Total Pageviews

Monday, February 9, 2026

Day: 333 | ၂၉ နိုဝင်ဘာ ၂၀၂၃ | ကျန်းမာရေး အာမခံ | အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ စတုက္ကနိပါတ်၊ အာမသုတ် | Health Insurance

 

Day: 333 | ၂၉ နိုဝင်ဘာ ၂၀၂၃ | ကျန်းမာရေး အာမခံ | အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ စတုက္ကနိပါတ်၊ အာမသုတ် | Health Insurance

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာမြတ်သုံးပါးနှင့်တကွ မိဘဆရာသမားတို့အား ရိုသေမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။ ဤသို့ ရှိခိုးပူဇော်ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် အလုံးစုံသော ဘေးဥပဒ်အန္တရာယ်တို့မှ ကင်းဝေးကြပါစေကုန်သတည်း

ဒီနေ့ ဒီအချိန်အခါဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ (၂၉) ရက်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ မင်္ဂလာရှိသော နံနက်ခင်း အချိန်အခါသမယ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို နေ့ရက်မြတ်မှာ တရားချစ်ခင် သူတော်စင် သူတော်ကောင်းများအားလုံး... မိမိတို့၏ ဘဝခရီးလမ်းတွင် ကျန်းမာရေးအတွက် လုံခြုံမှု၊ စီးပွားရေးအတွက် လုံခြုံမှု၊ ဘဝအတွက် လုံခြုံမှုများ ရရှိကြပါစေကုန်သတည်း စစ်မှန်သော အာမခံချက်ဖြစ်သည့် တရားဓမ္မကို အားကိုးရာအဖြစ် ရယူနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်းအနေနဲ့ ရှေးဦးစွာ မေတ္တာပို့သ ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ်။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ ဟောကြားမယ့် တရားတော်ဟာ "ကျန်းမာရေး အာမခံ" (Health Insurance) ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ "Insurance" (အာမခံ) ဆိုတာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ ကားအာမခံ၊ မီးအာမခံ၊ အသက်အာမခံ၊ ကျန်းမာရေး အာမခံ စသဖြင့် အမျိုးမျိုး ရှိကြပါတယ်။ လူတွေဟာ "မတော်တဆ ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ အာမခံ ထားကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် တရားမနာခင်မှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကို လုံခြုံမှု ရှိသွားအောင် "အဘယ ကမ္မဋ္ဌာန်း" (Fearlessness Meditation) လေး စီးဖြန်းကြရအောင်။ ဘုရားရှင်၊ တရားတော်၊ သံဃာတော် ဆိုတဲ့ ရတနာသုံးပါးဟာ အကောင်းဆုံး အာမခံ ကုမ္ပဏီကြီးပါပဲ။ ဒီအာမခံကို ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့ ပရီမီယံ ကြေး ပေးသွင်းတဲ့အနေနဲ့ "သရဏဂုံ" တည်ဆောက်ကြရအောင်။

ကဲ... အားလုံးပဲ ခါးလေးတွေကို ဆန့်ထားပါ... မျက်လုံးလေးတွေကို မှိတ်ထားလိုက်ပါ။ ဝင်လေ ထွက်လေလေးကို မှန်မှန်လေး ရှုပါ။ စိတ်ထဲမှာ ဘေးအန္တရာယ် ကင်းဝေးပါစေလို့ ဆုတောင်းပါ။

"ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ - ဘုရားရှင်ကို ကိုးကွယ်ရာ ဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။

ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ - တရားတော်ကို ကိုးကွယ်ရာ ဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။

သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ - သံဃာတော်ကို ကိုးကွယ်ရာ ဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။"

ဒီ ရတနာသုံးပါး ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ငါ့ဘဝဟာ လုံခြုံတယ်၊ သံသရာအတွက် အာမခံချက် ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ချက် (Saddha) အပြည့်နဲ့ နှလုံးသွင်းပါ။

(ခေတ္တ ငြိမ်သက်၍ ရှုမှတ်စေခြင်း)

ကိုင်း... စိတ်ကလေးတွေ လုံခြုံနွေးထွေးသွားပြီဆိုရင် ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဆွေးနွေးမယ့် "Health Insurance" ဆိုတဲ့ စီးပွားရေးနှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အယူအဆကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာ (Actuarial Science) ရှုထောင့်ကနေ အရင်ဆုံး လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... အာမခံ လုပ်ငန်းဆိုတာ "Actuarial Science" (အန္တရာယ်တွက်ချက်မှု သိပ္ပံ) ပေါ်မှာ အခြေခံပါတယ်။ သူတို့က လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်၊ ရောဂါရာဇဝင်၊ နေထိုင်မှု ပုံစံ (Lifestyle) ကို ကြည့်ပြီး "ဒီလူ ဘယ်တော့ သေနိုင်သလဲ၊ ဘယ်တော့ ရောဂါဖြစ်နိုင်သလဲ" ဆိုတာကို တွက်ချက်ပါတယ်။ ဥပမာ - ဆေးလိပ်သောက်တဲ့သူဆိုရင် အဆုတ်ကင်ဆာ ဖြစ်နိုင်ခြေ (Probability) များတဲ့အတွက် "Premium" (လစဉ်ကြေး) ပိုပေးရပါတယ်။

အာမခံရဲ့ သဘောတရားကတော့ "Risk Transfer" (စွန့်စားရမှုကို လွှဲပြောင်းခြင်း) ပါပဲ။ သူတော်ကောင်းတို့ဆီမှာ "ကင်ဆာဖြစ်ရင် ပိုက်ဆံကုန်မယ့် အန္တရာယ်" ရှိတယ်။ အဲဒီ အန္တရာယ်ကို အာမခံ ကုမ္ပဏီဆီ လွှဲပေးလိုက်တယ်။ ကုမ္ပဏီက "ငါ တာဝန်ယူမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း လစဉ်ကြေး ပေးရမယ်" လို့ သဘောတူတယ်။ တကယ် ရောဂါဖြစ်လာရင် သူတို့က လျော်ကြေး (Coverage) ပေးတယ်။

ဒီပုံကို စိတ်ထဲမှာ မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ မိုးရွာတဲ့အခါ ထီးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ မလုံပေမယ့်၊ လူအများကြီး ပေါင်းပြီး ထီးကြီးကြီး တစ်ချောင်း ဆောင်းထားသလိုမျိုးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သတိထားစရာ တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အာမခံ ကုမ္ပဏီတွေမှာ "Exclusions" (ကင်းလွတ်ခွင့်များ) ဆိုတာ ရှိပါတယ်။ ဥပမာ - "နဂိုရှိပြီးသား ရောဂါ" (Pre-existing Condition) ဆိုရင် အာမခံ မပေးဘူး။ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်း" ဆိုရင် အလျော် မပေးဘူး။ စသဖြင့် စည်းကမ်းချက်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး သူတော်ကောင်းတို့ရေ... လောကီ အာမခံက ပိုက်ဆံကိုပဲ အာမခံနိုင်ပါတယ်။ ရောဂါကို အာမခံလို့ မရပါဘူး။ "ဒေါ်လာ တစ်သန်းတန် အာမခံထားလို့ ကင်ဆာ မဖြစ်တော့ဘူး" လို့ ပြောလို့ မရပါဘူး။ ကင်ဆာ ဖြစ်လာရင် ကုဖို့ ပိုက်ဆံပဲ ရှိတာပါ။ ရောဂါဝေဒနာကိုတော့ ကိုယ်တိုင်ပဲ ခံစားရမှာပါ။ ပိုက်ဆံက ဝေဒနာကို အစားထိုးလို့ မရပါဘူး။ ပြီးတော့ သေပြီးနောက် ဘဝအတွက် (Afterlife Insurance) ကို ဘယ်ကုမ္ပဏီကမှ တာဝန်မယူပါဘူး။

