Total Pageviews

Friday, February 6, 2026

နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၂၂) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-203)- ဦးနှောက်ကျန်းမာရေး (Brain Health: Matthalunga)

 

နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၂၂) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-203)- ဦးနှောက်ကျန်းမာရေး (Brain Health: Matthalunga)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် (ကောဋ္ဌာသ - မတ္ထလုင်္ဂ)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Neurology & Neuroscience (ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြော သိပ္ပံပညာ)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ ဟူသော ရတနာမြတ်သုံးပါးတို့ကို အရိုအသေ အလေးအမြတ် လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။

ကန်တော့ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်း ဆိုတဲ့ ဒုက္ခအပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီး၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီနေ့ သာသနာနှစ် ၂၅၆၇ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လဆန်း (၅) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၂၂) ရက်၊ စနေနေ့ မင်္ဂလာရှိသော နံနက်ခင်းအချိန်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေ့ဟာ "ကမ္ဘာ့ဦးနှောက်နေ့" (World Brain Day) ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ နံနက်ခင်းအချိန်အခါမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး... ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ထက်မြက်ကြပြီး၊ မှတ်ဉာဏ်ကောင်းမွန်ကာ အမှားအမှန်ကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်သော ဦးနှောက်စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။

လူတွေက "ငါ ဉာဏ်ကောင်းတယ်" လို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ ဉာဏ်ဆိုတာ ဘယ်မှာ တည်သလဲ? သိပ္ပံပညာအရတော့ ဦးခေါင်းခွံထဲက "ဦးနှောက်" (Brain) မှာ တည်တယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဗုဒ္ဓစာပေမှာတော့ ဒါကို "မတ္ထလုင်္ဂ" လို့ ခေါ်ပြီး ၃၂-ကောဋ္ဌာသထဲက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေနဲ့ ဟောကြားပါတယ်။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားမယ့် တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ဦးနှောက်ကျန်းမာရေး" ဖြစ်ပါတယ်။ ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာမှာတော့ ဒါကို "Neurology" (ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြော ဆေးပညာ) ရှုထောင့်ကနေ လေ့လာကြရအောင်။

ကဲ... တရားမဟောခင်မှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ စိတ်ကလေးကို ကြည်လင်သွားအောင်၊ ဦးခေါင်းထဲက ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ရှင်းသွားအောင် ကသိုဏ်းနည်းလေးနဲ့ အာရုံပြုကြရအောင်။ ဦးနှောက်အသားရဲ့ အရောင်ဟာ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ရှိတဲ့အတွက် "ဩဒါတ ကသိုဏ်း" (Odata Kasina - အဖြူရောင်) လေးကို စီးဖြန်းကြည့်ကြမယ်။

ကိုင်း... အားလုံးပဲ ခါးလေးတွေ ဆန့်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ကြပါ။ မျက်စိကို မှိတ်ထားပါ။

မိမိတို့ရဲ့ ဦးခေါင်းခွံအတွင်းထဲမှာ နူးညံ့ပြီး ဖြူဖွေးနေတဲ့ ဦးနှောက်အာရုံကြော အစုအဝေးကြီးကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ ခရုပတ်လို အခွေခွေလေးတွေနဲ့ တည်ရှိနေတယ်။

"အဖြူ... အဖြူ... သန့်ရှင်းတယ်... သန့်ရှင်းတယ်" လို့ စိတ်ထဲက ရွတ်ဆိုရင်း၊ မိမိရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက ပူလောင်မှုတွေ၊ ညစ်နွမ်းမှုတွေ ကင်းစင်ပြီး ဖြူစင်အေးမြသွားတယ်လို့ အာရုံပြုပါ။ တစ်မိနစ်လောက် ငြိမ်သက်စွာ နေကြပါစို့။

(တစ်မိနစ်ခန့် ငြိမ်သက်ခြင်း)

ကိုင်း... စိတ်ကလေး ငြိမ်သက်သွားပြီဆိုရင် ဒီ "ဦးနှောက်" သဘောတရားကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံ (Neurology) ရှုထောင့်ကနေ အရင်ဆုံး ရှင်းပြချင်ပါတယ်။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးနှောက်မှာ "Neurons" (နျူရွန်) လို့ခေါ်တဲ့ အာရုံကြောဆဲလ်ပေါင်း ဘီလီယံ (၁၀၀) လောက် ရှိတယ်။ အဲဒီ ဆဲလ်တွေက လျှပ်စစ်စီးကြောင်းလေးတွေနဲ့ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်သွယ်ပြီး အလုပ်လုပ်ကြတာ။

