နေ့ရက် - ဇူလိုင်လ (၁၀) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-191)- သင်္ခါရနှင့် ပြုပြင်စီရင်မှု (Sankhara & Volition)
ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် (နိဗ္ဗေဓိကသုတ် - စေတနာဟံ ဘိက္ခဝေ ကမ္မံ ဝဒါမိ)။
သိပ္ပံနယ်ပယ် - Artificial Intelligence (AI) & Algorithmic Determinism (ဉာဏ်ရည်တုနှင့် အယ်လ်ဂိုရီသမ် ဆုံးဖြတ်ချက်စနစ်)
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ ဟူသော ရတနာမြတ်သုံးပါးတို့ကို အရိုအသေ အလေးအမြတ် လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။
ကန်တော့ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်း ဆိုတဲ့ ဒုက္ခအပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီး၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီနေ့ သာသနာနှစ် ၂၅၆၇ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့်ကျော် (၈) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၁၀) ရက်၊ တနင်္လာနေ့ မင်္ဂလာရှိသော နံနက်ခင်းအချိန်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီနေ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ နံနက်ခင်းအချိန်အခါမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး... မိမိတို့ရဲ့ စိတ်အစဉ်ကို ကောင်းမွန်သော စေတနာများဖြင့် ပြုပြင်စီရင်နိုင်ကြပြီး၊ လှပသောအနာဂတ်ဘဝများကို ဖန်တီးတည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။
လောကကြီးမှာ အရာရာဟာ သူ့အလိုလို ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်စုံတစ်ခုက တွန်းပို့လိုက်လို့၊ စီစဉ်လိုက်လို့ ဖြစ်လာရတာပါ။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားမယ့် တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "သင်္ခါရနှင့် ပြုပြင်စီရင်မှု" (Sankhara & Volition) အကြောင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ခေတ်သစ် ကမ္ဘာကြီးမှာ လူတွေအစား ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချပေးနေတဲ့ "Artificial Intelligence" (AI) လို့ခေါ်တဲ့ ဉာဏ်ရည်တု နည်းပညာတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ဒီသဘောတရားကို လေ့လာကြရအောင်။
ကဲ... တရားမဟောခင်မှာ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ စိတ်ကလေးကို လှုပ်ရှားရုန်းကန်မှုတွေကြားကနေ တည်ငြိမ်သွားအောင်၊ တွန်းကန်နေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို မြင်အောင် ကသိုဏ်းနည်းလေးနဲ့ အာရုံပြုကြရအောင်။ ပြုပြင်စီရင်တယ်၊ တွန်းပို့တယ် ဆိုတာ လှုပ်ရှားမှု "လေ" သဘောနဲ့ တူတဲ့အတွက် "ဝါယော ကသိုဏ်း" (Vayo Kasina) လေးကို စီးဖြန်းကြည့်ကြမယ်။
ကိုင်း... အားလုံးပဲ ခါးလေးတွေ ဆန့်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ကြပါ။ မျက်စိကို မှိတ်ထားပါ။
မိမိတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ လေဓာတ်ကို အာရုံပြုပါ။ ဝင်လေ ထွက်လေရဲ့ တွန်းကန်မှု၊ သွေးတွေ စီးဆင်းနေတဲ့ တွန်းအား၊ လက်ကလေး လှုပ်ချင်ရင် လှုပ်သွားစေတဲ့ စွမ်းအင်လေးတွေကို သတိထားကြည့်ပါ။
"လေ... လေ... တွန်းတယ်... တွန်းတယ်" လို့ စိတ်ထဲက ရွတ်ဆိုရင်း၊ ကိုယ့်ကို မောင်းနှင်နေတဲ့ စွမ်းအင်စီးကြောင်းကြီးကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ။ တစ်မိနစ်လောက် ငြိမ်သက်စွာ နေကြပါစို့။
(တစ်မိနစ်ခန့် ငြိမ်သက်ခြင်း)
ကိုင်း... စိတ်ကလေး ငြိမ်သက်သွားပြီဆိုရင် ဒီ "ပြုပြင်စီရင်ခြင်း" သဘောတရားကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံ (Artificial Intelligence) ရှုထောင့်ကနေ အရင်ဆုံး ရှင်းပြချင်ပါတယ်။
သူတော်ကောင်းတို့ရေ... အခုခေတ်မှာ ဖုန်းတွေ၊ ကွန်ပျူတာတွေက လူတွေလိုပဲ စဉ်းစားတတ်လာပြီလို့ ပြောကြတယ်။ "AI" (Artificial Intelligence) ပေါ့။
တကယ်တော့ AI ဆိုတာ မှော်အတတ် မဟုတ်ပါဘူး။ သူက "Algorithm" (အယ်လ်ဂိုရီသမ်) လို့ခေါ်တဲ့ ညွှန်ကြားချက် ကုဒ်တွေအတိုင်း အလုပ်လုပ်တာပါ။
