Total Pageviews

Saturday, February 7, 2026

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-244) - ဥတု (Temperature) နှင့် ဥတုဇရုပ်

 

နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-244) - ဥတု (Temperature) နှင့် ဥတုဇရုပ်

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟကျမ်း (ရူပပိုင်း)၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Thermodynamics & Climate Change (အပူစွမ်းအင်နှင့် ရာသီဥတုပြောင်းလဲခြင်း)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

 ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၂) ရက်နေ့၊ စက်တင်ဘာလရဲ့ ပထမဆုံးရက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "နေ့စဥ်၀တ်ရွတ်စဥ်မှာပါတဲ့" ရဲ့ နောက်ဆုံးအပိုင်းဖြစ်တဲ့ "ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်" (Physical World & Environment) အပိုင်းကို ကူးပြောင်း လေ့လာကြပါမယ်။

ကမ္ဘာကြီးမှာ အခုလက်ရှိ အကြီးမားဆုံး စိန်ခေါ်မှုကတော့ "Climate Change" (ရာသီဥတု ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲခြင်း) ပါပဲ။ အပူလွန်ကဲခြင်း၊ ရေကြီးခြင်း၊ မုန်တိုင်းထန်ခြင်းတွေဟာ "ဥတု" ဆိုတဲ့ သဘာဝတရား မညီမျှမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရတာပါ။ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော်ကတည်းက ရုပ်တရားတွေ ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲမှုမှာ "ဥတု" (Temperature) ဟာ အဓိကကျကြောင်း ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး ပြင်ပလောကရဲ့ ဥတုဘေး၊ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းက ဥတုဘေးများမှ ကင်းဝေးပြီး၊ မျှတသော ဥတုသပ္ပါယကို ရရှိနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သ နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ဥတု" (Utu) သို့မဟုတ် "တေဇောဓာတ်" (Fire Element) နဲ့ ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာက ပြောတဲ့ "Thermodynamics" (အပူစွမ်းအင်) အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ အပူနဲ့ အအေး မျှတနေမှ ကျန်းမာတာပါ။ ကမ္ဘာကြီးလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ အပူချိန် (၁) ဒီဂရီလောက် တက်လာတာနဲ့ ရေခဲတွေ အရည်ပျော်၊ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် မြင့်တက်ပြီး ကပ်ဘေးတွေ ဆိုက်ရောက်တတ်ပါတယ်။ ဒီ "အပူဓာတ်" သဘောတရားကို ပိဋကတ်တော်တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းပြီး အသေးစိတ် ဟောကြားသွားပါမယ်။

ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို ဓာတ်သဘောလေးတွေ မြင်အောင်၊ အပူအအေးကို သတိပြုမိအောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "ဥတု" ဖြစ်တဲ့အတွက် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ကမ္မဋ္ဌာန်း ၄၀ ထဲက "တေဇော ကသိုဏ်း" (Fire Kasina) နဲ့ "ဓာတုမနသိကာရ" ကို တွဲဖက်ပြီး ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ "အပူဓာတ်" ကို ရှာဖွေကြည့်ပါ။ လက်ဖဝါးလေးတွေ နွေးနေသလား၊ ဗိုက်ထဲမှာ ပူနေသလား။ အဲဒီ အပူဓာတ်လေးကို စိတ်နဲ့ သိမှတ်ပါ။ "ပူတယ်... ပူတယ်..." (သို့မဟုတ်) "နွေးတယ်... နွေးတယ်"။ အကယ်၍ အဲဒီအပူက အဆမတန် များလာရင် လောင်ကျွမ်းတတ်ပြီး၊ မျှတနေရင်တော့ အသက်ရှင်သန်မှုကို ဖြစ်စေပါတယ်။ "ငါ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အပူဓာတ် အစုအဝေးမျှသာ ဖြစ်သည်" လို့ နှလုံးသွင်းပြီး (၁) မိနစ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး နေကြည့်ရအောင်...။

စိတ်ကလေး တည်ငြိမ်ပြီး ဓာတ်သဘောကို သတိပြုမိပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Environmental Science" (ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေး သိပ္ပံ) နဲ့ "Physics" (ရူပဗေဒ) က ဒီ "အပူချိန်" (Temperature) ကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။

သိပ္ပံပညာမှာ "Thermodynamics" (အပူစွမ်းအင် ရွေ့လျားမှုပညာ) ဆိုတာ ရှိတယ်။ စွမ်းအင်ဆိုတာ ပျောက်ပျက်မသွားဘူး၊ ပုံစံပြောင်းသွားရုံပဲ ရှိတယ်။ ကမ္ဘာကြီး ပူနွေးလာတာဟာ "Greenhouse Effect" (ဖန်လုံအိမ် အာနိသင်) ကြောင့်ပါ။ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် (CO2) တွေ များလာတော့ ကမ္ဘာ့အပူချိန်ကို အပြင်မထွက်အောင် လှောင်ပိတ်ထားသလို ဖြစ်ပြီး "Global Warming" ဖြစ်လာတယ်။

လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း "Metabolism" (ဇီဝကမ္မ ဖြစ်စဉ်) အရ အစာစားလိုက်ရင် အပူစွမ်းအင် (Calorie) ထွက်လာတယ်။ အဲဒီအပူချိန် (၃၇ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်) ကို ထိန်းထားဖို့ ခန္ဓာကိုယ်က အမြဲကြိုးစားရတယ်။ အပူလွန်ရင် "Heat Stroke" ရပြီး သေနိုင်သလို၊ အအေးလွန်ရင်လည်း "Hypothermia" ဖြစ်ပြီး သေနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သက်ရှိနဲ့ သက်မဲ့ အရာအားလုံးဟာ "Temperature" (ဥတု) အပေါ်မှာ မှီခိုနေရတာ ဖြစ်ပါတယ်။


 ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အပူချိန် ဆိုတာ အသက်ရှင်သန်မှုအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သလို၊ အဖျက်စွမ်းအားလည်း ကြီးမားပါတယ်။ မျှတရင် "မိတ်ဆွေ"၊ လွန်ကဲရင် "ရန်သူ" ပါပဲ။

သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ပိဋကတ်စာပေဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ရုပ်တရားတွေ ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ အကြောင်းတရား (၄) ပါး ရှိကြောင်း "အဘိဓမ္မတ္ထ သင်္ဂဟကျမ်း" မှာ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါတွေကတော့ - ကံ၊ စိတ်၊ ဥတု၊ အာဟာရ တို့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြောနေတာက နံပါတ် (၃) အချက်ဖြစ်တဲ့ "ဥတု" အကြောင်းပါ။ ပါဠိလို "တေဇောဓာတ်" (Tejo Dhatu) လို့ ခေါ်ပါတယ်။ တေဇောဓာတ် ဆိုတာ မီးတောက်ကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ "ပူခြင်း၊ အေးခြင်း သဘောတရား" (Cold and Heat) ကို ပြောတာပါ။

အဘိဓမ္မာမှာ တေဇောဓာတ် (၂) မျိုး ရှိတယ်။

(၁) သီတ တေဇော: အေးသော မီးဓာတ် (အအေးဓာတ်)။

(၂) ဥဏှ တေဇော: ပူသော မီးဓာတ် (အပူဓာတ်)။

တေဇောဓာတ် (ဥတု) ရဲ့ လက္ခဏာက "ပရိပါစန လက္ခဏာ" တဲ့။ ရင့်ကျက်စေတဲ့ သဘော၊ ကျေပျက်စေတဲ့ သဘော ရှိတယ်။ သစ်သီးတစ်လုံး စိမ်းနေရာကနေ မှည့်သွားတာ၊ အစားအစာတွေ ကြေညက်သွားတာ၊ နောက်ဆုံး လူသေပြီး ရုပ်အလောင်း ပုပ်ပွသွားတာ... ဒါတွေအားလုံးဟာ "ဥတု" (တေဇောဓာတ်) ရဲ့ လက်ချက်ချည်းပါပဲ။

ဘုရားရှင်က "ဥတုဇရုပ်" (Utu-ja Rupa) အကြောင်းကိုလည်း ဟောထားတယ်။ ဥတုကြောင့် ဖြစ်သော ရုပ် တဲ့။ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဝတ်ထားတဲ့ သင်္ကန်း၊ နေထိုင်တဲ့ ကျောင်း၊ သစ်ပင်၊ တောတောင်၊ ရေမြေ... ဒါတွေအားလုံးဟာ စိတ်မရှိတဲ့ "အသက်မဲ့ရုပ်" (Anindriya Baddha Rupa) တွေ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကို အဓိက ဖန်တီးတာက "ဥတု" ပါပဲ။ ရာသီဥတု ပူရင် မြေကြီးတွေ ခြောက်သွေ့မယ်၊ ရာသီဥတု အေးရင် ရေခဲမယ်။ ဒါဟာ "ဥတုနိယာမ" (Natural Law of Temperature) ဖြစ်ပါတယ်။

"သုဒ္ဓဋ္ဌက ကလာပ်" (Suddhatthaka Kalapa) လို့ခေါ်တဲ့ အသေးဆုံး ရုပ်မှုန်လေးတွေမှာတောင် ပထဝီ၊ အာပေါ၊ တေဇော၊ ဝါယော ဆိုတဲ့ ဓာတ်ကြီးလေးပါး ပါဝင်နေပါတယ်။ အဲဒီအထဲက "တေဇော" (ဥတု) ဟာ ရုပ်တွေကို မျိုးပွားအောင်၊ ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ဆောင်ပေးပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ အမြင်အရ ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးရင် "မီး၊ ရေ၊ လေ" ဆိုတဲ့ ဥတုဘေးတွေနဲ့ ပျက်စီးမယ်လို့ ဟောထားတာဟာ သိပ္ပံပညာနဲ့ ကိုက်ညီနေပါတယ်။