ဒီနေ့ "World Brain Day" မှာ ဆေးပညာရှင်တွေက ဘာကို သတိပေးသလဲဆိုတော့... ဦးနှောက်ဆိုတာ စက်မဟုတ်ဘူး၊ သက်ရှိ အင်္ဂါရပ်တစ်ခု ဖြစ်တယ်။ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ရင် ပျက်စီးတတ်တယ်။

  • အိပ်ရေးပျက်တာ များရင် ဦးနှောက်ဆဲလ်တွေ သေတယ်။

  • စိတ်ဖိစီးမှု (Stress) များရင် ဦးနှောက်ကို အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေတယ်။

  • အသုံးမပြုဘဲ ထားရင် (Inactivity) ဦးနှောက်က ကျုံ့သွားတတ်တယ်။
    ကွန်ပျူတာ CPU တစ်လုံးလိုပါပဲ။ အပူလွန်ကဲရင် (Overheat) ဟန်းသွားမယ်။ ဖုန်တက်ရင် (Lack of maintenance) ပျက်သွားမယ်။ ဒါကြောင့် ဦးနှောက်ကျန်းမာရေးဟာ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝအရည်အသွေးအတွက် အဓိက သော့ချက် ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုင်း... သိပ္ပံဘက်ကနေ ရှင်းပြပြီးပြီ ဆိုတော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ ဓမ္မဒေသနာတော်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကြစို့။

ဘုရားရှင်က "မတ္ထလုင်္ဂ" (ဦးနှောက်) ကို ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ (၃၂) ခုမြောက် အစိတ်အပိုင်း၊ "ရုပ်တရား" တစ်ပါးအနေနဲ့ ဟောတော်မူပါတယ်။

ပါဠိတော်ကို ဦးပဉ္ဇင်း ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ပါမယ်။ နာယူကြပါဦး။

"အတ္ထိ ဣမသ္မိံ ကာယေ... ကရီသံ၊ မတ္ထလုင်္ဂန္တိ။"

မြန်မာလို အနက်ဖွင့်ရရင် -

"ဤခန္ဓာကိုယ်၌... ကျင်ကြီးသည် လည်းကောင်း၊ ဦးခေါင်းခွံအတွင်း၌ တည်ရှိသော ဦးနှောက်သည် လည်းကောင်း ရှိပါ၏။"

ဒီနေရာမှာ သူတော်ကောင်းတို့ သတိထားရမှာက... "ဦးနှောက်" (Hardware) နဲ့ "စိတ်/ဉာဏ်" (Software) မတူပါဘူး။

  • ဦးနှောက် (Matthalunga) ဆိုတာ ပထဝီ၊ အာပေါ၊ တေဇော၊ ဝါယော ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ မြေကြီးအနှစ်လို အရာဝတ္ထု (ရုပ်) ပါ။

  • စိတ်/ဉာဏ် (Nama) ဆိုတာက အဲဒီ ဦးနှောက်ကို အမှီပြုပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ သိမှုသဘော (နာမ်) ပါ။
    ရုံးခန်း (ဦးနှောက်) ပျက်စီးရင် ဝန်ထမ်း (စိတ်) က အလုပ်လုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် "ရုပ်" ကျန်းမာမှ "နာမ်" ချမ်းသာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်က ရုပ်နာမ်နှစ်ပါးကို မျှတအောင် ထိန်းသိမ်းဖို့ လမ်းညွှန်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကဲ... အခု သူတော်ကောင်းတို့ စောင့်မျှော်နေတဲ့ ဝိပဿနာ ရှုကွက် အပိုင်းကို ရောက်ပါပြီ။ ဒီ "ဦးနှောက်" ကို ဘယ်လို ရှုမြင်မလဲ။

ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါ "ငါ့ဦးနှောက်၊ ငါ့ဉာဏ်" ဆိုတဲ့ အစွဲကို ဖြုတ်ပြီး၊ "ရုပ်ကလာပ်စည်း အစုအဝေး" အဖြစ် ရှုရမယ်။

ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါမှာ...

