Total Pageviews

Sunday, February 8, 2026

Day: 293 | Date: October 20, 2023 | ကမ္ဘာမြေဆွဲအား (Gravity) | အဘိဓမ္မပိဋကတ်၊ ဓမ္မသင်္ဂဏီ၊ ဂရုကရုပ် | Gravity (Physics)

 

Day: 293 | Date: October 20, 2023 |  ကမ္ဘာမြေဆွဲအား (Gravity) |  အဘိဓမ္မပိဋကတ်၊ ဓမ္မသင်္ဂဏီ၊ ဂရုကရုပ် |  Gravity (Physics)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဒီနေ့ဟာ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ (၂၀) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်ရာ ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ အရာဝတ္ထုတိုင်းကို အောက်ဘက်သို့ ဆွဲချထားတဲ့ အားတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါကို "ကမ္ဘာမြေဆွဲအား" (Gravity) လို့ ခေါ်တယ်။ ဒီဆွဲအားကြောင့်ပဲ ကျွန်ုပ်တို့ လမ်းလျှောက်လို့ ရတာ၊ အိမ်တွေ ဆောက်လို့ ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီဆွဲအားကပဲ ကျွန်ုပ်တို့ကို အမြင့်ကို တက်မရအောင်၊ လေးလံအောင် ဖိစီးထားတာလည်း ဖြစ်ပြန်တယ်။ ဒီနေ့ မနက်ခင်းမှာ "ဆွဲအားနှင့် ဘဝ" အကြောင်းကို ရူပဗေဒ (Physics) နဲ့ အဘိဓမ္မာ သဘောတရား ပေါင်းစပ်ပြီး ဆင်ခြင်ကြည့်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှု အစုစုကြောင့် သူတော်ကောင်းများ အားလုံး သံယောဇဉ် အနှောင်အဖွဲ့ဟူသော ဆွဲအားများမှ ကင်းလွတ်ပြီး၊ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သော နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေ လို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သလိုက်ပါတယ်။

တရားမဟောခင်မှာ စိတ်ကို ပေါ့ပါးသွားအောင် "လဟုတာ" (Lightness) လို့ခေါ်တဲ့ ပေါ့ပါးခြင်းကို အာရုံပြုတဲ့ သမထလေး နည်းနည်း လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့... အခု ထိုင်နေတဲ့ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို စိတ်နဲ့ စမ်းကြည့်လိုက်ပါ။ လေးလံနေသလား။ အဲဒီ လေးလံတာဟာ "ဂရုက" (Heaviness) သဘော၊ ပထဝီဓာတ်ရဲ့ သဘောပဲ။ အခု... စိတ်ကို အဲဒီ လေးလံမှုထဲက ရုန်းထွက်ပြီး ဂွမ်းစလေးလို ပေါ့ပါးသွားတယ် (Cotton Wool) လို့ အာရုံပြုပါ။ ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ ဆွဲအားကို ဆန့်ကျင်ပြီး စိတ်ကလေး လေထဲ မြောက်တက်သွားသလို ခံစားကြည့်ပါ။ ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းမသွားဘူးလား... သွားပါတယ်နော်။ အဲဒီ စိတ်နဲ့ တရားဆက်နာကြစို့။

ကိုင်း... "ဆွဲအား" (Gravity) အကြောင်း ပြောတဲ့အခါ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ခေတ်သစ် အားကစားလောက (Sports) နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး (ကစားနည်း / အားကစား နှင့် နှိုင်းယှဉ်နည်း) နဲ့ ရှင်းပြချင်တယ်။

သူတော်ကောင်းတို့... "အမြင့်ခုန်" (High Jump) ကစားနည်းကို မြင်ဖူးကြမှာပါ။ ကစားသမားက တန်းကို ကျော်ဖို့ ခုန်လိုက်တဲ့အခါ ကမ္ဘာမြေကြီးက သူ့ကို ပြန်ဆွဲချတယ်။ သူက အဲဒီ ဆွဲအားကို ဆန့်ကျင်ပြီး အပေါ်ရောက်အောင် အားကုန်သုံးရတယ်။



လူ့ဘဝလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ သူတော်ကောင်းတို့က ကုသိုလ်ပြုပြီး အထက်ဘုံ (Upward) ကို တက်ချင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ "ကိလေသာ" (Defilements) ဆိုတဲ့ ဆွဲအားက အောက်ကို ပြန်ပြန်ဆွဲချတယ်။

ဒုံးပျံ (Rocket) တစ်စင်း ကမ္ဘာ့ဆွဲအားကို ဖောက်ထွက်ဖို့ဆိုရင် "Escape Velocity" (လွတ်မြောက်အလျင်) ဆိုတာ လိုတယ်။ တစ်စက္ကန့်ကို ၁၁ ကီလိုမီတာလောက် နှုန်းနဲ့ တွန်းမှ ကမ္ဘာ့ဆွဲအားက လွတ်ပြီး အာကာသထဲ ရောက်တာ။

သူတော်ကောင်းတို့လည်း သံသရာဆွဲအားက လွတ်ချင်ရင် သာမန် "ခုန်" ရုံနဲ့ မရဘူး။ ဝိပဿနာဉာဏ်၊ မဂ်ဉာဏ် ဆိုတဲ့ ဒုံးပျံအင်ဂျင်ကို တပ်ပြီး အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်မှသာ "နိဗ္ဗာန်" ဆိုတဲ့ ဆွဲအားမဲ့ဇုန် (Zero Gravity Zone) ကို ရောက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဘိဓမ္မပိဋကတ်၊ ဓမ္မသင်္ဂဏီကျမ်း (စာမျက်နှာ-၁၈၀) မှာ ဟောထားတဲ့ တရားတော်နဲ့ ဆက်စပ်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်။ ဘုရားရှင်က ရုပ်တရားတွေကို ခွဲခြားရာမှာ "ဂရုကရုပ်" (လေးသောရုပ်) နဲ့ "လဟုတာရုပ်" (ပေါ့သောရုပ်) ဆိုပြီး ဟောထားတယ်။

ပထဝီ (မြေ) နဲ့ အာပေါ (ရေ) များရင် လေးလံတယ်။

တေဇော (မီး) နဲ့ ဝါယော (လေ) များရင် ပေါ့ပါးတယ်။

ဒါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ။

နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ (Mental State) မှာလည်း... အကုသိုလ်စိတ်၊ လောဘ၊ ဒေါသ တွေ ဝင်လာရင် စိတ်က လေးလံထိုင်းမှိုင်း (Thina-Middha) သွားတယ်။ "စိတ်လေးတယ်" လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား။ ကုသိုလ်စိတ်၊ မေတ္တာစိတ် ဝင်လာရင်တော့ စိတ်က ပေါ့ပါး (Kaya-lahuta, Citta-lahuta) သွားတယ်။

ဒါကြောင့် ဘုရားရှင်က "လေးလံခြင်းသည် ဒုက္ခ၊ ပေါ့ပါးခြင်းသည် သုခ" လို့ ညွှန်ပြခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ရူပက္ခန္ဓာ" (ရုပ်အစုအဝေး) နဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး၊ "ဂန္ထ" (Gantha) လို့ခေါ်တဲ့ သံယောဇဉ် အနှောင်အဖွဲ့ကို ဝိပဿနာ ရှုမှတ်ကြမယ်။