ကဲ... အခု ဒီ "ဥတု" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "နေ့စဥ်၀တ်ရွတ်စဥ်မှာပါတဲ့" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "ဓာတုမနသိကာရ" (ဓာတ်ကမ္မဋ္ဌာန်း) ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါမှာ "ငါ ပူတယ်"၊ "ငါ အေးတယ်" လို့ မရှုရဘူး။

ဝိပဿနာ ယန္တရား (Mechanism of Noting Temperature):

ရာသီဥတု ပူပြင်းလို့ ချွေးထွက်နေတဲ့ အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။

(၁) အာရုံ (Object): ပူလောင်တဲ့ အထိအတွေ့ (ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ - တေဇောဓာတ်) ကို သိတယ်။

(၂) ကာယဝိညာဉ် (Consciousness): ထိသိစိတ် ဖြစ်ပေါ်တယ်။

(၃) ဝေဒနာ (Feeling): မခံသာတဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာ ဖြစ်တယ်။

(၄) ဒေါသ (Reaction): "ပူလိုက်တာ၊ စိတ်ညစ်တယ်၊ မီးကလည်း ပျက်တယ်" ဆိုပြီး ဒေါသ ဖြစ်လာတယ်။ (ဒါ ပုထုဇဉ်တွေ ဖြစ်နေကျ)။


ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။

"ပူတယ်... ပူတယ်" လို့ မှတ်ပါ။

ဒါပေမယ့် "ငါ" ကို ဖြုတ်ထားလိုက်။ "အပူဓာတ် လွန်ကဲနေတဲ့ သဘော" (Excessive Tejo) လို့ပဲ မြင်အောင်ကြည့်။

"ဒီအပူဟာ ရုပ်တရား (Rupa)။ သိတာက နာမ်တရား (Nama)။ ရုပ်နဲ့ နာမ်ပဲ ရှိတယ်။ ပူတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် မရှိဘူး" လို့ ဆင်ခြင်ပါ။

ပူတာကို မုန်းရင် ဒေါသ ဖြစ်မယ်။ အေးတာ (Air-con) ကို ခုံမင်ရင် လောဘ ဖြစ်မယ်။ ယောဂီက ပူရင်လည်း "ပူမှန်းသိ"၊ အေးရင်လည်း "အေးမှန်းသိ" ပြီး ဥပေက္ခာ (Equanimity) ထားနိုင်အောင် ကြိုးစားရမယ်။

 "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ရဲ့ "သီတိဘူတ" (ကိလေသာအပူ ငြိမ်းအေးပြီးသူ) ဂုဏ်တော်ကို အာရုံပြုရာ ရောက်ပါတယ်။ လောကကြီးက ဥတုဘေးတွေကြောင့် ပူလောင်နေပေမယ့်၊ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားရိပ်ကတော့ အမြဲတမ်း အေးမြနေပါတယ်။ "ငါသည် ရုပ်အပူကို ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ရင်တောင်၊ စိတ်အပူကိုတော့ တရားရေအေးနဲ့ ငြှိမ်းသတ်ပါမည်" လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတာဟာ သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Thermostat Check):

ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ အိမ်ရောက်ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ရာသီဥတု ပြောင်းလဲတဲ့အခါ ဒီနည်းလမ်းလေးကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ပါ။

(၁) ပြင်ပ ဥတုကို စစ်ဆေးပါ: "ဒီနေ့ ပူလား၊ အေးလား"။ ရာသီဥတုနဲ့ လျော်ညီတဲ့ အဝတ်အစား၊ အနေအထိုင်ကို ပြင်ဆင်ပါ။ ဒါ "သပ္ပါယ" (Suitability) ဖြစ်အောင် နေတာပါ။

(၂) အတွင်း ဥတုကို စစ်ဆေးပါ: ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မေးပါ။ "ငါ့စိတ် ပူနေလား၊ အေးနေလား"။ စိတ်ပူနေရင် ရေအေးအေး တစ်ခွက်သောက်၊ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူပြီး "အေးစေ... အေးစေ" လို့ မေတ္တာပွားပါ။

(၃) ဓာတ်သဘော မြင်အောင်ကြည့်ပါ: ချွေးထွက်လာရင် "ဒါ တေဇောဓာတ်ရဲ့ အလုပ်၊ သဘာဝတရားပဲ" လို့ နှလုံးသွင်းပြီး စိတ်ညစ်မခံပါနဲ့။

တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ  ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ "ဥတု" (Temperature) မမျှတရင် ပစ္စည်းတွေ ဘယ်လို ပျက်စီးတတ်သလဲ၊ ဘယ်လို ထိန်းသိမ်းရသလဲ ဆိုတာပေါ့။

တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်ရဲ့ ထိန်းသိမ်းရေးဌာန (Conservation Dept) မှာ "မောင်အေး" ဆိုတဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ရှိတယ်။ နာမည်ကတော့ မောင်အေး၊ ဒါပေမယ့် သူက အဲကွန်း (Air-con) ထိန်းရတာ ပျင်းတယ်။ ညဘက်ဆိုရင် မီးခလုတ်တွေ ပိတ်ပြီး ပြန်တတ်တယ်။ သူက "မီးချွေတာတာပါ" လို့ ဆင်ခြေပေးတယ်။

