှင် ဆင်းရဲအစုအဝေး သက်သက် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။"
သူတော်ကောင်းတို့ရေ... သိပ္ပံပညာရဲ့ ရေသံသရာ စက်ဝန်းလိုပါပဲ။ ပဋိစ္စသမုပ္ပာဒ် ဆိုတာလည်း အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်ပြီး လည်ပတ်နေတဲ့ စက်ဝိုင်းကြီးပါ။
အဝိဇ္ဇာ (Ignorance): ဒါက စက်ဝိုင်းရဲ့ အစ (သို့မဟုတ်) လောင်စာဆီ။ အမှန်ကို မသိတာ။
သင်္ခါရ (Volitional Formations): မသိတော့ လုပ်မိလုပ်ရာ လုပ်တယ်။ (ကံတွေ ပြုလုပ်တယ်)။
ဝိညာဏ် (Consciousness): လုပ်ရပ်ကြောင့် ပဋိသန္ဓေစိတ်သစ် သွားဖြစ်တယ်။
နာမ်ရုပ် (Mind & Matter): စိတ်ဖြစ်တော့ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လာတယ်။
သဠာယတန (Six Senses): ခန္ဓာရတော့ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း ပေါက်လာတယ်။
ဖဿ (Contact): အာရုံတွေနဲ့ တွေ့ထိတယ်။
ဝေဒနာ (Feeling): တွေ့ထိတော့ ခံစားရတယ်။ (ကောင်းတယ်၊ ဆိုးတယ်)။
တဏှာ (Craving): ခံစားရတော့ လိုချင်တယ်။ တွယ်တာတယ်။
ဥပါဒါန် (Clinging): လိုချင်တော့ စွဲလမ်းတယ်။
ဘဝ (Becoming): စွဲလမ်းတော့ နောက်ထပ် ဘဝတစ်ခု ထပ်တည်ဆောက်ပြန်တယ်။
ဇာတိ (Birth): ဒီလိုနဲ့ ပြန်မွေး၊ ပြန်အို၊ ပြန်သေ...
ဒီစက်ဝိုင်းကြီးက ဘယ်သူ ဖန်ဆင်းထားတာလဲ? ဘယ်သူမှ မဖန်ဆင်းပါဘူး။ "အဝိဇ္ဇာ" နဲ့ "တဏှာ" ဆိုတဲ့ စွမ်းအင်နှစ်ခုက တွန်းပို့နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ရဟတ်ချာ လည်သလို လည်နေမှာပါပဲ။
ကဲ... အခု သူတော်ကောင်းတို့ စောင့်မျှော်နေတဲ့ ဝိပဿနာ ရှုကွက် အပိုင်းကို ရောက်ပါပြီ။ ဒီ "စက်ဝန်း" ကြီးကို ဘယ်လို ရပ်တန့်မလဲ။ ဘယ်နေရာမှာ ဖြတ်မလဲ။
စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဖြတ်ချင်ရင် အဆက်အစပ် (Link) တစ်နေရာရာကို ရှာပြီး ဖြတ်ရပါတယ်။
ဘုရားရှင်က လမ်းညွှန်ထားတဲ့ အဓိက ဖြတ်ရမယ့်နေရာကတော့ "ဝေဒနာ" နဲ့ "တဏှာ" ကြားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါမှာ...
ဥပမာ - တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်ကို ဆဲလိုက်တယ် (ဖဿ)။
စိတ်ထဲမှာ နာကျင်သွားတယ်၊ ဒေါသထွက်ချင်လာတယ် (ဝေဒနာ)။
သာမန်လူဆိုရင် အဲဒီ "ဝေဒနာ" ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း "တဏှာ" (ပြန်ပြောချင်တာ၊ ဒေါသထွက်တာ) ဆက်လိုက်တော့တာပဲ။ စက်ဝိုင်း လည်သွားပြီ။
ယောဂီကတော့ အဲဒီကြားထဲမှာ "သတိ" နဲ့ ဝင်ဖြတ်ရမယ်။
"အသံ ကြားတယ်... ကြားတယ်... နာတာကို သိတယ်... သိတယ်" လို့ ရှုမှတ်လိုက်။
"ဒါ အသံပဲ (ရုပ်)၊ ဒါ နာတာပဲ (နာမ်)" လို့ ပိုင်းခြားသိလိုက်ရင်... "တဏှာ" ဆက်ခွင့် မရတော့ဘူး။
စက်ဝိုင်းရဲ့ ကွင်းဆက် ပြတ်သွားတယ်။ (Cycle Broken).