အလုပ်ပေး ရှုကွက်:

၁။ Feel the Weight (အလေးချိန်ကို ရှု): ထိုင်နေရင်း ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အလေးချိန်ကို သတိထားကြည့်။ မြေကြီးက ဆွဲထားလို့ ဖိနေတာ။ ဒါ ရုပ်ရဲ့ ဒုက္ခ။

2။ Identify the Rope (ကြိုးကို ရှာ): စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို ပူပန်နေရတာ၊ မခွဲနိုင် မခွာရက် ဖြစ်နေတာ ရှိလား။ အဲဒါ "သံယောဇဉ်" (Attachment) ဆိုတဲ့ ကြိုးပဲ။ အဲဒီ ကြိုးက ကိုယ့်စိတ်ကို အောက် (အပါယ်) ကို ဆွဲချနေတာ။

၃။ Cut the Rope (ကြိုးကို ဖြတ်): "အားကစားသမားသည် အလေးတုံးကို မထားသရွေ့ လေးလံနေမည်။ ပစ်ချလိုက်မှ ပေါ့ပါးမည်"။ ထို့အတူ "ငါ" က ဒီအရာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသရွေ့ လေးနေမှာပဲ။ "လွှတ်ချလိုက်" (Let Go) လို့ နှလုံးသွင်းပါ။

ကိုင်း... "ဆွဲအား" (Gravity) ကြောင့် အရာဝတ္ထုတွေ လေးလံသလို၊ "သံယောဇဉ်" (Attachment) ကြောင့် လူ့ဘဝတွေ လေးလံနေရတယ် ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ပိုပြီး ထိထိမိမိ နားလည်သွားအောင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ် (Case-2593) ကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းက "ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး" (Burden) ကို မချနိုင်တဲ့ အားကစားသမားဟောင်းကြီး တစ်ယောက်အကြောင်းပါ။

လွန်ခဲ့တဲ့ ၄ လလောက်ကပေါ့... ပြတိုက်နားက ရပ်ကွက်ထဲမှာ "ဦးမြမောင်" ဆိုတဲ့ အသက် ၇၀ အရွယ် ဒကာကြီး တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက ငယ်ငယ်က "အလေးမ ချန်ပီယံ" (Weightlifting Champion) ဟောင်း တစ်ယောက်။ အသက်ကြီးပေမဲ့ သူ့အိမ်ထဲမှာ သံအလေးတုံးတွေ၊ ဆုဖလားတွေ၊ မှတ်တမ်းဓာတ်ပုံအဟောင်းတွေ အပြည့်ပဲ။ ပြဿနာက သူ အခု လေဖြတ်ထားတော့ လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့ဘူး။ သားသမီးတွေက သူ့ကို ပြုစုဖို့ အိမ်အသစ်၊ တိုက်ခန်းအသစ်ကို ခေါ်ချင်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဦးမြမောင်က လုံးဝ မလိုက်ဘူး။ "ငါ့အိမ်၊ ငါ့ဆုဖလားတွေ၊ ငါ့အလေးတုံးတွေကို ထားခဲ့ရမှာလား၊ ငါ ဒီမှာပဲ သေမယ်" ဆိုပြီး ခေါင်းမာနေတယ်။ သူ့စိတ်က အဲဒီ ပစ္စည်းဟောင်းတွေအပေါ်မှာ တွယ်ကပ်နေတဲ့ "ဆွဲအား" (Gravity) ကြောင့် လေးလံနေတာ။ သားသမီးတွေက အတင်းခေါ်ရင် ဒေါသထွက်၊ သွေးတိုးပြီး အခြေအနေ ဆိုးလာတယ်။

ဒီအခြေအနေမှာ သားသမီးတွေက ဦးပဉ္ဇင်းကို အကူအညီ လာတောင်းတယ်။ ဦးပဉ္ဇင်းက ပြတိုက်ရဲ့ Template T118 (Mental Health & Aging Log) ကို သုံးပြီး၊ ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ အမှတ် ၈၊ အပိုဒ်ခွဲ ၈.၂ (Pol 8, Art 8.2) ဖြစ်တဲ့ "Balancing Physical Past with Spiritual Present" (အတိတ်က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်မှုနှင့် ပစ္စုပ္ပန် နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မျှတစေခြင်း) နည်းလမ်းနဲ့ ချဉ်းကပ်ရတယ်။

ဦးပဉ္ဇင်းက ဦးမြမောင်ရဲ့ ကုတင်ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး သူ့လက်ကို ကိုင်ကာ မေးလိုက်တယ်။

"ဒကာကြီး... ငယ်ငယ်တုန်းက အလေးမ ကစားတုန်းက၊ အလေးတုံးကြီးကို ခေါင်းပေါ် မတင်ထားနိုင်ရင် ဘာလုပ်ရသလဲ"

"ပစ်ချလိုက်ရတာပေါ့ ဘုရား၊ မပစ်ချရင် ခါးကျိုးမှာပေါ့" လို့ သူက ဖြေတယ်။

"ဟုတ်ပြီ ဒကာကြီး... ဒကာကြီးက လက်ထဲက သံအလေးတုံးတွေကို ပစ်ချခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲက 'သံယောဇဉ်' ဆိုတဲ့ အလေးတုံးတွေကိုတော့ အခုထိ မထား၊ ရွက်ထားတုန်းပဲလား။ အဲဒီ စိတ်အလေးတုံးတွေက ဒကာကြီးကို ဖိထားလို့ အခုလို လေးလံထိုင်းမှိုင်းပြီး ကျန်းမာရေး ဆိုးနေတာပေါ့" လို့ တရားချလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ ဘုရားရှင် ဟောခဲ့တဲ့ "ဘာရ သုတ်" (ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသုတ်) ကို ရှင်းပြတယ်။ "ဒကာကြီး... ခန္ဓာ ၅ ပါး ဆိုတာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးပဲ။ အဲဒီ ဝန်ထုပ်ကို ထမ်းထားရတာတင် လေးလံလှပြီ။ ဒကာကြီးက အိမ်အိုကြီးတွေ၊ ပစ္စည်းအဟောင်းတွေကိုပါ ထပ်ထမ်းထားတော့ 'Gravity' (ဆွဲအား) နှစ်ထပ် ဖြစ်ပြီး နစ်မနေဘူးလား။ 'Escape Velocity' (လွတ်မြောက်အရှိန်) ရချင်ရင်၊ ပေါ့ပါးချင်ရင် ဒီအရာတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ။ စွန့်မှ လွတ်မှာ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဦးမြမောင် မျက်ရည်ကျသွားတယ်။ "မှန်ပါ့... တပည့်တော်က ချန်ပီယံ ဂုဏ်ကို မစွန့်နိုင်လို့ လေးနေတာပါလား" ဆိုပြီး သဘောပေါက်သွားတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက ဆုဖလားတချို့ကို ပြတိုက်ကို လှူ၊ ကျန်တာတွေကို သားသမီးတွေ စီမံခိုင်းပြီး၊ အိမ်အသစ်ကို လိုက်သွားဖို့ သဘောတူလိုက်တယ်။ အိမ်အသစ်ရောက်တော့ ပတ်ဝန်းကျင်သစ်၊ လေကောင်းလေသန့်နဲ့ စိတ်ရွှင်လန်းပြီး ကျန်းမာရေးတောင် ပြန်ကောင်းလာတယ်။