ခေါင်းကိုက်တယ်၊ ထိုင်းမှိုင်းတယ် ဆိုပါစို့။

"ကိုက်တယ်... လေးတယ်... ထိုင်းတယ်"။

အဲဒီအချိန်မှာ... ဦးခေါင်းခွံထဲက ဦးနှောက်အသား (ရုပ်) ဟာ ဓာတ်ကြီးလေးပါး မညီမျှလို့ ဖောက်ပြန်နေတာ (Rupa Disturbance) လို့ သိလိုက်ပါ။

"ငါ ညံ့သွားတာ" မဟုတ်ဘူး။ ရုံးခန်း မီးပျက်နေတာ။

တရားမှတ်တယ် ဆိုတာ ဦးနှောက်ကို "Rest" (အနားပေးခြင်း) ပါပဲ။ အတွေးတွေ ရပ်လိုက်တဲ့အခါ (Stop Thinking)... ဦးနှောက်ဆဲလ်တွေက အေးမြသွားတယ်။ လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုတွေ ငြိမ်သက်သွားတယ်။

ဒါဟာ အကောင်းဆုံး ဦးနှောက်ဆေးဝါးပါပဲ။

ဒီသဘောတရားကို ပိုပြီး ထင်ရှားသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်ကြီးမှာ တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ်နဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကတော့ ပြတိုက်မှတ်တမ်း Case-2503 မှာ ရှိပြီး၊ Template T201 (Cognitive Health & Fatigue Management) ကို အသုံးပြုထားတဲ့ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်။

ဇာတ်ကောင်ကတော့ သုတေသနမှူး "ကိုမျိုး" တဲ့။ ကိုမျိုးက ပညာတတ်၊ စာဖတ်နာတယ်။ သူက "ငါ့ဦးနှောက်က ငါ့အသက်ပဲ" ဆိုပြီး နေ့ရောညပါ စာတွေဖတ်၊ စာတမ်းတွေ ရေးတယ်။ အိပ်ချိန်မရှိ၊ စားချိန်မရှိဘူး။

သူက ထင်နေတာ ဦးနှောက်ဆိုတာ သုံးလေ ကောင်းလေ ဆိုပြီး။

ကြာလာတော့ ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့... ကိုမျိုး စကားပြောရင် စကားလုံးတွေ မေ့လာတယ်။ မနက်ဖြန် လုပ်ရမယ့် အလုပ်ကို ဒီနေ့ မေ့နေတယ်။ ခေါင်းထဲမှာ "Brain Fog" (မြူဆိုင်းသလို) ဖြစ်ပြီး ဘာမှ စဉ်းစားလို့ မရတော့ဘူး။

သူက ကြောက်သွားတယ်။ "ဟာ... ငါ အယ်လ်ဇိုင်းမား (Alzheimer's) ဖြစ်ပြီလား။ ငါ့ဘဝတော့ သွားပြီ" ဆိုပြီး စိတ်ဓာတ်တွေကျ၊ သောကတွေ ရောက်နေတယ်။

ဒီအခြေအနေကို ဆရာတော် သိတော့ ကိုမျိုးကို ခေါ်တွေ့တယ်။

"ကိုမျိုး... မင်းက ကားအင်ဂျင်ကို မရပ်ဘဲ မောင်းနေတာကိုး။ အင်ဂျင်ပူ (Overheat) ပြီး ထိုးရပ်တာ အဆန်းမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဉာဏ် (Wisdom) နဲ့ အတွေး (Thinking) ကို ရောထွေးနေတယ်။ တွေးတိုင်း ဉာဏ်ထွက်တာ မဟုတ်ဘူး။"

ဆရာတော်က Template T201 (Brain Health Protocol) ကို ထုတ်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ ပေါ်လစီ ၇၊ အပိုဒ် ၇.၈ (Staff Health & Well-being) ကို ညွှန်ကြားတယ်။

၁။ Rest: တစ်နေ့ (၈) နာရီ မဖြစ်မနေ အိပ်ရမယ်။ (Recharging).

၂။ Nutrition: ဦးနှောက်အားဆေး ဖြစ်တဲ့ အခွံမာသီး၊ ရေ များများ သောက်ရမယ်။

၃။ Meditation: တစ်နေ့ (၁၅) မိနစ် ဘာမှ မတွေးဘဲ "ဝင်လေ ထွက်လေ" မှတ်ရမယ်။ (Clearing the Cache).