ပြတိုက်မှာ သိမ်းထားတဲ့ ရှေးဟောင်းပေရွက်တွေ၊ ပုရပိုက်တွေဆိုတာ "ဥတု" အပြောင်းအလဲကို အရမ်းကြောက်တယ်။ အပူချိန် (၂၅) ဒီဂရီ၊ စိုထိုင်းဆ (၅၀%) မှာ အမြဲ ထားရတယ်။ မောင်အေးက ညဘက် အဲကွန်းပိတ်လိုက်တော့ အခန်းက ပူလာတယ်။ မနက်ကျတော့ ပြန်ဖွင့်တော့ အေးသွားတယ်။ "ပူလိုက် အေးလိုက်" ဖြစ်တဲ့ "ဥတု" ဒဏ်ကြောင့် ပေရွက်တွေက ကြွပ်ဆတ်ပြီး ကွဲအက်ကုန်တယ်။ မှိုတွေ တက်ကုန်တယ်။ (ဒါ ဥတုဇရုပ်တွေ ပျက်စီးတာပေါ့)။

ဒီကိစ္စကို စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့က စစ်ဆေးတွေ့ရှိတော့ "Template T207" (Temperature & Humidity Monitoring Log) ကို ထုတ်သုံးရတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ "Policy No. 12, Article 12.1" (Environmental Control for Preservation) ကို ကိုးကားပြီး မောင်အေးကို အရေးယူ ဆုံးမရတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ ဘာပါလဲဆိုတော့... "ပြတိုက်အတွင်းရှိ ဓာတ်တော်များနှင့် ရှေးဟောင်းဝတ္ထုများကို ကာကွယ်ရန် အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆကို (၂၄) နာရီလုံး တည်ငြိမ်စွာ (Stable Condition) ထိန်းသိမ်းထားရမည်" တဲ့။

ဦးပဉ္ဇင်းက မောင်အေးကို ခေါ်ပြီး ရှင်းပြတယ်။ "မောင်အေး... မင်းက မီးချွေတာချင်တဲ့ စေတနာ ရှိတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် 'ဥတုနိယာမ' ကို နားမလည်ရင် အဲဒီစေတနာက အဖျက် ဖြစ်သွားမယ်။ ရုပ်တရားဆိုတာ ဥတုအပေါ်မှာ မှီခိုနေရတာ။ ဥတုဖောက်ပြန်ရင် ရုပ်ပျက်စီးတယ်။ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေ ပျက်စီးရင် ဘယ်လောက် တန်ဖိုးကြီးမားလဲ မင်းသိလား"။

မောင်အေးလည်း သဘောပေါက်ပြီး နောင်တရသွားတယ်။ နောက်ပိုင်း သူက "Data Logger" စက်လေးတွေနဲ့ အပူချိန်ကို စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင်တယ်။ အိမ်မှာ နေရင်းနဲ့တောင် ဖုန်းနဲ့ လှမ်းစစ်ဆေးတယ်။ ဒါဟာ "Case-2544" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "ဥတုကို မထိန်းနိုင်ရင်၊ ရုပ်ကို မထိန်းနိုင်။ ရုပ်ကို မထိန်းနိုင်ရင် သာသနာ့အမွေအနှစ်တွေ ပျက်စီးမယ်" ဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သွားပါပြီ။

ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ဥတု" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။

(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: ရာသီဥတု ဖောက်ပြန်လို့ ဆင်းရဲရတာ၊ အပူအအေး မမျှတလို့ ဖျားနာရတာ၊ ရုပ်တရားတွေ အိုမင်းပျက်စီးရတာတွေဟာ ဒုက္ခသစ္စာပါ။

(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ပိုဆိုးစေတာက သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးတဲ့ လောဘ (Environmental Greed)၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကို ဂရုမစိုက်တဲ့ မောဟတွေဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။

(၃) နိရောဓသစ္စာ: အပူအအေး လွန်ကဲမှုမရှိတဲ့၊ ဥတုဘေး ကင်းစင်တဲ့၊ ငြိမ်းအေးတည်ငြိမ်သော နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို မျက်မှောက်ပြုတာဟာ နိရောဓသစ္စာပါ။

(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: ဥတုဘေးကို ကျော်လွှားဖို့အတွက် သတိထား နေထိုင်ခြင်း၊ မျှတအောင် စားသောက်နေထိုင်ခြင်း (ဘောဇန မတ္တညုတာ)၊ ဝိပဿနာ ရှုမှတ်ခြင်းတို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်၊ ဥတုနှင့် ရုပ်တရား အထိမ်းအမှတ် အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး ဥတုဘေး၊ ရာသီဘေးတို့မှ ကင်းဝေးကြပါစေ"။ ပြင်ပ ရာသီဥတုကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်နိုင်သလို၊ မိမိတို့၏ အတွင်းဓာတ်သဘောများကိုလည်း မျှတအောင် ထိန်းညှိကာ၊ ကျန်းမာရွှင်လန်းသော ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးဖြင့် နိဗ္ဗာန်ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။


Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum

စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်၊ ၂၀၂၃


နေ့ရက် - ဩဂုတ်လ (၃၁) ရက်၊ ၂၀၂၃ - ဩဂုတ်လ သုံးသပ်ချက် (Monthly Review) နှင့် စိတ်ကို တိုင်းတာခြင်း (Psychometric Test)

 

နေ့ရက် - ဩဂုတ်လ (၃၁) ရက်၊ ၂၀၂၃ - ဩဂုတ်လ သုံးသပ်ချက် (Monthly Review) နှင့် စိတ်ကို တိုင်းတာခြင်း (Psychometric Test)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

 ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လဆန်း (၁၄) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ဟာ ဩဂုတ်လရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ရက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "သိပ္ပံနှင့် ရုပ်နာမ်" (Science & Mind) ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ တစ်လတာလုံး စိတ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေဖြစ်တဲ့ "စေတသိက်" (Mental Factors) တွေကို တစ်ခုချင်းစီ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ လေ့လာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ ဆိုတဲ့ အကုသိုလ်အုပ်စုတွေရော... သဒ္ဓါ၊ သတိ၊ ပညာ ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်အုပ်စုတွေရော အစုံပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒီနေ့မှာတော့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ သင်ကြားခဲ့သမျှကို ပြန်လည်သုံးသပ် (Review) ကြပါမယ်။ စီးပွားရေး ကုမ္ပဏီတွေမှာ လကုန်ရင် စာရင်းချုပ်ရသလို၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ "စိတ်ဓာတ်ရေးရာ စာရင်းအင်း" ကိုလည်း ဒီနေ့မှာ စစ်ဆေးကြရအောင်။ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ကုသိုလ်အမြတ် ကျန်သလား၊ အကုသိုလ်အရှုံး ပေါ်နေသလား ဆိုတာကို "Psychometric Test" (စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုင်းတာမှု) နည်းလမ်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ဟောကြားသွားပါမယ်။

ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို တစ်လတာလုံး သင်ယူခဲ့ရတဲ့ ကုသိုလ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပြီး ကြည်လင်သွားအောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "သုံးသပ်ခြင်း" (Review) ဖြစ်တဲ့အတွက် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "စိတ္တာနုပဿနာ" (Contemplation of Mind) ကို အခြေခံပြီး ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိရဲ့ စိတ်အိမ်ကြီးထဲကို ဝင်သွားပြီး မှန်တစ်ချပ်ကို ကြည့်လိုက်သလို သဘောထားပါ။ အခုလောလောဆယ် စိတ်အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိနေသလဲ။ ကြည်လင်နေသလား၊ နောက်ကျိနေသလား။ လေးလံနေသလား၊ ပေါ့ပါးနေသလား။ ဘာပဲဖြစ်နေနေ "သိ" လိုက်ပါ။ ဝေဖန်ခြင်း မပြုဘဲ၊ ရှိနေတဲ့ အခြေအနေမှန်ကို (Data) အတိုင်း လက်ခံပြီး "ငါ့စိတ်သည် ဤသို့ ဖြစ်နေပါလား" လို့ (၁) မိနစ်လောက် တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်ရအောင်...။

စိတ်ကလေး တည်ငြိမ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Psychometrics" (စိတ်တိုင်းတာမှု ပညာရပ်) နဲ့ "Personality Psychology" (ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး စိတ်ပညာ) က လူ့စိတ်ကို ဘယ်လို တိုင်းတာသလဲ ဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။

သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို သိရအောင် "Big Five Personality Traits" (OCEAN Model) ဆိုတာကို အသုံးပြုကြတယ်။

၁။ Openness: လမ်းဖွင့်ထားမှု (ပညာ/စူးစမ်းစိတ်)။

၂။ Conscientiousness: စေ့စပ်သေချာမှု (သတိ/ဝီရိယ)။

၃။ Extraversion: ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှု (မုဒိတာ/မေတ္တာ)။