တွေ့လား... ရုပ်ဝတ္ထု ဆွဲအား (Gravity) ကို ဖြတ်လိုက်တာနဲ့ စိတ်က မိုးပျံပူပေါင်းလေးလို ချက်ချင်း ပေါ့ပါး (Lightness) သွားတယ် မဟုတ်လား။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဒီနေ့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ကမ္ဘာမြေဆွဲအား" (Gravity) တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး နိဂုံးချုပ် ကြည့်ကြရအောင်။

၁။ ဒုက္ခသစ္စာ:

ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ ဆွဲအားကြောင့် ရုပ်ခန္ဓာကြီး လေးလံရသလို၊ သံသရာ ဝဋ်ဆင်းရဲရဲ့ ဆွဲအားကြောင့် အိုရ၊ နာရ၊ သေရ၊ လေးလံထိုင်းမှိုင်းရတာတွေ အားလုံးဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါပဲ။

၂။ သမုဒယသစ္စာ:

အဲဒီ ဒုက္ခတွေ ဘာကြောင့် ဖြစ်သလဲ။ "ငါ့ဟာ၊ ငါ့ဥစ္စာ၊ ငါ့ဘဝ" ဆိုပြီး အရာရာကို တွယ်တာမက်မောနေတဲ့ တဏှာ (Tanha) ဆိုတဲ့ ဆွဲငင်အား (Gravitational Force) ကြောင့် ဖြစ်ရတာမို့ ဒါဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါပဲ။ တဏှာ အားကြီးလေလေ၊ ဘဝအသစ်ကို ဆွဲယူလေလေပါပဲ။

၃။ နိရောဓသစ္စာ:

အကယ်၍... "ဆွဲအားသည် သဘာဝတရားမျှသာ၊ ငါသည် ထိုဆွဲအားမှ လွတ်မြောက်အောင် ရုန်းထွက်မည်" ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီး၊ ဥပါဒါန် (Upadana) တို့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရင်၊ "Zero Gravity" (ဆွဲအားမဲ့ဇုန်) လို့ခေါ်တဲ့ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ပါပဲ။

၄။ မဂ္ဂသစ္စာ:

အဲဒီလို လွတ်မြောက်ဖို့အတွက်...

  • သမ္မာသင်္ကပ္ပ: ထွက်မြောက်လိုသော စိတ်အကြံ (Thoughts of Renunciation)။ ဒုံးပျံကို ကမ္ဘာမြေမှ ခွာမည့် စိတ်ဓာတ်။

  • သမ္မာဝါယာမ: ကိလေသာ အနှောင်အဖွဲ့ကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်မှု။
    ဒီ မဂ္ဂင်လမ်းစဉ်ကို ကျင့်သုံးမှသာ သံသရာဆွဲအားမှ လွတ်မြောက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... လောကမှာ "ဆွဲအား" (Gravity) မရှိရင် နေလို့မရဘူး ဆိုပေမဲ့၊ ဓမ္မနယ်ပယ်မှာတော့ "ဆွဲအား" (Attachment) မရှိမှ နေလို့ကောင်းတာပါ။ ကိုယ့်စိတ်ကို လေးလံစေတဲ့ အရာမှန်သမျှကို "ဒါ ဂရုက (လေးသောအရာ) ပါလား" လို့ သိပြီး၊ တစ်စစီ လျှော့ချပစ်လိုက်ပါ။

ယနေ့မှစ၍ သူတော်ကောင်းများ အားလုံး... သံယောဇဉ် အနှောင်အဖွဲ့ဟူသော ဆွဲအားများမှ ကင်းလွတ်ပြီး၊ ငှက်မွေးလေးကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သော စိတ်ထားဖြင့် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေ လို့ ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ၂၀ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၃

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.


Day: 292 | Date: October 19, 2023 | ကြယ်များ (Stars) | ခုဒ္ဒကနိကာယ်၊ ဇာတက၊ နက္ခတ္တဇာတ် | Stellar Astronomy

 

Day: 292 | Date: October 19, 2023 |  ကြယ်များ (Stars) |  ခုဒ္ဒကနိကာယ်၊ ဇာတက၊ နက္ခတ္တဇာတ် |  Stellar Astronomy

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဒီနေ့ဟာ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ (၁၉) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ညချမ်းအချိန် ခေါင်းမော့ပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ရင် ရောင်စုံကြယ်လေးတွေ လင်းလက်နေတာ တွေ့ရမှာပါ။ ရှေးလူတွေက ကြယ်တွေကို ကြည့်ပြီး ကံကြမ္မာတွေ တွက်ချက်ကြ၊ နိမိတ်တွေ ဖတ်ကြတယ်။ ဒီနေ့ မနက်ခင်းမှာတော့ "ကြယ်တာရာများ" အကြောင်းကို ခေတ်သစ် "ကြယ်တာရာ နက္ခတ္တဗေဒ" (Stellar Astronomy) နဲ့ ဇာတ်တော်လာ ဓမ္မသဘော ပေါင်းစပ်ပြီး ဆင်ခြင်ကြည့်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှု အစုစုကြောင့် သူတော်ကောင်းများ အားလုံး ကြယ်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး၊ အဝိဇ္ဇာအမှောင်ကို ခွင်းနိုင်ကြပါစေ လို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သလိုက်ပါတယ်။

တရားမဟောခင်မှာ စိတ်ကို စူးစိုက်မှု အားကောင်းသွားအောင် "အာလောက ကသိုဏ်း" (Light Meditation) လို့ခေါ်တဲ့ အလင်းကို အာရုံပြုတဲ့ သမထလေး နည်းနည်း လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့... ကောင်းကင်မှာ အဝေးဆုံးက လင်းနေတဲ့ ကြယ်ပွင့်လေး တစ်ပွင့်ကို စိတ်ထဲမှာ မှန်းဆကြည့်ပါ။ အဲဒီ ကြယ်ပွင့်လေးရဲ့ အလင်းရောင် စူးစူးလေးကို မျက်မှောင်ကုတ်ပြီး အာရုံစိုက်လိုက်ပါ။ တခြား အာရုံတွေ ပျောက်သွားပြီး၊ အဲဒီ အလင်းစက်လေး တစ်ခုတည်း ကျန်တော့တဲ့အထိ စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပါ။ စိတ်ကလေး ငြိမ်သက်ပြီး ကြည်လင်မသွားဘူးလား... ကြည်လင်သွားပါတယ်နော်။ အဲဒီ စိတ်နဲ့ တရားဆက်နာကြစို့။

ကိုင်း... "ကြယ်" (Star) အကြောင်း ပြောတဲ့အခါ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ခေတ်သစ် နက္ခတ္တဗေဒ ပညာရှင်တွေ တွေ့ရှိထားတဲ့ အချက်ကို အရင်ပြောပြချင်တယ်။ ဒါဟာ ဓမ္မသဘောနဲ့ အရမ်းကို ကိုက်ညီပါတယ်။

သိပ္ပံပညာမှာ "အလင်းအလျင်" (Speed of Light) ဆိုတာ ရှိတယ်။ အလင်းဟာ တစ်စက္ကန့်ကို မိုင်ပေါင်း (၁၈၆,၀၀၀) သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာကြီးက အရမ်းကျယ်တော့ ကြယ်တွေဆီက အလင်းရောင် ကမ္ဘာမြေကို ရောက်ဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတယ်။