ကိုမျိုးက အစကတော့ "စာမဖတ်ရင် ခေတ်နောက်ကျကျန်ခဲ့မှာပေါ့" လို့ ငြင်းသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆရာတော်က "ဦးနှောက်ပျက်ရင် ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ဘူး" လို့ ပြောမှ လက်ခံတယ်။

နှစ်ပတ်လောက် စနစ်တကျ နားလိုက်၊ တရားမှတ်လိုက် လုပ်ပြီးတဲ့အခါ... ကိုမျိုးရဲ့ ဦးနှောက်က ပြန်ကြည်လင်လာတယ်။ အရင်က တစ်နာရီလောက် စဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စကို ၁၀ မိနစ်နဲ့ အဖြေရှာနိုင်လာတယ်။

"ဩော်... စက်ဆိုတာ နားပေးမှ ပိုသွက်တာပါလား" လို့ သူ နားလည်သွားတယ်။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးကနေ ဘာသင်ခန်းစာ ယူရမလဲ။

၁။ ဦးနှောက်ဆိုတာ ရုပ်တရား (Material) ဖြစ်လို့ ပျက်စီးတတ်တယ်။ သူ့ကို ဂရုစိုက် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းဖို့ လိုပါတယ်။

၂။ အနားယူခြင်း၊ အိပ်စက်ခြင်းနဲ့ တရားမှတ်ခြင်းဟာ အချိန်ဖြုန်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဦးနှောက်ကို ပြန်လည် အားဖြည့်ခြင်း (Maintenance) ဖြစ်ပါတယ်။

၃။ ဝိပဿနာ ရှုခြင်းဟာ ဦးနှောက်ထဲက မလိုအပ်တဲ့ သောက၊ ပူပန်မှု လမ်းကြောင်း (Stress Pathways) တွေကို ရှင်းထုတ်ပေးပြီး၊ ဉာဏ်ရည်ကို ပိုမို ထက်မြက်စေပါတယ်။

နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ကြစို့။

  • ကိုမျိုး ဦးနှောက်မကြည်ဘဲ စိတ်ဆင်းရဲရတာ၊ မေ့လျော့တာဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။

  • "ငါ အကုန်သိချင်တယ်၊ ငါ မနားချင်ဘူး" ဆိုတဲ့ လောဘနဲ့ မာနဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။

  • ဦးနှောက် ပြန်လည် ကျန်းမာလာပြီး စိတ်ကြည်လင်သွားတာဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။

  • အဲဒီလို ကျန်းမာအောင် ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ T201 နည်းလမ်းနဲ့ သတိတရားဟာ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။

ဒါကြောင့် သူတော်ကောင်းများ အားလုံး... ယနေ့ ကျရောက်တဲ့ "ကမ္ဘာ့ဦးနှောက်နေ့" မှာ မိမိတို့ရဲ့ ဦးနှောက် (မတ္ထလုင်္ဂ) ကို တန်ဖိုးထား ဂရုစိုက်နိုင်ကြပါစေ။ ရုပ်ကျန်းမာ၊ စိတ်ချမ်းသာစွာဖြင့် သူတော်ကောင်းတရားများကို ပွားများအားထုတ်နိုင်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ပညာဉာဏ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိကာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။

"ဦးနှောက်ဉာဏ်ရည် ထက်မြက်ကြပါစေ..."

"ရုပ်နာမ်နှစ်ပါး ကျန်းမာကြပါစေ..."

"ဉာဏ်ပညာဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို မြင်နိုင်ကြပါစေ..."

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

သာဓု... သာဓု... သာဓု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၂၂) ရက်

ORCID: 0009-0000-0697-4760


နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-202)- ဇာတိနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း (Birth & Emergence: Jati)

 

နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-202)- ဇာတိနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း (Birth & Emergence: Jati)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ပဋ္ဌာန်းပါဠိတော် (ဇာတိပစ္စယာ ဇရာမရဏံ)၊ မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ်။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Genetics & Gene Expression (မျိုးရိုးဗီဇနှင့် ဇီဝရုပ်ဖြစ်ပေါ်မှု)

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ ဟူသော ရတနာမြတ်သုံးပါးတို့ကို အရိုအသေ အလေးအမြတ် လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။

ကန်တော့ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်း ဆိုတဲ့ ဒုက္ခအပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီး၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီနေ့ သာသနာနှစ် ၂၅၆၇ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လဆန်း (၄) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်၊ သောကြာနေ့ မင်္ဂလာရှိသော နံနက်ခင်းအချိန်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ နံနက်ခင်းအချိန်အခါမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး... ကောင်းသော မွေးဖွားခြင်း၊ ကောင်းသော စတင်ခြင်းများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပြီး၊ ဘဝသံသရာ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် ဉာဏ်အမြင်သစ်များ ပေါ်ထွန်းနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။