ဒါကို မျက်စိထဲမြင်အောင် ထပ်ပြောရရင်... သူတော်ကောင်းတို့ အိမ်ကို မီးအာမခံ ထားတယ်။ မီးလောင်သွားရင် အိမ်အသစ် ပြန်ဆောက်ဖို့ ပိုက်ဆံ ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မီးလောင်နေတဲ့ အချိန်မှာ ပူလောင်တဲ့ စိတ်၊ ကြောက်လန့်တဲ့ စိတ်ကိုတော့ အာမခံ ကုမ္ပဏီက ငြိမ်းသတ်ပေးလို့ မရပါဘူး။ အဲဒီ "စိတ်ပူလောင်မှု" အတွက် အာမခံကတော့ "တရားဓမ္မ" ပဲ ရှိပါတယ်။

ကိုင်း... သိပ္ပံဘက်က သဘောတရားကို နားလည်ပြီဆိုရင်၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားက ဘဝအတွက် စစ်မှန်တဲ့ အာမခံချက်ကို ဘယ်လို ဟောကြားထားသလဲ ဆိုတာ ကြည့်လိုက်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ကိုးကားချင်တဲ့ သုတ္တန်ကတော့ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ စတုက္ကနိပါတ်မှာ လာရှိတဲ့ "အာမသုတ်" ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသုတ္တန်မှာ "အာမ" ဆိုတာ "အစိမ်း၊ မရင့်ကျက်သေးသော" လို့ အဓိပ္ပာယ်ရသလို၊ တချို့ မူကွဲတွေမှာ "အာမခံ" သဘောဖြစ်တဲ့ "အဘယ" (ဘေးကင်းခြင်း) နဲ့လည်း ဆက်စပ် ဟောကြားလေ့ ရှိပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့  "ပါဠိ အဓိပ္ပာယ် နှိုင်းယှဉ်နည်း" (Comparative Pali Semantics) ကို သုံးပြီး ရှင်းပြပါမယ်။

လောကမှာ "အာမခံ" (Insurance) လို့ ပြောရင် -

၁။ "Premium" (ပေးသွင်းငွေ) ရှိရမယ်။

၂။ "Policy" (စာချုပ်) ရှိရမယ်။

၃။ "Coverage" (အကာအကွယ်) ရှိရမယ်။

ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရဲ့ ဓမ္မအာမခံမှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။

၁။ Dhamma Premium: သူတော်ကောင်းတို့ နေ့စဉ် ပြုလုပ်နေတဲ့ "ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ" ကုသိုလ်တွေဟာ ပရီမီယံ ကြေး ပေးသွင်းနေတာပါပဲ။ ဒီကြေး မှန်မှန်သွင်းမှ အရေးကြုံရင် ထုတ်သုံးလို့ ရမှာပါ။

၂။ Kamma Policy: "ကမ္မဿကာ" (မိမိပြုသော ကံသည်သာ မိမိဥစ္စာဖြစ်၏) ဆိုတဲ့ သဘောတရားဟာ စာချုပ်ပါပဲ။ ဒီစာချုပ်က ဘယ်တော့မှ မဖျက်သိမ်းပါဘူး။ ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းကျိုးပေးမယ် ဆိုတာ အာမခံချက် (Guarantee) အပြည့် ရှိပါတယ်။

၃။ Nibbana Coverage: အမြင့်ဆုံး အကာအကွယ်ကတော့ "အမတ" (The Deathless) လို့ခေါ်တဲ့ နိဗ္ဗာန်ပါပဲ။ လောကီ အာမခံက သေရင် ပိုက်ဆံပဲ ရမယ်။ ဓမ္မအာမခံက "မသေရာ" ကို ပို့ပေးနိုင်ပါတယ်။

ပါဠိတော်မှာ "စတ္တာရိ ဘယာနိ" (ဘေးလေးမျိုး) ကို ဟောထားပါတယ်။ ဇာတိဘေး၊ ဇရာဘေး၊ ဗျာဓိဘေး၊ မရဏဘေး တဲ့။ ဒီဘေးကြီး လေးပါးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဘယ်ကုမ္ပဏီကမှ Policy ရောင်းလို့ မရပါဘူး။ မြတ်စွာဘုရား တစ်ပါးတည်းသာလျှင် "မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး" ဆိုတဲ့ အာမခံ စာချုပ်ကို ချပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... စောစောက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "အာမခံ" (Insurance) ဆိုတဲ့ လောကီ စီးပွားရေး သဘောတရားနဲ့ ဓမ္မအာမခံ သဘောတရားကို ယှဉ်တွဲပြီး မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီးပြီ။ အခု ဆက်လက်ပြီးတော့ ပါဠိတော်တွေထဲမှာ ဒီ "လုံခြုံမှု" (Security) နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လို အတိအကျ ဖွင့်ဆိုထားသလဲ ဆိုတာကို လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။

အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ စတုက္ကနိပါတ်၊ အာမသုတ်မှာ မြတ်စွာဘုရားက "အာမ" (မှန်ကန်ကြောင်း ဝန်ခံခြင်း၊ သို့မဟုတ် အာမခံခြင်း) နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဟောကြားရာမှာ... လောကီအရာတွေဟာ ဘယ်အရာမှ "အာမ" မခံနိုင်ကြောင်း၊ မမြဲကြောင်းကို ညွှန်ပြထားပါတယ်။ အထူးသဖြင့် "အာမ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ ရှေးမြန်မာစကားမှာ "အာမဘန္တေ" (မှန်လှပါ ဘုရား) လို့ ဝန်ခံရာမှာ သုံးသလို၊ တစ်ဖက်ကကြည့်ရင် "အာမခံချက်" (Assurance) ဆိုတဲ့ သဘောနဲ့လည်း ဆက်စပ်နိုင်ပါတယ်။