ဥပမာ - သူတော်ကောင်းတို့ ညဘက် မြင်နေရတဲ့ ကြယ်တချို့ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း (၁၀၀)၊ တချို့က နှစ်ပေါင်း (၁၀၀၀) လောက်က လွှတ်လိုက်တဲ့ အလင်းရောင်တွေ ဖြစ်တယ်။ တချို့ကြယ်တွေဆိုရင် အခု ကမ္ဘာပေါ်က လှမ်းမြင်နေရပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း ဟိုမှာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတာ ကြာပြီ။

ဆိုလိုတာက... "ကျွန်ုပ်တို့ မြင်နေရသော ကောင်းကင်ပြင်ကြီးသည် လက်ရှိ (Present) မဟုတ်၊ အတိတ် (Past) ၏ ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်သည်"

ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူတော်ကောင်းတို့ဟာ "Time Machine" စီးပြီး အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်နေရတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

ဒီနေရာမှာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရဲ့ ခုဒ္ဒကနိကာယ်၊ ဇာတက၊ နက္ခတ္တဇာတ် (စာမျက်နှာ-၁) မှာ ဟောထားတဲ့ တရားတော်နဲ့ ဆက်စပ်ပြီး Method #9 (ပါဠိ အဓိက ထား မြန်မာ ကဗျာ နှိုင်းယှဉ်နည်း) နဲ့ ရှင်းပြချင်တယ်။

ရှေးတုန်းက လူမိုက်တစ်ယောက်ဟာ မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ ရက်ကောင်းရက်မြတ် ရွေးရင်း၊ "ဒီနေ့ နက္ခတ်မကောင်းဘူး" ဆိုပြီး ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်တာ၊ နောက်ဆုံး သတို့သမီးကို တခြားလူ လာတောင်းသွားရောတဲ့။ အဲဒီအခါ ဘုရားလောင်း ပညာရှိက ဒီ ဂါထာကို ရွတ်ဆိုခဲ့တယ်။

"နက္ခတ္တံ ပဋိမာနေန္တံ၊ အတ္ထော ဗာလံ ဥပစ္စဂါ။

အတ္ထော အတ္ထဿ နက္ခတ္တံ၊ ကိံ ကရိဿန္တိ တာရကာ။"

အဓိပ္ပာယ်ကတော့...

"နက္ခတ္တံ - နက္ခတ်ကြယ်ကို၊ ပဋိမာနေန္တံ - မျှော်ကိုးစောင့်စားနေသော၊ ဗာလံ - လူမိုက်အား၊ အတ္ထော - အကျိုးစီးပွားသည်၊ ဥပစ္စဂါ - လွန်သွားလေပြီ။ (လက်လွတ်ဆုံးရှုံးပြီ)။"

"အတ္ထော - မိမိအကျိုးစီးပွားသည်သာလျှင်၊ အတ္ထဿ - ထိုအကျိုးစီးပွား၏၊ နက္ခတ္တံ - နက္ခတ်မည်၏။ တာရကာ - ကောင်းကင်က ကြယ်တို့သည်၊ ကိံ ကရိဿန္တိ - အဘယ်ကို ပြုနိုင်အံ့နည်း။"

မြန်မာမှု ပြုရရင်တော့...

"ကောင်းကင်ကြယ်ကို၊ မော်ကာကြည့်ငေး၊ အကျိုးဝေး၊ ဆွေးရ လူမိုက်မှာ။

ကိုယ်တိုင်ရွက်ဆောင်၊ ဉာဏ်လူ့ဘောင်၊ ကောင်းကင်ကြယ်မလိုပါ။" လို့ ဆိုရမလို ဖြစ်နေတယ်။

ဘုရားရှင်က "အတိတ်" (Past) ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ ကြယ်တွေကို မေ့ထားလိုက်ပါ။ ကြယ်တွေဆိုတာ အဝေးကြီးမှာ ရှိတဲ့ ဓာတ်ငွေ့လုံးတွေပါ။ သူတို့က ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို မဖန်တီးနိုင်ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်တဲ့ "ကံ၊ ဉာဏ်၊ ဝီရိယ" သာလျှင် ကိုယ့်ရဲ့ စစ်မှန်သော နက္ခတ် ဖြစ်တယ်လို့ ဆုံးမထားတာပါ။

"ရူပက္ခန္ဓာ" (ရုပ်အစုအဝေး) နဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး၊ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ မြင်နေရတဲ့ အရာတွေကို "ရုပ်မြင်သံကြား" စက်လို သဘောထားပြီး ဝိပဿနာ ရှုမှတ်ကြမယ်။

အလုပ်ပေး ရှုကွက်:

၁။ See the Delay (အချိန်နောက်ကျမှုကို ရှု): ကြယ်အလင်းရောင်က နှစ်သန်းချီ ကြာမှ ရောက်လာသလို၊ သူတော်ကောင်းတို့ မျက်စိရှေ့မှာ မြင်နေရတဲ့ လူတွေ၊ ပစ္စည်းတွေ ဆိုတာလည်း အလင်းပြန်လာမှ မြင်ရတာ။ "မြင်သည့်အချိန်" နှင့် "ဖြစ်သည့်အချိန်" သည် ဘယ်တော့မှ တစ်ထပ်တည်း မကျ။

၂။ Recognize the Past (အတိတ်ကို သိ): ဒါကြောင့် "ငါ မြင်နေရတာတွေဟာ အတိတ်က အရိပ်တွေပါလား"။ ပြီးသွားတဲ့ အရာတွေကို "ငါ" လို့ စွဲလမ်းပြီး ချစ်နေ၊ မုန်းနေတာဟာ အတိတ်ကို ပြန်ဖက်တွယ်တာ (Clinging to the Past) ပါလား။

၃။ Focus on Now (ပစ္စုပ္ပန်ကို တည်): အတိတ်က ပုံရိပ်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ လက်ရှိ စိတ်အခြေအနေ (Present Mind) ကိုသာ စောင့်ကြည့်ပါ။

ကိုင်း... "ကောင်းကင်က ကြယ်တွေကို မော်ကြည့်နေတာဟာ အတိတ်က ပုံရိပ်ဟောင်းတွေကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ပုံအပ်နေတာနဲ့ တူတယ်" ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ပိုပြီး ထိထိမိမိ နားလည်သွားအောင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ် (Case-2592) ကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းက "နက္ခတ်" ကို ယုံပြီး "လုပ်ရပ်" (Kamma) ကို မေ့လျော့နေသူတွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ သင်ခန်းစာပါပဲ။

လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ လလောက်ကပေါ့... ပြတိုက်ရဲ့ စာကြည့်တိုက် အဆောက်အဦးသစ် ဆောက်လုပ်ဖို့အတွက် "ဦးလှမောင်" ဆိုတဲ့ ကန်ထရိုက်တာ ဒကာကြီး တစ်ယောက်နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတယ်။ သူက လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်ပေမဲ့၊ နက္ခတ်ဗေဒင်ကို အရမ်း အယူသည်းတယ်။ အဆောက်အဦး ပန္နက်ရိုက်ဖို့ ရက်ရွေးတော့ ပြဿနာ စတာပဲ။