၄။ Agreeableness: လိုက်လျောညီထွေရှိမှု (အဒေါသ/ခန္တီ)။

၅။ Neuroticism: စိတ်လှုပ်ရှား ခံစားလွယ်မှု (ဒေါသ/ကုက္ကုစ္စ/စိုးရိမ်စိတ်)။

ဒီ Test တွေကို ဖြေလိုက်ရင် ဂရပ် (Graph) တစ်ခု ထွက်လာတယ်။ "မင်းကတော့ စိုးရိမ်စိတ် များနေတယ်၊ သတိ နည်းနေတယ်" စသဖြင့် အဖြေထွက်လာတယ်။ ဒါဟာ ဘာနဲ့တူလဲဆိုတော့... ကားတစ်စီးရဲ့ ဒက်ရှ်ဘုတ် (Dashboard) မှာ ဆီဘယ်လောက်ကျန်လဲ၊ အင်ဂျင်ပူနေလား ဆိုတာ ပြတဲ့ ဒိုင်ခွက်တွေနဲ့ တူပါတယ်။ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ စိတ်မှာလည်း အဲဒီလို ဒိုင်ခွက်တွေ ရှိတယ်။ တရားထိုင်တယ် (Vipassana) ဆိုတာ အဲဒီ ဒိုင်ခွက်တွေကို နေ့တိုင်း ဖတ်ရှုစစ်ဆေးနေတာပါပဲ။ "ဒီနေ့ ဒေါသ မီတာ တက်နေပါလား"၊ "ဒီနေ့ သတိ မီတာ ကျနေပါလား" ဆိုတာကို သိပ္ပံနည်းကျ စောင့်ကြည့်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

.

 သူတော်ကောင်းတို့... ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျန်းမာတဲ့စိတ်ဆိုတာ မျှတတဲ့ ပုံစံ (Balanced Shape) ရှိတယ်။ အကုသိုလ် များနေတဲ့ စိတ်ကတော့ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတယ်။ သိပ္ပံပညာမှာ "Neuroplasticity" ဆိုတာ ရှိလို့၊ ဒီအမှတ်တွေက သေချာပေါက် ပြောင်းလဲလို့ ရပါတယ်။ ဒီလ ဒေါသကြီးနေပေမယ့်၊ နောက်လ မေတ္တာပွားရင် ဒေါသမီတာ ကျသွားမှာပါပဲ။ စိတ်ဆိုတာ ပြုပြင်လို့ရတဲ့ "Software" တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဘိဓမ္မာဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က စိတ်ကို တိုင်းတာဖို့အတွက် "စေတသိက် ၅၂ ပါး" (52 Mental Factors) ဆိုတဲ့ အလွန်တိကျတဲ့ ဇယားကွက်ကြီးကို ချပေးခဲ့ပါတယ်။

  • အကုသိုလ် စေတသိက် (၁၄) ပါး: (လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန၊ ဣဿာ၊ မစ္ဆရိယ စသည်)။ ဒါတွေက စိတ်ရဲ့ ရောဂါပိုးတွေ။

  • သောဘဏ စေတသိက် (၂၅) ပါး: (သဒ္ဓါ၊ သတိ၊ ဟိရိ၊ ဩတ္တပ္ပ၊ အလောဘ၊ အဒေါသ၊ ပညာ စသည်)။ ဒါတွေက စိတ်ရဲ့ ဗီတာမင်တွေ။

  • အညသမန်း စေတသိက် (၁၃) ပါး: (ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ စေတနာ စသည်)။ ဒါတွေက ကြားနေတွေ။ ပေါင်းတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲတတ်တယ်။

ဘုရားရှင်က "စိတ္တံ ဒန္တံ သုခါဝဟံ" (ယဉ်ကျေးအောင် ဆုံးမထားသော စိတ်သည် ချမ်းသာကို ရွက်ဆောင်၏) လို့ ဟောကြားခဲ့တယ်။ ဆုံးမတယ် ဆိုတာ ဘာလဲ။ အကုသိုလ် စေတသိက်တွေကို လျှော့ချပြီး၊ ကုသိုလ် စေတသိက်တွေကို မြှင့်တင်တာပါပဲ။ အဘိဓမ္မာမှာ "သမ္ပယုတ္တ" (Associated with) ဆိုတဲ့ သဘောတရား ရှိတယ်။ စိတ်တစ်ခု ဖြစ်လာရင် သူတစ်ပါးတည်း မလာဘူး။ စေတသိက် အပေါင်းအဖော်တွေနဲ့ တွဲလာတယ်။ ဒေါသထွက်ရင် "ဒေါမနဿ" (ဝမ်းနည်းမှု)၊ "ပဋိဃ" (ရန်ငြိုး) တွေ ပါလာတတ်တယ်။ မေတ္တာပွားရင် "ကရုဏာ"၊ "မုဒိတာ" တွေ ပါလာတတ်တယ်။

ဒါကြောင့် လကုန်ရက် သုံးသပ်ချက် (Review) လုပ်တဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးရမယ့် မေးခွန်းက "ဒီလထဲမှာ ငါ့စိတ်ထဲ ဘယ်ဧည့်သည်တွေ အလာများလဲ" ဆိုတာပါပဲ။ ဒေါသဧည့်သည် အလာများသလား၊ သတိဧည့်သည် အလာများသလား။ ဧည့်သည်စာရင်းကို စစ်ဆေးခြင်းသည် ဝိပဿနာ၏ အလုပ် ဖြစ်ပါတယ်။

ကဲ... အခု ဒီ "သုံးသပ်ခြင်း" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "နေ့စဥ်၀တ်ရွတ်စဥ်မှာပါတဲ့" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "ဓမ္မာနုပဿနာ" ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။