လောကမှာ အာမခံ ကုမ္ပဏီတွေက "Policy" (စာချုပ်) တွေ ထုတ်ပေးကြတယ်။ "ရောဂါဖြစ်ရင် ပိုက်ဆံပေးမယ်" လို့ ကတိပေးကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ "ရောဂါမဖြစ်စေရဘူး" လို့ ကတိပေးနိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီ ရှိသလား။ မရှိပါဘူး။ "မသေစေရဘူး" လို့ အာမခံနိုင်တဲ့ ဆရာဝန် ရှိသလား။ မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် လောကီအာမခံတွေဟာ "Limited Coverage" (အကန့်အသတ်ရှိသော အကာအကွယ်) သက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကို မျက်စိထဲမြင်အောင် ထပ်ပြောရရင်... မြတ်စွာဘုရားက "သောတာပန်" ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုကျတော့ "နိယတ" (မြဲသောသူ၊ အာမခံချက် ရှိသောသူ) လို့ ဟောတော်မူပါတယ်။ သောတာပန် ဖြစ်သွားပြီဆိုရင် "အပါယ်လေးပါး" (The Four Lower Realms) ကို ဘယ်တော့မှ မကျတော့ဘူးဆိုတဲ့ "Lifetime Warranty" (ထာဝရ အာမခံချက်) ကို ရသွားတာပါ။ ဒါဟာ ပိုက်ဆံပေးပြီး ဝယ်လို့ရတဲ့ အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ "ဒိဋ္ဌိ" နဲ့ "ဝိစိကိစ္ဆာ" ကို ပယ်သတ်နိုင်မှ ရတဲ့ အာမခံမျိုးပါ။

ဒါကြောင့် သူတော်ကောင်းတို့အနေနဲ့ စဉ်းစားရမှာက... "ငါ့မှာ ကျန်းမာရေး အာမခံတွေ ဝယ်ထားတယ်၊ ငွေတွေ စုထားတယ်၊ ဒါကြောင့် လုံခြုံပြီ" လို့ ထင်နေရင် မှားပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါတွေက ဒီဘဝ ခန္ဓာကိုယ် (Current Body) အတွက်ပဲ အသုံးဝင်တာပါ။ သံသရာ ခရီးသည်ကြီးအတွက်တော့ "ကုသိုလ် အာမခံ" (Merit Insurance) သာလျှင် စစ်မှန်တဲ့ အားကိုးရာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုင်း... အခု ဦးပဉ္ဇင်းတို့ လက်တွေ့ "ဝိပဿနာ ဓာတ်ခွဲခန်း" (Vipassana Lab) ထဲကို ဝင်ပြီး "လုံခြုံမှု" (Security) ဆိုတဲ့ စိတ်ကို ဓာတ်ခွဲကြည့်ရအောင်။

လူတွေ ဘာကြောင့် အာမခံ ထားကြသလဲ။ "ကြောက်လို့" (Fear) ထားကြတာပါ။ "ငါ ဒုက္ခရောက်မှာ ကြောက်တယ်" ဆိုတဲ့ စိတ်အခံ ရှိနေပါတယ်။

နေ့စဥ်၀တ်ရွတ်စဥ်မှာပါတဲ့ "ခန္ဓာဖွဲ့နည်း" အတိုင်း အဆင့်ဆင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပါမယ်။  "နိရောဓသစ္စာ" (ချုပ်ငြိမ်းမှု) ကို မျက်မှောက်ပြုဖို့အတွက် ရှုကွက်က ဒီလိုပါ။

ဥပမာ - သူတော်ကောင်းတို့ စိတ်ထဲမှာ "ငါ နေမကောင်းဖြစ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ် (Worry) ဝင်လာပြီ ဆိုပါစို့။

အဆင့် (၁) - Contact (ဖဿ):

မနောဒွါရ (စိတ်တံခါး) မှာ "အနာဂတ် ပုံရိပ်" (ဓမ္မာရုံ) တစ်ခု လာထင်တယ်။ ဥပမာ - ဆေးရုံတက်နေရတဲ့ ပုံရိပ်။ ဒါဟာ စိတ်ကူး (Mental Image) သက်သက်ပါ။ အခုလက်ရှိ တကယ် ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

အဆင့် (၂) - Mechanism (ဖြစ်စဉ်):

အဲဒီ ပုံရိပ်ကို "ငါ" လို့ စွဲလမ်းလိုက်တဲ့အခါ "ဒေါသ" (ကြောက်စိတ်) နဲ့ "မောဟ" (မသိမှု) တွေ ဖြစ်လာတယ်။ ရင်ထဲမှာ ပူလောင်လာတယ်။ "ငါ့မှာ ပိုက်ဆံ လုံလောက်ရဲ့လား" ဆိုပြီး တွေးပူလာတယ်။ ဒါဟာ "Risk Assessment" (အန္တရာယ် တွက်ချက်ခြင်း) လုပ်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ပုထုဇဉ်ရဲ့ တွက်ချက်မှုက အမြဲတမ်း မှားယွင်းနေတတ်ပါတယ်။

အဆင့် (၃) - Deep Insight (ဉာဏ်အမြင်):

ဒီနေရာမှာ "အာမသုတ်" နဲ့ မဟာသရဏဂုံ "နိရောဓသစ္စာ" ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကြည့်လိုက်ပါ။

"ငါ ကြောက်နေတာ ဘာကိုလဲ"

"ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးမှာကို ကြောက်တာ"

"ခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာ ဘာလဲ"

"ဖောက်ပြန်တတ်တဲ့ ရုပ်တရား (Rupa) အစုအဝေးကြီး"။

ဖောက်ပြန်မယ့်အရာကို မဖောက်ပြန်ပါစေနဲ့လို့ တားဆီးချင်တဲ့ "တဏှာ" ကြောင့် ကြောက်စိတ် ဖြစ်တာပါ။ အာမခံ ကုမ္ပဏီက ပိုက်ဆံပေးပြီး ကာကွယ်လို့ ရချင်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဓမ္မအမြင်အရ "ဖောက်ပြန်မှု" (Change) ကို တားဆီးလို့ မရပါဘူး။

"မတားဆီးနိုင်ရင် လက်ခံလိုက်ပါ" (Acceptance)။

"ဪ... ဒီခန္ဓာကြီးက သေချာပေါက် ပျက်စီးမယ့်အရာပဲ။ အာမခံ ထားထား၊ မထားထား သူက ပျက်မှာပဲ" လို့ သိမြင်လိုက်တဲ့အခါ... ကြောက်စိတ် (Fear) ချုပ်ငြိမ်းသွားပါတယ်။ "ငါ" ဆိုတဲ့ အစွဲ ပြုတ်သွားတဲ့အခါ "ကာကွယ်စရာ လူ" (The Person to be Protected) မရှိတော့ပါဘူး။ အဲဒီလို လွတ်မြောက်သွားတဲ့ စိတ်အခြေအနေဟာ "နိရောဓ" (ငြိမ်းအေးမှု) အစစ်ပါပဲ။ ဒါမှသာ စိတ်ချရတဲ့ အာမခံ ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုင်း... ဒီသဘောတရားတွေကို ပိုပြီး ပေါ်လွင်သွားအောင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေထဲက ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်း (Case Study) လေးတစ်ခုကို ပြောပြချင်ပါတယ်။

Case Study: 2633 (The Million Dollar Patient)

ဇာတ်ကောင် - ဦးသူရ (အသက် ၅၅၊ နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီ ဒါရိုက်တာ)။