ဦးလှမောင်က "ဘုန်းဘုန်း... ဒီလထဲမှာ 'မြင်းခေါင်းနက္ခတ်' နဲ့ 'စနေဂြိုဟ်' ယှဉ်နေလို့ ပန္နက်ရိုက်လို့ မရဘူး၊ နောက်ထပ် (၃) လ စောင့်ရမယ်" လို့ လာလျှောက်တယ်။

ဦးပဉ္ဇင်းက "ဒကာကြီး... နောက် ၃ လဆိုရင် မိုးတွင်းရောက်ပြီ၊ မိုးကျရင် လုပ်ငန်းခွင် နှောင့်နှေးပြီး ဘိလပ်မြေတွေ ပျက်စီးကုန်မှာပေါ့၊ အခု ရာသီဥတု သာတုန်း လုပ်လိုက်ပါ" လို့ တိုက်တွန်းတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူက လုံးဝ လက်မခံဘူး။ "မရဘူး ဘုရား... နက္ခတ်မကောင်းဘဲ လုပ်ရင် မီးလောင်တတ်တယ်၊ ပြိုကျတတ်တယ်၊ တပည့်တော် နက္ခတ်ဆရာက တားထားတယ်" ဆိုပြီး ခေါင်းမာနေတယ်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကောင်းကင်က ဂြိုဟ်တွေကို ကြောက်နေတာ၊ မြေပြင်က မိုးလေဝသ အခြေအနေကို မကြည့်တော့ဘူး။

ဒီအခြေအနေမှာ ဦးပဉ္ဇင်းက သူ့ကို သိပ္ပံနည်းကျ ရှင်းပြဖို့အတွက် ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ အမှတ် ၂၀၊ အပိုဒ်ခွဲ ၂၀.၄ (Pol 20, Art 20.4) ဖြစ်တဲ့ "Educational Use of Astronomy vs Superstition" (နက္ခတ္တဗေဒကို ပညာပေးရန်သာ သုံးစွဲခြင်း၊ အယူသည်းမှု ဖယ်ရှားခြင်း) ကို ကိုးကားပြီး ဆုံးမရတယ်။

Image of Supernova Remnant

ဦးပဉ္ဇင်းက ဦးလှမောင်ကို ညဘက် ပြတိုက်ခေါင်မိုးပေါ် ခေါ်သွားတယ်။ တယ်လီစကုပ်နဲ့ သူကြောက်နေတဲ့ ကြယ်တွေကို ပြလိုက်တယ်။ "ဒကာကြီး... မှန်ပြောင်းထဲက ကြယ်နီနီကြီးကို မြင်လား။ အဲဒါ ဒကာကြီး ကိုးကွယ်နေတဲ့ ကြယ်ပဲ။ သိပ္ပံနည်းအရ တွက်ချက်ကြည့်တော့ အဲဒီကြယ်က ကမ္ဘာနဲ့ အလင်းနှစ် (Light Years) ပေါင်း ၆၀၀ ကွာတယ်။ ဆိုလိုတာက အခု ဒကာကြီး မြင်နေရတဲ့ အလင်းရောင်ဟာ ပုဂံခေတ်ကတည်းက ထွက်လာတဲ့ အလင်းရောင်ပဲ။ တကယ်တမ်း ဟိုမှာ အဲဒီကြယ်ကြီး ရှိချင်မှ ရှိတော့မယ်။ ပေါက်ကွဲပြီး ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ။ ဒကာကြီးက မရှိတော့တဲ့ အတိတ်က 'ဓာတ်ငွေ့လုံး' (Gas Ball) ကြီးကို ကြောက်ပြီး၊ လက်ရှိ ပစ္စုပ္ပန်မှာ ရနေတဲ့ အခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်တော့မလို့လား" လို့ မေးလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ နက္ခတ္တဇာတ်တော်ထဲက ဂါထာကို ရွတ်ပြတယ်။ "ဒကာကြီး... ဘုရားရှင်က ဟောတယ်... 'အကျိုးစီးပွားကို လိုလားသော သူအဖို့ အကျိုးစီးပွားသည်သာလျှင် နက္ခတ် ဖြစ်သည်' တဲ့။

ဒကာကြီး အခု ပန္နက်ရိုက်ရင် ကုသိုလ်ရမယ်၊ စာကြည့်တိုက် ပြီးမြောက်မယ်။ အဲဒီ 'ကုသိုလ်' နဲ့ 'ဝီရိယ' က ဒကာကြီးရဲ့ အစစ်အမှန် နက္ခတ်ပဲ။ ကောင်းကင်က ဓာတ်ငွေ့လုံးတွေက ဒကာကြီးကို မီးမရှို့နိုင်ပါဘူး။ ဒကာကြီးရဲ့ ပေါ့ဆမှု (Negligence) ကသာ မီးရှို့မှာပါ" လို့ တရားချလိုက်တယ်။

ဦးလှမောင်လည်း အဲဒီတော့မှ သဘောပေါက်သွားတယ်။ "မှန်ပါ့ဘုရား... တပည့်တော်က အဝေးကြီးက အရာကို လှမ်းကြည့်ပြီး၊ ခြေထောက်အောက်က အလုပ်ကို မေ့နေတာကိုး" ဆိုပြီး ဝန်ခံတယ်။ နောက်တစ်ရက်မှာပဲ ပန္နက်ရိုက်ပွဲ လုပ်လိုက်တယ်။ ကံကောင်းချင်တော့ သူတို့ လုပ်ငန်းစပြီး တစ်လလောက် အကြာမှာ မိုးကြီးလေကြီး ကျပါလေရော။ အဲဒီအချိန်မှာ အမိုးမိုးပြီးသား ဖြစ်နေလို့ ဘာမှ မပျက်စီးလိုက်ဘူး။ တကယ်လို့သာ သူပြောသလို ၃ လ စောင့်လိုက်ရင် အကုန် ဒုက္ခရောက်မှာ။

တွေ့လား... "ကြယ်" ကို အားမကိုးဘဲ "ဉာဏ်" ကို အားကိုးလိုက်တာနဲ့ အောင်မြင်မှု (Success) ရတယ် ဆိုတာ ပေါ်မလာဘူးလား... ပေါ်လာတယ်နော်။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဒီနေ့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ကြယ်များ" (Stars) တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး နိဂုံးချုပ် ကြည့်ကြရအောင်။

၁။ ဒုက္ခသစ္စာ:

အနာဂတ်ကို မသိလို့ စိုးရိမ်ရတာ၊ နက္ခတ်တွေ ဂြိုဟ်တွေကို ကြောက်ပြီး စိတ်ဆင်းရဲရတာ၊ အခွင့်အရေးကောင်းတွေ လက်လွတ်ဆုံးရှုံးရတာတွေ အားလုံးဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါပဲ။

၂။ သမုဒယသစ္စာ:

အဲဒီ ဒုက္ခတွေ ဘာကြောင့် ဖြစ်သလဲ။ ပြင်ပ အာရုံနိမိတ်တွေကို ယုံကြည်ကိုးစားတဲ့ "သီလဗ္ဗတပရာမာသ" (အလေ့အထ အယူမှား) နဲ့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မယုံကြည်တဲ့ မောဟ (Delusion) တို့ကြောင့် ဖြစ်ရတာမို့ ဒါဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါပဲ။

၃။ နိရောဓသစ္စာ:

အကယ်၍... "ကြယ်တာရာတို့သည် ရုပ်ဝတ္ထုမျှသာ၊ ငါ၏ ကံကြမ္မာသည် ငါ၏ လုပ်ရပ် (Kamma) ပေါ်တွင်သာ တည်သည်" ဟု သိမြင်ပြီး၊ အယူသည်းမှုများမှ လွတ်မြောက်ကာ ရဲရင့်သော စိတ်ထား ရှိလာရင် ဒါဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ပါပဲ။

၄။ မဂ္ဂသစ္စာ:

အဲဒီလို လွတ်မြောက်ဖို့အတွက်...