မနေ့က ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "ဘဝ" (ကမ္မဘဝ - စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း) အကြောင်း ဟောခဲ့ပြီးပြီ။ စွမ်းအင်ရှိရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ? အကောင်အထည် ပေါ်လာမယ်။ အဲဒါကို "ဇာတိ" (Birth) လို့ ခေါ်ပါတယ်။ လူတွေက "မွေးနေ့" (Birthday) ဆိုရင် ပျော်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဗုဒ္ဓဘာသာမှာတော့ "ဇာတိ" ဟာ ဒုက္ခရဲ့ အစလို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားမယ့် တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ဇာတိနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း" ဖြစ်ပါတယ်။ ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာမှာတော့ ဒါကို "Genetics & Gene Expression" (မျိုးရိုးဗီဇနှင့် ဇီဝရုပ် ဖြစ်ပေါ်မှု) ဆိုတဲ့ ရှုထောင့်ကနေ လေ့လာကြရအောင်။

ကဲ... တရားမဟောခင်မှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ စိတ်ကလေးကို သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်သွားအောင်၊ အသစ်စက်စက် ဖြစ်တည်မှုရဲ့ သဘောကို ခံစားရအောင် ကသိုဏ်းနည်းလေးနဲ့ အာရုံပြုကြရအောင်။ အပင်လေးတွေ စတင်ပေါက်ဖွားလာတဲ့ အရောင်ဖြစ်တဲ့ "နီလ ကသိုဏ်း" (Nila Kasina - အစိမ်းရောင်/အညိုရောင်) လေးကို စီးဖြန်းကြည့်ကြမယ်။

ကိုင်း... အားလုံးပဲ ခါးလေးတွေ ဆန့်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ကြပါ။ မျက်စိကို မှိတ်ထားပါ။

မိမိတို့ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာ မြေကြီးထဲကနေ ခုလေးတင် ထိုးထွက်လာတဲ့ အညှောက်စိမ်းလေး တစ်ခုကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ နုနယ်တယ်၊ လတ်ဆတ်တယ်၊ ရှင်သန်လိုတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြည့်နေတယ်။

"အစိမ်း... အစိမ်း... ဖြစ်တယ်... ပွားတယ်" လို့ စိတ်ထဲက ရွတ်ဆိုရင်း၊ မိမိရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကုသိုလ်တရား အသစ်လေးတွေ စတင် ပေါက်ဖွားလာတယ်လို့ အာရုံပြုပါ။ တစ်မိနစ်လောက် ငြိမ်သက်စွာ နေကြပါစို့။

(တစ်မိနစ်ခန့် ငြိမ်သက်ခြင်း)

ကိုင်း... စိတ်ကလေး လန်းဆန်းသွားပြီဆိုရင် ဒီ "ဇာတိ" သဘောတရားကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံ (Genetics) ရှုထောင့်ကနေ အရင်ဆုံး ရှင်းပြချင်ပါတယ်။

သူတော်ကောင်းတို့ရေ... သိပ္ပံပညာမှာ "Genotype" (မျိုးဗီဇ) နဲ့ "Phenotype" (ရုပ်သွင်ပြင်) ဆိုတာ ရှိတယ်။

  • Genotype ဆိုတာ ဒီအပင်၊ ဒီသတ္တဝါ ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်ရမယ်ဆိုတဲ့ "Blueprint" (ပုံစံကြမ်း) ပါ။ DNA ထဲမှာ ရေးထားတဲ့ ကုဒ် (Code) တွေပေါ့။ ဒါဟာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ရဲ့ "ကံ" (Kamma/Bhava) နဲ့ တူပါတယ်။

  • Phenotype ဆိုတာ အဲဒီ ကုဒ်တွေအတိုင်း လက်တွေ့ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အကောင်အထည်၊ အရောင်အဆင်း၊ အမူအရာတွေပါပဲ။ ဒါဟာ "ဇာတိ" (Jati) ပါပဲ။

"Gene Expression" ဆိုတဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ... မမြင်ရတဲ့ DNA ကုဒ်တွေကနေ ပရိုတင်း (Protein) တွေ ထုတ်လုပ်ပြီး၊ ခြေလက်အင်္ဂါတွေ၊ မျက်လုံးတွေ၊ ဦးနှောက်တွေ တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ယူတယ်။