ဖြစ်ရပ် - စင်ကာပူနိုင်ငံရှိ ဆေးရုံကြီးတစ်ခုတွင် ဆေးကုသမှု ခံယူနေစဉ်။

ဦးသူရဟာ အင်မတန် ချမ်းသာပြီး အစီအစဉ် ကျသူပါ။ သူ့မှာ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ "Platinum Health Insurance" ဝယ်ထားပါတယ်။ ဒေါ်လာ သန်းချီပြီး အကာအကွယ် (Coverage) ရပါတယ်။ "ငါ့မှာ ပိုက်ဆံရှိတယ်၊ အာမခံရှိတယ်၊ ဘာမှ ကြောက်စရာ မလိုဘူး" လို့ သူ ထင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာ သူ့ကို "ပန်ကရိယ ကင်ဆာ" (Pancreatic Cancer) အဆင့် (၄) လို့ ဆရာဝန်တွေက အဖြေထုတ်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ဒေါ်လာသန်းချီတန်တဲ့ အာမခံက ဘာလုပ်ပေးနိုင်သလဲ။

VIP အခန်း ပေးနိုင်တယ်။ အကောင်းဆုံး ဆေးတွေ ပေးနိုင်တယ်။ သူနာပြုတွေ အများကြီး ငှားပေးနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့... ညဘက်ရောက်လို့ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတဲ့အချိန်မှာ တက်လာတဲ့ "သေမင်းကို ကြောက်တဲ့စိတ်" ကိုတော့ အာမခံကုမ္ပဏီက လာမကုပေးနိုင်ပါဘူး။ ဦးသူရဟာ ဇိမ်ခံ ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ အိပ်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်နေပါတယ်။ "ငါ သေရတော့မယ်... ငါ့ပိုက်ဆံတွေ ထားခဲ့ရတော့မယ်" ဆိုတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ "Insecure" (မလုံခြုံမှု) အကြီးအကျယ် ခံစားနေရပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်က ဓမ္မမိတ်ဆွေ တစ်ယောက် ရောက်သွားပြီး "Policy 5, Article 5.4" အကြောင်း ပြောပြပါတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒကတော့ "Asset Protection vs. Dhamma Protection" (ပိုင်ဆိုင်မှု ကာကွယ်ခြင်း နှင့် ဓမ္မဖြင့် ကာကွယ်ခြင်း) ဆိုတာပါပဲ။

"ကိုသူရ... ဒကာရဲ့ အာမခံက 'ခန္ဓာ' ကိုပဲ ကာကွယ်ပေးနိုင်တာ။ 'စိတ်' ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တာက ဓမ္မအာမခံ (Dhamma Insurance) ပဲ ရှိတယ်။ အခုချက်ချင်း Premium ကြေး စသွင်းလိုက်ပါ"

ဦးသူရက မေးတယ် "ဘယ်လို သွင်းရမလဲ" တဲ့။

"အခု ကြောက်နေတဲ့စိတ်ကို ရှုမှတ်လိုက်ပါ။ 'ကြောက်တယ်... သိတယ်' လို့ မှတ်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အာမခံကုမ္ပဏီ လက်ထဲ အပ်လိုက်ပြီလို့ သဘောထားပြီး၊ စိတ်ကိုတော့ ဘုရားလက်ထဲ အပ်လိုက်ပါ"

ဦးသူရ သဘောပေါက်သွားပါတယ်။ သူ Method #5 (ပါဠိ အဓိပ္ပာယ် နှိုင်းယှဉ်နည်း) ကို သုံးပြီး နှလုံးသွင်းလိုက်တယ်။

"ငါ့ရဲ့ အာမခံက ငွေပေးတယ်။ ဘုရားရဲ့ အာမခံက ငြိမ်းချမ်းမှု ပေးတယ်"

သူ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး "နမော တဿ" ရွတ်ဆိုပါတယ်။ သေခြင်းတရားကို လက်ခံလိုက်ပါတယ်။ (Acceptance)။ အဲဒီလို လက်ခံလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ သူ့မျက်နှာပေါ်က ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပျောက်သွားပြီး တည်ငြိမ်သွားပါတယ်။ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ သူ အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဒေါ်လာ သန်းပေါင်းများစွာက သူ့စိတ်ကို မကယ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ "ဓမ္မ" ဆိုတဲ့ အာမခံလေး တစ်ခုကသာ သူ့ကို ကယ်တင်သွားတာပါ။ ဒါကြောင့် "အာမသုတ်" မှာ မြတ်စွာဘုရားက တရားကိုသာ အားကိုးရာ (Refuge) အဖြစ် ဟောကြားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုင်း... ဒီနေ့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ကျန်းမာရေး အာမခံ" တရားတော်ကို ဗုဒ္ဓမြတ်စွာရဲ့ အမြုတေတရားဖြစ်တဲ့ သစ္စာလေးပါး မြတ်တရားနဲ့ တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြစို့။

ပထမဆုံး "ဒုက္ခသစ္စာ" (The Truth of Suffering)။

ကျန်းမာရေး ဖောက်ပြန်ခြင်း၊ ရောဂါဖြစ်ခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းတို့ဟာ အာမခံ ရှိရှိ၊ မရှိရှိ ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ "သဘာဝဘေး" (Natural Hazard) ကြီးတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ဒုက္ခသစ္စာပါ။

ဒုတိယက "သမုဒယသစ္စာ" (The Truth of the Cause)။

ဘာကြောင့် မလုံခြုံဘူးလို့ ခံစားရသလဲ။ "ငါ မသေချင်ဘူး၊ ငါ မနာချင်ဘူး" ဆိုတဲ့ "ဘဝတဏှာ" (Craving for Existence) ကြောင့်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို "ငါ့ပစ္စည်း" လို့ ထင်ပြီး အာမခံတွေနဲ့ ကာကွယ်ချင်နေတဲ့ စွဲလမ်းမှုက စိတ်ဆင်းရဲခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းပါပဲ။

တတိယက "နိရောဓသစ္စာ" (The Truth of Cessation)။

 အရ "နိရောဓ" ဆိုတာ ချုပ်ငြိမ်းခြင်းပါ။ အာမခံ ကုမ္ပဏီကို အားကိုးတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ကုသိုလ်ကံနဲ့ ဉာဏ်ပညာကို အားကိုးပြီး... "ဖြစ်လာသမျှ ဓမ္မတာပဲ" လို့ လက်ခံနိုင်တဲ့ စိတ်အခြေအနေ (Acceptance) ဟာ စစ်မှန်တဲ့ လုံခြုံမှု (Safety) ပါပဲ။

စတုတ္ထက "မဂ္ဂသစ္စာ" (The Truth of the Path)။

ဒီလို စိတ်လုံခြုံမှု ရဖို့အတွက် ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်။

သရဏဂုံ သုံးပါးကို ဆောက်တည်ခြင်းသည် "သမ္မာဒိဋ္ဌိ"။

ကြောက်စိတ်ကို သတိဖြင့် ရှုမှတ်ခြင်းသည် "သမ္မာသတိ"။

မမြဲသောသဘောကို ဆင်ခြင်ခြင်းသည် "သမ္မာသင်္ကပ္ပ"။

ဒီကျင့်စဉ်တွေဟာ ဘဝသံသရာ တစ်လျှောက်လုံးအတွက် အကောင်းဆုံး "Premium Insurance" ကြီး ဖြစ်ပါတယ်။ ဟုတ်လား... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။