  • သမ္မာဒိဋ္ဌိ: ကံ၊ ကံ၏ အကျိုးကို ယုံကြည်သော ဉာဏ် (Right View of Kamma over Astrology)။

  • သမ္မာဝါယာမ: အခွင့်အရေး ကြုံကြိုက်ခိုက် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်း။
    ဒီ မဂ္ဂင်လမ်းစဉ်ကို ကျင့်သုံးမှသာ အဝိဇ္ဇာအမှောင်ကို ခွင်းနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ကောင်းကင်မှာ ကြယ်တွေ ဘယ်လောက် လှလှ၊ မိုးလင်းရင် ပျောက်သွားတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတော်ကောင်းတို့ ရင်ထဲမှာ ကိန်းဝပ်နေတဲ့ "သဒ္ဓါ" ကြယ်၊ "ပညာ" ကြယ်၊ "ဝီရိယ" ကြယ်တွေကတော့ ဘယ်တော့မှ မပျောက်ပျက်ဘဲ သံသရာ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်လုံး အလင်းပေးနေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ယနေ့မှစ၍ သူတော်ကောင်းများ အားလုံး... ပြင်ပ ကြယ်တာရာများကို မော်မကြည့်ဘဲ၊ မိမိ၏ နှလုံးသား ကြယ်တာရာများကိုသာ တောက်ပအောင် ထွန်းညှိနိုင်ကြပါစေ လို့ ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ၁၉ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၃

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.


Day: 291 | Date: October 18, 2023 | လ (Moon) နှင့် ဒီရေ (Tides) | သံယုတ္တနိကာယ်၊ သဂါထာဝဂ္ဂ၊ စန္ဒိမသုတ် | Lunar Science

 

Day: 291 | Date: October 18, 2023 |  လ (Moon) နှင့် ဒီရေ (Tides) |  သံယုတ္တနိကာယ်၊ သဂါထာဝဂ္ဂ၊ စန္ဒိမသုတ် |  Lunar Science

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဒီနေ့ဟာ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ (၁၈) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ညဘက် ကောင်းကင်ယံမှာ လမင်းကြီး သာယာတောက်ပနေတဲ့ အချိန်အခါမျိုးမှာ လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးဟာ အေးချမ်းတတ်သလို၊ တစ်ခါတလေလည်း ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်တတ်ပြန်တယ်။ ရှေးလူကြီးတွေက "လပြည့်ဝန်းကျင်ဆိုရင် ရူးသွပ်သူတွေ ရောဂါထတတ်တယ်" (Lunatic) လို့ ပြောလေ့ရှိကြတယ်။ ဒါဟာ အယူသည်းမှု သက်သက်လား၊ သိပ္ပံနည်းကျ အခြေအမြစ် ရှိသလား။

ဒါကြောင့် ဒီနေ့ မနက်ခင်းမှာ "လမင်းနှင့် ဒီရေ" အကြောင်းကို ခေတ်သစ် "လကမ္ဘာ သိပ္ပံ" (Lunar Science) နဲ့ ဓမ္မသဘော ပေါင်းစပ်ပြီး ဆင်ခြင်ကြည့်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှု အစုစုကြောင့် သူတော်ကောင်းများ အားလုံး လရောင်ကဲ့သို့ အေးမြသော မေတ္တာဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး၊ စိတ်နှလုံး အေးချမ်းကြပါစေ လို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သလိုက်ပါတယ်။

တရားမဟောခင်မှာ စိတ်ကို ငြိမ်သက်သွားအောင် "အာပေါကသိုဏ်း" (Water Element Meditation) လို့ခေါ်တဲ့ ရေဓာတ်ကို အာရုံပြုတဲ့ သမထလေး နည်းနည်း လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့... ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အရည်တွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ရေအိုးကြီး တစ်လုံးလို သဘောထားလိုက်ပါ။ သွေးတွေ၊ ချွေးတွေ၊ အရည်ကြည်တွေ စီးဆင်းနေတယ်။ အဲဒီ အရည်တွေဟာ ငြိမ်သက်နေတယ်... အေးမြနေတယ်... ကြည်လင်နေတယ်... လို့ အာရုံပြုပါ။ စိတ်ထဲက အပူအပင်တွေ ရေဆေးချလိုက်သလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကိုယ်ရောစိတ်ပါ အေးမြမသွားဘူးလား... အေးမြသွားပါတယ်နော်။ အဲဒီ စိတ်နဲ့ တရားဆက်နာကြစို့။

ကိုင်း... "လ" (Moon) နဲ့ လူသားတွေရဲ့ ဆက်စပ်မှုကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာရှင်တွေ တွေ့ရှိထားတဲ့ အချက်တွေကိုရှင်းပြချင်တယ်။ ဒီနည်းက စာတွေ၊ သီအိုရီတွေ ပြောနေမယ့်အစား မျက်စိထဲမြင်အောင် ပုံဖော်ပြောပြတဲ့ နည်းလမ်းပေါ့။

သူတော်ကောင်းတို့... ကမ္ဘာကြီးနဲ့ လမင်းကြီးကြားမှာ မမြင်ရတဲ့ "ကြိုး" တစ်ချောင်း ချည်ထားတယ်လို့ မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ အဲဒီကြိုးကို "ဆွဲငင်အား" (Gravitational Pull) လို့ ခေါ်တယ်။

လမင်းကြီးက ကမ္ဘာကို လှည့်ပတ်နေရင်းနဲ့ အဲဒီကြိုးနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ဆွဲတယ်။ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ မြေခဲတွေက မာကျောတော့ ပါမလာဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာ့မျက်နှာပြင်ရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတဲ့ "သမုဒ္ဒရာ ရေပြင်ကြီး" ကတော့ အရည်ဖြစ်တဲ့အတွက် လမင်းဆွဲရာကို လိုက်ပါသွားတယ်။

လမင်း ရောက်တဲ့နေရာမှာ ရေတွေက အပေါ်ကို ကြွတက်လာတယ်။ ဖောင်းပွလာတယ်။ အဲဒါကို "ဒီရေတက်တယ်" (High Tide) လို့ ခေါ်တယ်။

Image of Moon Tides Gravity Diagram

ကဲ... ပုံဖော်ကြည့်ရအောင်။ ကမ္ဘာကြီးမှာ ရေရှိသလို၊ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာလည်း ရေဓာတ် (၇၀) ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်။ သွေးတွေ၊ ဟော်မုန်းတွေ၊ အရည်ကြည်တွေပေါ့။