ဆဲလ်တစ်ခုတည်း (Single Cell) ကနေ ဆဲလ်သန်းပေါင်းများစွာ ပါဝင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာတာဟာ အလွန်ဆန်းကြယ်တဲ့ "Emergence" (ဖြစ်ထွန်းမှု) ဖြစ်စဉ်ကြီးပါ။

ဒါပေမယ့် သတိထားစရာ တစ်ခုရှိတယ်။ DNA ထဲမှာ "ရောဂါပါလာရင်" (Genetic Defect)၊ မွေးလာတဲ့ ကလေးမှာလည်း ရောဂါပါလာမှာပဲ။

Blueprint မှားရင်၊ အဆောက်အအုံလည်း မှားမယ်။ ကံမကောင်းရင်၊ ဇာတိလည်း မကောင်းနိုင်ပါဘူး။

ကိုင်း... သိပ္ပံဘက်ကနေ ရှင်းပြပြီးပြီ ဆိုတော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ ဓမ္မဒေသနာတော်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကြစို့။

ဘုရားရှင်က "ဇာတိပစ္စယာ ဇရာမရဏံ" (ဇာတိ ဖြစ်သောကြောင့် အိုခြင်း၊ သေခြင်း ဖြစ်ရ၏) လို့ ဟောတော်မူပါတယ်။

ပါဠိတော်ကို ဦးပဉ္ဇင်း ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ပါမယ်။ နာယူကြပါဦး။

"ယာ တေသံ တေသံ သတ္တာနံ တမှိ တမှိ သတ္တနိကာယေ ဇာတိ သဉ္ဇာတိ ဩက္ကန္တိ အဘိနိဗ္ဗတ္တိ ခန္ဓာနံ ပါတုဘာဝေါ အာယတနာနံ ပဋိလာဘော။"

မြန်မာလို အနက်ဖွင့်ရရင် -

"ထိုထို သတ္တဝါဘုံ၌ သတ္တဝါတို့၏ ဖြစ်ခြင်း 'ဇာတိ'၊ ကောင်းစွာ ဖြစ်ခြင်း 'သဉ္ဇာတိ'၊ အမိဝမ်းတွင်းသို့ သက်ရောက်ခြင်း 'ဩက္ကန္တိ'၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်ခြင်း 'ပါတုဘာဝ'၊ အာယတနတို့၏ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း 'ပဋိလာဘ' သည် ဇာတိမည်၏။"

ဒီနေရာမှာ "ဇာတိ" ဆိုတာ အမေဗိုက်ကနေ "အူဝဲ" လို့ အော်ပြီး ထွက်လာတာတစ်ခုတည်းကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။

ခန္ဓာငါးပါး စတင် ဖြစ်ပေါ်လာတာကိုက ဇာတိပါပဲ။

  • မျက်စိတစ်လုံး ဖြစ်လာရင်၊ မျက်စိရောဂါ ဖြစ်ဖို့ အကြောင်း ပါလာပြီ။

  • ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လာရင်၊ နာကျင်ကိုက်ခဲမှု ဖြစ်ဖို့ အကြောင်း ပါလာပြီ။

  • ဘဝတစ်ခု ဖြစ်လာရင်၊ သေရမယ့် အကြောင်း ပါလာပြီ။
    ဒါကြောင့် ဘုရားရှင်က "ဇာတိပိ ဒုက္ခာ" (ပဋိသန္ဓေနေရခြင်းသည်လည်း ဆင်းရဲ၏) လို့ ဟောခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဇာတိဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ရဲ့ အစပြုရာ ခလုတ်ပါပဲ။

ကဲ... အခု သူတော်ကောင်းတို့ စောင့်မျှော်နေတဲ့ ဝိပဿနာ ရှုကွက် အပိုင်းကို ရောက်ပါပြီ။ ဒီ "ဇာတိ" ကို ဘယ်လို ရှုမြင်မလဲ။

ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါ "လူတစ်ယောက် မွေးလာတယ်" လို့ မကြည့်ဘဲ၊ "ရုပ်နာမ်ဓမ္မတွေ အသစ်အသစ် ဖြစ်ပေါ်လာတယ်" လို့ ရှုရမယ်။

ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါမှာ...