ဒါကြောင့် သူတော်ကောင်းတို့လည်း လောကီ ကျန်းမာရေး အာမခံတွေ ထားတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ စာရွက်စာတမ်းတွေကိုပဲ အားမကိုးပါနဲ့။ နေ့စဉ် ဘုရားရှိခိုးခြင်း၊ မေတ္တာပို့ခြင်း၊ ဝိပဿနာ ရှုမှတ်ခြင်း ဆိုတဲ့ "ဓမ္မ ပရီမီယံ" (Dhamma Premium) တွေကိုလည်း မှန်မှန် ပေးသွင်းကြပါ။ ဒါမှသာ အရေးကြုံတဲ့အခါ "အပ္ပမာဒ" (မမေ့လျော့ခြင်း) ဆိုတဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်ကို ရရှိပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုင်း... ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြတာ ပြည့်စုံလုံလောက်ပါပြီ။

နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... ယနေ့ တရားနာယူကြသော သူတော်ကောင်းများ အားလုံး၊ လောကီဘေးအန္တရာယ်များမှ ကင်းဝေး၍ လုံခြုံမှု ရှိကြပါစေ၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ပတ်သက်သော စိုးရိမ်သောကများ ကင်းဝေးကြပါစေ၊ အထူးသဖြင့် သံသရာ ခရီးလမ်းအတွက် စစ်မှန်သော အာမခံချက်ဖြစ်သည့် တရားရတနာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ၂၉ နိုဝင်ဘာ ၂၀၂၃

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.


Day: 332 | ၂၈ နိုဝင်ဘာ ၂၀၂၃ | အိပ်စက်ခြင်း ကျန်းမာရေး | အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ ပဉ္စကနိပါတ်၊ နိဒ္ဒါသုတ် | Sleep Medicine

 

Day: 332 |  ၂၈ နိုဝင်ဘာ ၂၀၂၃ | အိပ်စက်ခြင်း ကျန်းမာရေး | အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ ပဉ္စကနိပါတ်၊ နိဒ္ဒါသုတ် | Sleep Medicine

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာမြတ်သုံးပါးနှင့်တကွ မိဘဆရာသမားတို့အား ရိုသေမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။ ဤသို့ ရှိခိုးပူဇော်ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် အလုံးစုံသော ဘေးဥပဒ်အန္တရာယ်တို့မှ ကင်းဝေးကြပါစေကုန်သတည်း

ဒီနေ့ ဒီအချိန်အခါဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ (၂၈) ရက်၊ အင်္ဂါနေ့ မင်္ဂလာရှိသော နံနက်ခင်း အချိန်အခါသမယ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို နေ့ရက်မြတ်မှာ တရားချစ်ခင် သူတော်စင် သူတော်ကောင်းများအားလုံး... ညချမ်းအချိန်ရောက်တိုင်း နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နိုင်ကြပါစေ၊ အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ဖြေဖျောက်နိုင်ကာ ကျန်းမာရွှင်လန်းသော နေ့ရက်သစ်များကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်းအနေနဲ့ ရှေးဦးစွာ မေတ္တာပို့သ ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ်။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ ဟောကြားမယ့် တရားတော်ဟာ "အိပ်စက်ခြင်း ကျန်းမာရေး" (Sleep Medicine) ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ဖြစ်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝ သက်တမ်း သုံးပုံတစ်ပုံဟာ အိပ်စက်ခြင်းနဲ့ ကုန်ဆုံးပါတယ်။ အိပ်တာကို အချိန်ဖြုန်းတယ်လို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့။ အိပ်စက်ခြင်းဟာ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အကောင်းဆုံး ဆေးဝါးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ခေတ်မှာ လူတော်တော်များများဟာ "အိပ်မပျော်တဲ့ရောဂါ" (Insomnia) ခံစားနေရပါတယ်။ ညဘက်ရောက်ရင် အတွေးတွေများ၊ ဖုန်းတွေပွတ်၊ မနက်ကျတော့ နုံးချိနေတာမျိုးတွေ ဖြစ်တတ်ကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် တရားမနာခင်မှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ စိတ်နဲ့ ခန္ဓာကို အိပ်ပျော်သွားသလို ငြိမ်းချမ်းသွားအောင် "ခန္ဓာကိုယ် လျှော့ချခြင်း" (Body Scan & Relaxation) ကမ္မဋ္ဌာန်းလေးကို စီးဖြန်းကြရအောင်။

ကဲ... အားလုံးပဲ သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ပါ... မျက်လုံးလေးတွေကို မှိတ်ထားလိုက်ပါ။ ဝင်လေ ထွက်လေလေးကို မှန်မှန်လေး ရှုပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို လေးလံတဲ့ သစ်တုံးကြီးတစ်တုံးလို သဘောထားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ပစ်ချလိုက်ပါ။

ခြေဖျားကနေ စပြီး ခေါင်းအထိ တင်းအားတွေကို လျှော့ချပါ။ ခြေထောက်ကြွက်သားတွေ လျှော့မယ်... ခါးတွေကို လျှော့မယ်... ပခုံးတွေကို လျှော့မယ်... မျက်နှာကြွက်သားတွေကို လျှော့မယ်။

"ငါ နားတော့မယ်... ခန္ဓာကြီး နားပါစေ... စိတ်ကလေး နားပါစေ"

အတွေးတွေ ဝင်လာရင် "မနက်ဖြန်မှ တွေးမယ်" လို့ ဘေးဖယ်လိုက်ပါ။ အခုအချိန်ဟာ နားချိန်ပဲ။ အသက်ရှူသွင်းလိုက်တိုင်း ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရှူသွင်းပါ၊ ရှူထုတ်လိုက်တိုင်း ပူပန်မှုတွေကို ထုတ်ပစ်လိုက်ပါ။

(ခေတ္တ ငြိမ်သက်၍ ရှုမှတ်စေခြင်း)

ကိုင်း... စိတ်နဲ့ ခန္ဓာ အတော်အတန် ငြိမ်းချမ်းသွားပြီဆိုရင် ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဆွေးနွေးမယ့် "Sleep Medicine" (အိပ်စက်ခြင်း ဆေးပညာ) အကြောင်းကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာ ရှုထောင့်ကနေ အရင်ဆုံး လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ရှေးတုန်းကတော့ အိပ်တယ်ဆိုတာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ရပ်တန့်သွားတာ (Passive State) လို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာအရ အိပ်စက်ချိန်ဟာ ဦးနှောက်က အလုပ်အများဆုံး လုပ်တဲ့အချိန် (Active State) ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဘာလုပ်သလဲဆိုတော့ "သန့်ရှင်းရေး" လုပ်တာပါ။