ဥပမာ - Facebook မှာ သူတော်ကောင်းတို့ ကြိုက်လောက်မယ့် ပို့စ်တွေကို ရွေးပြနေတာ ဘယ်သူလဲ? လူတစ်ယောက်က ထိုင်ရွေးပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး။ AI စနစ်ကြီးက ရွေးပေးနေတာ။
သူက ဘယ်လိုလုပ်လဲဆိုတော့ -
၁။ Input: သူတော်ကောင်းတို့ ဘာပုံကို ကြည့်ဖူးလဲ၊ ဘာကို Like ပေးဖူးလဲ ဆိုတဲ့ အချက်အလက် (Data) ကို ယူတယ်။ (ဒါက အာရုံ)။
၂။ Processing: ရရှိလာတဲ့ Data ကို သူ့ရဲ့ ရေးဆွဲထားတဲ့ ကုဒ်တွေ (Instruction Code) နဲ့ တွက်ချက်တယ်။ "ဒီလူက တရားစာ ကြိုက်တယ်၊ ဒါဆို တရားစာ ပိုပြလိုက်" ဆိုပြီး ဆုံးဖြတ်တယ်။ (ဒါက သင်္ခါရ)။
၃။ Output: သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ပုံတွေ ပေါ်လာတယ်။ (ဒါက ဝိပါက်/အကျိုးတရား)။
ဒီနေရာမှာ အရေးကြီးတာက "Code" (ကုဒ်) ပါပဲ။ အဲဒီ ကုဒ်ကို ရေးဆွဲသူ (Programmer) ရဲ့ "စေတနာ" က အရေးကြီးတယ်။ ကုဒ်ရေးတဲ့သူက "လူတွေကို ပညာရစေချင်တယ်" ဆိုတဲ့ ကုဒ်ထည့်လိုက်ရင် AI က ကောင်းတာတွေ ပြမယ်။ "လူတွေကို ဒေါသထွက်စေချင်တယ်" ဆိုတဲ့ ကုဒ်ထည့်လိုက်ရင် AI က ရန်ဖြစ်စရာတွေပဲ ရွေးပြလိမ့်မယ်။
AI စနစ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို မောင်းနှင်နေတာဟာ နောက်ကွယ်က မမြင်ရတဲ့ "Logic Logic" (ယုတ္တိဗေဒ စည်းမျဉ်းများ) ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ကိုင်း... သိပ္ပံဘက်ကနေ ရှင်းပြပြီးပြီ ဆိုတော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ ဓမ္မဒေသနာတော်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကြစို့။
ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ ကွန်ပျူတာ ကုဒ်နဲ့ တူတဲ့အရာ၊ AI ရဲ့ Processing နဲ့ တူတဲ့အရာကတော့ "သင်္ခါရ" (Sankhara) သို့မဟုတ် "စေတနာ" (Cetana) ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ပါဠိတော်ကို ဦးပဉ္ဇင်း ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ပါမယ်။ နာယူကြပါဦး။
"စေတနာဟံ ဘိက္ခဝေ ကမ္မံ ဝဒါမိ၊ စေတယိတွာ ကမ္မံ ကရောတိ ကာယေန ဝါစာယ မနသာ။"
မြန်မာလို အနက်ဖွင့်ရရင် -
"ရဟန်းတို့... ငါဘုရားသည် စေတနာ (စေ့ဆော်မှု) ကို ကံဟူ၍ ဟောတော်မူ၏။ (ထိုစေတနာဖြင့်) စိတ်ကူးကြံစည်ပြီးမှ ကိုယ်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ နှုတ်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ စိတ်ဖြင့် လည်းကောင်း ကံကို ပြုလုပ်ကြကုန်၏။"
"စေတနာ" ဆိုတာ ဘာလဲ?
စေတနာ ဆိုတာ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ "Manager" (မန်နေဂျာ) ပါပဲ။
စိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အခါ စေတသိက်တွေ အများကြီး ပါလာတယ်။ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ စသဖြင့်ပေါ့။ အဲဒီ စေတသိက်တွေကို "ဟေ့ကောင် ဖဿ... မင်းက အာရုံကို သွားထိစမ်း"၊ "ဟေ့ကောင် ဝိညာဏ်... မင်းက သိလိုက်စမ်း" ဆိုပြီး တာဝန်တွေ ခွဲဝေပေး၊ တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ပေးတဲ့ သဘောတရားကို "စေတနာ" လို့ ခေါ်ပါတယ်။
AI မှာ ကုဒ်တွေက Data တွေကို ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ညွှန်ကြားသလိုမျိုး၊ စေတနာကလည်း စိတ်အစဉ်ကို "မြင်လိုက်၊ ကြားလိုက်၊ လိုချင်လိုက်၊ ယူလိုက်" ဆိုပြီး တွန်းပို့ (Push) နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် "သင်္ခါရ" ဆိုတာ "ပြုပြင်စီရင်တယ်" လို့ ပြောတာပါ။ မဖြစ်သေးတာကို ဖြစ်အောင်၊ မလုပ်သေးတာကို လုပ်ဖြစ်အောင် တွန်းအားပေးတဲ့ "Driving Force" ကြီးပါပဲ။
ကဲ... အခု သူတော်ကောင်းတို့ စောင့်မျှော်နေတဲ့ ဝိပဿနာ ရှုကွက် အပိုင်းကို ရောက်ပါပြီ။ ဒီ "သင်္ခါရ" သဘောတရားကို ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဘယ်လို ရှုမြင်မလဲ။
ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါ "ကိုယ်လုပ်တာ" (Action) ကို မကြည့်ဘဲ၊ မလုပ်ခင် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ "လုပ်ချင်စိတ်" (Intention) ကို မိအောင် ဖမ်းရမယ်။
ဝိပဿနာ ရှုမှတ်တဲ့အခါမှာ...