ပင်လယ်ပြင်ကြီးတောင် လမင်းဆွဲရင် ဒီရေတက်သေးတာ၊ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရေတွေကရော မတုန်လှုပ်ဘဲ နေပါ့မလား။ လပြည့်နေ့၊ လကွယ်နေ့တွေမှာ လမင်းရဲ့ ဆွဲအား အပြင်းဆုံး ဖြစ်တဲ့အတွက် လူတွေရဲ့ သွေးလေ လည်ပတ်မှုတွေ (Bio-rhythms) ပြောင်းလဲတတ်တယ်။ သွေးတိုးတာ၊ စိတ်ဆတ်တာ၊ အိပ်မပျော်တာ၊ စိတ်ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်တာတွေဟာ ဒီ "ဇီဝဒီရေ" (Biological Tides) တက်လာလို့ ဖြစ်ရတာပါ။

ဒါကို နားမလည်ရင် "ငါ ဒီနေ့ ဘာလို့ စိတ်တွေ လေးနေပါလိမ့်၊ ငါ စိတ်ဓာတ်မကောင်းပါလား" ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်မိတတ်တယ်။ တကယ်တော့ ဒါဟာ "ငါ" ဖြစ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ "ရုပ်" (Body) က သဘာဝအလျောက် တုံ့ပြန်တာ (Reaction) သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ရပါမယ်။

ဒီနေရာမှာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရဲ့ သံယုတ္တနိကာယ်၊ သဂါထာဝဂ္ဂ၊ စန္ဒိမသုတ် (စာမျက်နှာ-၅၀) မှာ ဟောထားတဲ့ တရားတော်နဲ့ ဆက်စပ်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်။ ဒီသုတ်တော်မှာ "ရာဟု" အသုရိန္ဒြာက လမင်းသားကို ဖမ်းစား (လကြတ်) တဲ့ အကြောင်း ပါတယ်။ နေမင်းသားတုန်းကလိုပါပဲ၊ လမင်းသားက ကြောက်လန့်ပြီး မြတ်စွာဘုရားကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ကြောင်း သစ္စာဆိုတဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်က ရာဟုကို လွှတ်ခိုင်းခဲ့တယ်။

ဒီနေရာမှာ မှတ်သားစရာ ဓမ္မအနှစ်က...

"လမင်း" (Moon) ဆိုတာ "သဒ္ဓါ" (Faith) နဲ့ "စန္တိ" (Peace) ရဲ့ သင်္ကေတ။ အေးမြတယ်။ ကြည်လင်တယ်။

"ရာဟု" (Eclipse) ဆိုတာ "ဒေါသ" (Anger) နဲ့ "ပူလောင်မှု" (Heat) ရဲ့ သင်္ကေတ။

လမင်းကြီး ဘယ်လောက် အေးမြအေးမြ၊ ရာဟုနဲ့ တွေ့ရင် ပူလောင်သွားတတ်တယ်။ ထို့အတူပါပဲ... သူတော်ကောင်းတို့ စိတ်က ဘယ်လောက် အေးချမ်းသူ ဖြစ်ပါစေ၊ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်ရင် (ဟော်မုန်းပြောင်းလဲရင်/ ပြင်ပအာရုံကြမ်းရင်) ဒေါသထွက်တတ်တယ်။ စိတ်ပူလောင်တတ်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ဘုရားရှင်က ဘာလုပ်ခိုင်းသလဲ။ "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" (ဘုရားကို ကိုးကွယ်ပါ၏) ဆိုပြီး သတိ (Mindfulness) ပြန်ကပ်ခိုင်းတာ။ သတိဝင်လာတာနဲ့ ရာဟု (ဒေါသ) ပြေးတယ်။ လမင်း (စိတ်) ပြန်လင်းတယ်။ ဒါဟာ စိတ်ပညာ ကုထုံးပါပဲ။

"ရူပက္ခန္ဓာ" (ရုပ်အစုအဝေး) နဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက "အာပေါဓာတ်" (Water Element) ကို ဝိပဿနာ ရှုမှတ်ကြမယ်။

အလုပ်ပေး ရှုကွက်:

၁။ Visualize the Tides (ဒီရေကို မြင်ယောင်): ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းမှု၊ ဒေါသထွက်မှုတွေ ဖြစ်လာရင်... "ဟာ... ငါ့စိတ်ပင်လယ်မှာ ဒီရေတက်လာပြီ" လို့ ရှုမြင်လိုက်ပါ။

၂။ Identify the Pull (ဆွဲအားကို ရှာ): ရေကို တက်အောင် ဘယ်သူ ဆွဲနေတာလဲ။ အပြင်က အာရုံ (လမင်း) က ဆွဲလို့၊ ဒါမှမဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဓာတ်သဘော (Hormones) တွေ ဖောက်ပြန်လို့ တက်လာတာ။

၃။ Disassociate (ငါ မဟုတ်ကြောင်း ခွဲ): "ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ ထိုင်ကြည့်နေတဲ့သူက ရေနစ်မလား"။ မနစ်ဘူးနော်။ သူတော်ကောင်းတို့က "စိတ်" (Mind) မလုပ်ပါနဲ့။ "ရှုမှတ်သူ" (Observer) လုပ်လိုက်ပါ။ "ဪ... ဒီရေတက်လာတယ်၊ ခဏနေရင် ပြန်ကျသွားမှာပါ" လို့ ဥပေက္ခာ ပြုလိုက်ပါ။

ကိုင်း... "လမင်းရဲ့ ဆွဲအားကြောင့် ဒီရေအတက်အကျ ရှိသလို၊ လူတွေရဲ့ စိတ်နဲ့ ခန္ဓာမှာလည်း အပြောင်းအလဲ ရှိတယ်" ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ပိုပြီး ထိထိမိမိ နားလည်သွားအောင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ် (Case-2591) ကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းက "ဇီဝဒီရေ" (Biological Tide) ကို နားမလည်ရင် ဘယ်လို ဒုက္ခရောက်နိုင်သလဲ၊ နားလည်ရင် ဘယ်လို ငြိမ်းချမ်းသလဲ ဆိုတာကို မီးမောင်းထိုးပြနေတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ လလောက်ကပေါ့... ပြတိုက်နားက ဈေးထဲမှာ "မစန္ဒာ" ဆိုတဲ့ ဈေးသည် ဒကာမလေး တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက ပုံမှန်ဆိုရင် သဘောကောင်း၊ မနောကောင်း၊ ဘုရားတရား ကြည်ညိုတဲ့သူ။ ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက လပြည့်နေ့ နားနီးရင် သူက စိတ်တွေ တိုလာတယ်၊ ဒေါသတွေ ကြီးလာတယ်။ ဈေးဝယ်သူတွေနဲ့ ရန်ဖြစ်တယ်၊ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ယောကျ်ားနဲ့ ကလေးတွေကို အော်ဟစ်တယ်။ လပြည့်ကျော်သွားရင်တော့ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားရော။

တစ်နေ့တော့ လပြည့်နေ့ညမှာ သူက ယောကျ်ားနဲ့ အကြီးအကျယ် ရန်ဖြစ်ပြီး၊ အိမ်ပေါ်က ဆင်းလာတယ်။ ပြတိုက်ရှေ့ရောက်တော့ ငိုပြီး ဦးပဉ္ဇင်းကို လာလျှောက်တယ်။ "ဘုန်းဘုန်းရယ်... တပည့်တော် စိတ်ကို မနိုင်တော့ဘူး။ တပည့်တော်က လူဆိုးမကြီး ဖြစ်နေပါပြီ။ ဘာလို့ အဲဒီရက်တွေရောက်ရင် ဒီလောက် ဒေါသထွက်မှန်း မသိပါဘူး" ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မုန်းတီးနေရှာတယ်။