ဦးနှောက်ထဲမှာ "Glymphatic System" (ဂလင်ဖက်တစ် စနစ်) ဆိုတဲ့ အံ့သြစရာ စနစ်ကြီး ရှိပါတယ်။ နေ့ဘက်မှာ ဦးနှောက်က အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ "Beta-amyloid" (ဘီတာ အမိုင်းလွိုက်) လို့ခေါ်တဲ့ အညစ်အကြေး ပရိုတင်းတွေ ထွက်လာပါတယ်။ ဒီအညစ်အကြေးတွေက ဦးနှောက်ဆဲလ်တွေကြားမှာ ပိတ်ဆို့နေတတ်ပါတယ်။ ညဘက် အိပ်ပျော်သွားတဲ့ အချိန်ကျမှ ဦးနှောက်ဆဲလ်လေးတွေက ကျုံ့သွားပြီး နေရာလွတ်တွေ ဖြစ်လာတယ်။ အဲဒီ လမ်းကြောင်းတွေထဲကို (Cerebrospinal Fluid) လို့ခေါ်တဲ့ ဦးနှောက်အရည်ကြည်တွေ ဝင်လာပြီး အညစ်အကြေးတွေကို ဆေးကြော သန့်စင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ဒီပုံကို စိတ်ထဲမှာ မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ နေ့ခင်းဘက်မှာ ဈေးရောင်းကောင်းတဲ့ ဈေးကြီးတစ်ခုလိုပါပဲ။ လူတွေရှုပ်၊ အမှိုက်တွေပွနေမယ်။ ညဘက် ဈေးပိတ်မှ သန့်ရှင်းရေးသမားတွေက ရေပိုက်တွေနဲ့ ထိုးပြီး ဆေးကြောသလိုမျိုးပေါ့။ အကယ်၍ သူတော်ကောင်းတို့က ညမအိပ်ဘူး၊ သို့မဟုတ် အိပ်ရေးမဝဘူး ဆိုရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ သန့်ရှင်းရေးသမား မလာနိုင်တော့ဘူး။ အမှိုက်တွေ ပုံလာမယ်။ ကြာလာတဲ့အခါ မှတ်ဉာဏ်တွေ မကောင်းတော့ဘူး၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ဝေဝါးလာမယ်၊ ရေရှည်မှာ "Alzheimer's" (သူငယ်ပြန်ရောဂါ) ဖြစ်နိုင်ခြေ များလာပါတယ်။

နောက်တစ်ခုက "Sleep Architecture" (အိပ်စက်ခြင်း တည်ဆောက်ပုံ) ပါ။ အိပ်တယ်ဆိုတာ တောက်လျှောက်ကြီး ငြိမ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ လှိုင်းတွေလို တက်လိုက် ကျလိုက် ရှိပါတယ်။

(၁) "Non-REM Sleep" - ဒါက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်တဲ့ အဆင့်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးတဲ့ အချိန်ပါ။

(၂) "REM Sleep" (Rapid Eye Movement) - ဒါက အိပ်မက်မက်တဲ့ အချိန်ပါ။ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ရှားနေပြီး ဦးနှောက်က မှတ်ဉာဏ်တွေကို စီစဉ်သိမ်းဆည်းနေတဲ့ အချိန်ပါ။

ဒီ စက်ဝန်း (Cycle) တွေ ပြည့်ဝမှသာ မနက်နိုးလာရင် လန်းဆန်းတာ ဖြစ်ပါတယ်။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကို ကြာကြာသုံးရင် စက်လေးလာလို့ "Restart" လုပ်ရသလိုပါပဲ။ လူ့ဘဝမှာလည်း နေ့စဉ် "Restart" လုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ အိပ်စက်ခြင်းဆိုတာ သဘာဝတရားက ပေးထားတဲ့ "Reset Button" ပါပဲ။ ဒီခလုတ်ကို ကောင်းကောင်း မနှိပ်နိုင်ရင် ဘဝခရီးလမ်းမှာ ရှေ့ဆက်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။

ဒါကို မျက်စိထဲမြင်အောင် ထပ်ပြောရရင်... မီးချောင်းတစ်ချောင်းဟာ လင်းလိုက် ပူလိုက် ဖြစ်နေရင် ကြာရင် ကျွမ်းသွားတတ်ပါတယ်။ အိပ်စက်ခြင်းဆိုတာ မီးခလုတ် ပိတ်ပေးလိုက်တာပါ။ အေးမြစေတာပါ။ ဦးနှောက်ထဲက အာရုံကြောတွေ (Neurons) ဟာ တစ်နေ့လုံး လျှပ်စီးကြောင်းတွေနဲ့ ပူလောင်နေတာပါ။ အိပ်လိုက်တဲ့အချိန်ကျမှ အပူငြိမ်းပြီး ဓာတ်ပြန်ဖြည့်နိုင်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသဘောတရားကို နားလည်မှသာ အိပ်စက်ခြင်းရဲ့ တန်ဖိုးကို သိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... စောစောက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ သိပ္ပံနည်းကျ ဦးနှောက်သန့်ရှင်းရေးစနစ် (Glymphatic System) အကြောင်း ပြောခဲ့ပြီးပြီ။ အခု ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဘိဓမ္မာ ဒေသနာတော်တွေနဲ့ ဒီအိပ်စက်ခြင်း သဘောတရားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဓာတ်ခွဲကြည့်ကြရအောင်။

အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ ပဉ္စကနိပါတ်၊ နိဒ္ဒါသုတ် (Nidda Sutta) နဲ့ ဆက်စပ်ပြီး လေ့လာမယ်ဆိုရင်... မြတ်စွာဘုရားက အိပ်စက်ခြင်းကို "ကာယဿ အပ္ပမတ္တံ" (ခန္ဓာကိုယ်၏ အနည်းငယ်သော ငြိမ်းအေးမှု) အဖြစ် ဟောကြားသလို၊ သတိနဲ့ ယှဉ်ပြီး အိပ်စက်ဖို့ကိုလည်း လမ်းညွှန်ထားပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အဘိဓမ္မာ သဘောအရ အိပ်ပျော်နေတဲ့ အချိန်ဆိုတာ "ဘဝင်စိတ်" (Bhavanga Citta) ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အချိန်ပါပဲ။

"ဘဝင်" ဆိုတာ "ဘဝ" + "အင်္ဂ" (ဘဝ၏ အကြောင်း) လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။ လူတစ်ယောက် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတဲ့အခါ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် ဆိုတဲ့ ဒွါရ (၆) ပေါက်စလုံး ပိတ်သွားပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အပြင်အာရုံတွေကို မသိတော့ဘဲ၊ ဘဝအဆက်မပြတ်အောင် ထိန်းထားတဲ့ စိတ်အစဉ် (Life Continuum) သက်သက်သာ စီးဆင်းနေပါတယ်။

ဒါကို မျက်စိထဲမြင်အောင် ထပ်ပြောရရင်... သိပ္ပံပညာမှာ ကွန်ပျူတာကို "Sleep Mode" လုပ်ထားသလိုပါပဲ။ Screen မလင်းဘူး၊ Keyboard နှိပ်မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ CPU ကတော့ ပါဝါမပြတ်ဘဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး လည်ပတ်နေသလိုမျိုးပေါ့။ အဲဒီ "ဘဝင်စိတ်" ဟာ အင်မတန် ကြည်လင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတော့... ညမအိပ်ခင်မှာ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့ စိတ် (ဇောစိတ်) တွေက လောဘ၊ ဒေါသ၊ သောကတွေနဲ့ ပူလောင်နေမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီ အရှိန်က ဘဝင်စိတ်ကို သွားရိုက်ခတ်ပါတယ်။ ရေကြည်အိုင်ထဲကို ခဲလုံး ပစ်ချလိုက်သလိုပါပဲ။ ဘဝင်လှုပ်သွားတဲ့အခါ အိပ်မက်ဆိုးတွေ မက်တယ်၊ တစ်ရေးနိုးရင် ရင်တုန်နေတယ်၊ အိပ်ရာထရင် မလန်းဆန်းဘူး ဖြစ်တတ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရားက "သတော သမ္ပဇာနော" (သတိရှိသည်ဖြစ်၍၊ ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိသည်ဖြစ်၍) အိပ်ရာဝင်ရမယ်လို့ ဟောတာပါ။ အိပ်ရာဝင်ခါနီး စိတ်အခြေအနေ (Pre-sleep mindset) ဟာ တစ်ညလုံးရဲ့ အိပ်စက်ခြင်း အရည်အသွေးကို ဆုံးဖြတ်ပေးပါတယ်။