အဲဒီလို ပြတ်သွားတာကို "အဝိဇ္ဇာ ချုပ်လို့ သင်္ခါရ ချုပ်တယ်" လို့ ခေါ်ပါတယ်။
ဒီသဘောတရားကို ပိုပြီး ထင်ရှားသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်ကြီးမှာ တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ်နဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကတော့ ပြတိုက်မှတ်တမ်း Case-2489 မှာ ရှိပြီး၊ Template T200 (Life Cycle Assessment / Root Cause Protocol) ကို အသုံးပြုထားတဲ့ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်။
ဇာတ်ကောင်ကတော့ "ကိုစိုး" တဲ့။ ကိုစိုးက ပြတိုက်ရဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး (Maintenance) ဝန်ထမ်း။ သူက အရမ်းကြိုးစားတယ်။
ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတော့... ပြတိုက်ရဲ့ မြေအောက်ခန်းမှာ နှစ်တိုင်း မိုးတွင်းရောက်ရင် "မှို" (Mold) တွေ တက်တက်လာတယ်။ ကိုစိုးက မှိုတက်ရင် ဆေးနဲ့ သုတ်လိုက်၊ သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်။ နောင်နှစ် မိုးတွင်းရောက်ရင် မှိုက ပြန်တက်လာပြန်ရော။ ပြန်သုတ်လိုက်။
ဒါဟာ "သံသရာ လည်နေတာ" ပဲ။ ကိုစိုး လုပ်နေတာက "သင်္ခါရ" (ပြုပြင်ခြင်း) သက်သက်ပဲ။ အကြောင်းရင်းကို မသိဘူး။
တစ်နေ့တော့ ဆရာတော်က မြေအောက်ခန်းကို ဆင်းလာတယ်။ ကိုစိုးက ချွေးတလုံးလုံးနဲ့ မှိုတွေ တိုက်ချွတ်နေတာ မြင်တော့ ဆရာတော်က မေးတယ်။
"ကိုစိုး... ဒီမှိုတွေက မနှစ်ကလည်း ဒီနေရာပဲ မဟုတ်လား။"
"ဟုတ်ပါတယ် ဘုရား။ နှစ်တိုင်း ဒီလိုပါပဲ။ တပည့်တော် နိုင်အောင် တိုက်နေပါတယ်" လို့ ကိုစိုးက ဖြေတယ်။
ဆရာတော်က ပြုံးပြီး "ကိုစိုး... မင်းက 'အကျိုး' (Effect) ကိုပဲ လိုက်ရှင်းနေတာ။ 'အကြောင်း' (Cause) ကို မရှာဘူး။ မှိုသတ်ဆေး သုံးတာက ခဏပဲ ရမယ်။ မှိုဖြစ်စေတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မဖြတ်သရွေ့တော့ မင်း ဒီသံသရာထဲက ထွက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး" တဲ့။
ဆရာတော်က Template T200 (Root Cause Analysis Form) ကို ထုတ်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ ပေါ်လစီ ၂၇၊ အပိုဒ် ၂၇.၁ (Sustainable Solutions) ကို ရှင်းပြတယ်။
"ကဲ... ကိုစိုး၊ ငါတို့ T200 နဲ့ စစ်ကြည့်ရအောင်။ ဘာလို့ မှိုတက်တာလဲ။"
၁။ မှိုတက်တယ် -> ဘာကြောင့်လဲ? -> စိုထိုင်းဆ များလို့။
၂။ စိုထိုင်းဆ ဘာလို့ များတာလဲ? -> လေဝင်လေထွက် မကောင်းလို့။
၃။ လေဝင်လေထွက် ဘာလို့ မကောင်းတာလဲ? -> အပြင်က လေအေးပေးစက် (Air Con) ရဲ့ ရေပိုက်က ဒီနံရံထဲမှာ ယိုစိမ့်နေလို့။
"ဟာ... တွေ့ပြီ။ အဝိဇ္ဇာ (မသိမှု) ပျောက်သွားပြီ။"
ကိုစိုးလည်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူက ရေပိုက်ကို ပြင်လိုက်တယ်။ (Root Cause Correction).