တစ်လတာ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားတဲ့ အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။

(၁) အာရုံ (Object): အတိတ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။ (ဓမ္မာရုံ)။

(၂) သတိ (Mindfulness): အဲဒီ အဖြစ်အပျက်တွေကို "ငါ" လို့ မကြည့်ဘဲ "ဒေတာ" (Data) အနေနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။

(၃) ပညာ (Wisdom): "ဪ... ဒီနေရာမှာ ငါ ဒေါသထွက်ခဲ့မိတယ် (Unskillful)။ ဒီနေရာမှာတော့ ငါ သည်းခံနိုင်ခဲ့တယ် (Skillful)" လို့ ခွဲခြားစိတ်ဖြာတယ်။

(၄) ဝီရိယ (Effort): "နောက်လကျရင် အားနည်းချက်ကို ပြင်မယ်၊ အားသာချက်ကို ပိုလုပ်မယ်" လို့ ဆုံးဖြတ်ချက် (Adhimokkha) ချလိုက်တယ်။

ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို "တရားသူကြီး" (Judge) နေရာကနေ မကြည့်ပါနဲ့။ "သိပ္ပံပညာရှင်" (Scientist) နေရာကနေ ကြည့်ပါ။

"ငါ ညံ့လိုက်တာ" လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။

"အင်း... ဒီလမှာ 'ဒေါသ' ရာခိုင်နှုန်း များနေတယ်။ အကြောင်းရင်းက အလုပ်များလို့ ဖြစ်မယ်။ ဒါဆို နောက်လမှာ 'ပဿဒ္ဓိ' (အနားယူခြင်း) ကို တိုးလုပ်မှ ရမယ်" လို့ ဗျူဟာ ချပါ။

အဲဒီလို ရှုမြင်တာကို "ယောနိသော မနသိကာရ" (သင့်လျော်မှန်ကန်စွာ နှလုံးသွင်းခြင်း) လို့ ခေါ်ပါတယ်။

 "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ ဘုရားရှင်ကို "အကြီးမြတ်ဆုံး စိတ်ပညာရှင်" (The Supreme Psychologist) အဖြစ် လက်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်က ငါတို့ရဲ့ စိတ်ရောဂါတွေကို ကုသပေးမယ့် ဆရာဝန်ကြီး၊ တရားတော်က ဆေးဝါး၊ သံဃာတော်တွေက သူနာပြုတွေပါ။ ဒီလကုန်မှာ ကုသမှုမှတ်တမ်း (Medical Record) ကို ကြည့်ပြီး၊ ဆေးအသစ် တိုးမလား၊ လျှော့မလား ဆုံးဖြတ်ရပါမယ်။ သရဏဂုံ တည်တယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ရဲ့ "Mental Health" ကို ရတနာသုံးပါးထံ အပ်နှံလိုက်ခြင်းပါပဲ။

ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ ညမအိပ်ခင် ဒီနည်းလမ်းလေးကို လုပ်ကြည့်ပါ။

(၁) စာရွက်တစ်ရွက် ယူပါ: ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ "အနှုတ်" (-), ညာဘက်ခြမ်းမှာ "အပေါင်း" (+) လို့ ရေးပါ။

(၂) စာရင်းသွင်းပါ: ဒီလထဲမှာ ကိုယ်အများဆုံး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ စိတ်တွေကို ရေးချပါ။ (ဥပမာ - စိတ်တိုခြင်း၊ ပျင်းရိခြင်း၊ ကူညီခြင်း၊ တရားမှတ်ခြင်း)။

(၃) အကဲဖြတ်ပါ (Score): (၁) ကနေ (၁၀) ထိ အမှတ်ပေးပါ။

(၄) ရည်မှန်းချက်ထားပါ (Set Goal): "နောက်လကျရင် 'ဒေါသ' ကို (၂) မှတ် လျှော့မယ်။ 'မေတ္တာ' ကို (၂) မှတ် တိုးမယ်"။ ဒါဟာ လက်တွေ့ကျတဲ့ ပါရမီဖြည့်နည်းပါပဲ။

တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ လကုန် သုံးသပ်ချက် အစည်းအဝေး (Monthly Review Meeting) မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာပေါ့။

တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ လကုန်တိုင်း "Performance Review" လုပ်တယ်။ ဝန်ထမ်း "မောင်ပု" က ဒီလထဲမှာ အမှားတွေ များထားတော့ အစည်းအဝေးဝင်ရမှာ အရမ်းကြောက်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး "ဒေါ်နု" က စည်းကမ်းကြီးသူဆိုတော့ အဆူခံရတော့မယ်လို့ တွေးပြီး "ကုက္ကုစ္စ" (နောင်တ/ပူပန်မှု) တွေ ဖြစ်နေတယ်။ "ငါ့ကို အလုပ်ဖြုတ်မလား မသိဘူး" ဆိုပြီး စိတ်ဖိစီးနေတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒေါ်နုက ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ "Policy No. 30, Article 30.7" (Constructive Feedback & Growth Mindset) ကို နားလည်ထားသူ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "လကုန် သုံးသပ်ချက်သည် အပြစ်ရှာရန် (Fault-finding) မဟုတ်၊ တိုးတက်မှုလမ်းကြောင်း ရှာရန် (Growth Path) ဖြစ်သည်" လို့ ဆိုထားတယ်။