ကိုင်း... အခု ဦးပဉ္ဇင်းတို့ လက်တွေ့ "ဝိပဿနာ ဓာတ်ခွဲခန်း" (Vipassana Lab) ထဲကို ဝင်ပြီး အိပ်စက်ခြင်းကို ရှုမှတ်ကြည့်ရအောင်။

နေ့စဥ်၀တ်ရွတ်စဥ်မှာပါတဲ့ "ခန္ဓာဖွဲ့နည်း" အတိုင်း အဆင့်ဆင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပါမယ်။  "နိရောဓသစ္စာ" (ချုပ်ငြိမ်းမှု) ကို မျက်မှောက်ပြုဖို့အတွက် ရှုကွက်က ဒီလိုပါ။

ဥပမာ - ညဘက် အိပ်ရာဝင်ခါနီး အတွေးတွေ များပြီး မျက်စိကြောင်နေတယ် ဆိုပါစို့။

အဆင့် (၁) - Contact (ဖဿ):

ခန္ဓာကိုယ် (ကာယ) နဲ့ အိပ်ရာခင်း (ဖောဋ္ဌဗ္ဗ) ထိတွေ့နေပါတယ်။ ဒါဟာ "ပထဝီဓာတ်" (နူးညံ့ခြင်း/မာကျောခြင်း) သက်သက်ပါ။ "ငါ အိပ်နေတာ" မဟုတ်ပါဘူး။ "ရုပ်တရားကြီး လှဲလျောင်းနေတာ" ပါ။

အဆင့် (၂) - Mechanism (ဖြစ်စဉ်):

အတွေးတွေ ဝင်လာတာဟာ "မနောဒွါရ" (Mind Door) မှာ "ဓမ္မာရုံ" (Thoughts) တွေ လာတိုက်နေတာပါ။ "မနက်ဖြန် ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဒီနေ့ ဘယ်သူနဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့လဲ" ဆိုတဲ့ အတွေးတွေဟာ လျှပ်စစ်လှိုင်းတွေ (Brainwaves) ပါပဲ။

အဆင့် (၃) - Action (လုပ်ဆောင်ချက်):

ဒီနေရာမှာ Method #82 ဖြစ်တဲ့ "ည အိပ်ရာဝင်ချိန် လေ့ကျင့်နည်း" (Nighttime Routine) ကို သုံးပါမယ်။

စိတ်ကို "Shutdown" လုပ်ပါမယ်။ ကွန်ပျူတာ ပိတ်သလိုပါပဲ။

  • "မျက်စိတံခါး ပိတ်လိုက်ပြီ" (စက္ခုဒွါရ ပိတ်သည်)။

  • "နားတံခါး ပိတ်လိုက်ပြီ" (သောတဒွါရ ပိတ်သည်)။

  • "အတိတ်က အကြောင်းအရာတွေ အားလုံးကို မနောတံခါးကနေ နှင်ထုတ်လိုက်ပြီ"။

အထူးသဖြင့် "ငါ အိပ်ချင်တယ်" ဆိုတဲ့ လောဘကို စွန့်လိုက်ပါ။ "အိပ်ပျော်ပျော်၊ မပျော်ပျော် ခန္ဓာကိုယ်ကို နားခိုင်းမယ်" ဆိုတဲ့ စိတ်ကို မွေးပါ။ အဲဒီလို "လွှတ်ချလိုက်တဲ့" (Letting Go) အခိုက်အတန့်လေးမှာ စိတ်ဟာ ဘဝင်အလျဉ်ထဲကို ချောချောမွေ့မွေ့ စီးဝင်သွားပါတယ်။ အဲဒီလို အာရုံတွေ ချုပ်ငြိမ်းသွားတဲ့ သဘောဟာ "တဒင်္ဂ နိရောဓ" (Temporary Cessation) ပါပဲ။ နိဗ္ဗာန်မှာ ခန္ဓာဝန် ချုပ်သလို၊ အိပ်စက်ချိန်မှာ အာရုံဝန်တွေ ချုပ်ငြိမ်းသွားတာကို ဉာဏ်နဲ့ ယှဉ်ပြီး အိပ်စက်တာဟာ တရားမှတ်ခြင်း တစ်မျိုးပါပဲ။

ကိုင်း... ဒီသဘောတရားတွေကို ပိုပြီး ပေါ်လွင်သွားအောင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေထဲက ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်း (Case Study) လေးတစ်ခုကို ပြောပြချင်ပါတယ်။

Case Study: 2632 (The Insomniac Executive)

ဇာတ်ကောင် - ဦးကျော်စွာ (အသက် ၄၅၊ ကုမ္ပဏီ မန်နေဂျာ)။

ပြဿနာ - နာတာရှည် အိပ်မပျော်ရောဂါ (Chronic Insomnia)။

ဦးကျော်စွာဟာ အလုပ်ဖိစီးမှု အရမ်းများပါတယ်။ ညရောက်ရင် ကုမ္ပဏီကိစ္စတွေ ခေါင်းထဲရောက်လာပြီး မနက် (၃) နာရီလောက်မှ အိပ်ပျော်ပါတယ်။ အိပ်ဆေးတွေ သောက်ပေမယ့် မပျောက်ပါဘူး။ မနက်ကျရင် ခေါင်းကိုက်၊ စိတ်တိုပြီး ဝန်ထမ်းတွေကို အော်ငေါက်တတ်ပါတယ်။ သူ့ဘဝက "မီးလောင်နေတဲ့ စက်ရုံ" လို ဖြစ်နေပါပြီ။

တစ်နေ့မှာတော့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ကို ရောက်လာပြီး အကြံဉာဏ် တောင်းပါတယ်။ ဦးပဉ္ဇင်းက သူ့ကို "Policy 7, Article 7.8" အကြောင်း ရှင်းပြပါတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒကတော့ "Periodic Shutdown for System Preservation" (စနစ်များ ရေရှည်တည်တံ့စေရန် အချိန်အပိုင်းအခြားအလိုက် ရပ်နားခြင်း) ဖြစ်ပါတယ်။

"ဒကာကြီး... ပြတိုက်မှာရှိတဲ့ လေအေးပေးစက်တွေတောင် (၂၄) နာရီ မောင်းရင် ပျက်စီးသွားတယ်။ ဒါကြောင့် အနားပေးရတယ်။ ဒကာကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က စက်ပစ္စည်းထက် တန်ဖိုးရှိတယ်။ ဘာလို့ အနားမပေးတာလဲ"