စိတ်ထဲမှာ အကြံအစည် အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ် ဆိုပါစို့။ (ဒါလည်း ဇာတိ တစ်မျိုးပဲ)။

"သွားချင်တယ်" ဆိုတဲ့ စိတ်ကလေး "ဘွား" ခနဲ ပေါ်လာတယ်။

အဲဒီ "ပေါ်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်" (Arising Moment) ကို မိအောင် ကြည့်။

"ဖြစ်တယ်... ဖြစ်တယ်... ပေါ်တယ်... ပေါ်တယ်"။

အဲဒီလို ပေါ်လာပြီးရင် ဘာဖြစ်သွားလဲ? ပျောက်သွားတာပဲ။

တကယ်တော့ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ဟာ တစ်ဘဝတည်းမှာ တစ်ကြိမ်တည်း မွေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ "ခဏိက ဇာတိ" အနေနဲ့ စက္ကန့်တိုင်း မွေးနေတာပါ။

လောဘစိတ် ဖြစ်လိုက်၊ ဒေါသစိတ် ဖြစ်လိုက်၊ ကုသိုလ်စိတ် ဖြစ်လိုက်နဲ့... စိတ်အသစ်တွေ အမြဲ မွေးဖွားနေတယ်။ အဲဒီ "မွေးဖွားမှု" (Arising) တိုင်းဟာ "ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး" (Burden) တွေချည်းပဲ ဆိုတာ မြင်အောင် ကြည့်ပါ။

"ဩော်... ဖြစ်လာပြန်ပြီ... ဒီစိတ်ကလေး ဖြစ်လာလို့ ငါ ပင်ပန်းရပြန်ပြီ" လို့ မြင်ရင် ဇာတိကို ငြီးငွေ့တဲ့ဉာဏ် (Nibbida Nana) ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။

ဒီသဘောတရားကို ပိုပြီး ထင်ရှားသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်ကြီးမှာ တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ်နဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကတော့ ပြတိုက်မှတ်တမ်း Case-2502 မှာ ရှိပြီး၊ Template T202 (New Initiative Launch Protocol) ကို အသုံးပြုထားတဲ့ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်။

ဇာတ်ကောင်ကတော့ "မသူဇာ" တဲ့။ မသူဇာက ပြတိုက်ရဲ့ ပညာပေးဌာန (Education) က ဝန်ထမ်းမလေး။ သူက စိတ်ကူးသစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။

တစ်နေ့မှာ သူက "ကလေးများအတွက် ဓမ္မဥယျာဉ်" (Dhamma Garden for Kids) ဆိုတဲ့ စီမံကိန်းအသစ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်တယ်။ (ဇာတိ)။

အစပိုင်းမှာတော့ ပျော်စရာကြီးပေါ့။ ပုံစံတွေ ဆွဲ၊ ပန်းပင်တွေ ဝယ်။

ဒါပေမယ့်... စီမံကိန်း "မွေးဖွား" လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ပြဿနာတွေ ပါလာတော့တာပဲ။

  • ပန်းပင်တွေ သေကုန်တယ်။

  • ကလေးတွေ လာဆော့တော့ ခြံစည်းရိုးတွေ ကျိုးကုန်တယ်။

  • မိုးရွာတော့ ရေဝပ်တယ်။

  • ငွေစာရင်း ရှင်းရတာ ခေါင်းကိုက်ရတယ်။
    မသူဇာခမျာ အစက တက်ကြွသလောက်၊ နောက်တော့ စိတ်ဓာတ်ကျပြီး ငိုပါလေရော။ "ဆရာတော်... တပည့်တော် ကုသိုလ်လုပ်တာပါ... ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခများရတာလဲ" တဲ့။

ဆရာတော်က မသူဇာကို နှစ်သိမ့်တယ်။

"မသူဇာ... ညည်းက 'ဇာတိ' (အစ) ကိုပဲ လိုချင်ပြီး၊ 'ဇရာ မရဏ' (ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရမှု) ကို မလိုချင်လို့ ဖြစ်တာ။ ဘယ်အရာမဆို စလိုက်ပြီ (မွေးဖွားလိုက်ပြီ) ဆိုတာနဲ့ ဒုက္ခဆိုတာ ပါလာစမြဲပဲ။ အဲဒါ သဘာဝပဲ။ ပန်းပင် စိုက်ရင် ရေလောင်းရတဲ့ ဒုက္ခ ရှိမှာပေါ့။ ကလေးမွေးရင် ကျွေးရတဲ့ ဒုက္ခ ရှိမှာပေါ့။"

ဆရာတော်က Template T202 (Project Lifecycle Management) ကို ထုတ်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ ပေါ်လစီ ၂၂၊ အပိုဒ် ၂၂.၁ (Responsibility of Creation) ကို ရှင်းပြတယ်။