အစည်းအဝေး စတော့ ဒေါ်နုက "Template T230" (Self-Assessment & Development Log) ကို ထုတ်လိုက်တယ်။ မောင်ပုကို ဆူမယ့်အစား မေးခွန်းထုတ်တယ်။

"မောင်ပု... ဒီလ မင်းရဲ့ 'Mental Dashboard' အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"။

မောင်ပုက အံ့သြသွားတယ်။ "ဗျာ... ကျွန်တော် အမှားတွေ လုပ်မိပါတယ်"။

"အမှားကို ထားလိုက်ဦး။ အဲဒီအမှား ဖြစ်စေတဲ့ 'စေတသိက်' က ဘာလဲ။ 'ထိနမိဒ္ဓ' (ပျင်းတာ) လား၊ 'ဥဒ္ဓစ္စ' (လောတာ) လား"။

မောင်ပု စဉ်းစားတယ်။ "ကျွန်တော် အာရုံစူးစိုက်မှု မရဘူးဗျ။ 'ဥဒ္ဓစ္စ' များနေတယ် ထင်တယ်"။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို နောက်လမှာ 'သမာဓိ' (Concentration) ကောင်းအောင် ဘာလုပ်မလဲ"။

"ကျွန်တော် ဖုန်းသုံးတာ လျှော့ပါမယ်။ အလုပ်မစခင် (၅) မိနစ် တရားထိုင်ပါမယ်"။

ဒေါ်နုက ပြုံးလိုက်တယ်။ "ဒါဆို ရပြီ။ မင်းရဲ့ ပြဿနာက 'မင်း' မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ 'အကျင့်' (Habit) ပဲ။ အကျင့်ကို ပြင်ရင် ရပြီ"။

အဲဒီနေ့က မောင်ပုဟာ အခန်းထဲကနေ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျပြီး ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ တက်ကြွတဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ထွက်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့ "ကုက္ကုစ္စ" တွေ ပျောက်ပြီး "ဝီရိယ" (Effort) တွေ အသစ်တိုးလာတယ်။ ဒါဟာ "Case-2543" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "Review" (သုံးသပ်ခြင်း) ဆိုတာ အတိတ်ကို တရားစီရင်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ အနာဂတ်ကို ဒီဇိုင်းဆွဲတာ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်တာပါပဲ။

ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ဩဂုတ်လ သုံးသပ်ချက်" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။

(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ မကောင်းတဲ့ စေတသိက်တွေ၊ ပူလောင်မှုတွေ၊ မကျေနပ်မှုတွေဟာ ဒုက္ခသစ္စာပါ။

(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက ကိုယ့်စိတ်ကို ပြန်မစစ်ဆေးဘဲ လွှတ်ထားတဲ့ "မောဟ" (Ignorance) နဲ့ အပျော်အပါးနောက် လိုက်နေတဲ့ "တဏှာ" ဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။

(၃) နိရောဓသစ္စာ: အကုသိုလ် စေတသိက်တွေ လျော့နည်းသွားပြီး၊ ကုသိုလ် စေတသိက်တွေ ဖွံ့ဖြိုးလာကာ၊ နောက်ဆုံးမှာ ကိလေသာအားလုံး ချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်သည် နိရောဓသစ္စာပါ။

(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: စိတ်ကို စစ်ဆေးတိုင်းတာခြင်း၊ သတိပဋ္ဌာန်ပွားများခြင်း၊ သမ္မာဝါယာမ (မှန်ကန်စွာ ကြိုးစားခြင်း) တို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။

ဒီနေ့ ဩဂုတ်လ (၃၁) ရက်၊ လကုန်ရက် အခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး မိမိတို့၏ စိတ်ကို နေ့စဉ် စစ်ဆေးနိုင်ကြပါစေ"။ အကုသိုလ် အရှုံးစာရင်းများကို လျှော့ချပြီး၊ ကုသိုလ် အမြတ်စာရင်းများကို တိုးပွားအောင် လုပ်ဆောင်ရင်း၊ ဘဝ၏ "Mental Dashboard" တွင် ဉာဏ်ပညာ၊ မေတ္တာ၊ သတိ မီတာများ အမြဲတမ်း ပြည့်ဝနေကြပါစေ။ နောက်ဆုံးမှာ အကောင်းဆုံးသော စိတ်ထားများဖြင့် "အမတ နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

သာဓု... သာဓု... သာဓု။


Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka

ORCID: 0009-0000-0697-4760 The Office of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum

ဩဂုတ်လ (၃၁) ရက်၊ ၂၀၂၃