ဦးကျော်စွာက "အနားပေးချင်ပါတယ် ဘုရား၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်က မနားဘူး ဖြစ်နေတာပါ" လို့ လျှောက်ပါတယ်။

ဦးပဉ္ဇင်းက Method 82 ကို သင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ "အိပ်ရာဝင်ရင် 'ငါ' ကို အိပ်ရာအပြင်မှာ ထားခဲ့ပါ" လို့။

"အိပ်ရာပေါ် ရောက်တာနဲ့ ဒကာကြီးက မန်နေဂျာ ဦးကျော်စွာ မဟုတ်တော့ဘူး။ 'ရုပ်ကလပ် အစုအဝေး' (Heap of Matter) ပဲ။ ကုမ္ပဏီကိစ္စက မန်နေဂျာရဲ့ အလုပ်။ ရုပ်ကလပ်ရဲ့ အလုပ် မဟုတ်ဘူး။ မန်နေဂျာကို ကုတင်အောက်မှာ ထားခဲ့လိုက်"။

ဦးကျော်စွာဟာ အဲဒီညကစပြီး လေ့ကျင့်ပါတယ်။ အိပ်ရာဝင်တာနဲ့ "အဝတ်အစား လဲသလိုမျိုး" သူ့ရဲ့ ရာထူး၊ တာဝန်၊ သောကတွေကို စိတ်ထဲကနေ ချွတ်ပြီး ဘေးမှာ ပုံထားလိုက်တယ်လို့ အာရုံပြုပါတယ်။

"အခု ကုတင်ပေါ်မှာ ရှိနေတာ ဓာတ်ကြီးလေးပါးပဲ ရှိတယ်။ သူက ဘာမှ မသိဘူး။ နားရုံပဲ နားမယ်"

ဒီလို နှလုံးသွင်းလိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်လှိုင်းတွေ (Brainwaves) က Beta ကနေ Alpha ကို ပြောင်းသွားပါတယ်။ ပထမရက်တွေမှာ ခက်ခဲပေမယ့်၊ တစ်ပတ်လောက် ကြာတဲ့အခါမှာတော့ ဆေးမသောက်ဘဲ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားပါတော့တယ်။ မနက်နိုးတဲ့အခါ သူ့စိတ်တွေ ကြည်လင်ပြီး၊ အလုပ်ခွင်မှာလည်း ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ မှန်ကန်လာတာကို တွေ့ရပါတယ်။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဦးကျော်စွာ အိပ်ပျော်သွားတာ "ဆေး" ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။ "အစွဲ" ဖြုတ်လိုက်လို့ပါ။ "ငါ ဖြေရှင်းရမယ်" ဆိုတဲ့ အတ္တကို ခဏလေး ချထားလိုက်တဲ့အခါ (Nirodha)၊ သဘာဝတရားက သူ့အလုပ်သူ (Healing) ဆက်လုပ်သွားတာပါပဲ။

ကိုင်း... ဒီနေ့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ "အိပ်စက်ခြင်း ကျန်းမာရေး" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါး မြတ်တရားနဲ့ တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြစို့။

ပထမဆုံး "ဒုက္ခသစ္စာ" (The Truth of Suffering)။

အိပ်မပျော်ခြင်း၊ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်ခြင်း၊ မနက်နိုးရင် နုံးချိနေခြင်းတွေဟာ "ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဖိစီးနှိပ်စက်မှု" (Opression of Aggregates) ပါပဲ။ ဒါဟာ ဒုက္ခသစ္စာပါ။

ဒုတိယက "သမုဒယသစ္စာ" (The Truth of the Cause)။

ဘာကြောင့် အိပ်မပျော်သလဲ။ "မနက်ဖြန် ဘာဖြစ်မလဲ" ဆိုတဲ့ အနာဂတ်ကို လှမ်းမျှော်တဲ့ တဏှာ၊ "ဒီပြဿနာကို မကြိုက်ဘူး" ဆိုတဲ့ ဒေါသတွေကြောင့် စိတ်မချနိုင်၊ မအိပ်နိုင် ဖြစ်ရတာပါ။ စိတ်ပူပင်မှု (Worry) ဟာ သမုဒယသစ္စာပါပဲ။

တတိယက "နိရောဓသစ္စာ" (The Truth of Cessation)။

 အရ "နိရောဓ" ဆိုတာ ချုပ်ငြိမ်းခြင်းပါ။ အိပ်စက်တယ်ဆိုတာ ခေတ္တခဏ "ဒုက္ခ ငြိမ်းသွားတာ" ပါ။ အကယ်၍ ယောဂီက သတိနဲ့ ယှဉ်ပြီး အိပ်ပျော်သွားမယ်ဆိုရင် အဲဒီ အိပ်စက်ခြင်းဟာ မောဟကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ဉာဏ်နဲ့ ယှဉ်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှု (Peace of Mind) ဖြစ်သွားပါတယ်။

စတုတ္ထက "မဂ္ဂသစ္စာ" (The Truth of the Path)။

ကောင်းစွာ အိပ်စက်နိုင်ဖို့ ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်။

အိပ်ရာဝင်ခါနီး အာရုံများ ဖြတ်တောက်ခြင်းသည် "သမ္မာဝါယာမ"။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓာတ်သဘောဟု ရှုမြင်ခြင်းသည် "သမ္မာဒိဋ္ဌိ"။

ဘဝင်စိတ်ကို ကြည်လင်အောင် ထားခြင်းသည် "သမ္မာသမာဓိ"။

ဒီကျင့်စဉ်တွေဟာ ကျန်းမာရေးကိုလည်း ကောင်းစေသလို၊ နိဗ္ဗာန်လမ်းကိုလည်း အထောက်အကူ ပြုပါတယ်။ ဟုတ်လား... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။

ဒါကြောင့် သူတော်ကောင်းတို့လည်း ညစဉ် အိပ်ရာဝင်တိုင်း "ဒါဟာ သေခြင်းတရားကို လေ့ကျင့်တာပဲ" လို့ သဘောထားပြီး... တစ်နေ့တာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ဘုရားစင်ရှေ့မှာ ချထားခဲ့ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို စက်ပစ္စည်းတစ်ခုလို အနားပေးပြီး၊ စိတ်ကိုတော့ ဘုရားဂုဏ်တော်၊ တရားဂုဏ်တော်တွေနဲ့ သိပ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်စက်အနားယူနိုင်ကြပါစေ။

ကိုင်း... ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြတာ ပြည့်စုံလုံလောက်ပါပြီ။

နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... ယနေ့ တရားနာယူကြသော သူတော်ကောင်းများ အားလုံး၊ ညချမ်းအချိန်များတွင် ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်နိုင်ကြပါစေ၊ အိပ်မက်ဆိုးများ ဘေးမှ ကင်းဝေးကြပါစေ၊ အိပ်စက်ခြင်းသည် ခန္ဓာနှင့် စိတ်အတွက် အကောင်းဆုံး ဆေးဝါးဖြစ်သည်နှင့်အညီ... နေ့ရက်တိုင်းကို အားအင်အပြည့်၊ သတိအပြည့်ဖြင့် နိုးထနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ၂၈ နိုဝင်ဘာ ၂၀၂၃

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.