"ဖန်တီးသူ (Creator) ဟာ တာဝန်ယူရတယ်။ မွေးဖွားလာတဲ့အရာကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတယ်။"

T202 အရ ဆောင်ရွက်ရမယ့် အချက်များ -

၁။ Acceptance: "ပြဿနာ တက်တယ်" လို့ မမြင်ဘဲ "ဒါဟာ ကြီးထွားမှု ဖြစ်စဉ် (Growing Pains) ပဲ" လို့ လက်ခံပါ။

၂။ Nurturing: ပင်ပန်းတာကို ဒုက္ခလို့ မသတ်မှတ်ဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ကံ (Genotype) က အကျိုးပေး (Phenotype) နေတာလို့ သဘောထားပြီး စေတနာနဲ့ ဆက်လုပ်ပါ။

၃။ Detachment: ရလဒ်အပေါ် အရမ်းကြီး မျှော်လင့်မနေနဲ့။ "ငါ့တာဝန်က ပျိုးထောင်ဖို့ပဲ၊ ကြီးတာ မကြီးတာက သဘာဝတရား" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။

မသူဇာဟာ ဆရာတော်ရဲ့ အဆုံးအမကို ကြားတော့ အားပြန်ရှိသွားတယ်။ "ဟုတ်သားပဲ... ငါက အပင်ပေါက်လေးကို ချစ်တယ်ဆိုရင်၊ သူသယ်လာတဲ့ တာဝန်ကိုလည်း ချစ်ရမှာပေါ့" ဆိုပြီး စိတ်ပြောင်းသွားတယ်။

သူ့ရဲ့ "ဓမ္မဥယျာဉ်" လေးဟာ အခက်အခဲတွေကြားကနေ တဖြည်းဖြည်း စိမ်းလန်းစိုပြေလာတယ်။ ဇာတိကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ဒုက္ခတွေကို ပညာနဲ့ ကုစားနိုင်ခဲ့ပါပြီ။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးကနေ ဘာသင်ခန်းစာ ယူရမလဲ။

၁။ အသစ်စတင်ခြင်း (Birth/Launch) တိုင်းမှာ တာဝန်နဲ့ ဒုက္ခဆိုတာ တွဲလျက် ပါလာစမြဲပါ။ ဒါကို လက်ခံနိုင်မှ စတင်ပါ။

၂။ ဇာတိဆိုတာ "ရလဒ်" (Phenotype) ပါ။ အကြောင်းရင်းက "ကံ" (Genotype/Karma) ပါ။ ကံကောင်းအောင် (စေတနာ မှန်အောင်) အရင် ပြင်ဆင်ပါ။

၃။ ဝိပဿနာ ရှုတဲ့အခါ "ဖြစ်ခြင်း" (Arising) ကို မြင်ပြီး၊ "ဒုက္ခ" ပါလာမှန်း သိမြင်ခြင်းသည်သာ သံသရာမှ လွတ်မြောက်ကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။

နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ကြစို့။

  • မသူဇာ စီမံကိန်းသစ်ကြောင့် ပင်ပန်းရတာ၊ စိတ်ညစ်ရတာဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။ (ဇာတိပိ ဒုက္ခာ)။

  • "အဆင်ပြေချင်လိုက်တာ၊ အောင်မြင်ချင်လိုက်တာ" ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက် တဏှာဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။

  • ဒုက္ခသဘောကို နားလည်ပြီး လက်ခံလိုက်လို့ စိတ်အေးချမ်းသွားတာဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။

  • အဲဒီလို နားလည်တဲ့ ဉာဏ်နဲ့ T202 နည်းလမ်းဟာ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။

ဒါကြောင့် သူတော်ကောင်းများ အားလုံး... ယနေ့ ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်နေ့မှာ... ဘဝသံသရာထဲမှာ အဖန်ဖန် မွေးဖွားရခြင်း "ဇာတိ" ၏ ဒုက္ခကို ကြောက်ရွံ့ပြီး၊ ဇာတိကုန်ရာ၊ အိုခြင်းကင်းရာ၊ သေခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။

"ဇာတိဒုက္ခကို သိမြင်နိုင်ကြပါစေ..."

"မျိုးရိုးဗီဇ ကံကို ပြုပြင်နိုင်ကြပါစေ..."

"မွေးဖွားခြင်း ကင်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ..."

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။

သာဓု... သာဓု... သာဓု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၂၁) ရက်

ORCID: 0009-0000-0697-4760