ရေပိုက် ပြင်လိုက်တာနဲ့ နံရံက ခြောက်သွားတယ်။ မှိုတွေ ထပ်မပေါက်တော့ဘူး။ ကိုစိုးရဲ့ "မှိုတိုက်ရတဲ့ ဒုက္ခ" စက်ဝန်းကြီး လုံးဝ ချုပ်ငြိမ်းသွားပါတော့တယ်။
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးကနေ ဘာသင်ခန်းစာ ယူရမလဲ။
၁။ ပြဿနာတစ်ခု (သို့မဟုတ် ဒုက္ခတစ်ခု) ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်နေတယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါ "စက်ဝန်း" လည်နေတာ။ အကြောင်းရင်း (Root Cause) ကို မဖြတ်နိုင်သေးလို့ပဲ။
၂။ မျက်စိရှေ့က အမှိုက်ကို လှည်းရုံနဲ့ မပြီးဘူး။ အမှိုက် ဘယ်ကလာလဲ ဆိုတာကို ရှာရမယ်။ (Paticcasamuppada Analysis).
၃။ ဝိပဿနာ ရှုတယ်ဆိုတာ ကိုစိုးလိုပဲ... "ငါ ခံစားနေရပါလား" လို့ ငိုနေဖို့ မဟုတ်ဘူး။ "ဘာကြောင့် ဖြစ်တာလဲ" ဆိုတဲ့ အကြောင်းတရားကို ဉာဏ်နဲ့ ရှာပြီး ဖြတ်တောက်ဖို့ ဖြစ်တယ်။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ကြစို့။
ကိုစိုး နှစ်တိုင်း မှိုတိုက်ရတဲ့ ပင်ပန်းမှု၊ မှိုနံ့ခံရတဲ့ ဒုက္ခဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။
ရေပိုက်ပေါက်နေတာကို မသိတဲ့ "အဝိဇ္ဇာ" နဲ့၊ ရေပိုက်ကို မပြင်ဘဲ ဆေးပဲ သုတ်ချင်တဲ့ (အလွယ်လိုက်ချင်တဲ့) "တဏှာ" ဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။
ရေပိုက်ပြင်လိုက်လို့ မှိုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးငြိမ်းသွားတာဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။
အဲဒီလို အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေသိရှိတဲ့ ဉာဏ်နဲ့ T200 နည်းလမ်းဟာ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။
ဒါကြောင့် သူတော်ကောင်းများ အားလုံး... ယနေ့ ဇူလိုင်လ (၈) ရက်နေ့မှာ... မိမိတို့ရဲ့ ဘဝမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲတွေ၊ ဒုက္ခတွေကို "ပဋိစ္စသမုပ္ပာဒ်" ရှုထောင့်ကနေ ဆန်းစစ်နိုင်ကြပါစေ။ "အဝိဇ္ဇာ" တည်းဟူသော အကြောင်းရင်းကို ပယ်သတ်ပြီး၊ "သံသရာစက်ဝန်း" မှ လွတ်မြောက်ကာ ငြိမ်းချမ်းသော နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။
"အကြောင်းအကျိုး စက်ဝန်းကို သိမြင်နိုင်ကြပါစေ..."
"တဏှာအစ ရှိသော တွန်းအားများကို ဖြတ်တောက်နိုင်ကြပါစေ..."
"လည်ပတ်ခြင်း ကင်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ..."
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၈) ရက်
ORCID: 0009-0000-0697-4760