ဒီအခြေအနေမှာ ဦးပဉ္ဇင်းက သူ့ကို နှစ်သိမ့်ဆွေးနွေးပေးဖို့ ပြတိုက်ရဲ့ Template T255 (Wellness Counseling Log) ကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ အမှတ် ၁၂၊ အပိုဒ်ခွဲ ၁၂.၈ (Pol 12, Art 12.8) ကို ကိုးကားပြီး ရှင်းပြရတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "Understanding Biological and Mental Cycles" (ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သံသရာလည်ပတ်မှုကို နားလည်ခြင်း) ဆိုတာ ပါတယ်။

ဦးပဉ္ဇင်းက မစန္ဒာကို ရေတစ်ခွက် တိုက်ပြီး မေးလိုက်တယ်။

"ဒကာမလေး... ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ ဒီရေတက်ရင် ပင်လယ်ကြီးက ဆိုးလို့လား၊ လမင်းက ဆွဲလို့လား"

"လမင်းက ဆွဲလို့ပါ ဘုရား"

"အေး... ဒကာမလေး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာလည်း သွေးတွေ၊ အရည်တွေ ရှိတယ်။ လပြည့်ဝန်းကျင်မှာ လမင်းရဲ့ ဆွဲအား (Gravitational Pull) ကြောင့် အဲဒီ အရည်တွေက ဆူပွက်လှုပ်ရှားတယ်။ ဟော်မုန်းတွေ ပြောင်းလဲတယ်။ အဲဒီအခါ စိတ်က အလိုလို ဆတ်ဆတ်ထိမခံ ဖြစ်လာတတ်တယ်။ အဲဒါ 'ဒကာမလေး' ဆိုးတာ မဟုတ်ဘူး။ 'အာပေါဓာတ်' (Water Element) က ဖောက်ပြန်တာ" လို့ ရှင်းပြလိုက်တယ်။

Image of Human Body Water Composition

ပြီးတော့ ဆက်ပြီး တရားချတယ်။ "ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ ဒီလိုရက်တွေ ရောက်လာရင်... 'ငါ စိတ်တိုနေတယ်' လို့ မတွေးနဲ့။ 'ဪ... ဒီရေ တက်နေပါလား' လို့ပဲ ရှုမှတ်လိုက်။ ဒီရေဆိုတာ တက်ပြီးရင် ပြန်ကျသွားတာပဲ။ ကိုယ့်စိတ်ကို ပင်လယ်ကမ်းစပ်ကနေ ထိုင်ကြည့်နေတဲ့ သူတစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး၊ လှိုင်းပုတ်တာကို သည်းခံလိုက်ပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့" လို့ ပြောပြတယ်။

မစန္ဒာလည်း အဲဒီတော့မှ သဘောပေါက်သွားတယ်။ "မှန်ပါ့ဘုရား... တပည့်တော်က တရားမရှိလို့ ဖြစ်တယ်ထင်ပြီး စိတ်ဆင်းရဲနေတာ။ ရုပ်တရားရဲ့ သဘောကိုး" ဆိုပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်။ နောက်ပိုင်း လပြည့်နေ့တွေဆိုရင် သူက ဈေးခဏပိတ်၊ အိမ်မှာ အနားယူပြီး တရားမှတ်တယ်။ သူ့ယောကျ်ားကိုလည်း "ဒီရက်တွေမှာ ငါ့သွေးလေ မမှန်ဘူး၊ သည်းခံပေးနော်" လို့ ကြိုပြောထားတတ်လာတယ်။ အခုဆိုရင် သူ့မိသားစုလည်း ပြန်လည် အေးချမ်းသွားပါပြီ။

တွေ့လား... "လ" နဲ့ "ဒီရေ" သဘောကို နားလည်ပြီး ဓမ္မနဲ့ ထိန်းချုပ်လိုက်တော့ ပြဿနာတွေ ပြေလည်သွားတယ် မဟုတ်လား။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဒီနေ့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ "လ (Moon) နှင့် ဒီရေ" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး နိဂုံးချုပ် ကြည့်ကြရအောင်။

၁။ ဒုက္ခသစ္စာ:

လမင်းရဲ့ အသွားအလာ၊ ဒီရေရဲ့ အတက်အကျ၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးသား ဖောက်ပြန်မှုတွေကြောင့် စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်ရတာ၊ စိတ်ဆင်းရဲရတာတွေ အားလုံးဟာ မမြဲတဲ့ သဘောဆောင်တဲ့ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါပဲ။

၂။ သမုဒယသစ္စာ:

အဲဒီ ရုပ်နာမ် အပြောင်းအလဲတွေအပေါ်မှာ "ငါ့စိတ်၊ ငါ့ကိုယ်" လို့ စွဲလမ်းတဲ့ တဏှာ (Tanha) နဲ့၊ စိတ်မကြည်တဲ့အခါ "ငါ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ" ဆိုပြီး လက်မခံချင်တဲ့ ဒေါသ (Dosa) တို့ကြောင့် ဖြစ်ရတာမို့ ဒါဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါပဲ။

၃။ နိရောဓသစ္စာ:

အကယ်၍... "ဤအရာများသည် လမင်းနှင့် ဒီရေကဲ့သို့ အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သော အကျိုးတရား (Cause and Effect) မျှသာ၊ ငါနှင့် မဆိုင်" ဟု သိမြင်ပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဥပေက္ခာပြုနိုင်ကာ ငြိမ်းအေးသွားရင် ဒါဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ပါပဲ။

၄။ မဂ္ဂသစ္စာ:

အဲဒီလို ငြိမ်းအေးဖို့အတွက်...

  • သမ္မာသတိ: မိမိ၏ စိတ်အခြေအနေ (Citta Nupassana) ကို အမြဲ စောင့်ကြည့်ခြင်း။

  • သမ္မာဝါယာမ: စိတ်တက်/ကျ ဖြစ်ချိန်တွင် ကုသိုလ်စိတ် ဖြစ်အောင် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်း။
    ဒီ မဂ္ဂင်လမ်းစဉ်ကို ကျင့်သုံးမှသာ စိတ်၏ ဒီရေလှိုင်းတံပိုးများမှ လွတ်မြောက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ကောင်းကင်က လမင်းကြီးဟာ တစ်ခါတလေ လပြည့်တယ်၊ တစ်ခါတလေ လကွယ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လမင်းရဲ့ မူလသဘောကတော့ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေပါတယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဟာလည်း လောကဓံ ဒီရေတွေကြောင့် တက်လိုက် ကျလိုက် ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့ အတွင်းသဏ္ဌာန်မှာရှိတဲ့ "သတိ" ဆိုတဲ့ လမင်းကြီးကိုတော့ ဘယ်တော့မှ အကွယ်မခံပါနဲ့။

ယနေ့မှစ၍ သူတော်ကောင်းများ အားလုံး... လရောင်ကဲ့သို့ အေးမြသော မေတ္တာဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြပါစေ။ စိတ်နှလုံး၏ ဒီရေများကို တရားဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ ငြိမ်းချမ်းသာယာသော ဘဝများကို ရရှိနိုင်ကြပါစေ လို့ ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ၁၈ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၃

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.