ဥပမာ - သူတော်ကောင်းတို့ ထိုင်ရာကနေ ထချင်တယ် ဆိုပါစို့။ "ထ" မသွားနဲ့ဦး။
"ထချင်တဲ့ စိတ်" လေးကို အရင် ကြည့်လိုက်။
စိတ်ထဲမှာ "ကဲ... ထမယ်ဟေ့" ဆိုတဲ့ တွန်းအား (Impulse) လေး တစ်ချက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒါ "စေတနာ" (Sankhara) ပဲ။
လက်ကလေး ကွေးချင်ရင်၊ မကွေးခင်မှာ "ကွေးမယ်" ဆိုတဲ့ စေ့ဆော်မှုလေး ရှိတယ်။
မျက်တောင် ခတ်ချင်ရင်တောင် "ခတ်မယ်" ဆိုတဲ့ စေ့ဆော်မှုလေး ရှိတယ်။
အဲဒီ "တွန်းအား" လေးတွေကို "သိတယ်... သိတယ်... တွန်းတယ်... တွန်းတယ်" လို့ လိုက်မှတ်နေရင်... "ငါ ထတာ မဟုတ်ပါလား၊ တွန်းအားကြောင့် ရုပ်က ထသွားတာပါလား" ဆိုတဲ့ အကြောင်းအကျိုး (Paccaya Pariggaha) ဉာဏ် ပေါ်လာလိမ့်မယ်။
AI စက်ရုပ်ကြီးကို ကုဒ်တွေက မောင်းနှင်နေသလို၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကိုလည်း စေတနာတွေက မောင်းနှင်နေတာပါလား ဆိုတာ သဘောပေါက်လာပါလိမ့်မယ်။
ဒီသဘောတရားကို ပိုပြီး ထင်ရှားသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်ကြီးမှာ တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ်နဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကတော့ ပြတိုက်မှတ်တမ်း Case-2491 မှာ ရှိပြီး၊ Template T246 (Automated Decision Review Protocol) ကို အသုံးပြုထားတဲ့ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်။
ဇာတ်ကောင်ကတော့ ပြတိုက်ရဲ့ IT မန်နေဂျာ "ကိုဇေယျာ" တဲ့။ ကိုဇေယျာက နည်းပညာသမား ပီပီ အရာရာကို Automation (အလိုအလျောက်စနစ်) ပြောင်းချင်တယ်။
တစ်နေ့မှာ သူက ပြတိုက်ဝင်ပေါက်အတွက် "AI လက်မှတ်အရောင်းစနစ်" သစ် တစ်ခုကို တပ်ဆင်လိုက်တယ်။ ဒီ AI က ဘယ်လို အလုပ်လုပ်လဲဆိုတော့ ဧည့်သည်ရဲ့ မျက်နှာကို ကင်မရာကနေ ဖတ်ပြီး၊ သူတို့ ဝတ်စားထားပုံ၊ အသက်အရွယ်၊ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး "VVIP" လား၊ "သာမန်" လား ခွဲခြားပေးတယ်။ VVIP ဆိုရင် တံခါး အလိုလို ပွင့်မယ်၊ အထူးဧည့်ခန်းကို ပို့မယ်။
ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတော့... ကိုဇေယျာ ရေးထားတဲ့ Algorithm (သင်္ခါရ) က "ဝင်ငွေ အများဆုံး ရရေး" (Profit Maximization) ကို ဦးစားပေးထားတာ။
ဒါကြောင့် AI က ဘာလုပ်လဲဆိုတော့... နယ်က ဘုရားဖူး အဘိုးကြီး အဘွားကြီးတွေ၊ ရိုးရိုးသားသား ဝတ်စားထားတဲ့ သူတွေကိုကျတော့ "Low Priority" (တန်ဖိုးနည်း ဧည့်သည်) လို့ သတ်မှတ်ပြီး တန်းစီခိုင်းတယ်။ နိုင်ငံခြားသားတွေ၊ ဝတ်ကောင်းစားလှ ဝတ်ထားသူတွေကိုကျတော့ ချက်ချင်း ဝင်ခွင့်ပေးတယ်။
ရလဒ်က ဘာဖြစ်လဲ? ပြတိုက်ကို လာဖူးကြတဲ့ ရိုးသားတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။ "ဒီပြတိုက်က လူရွေးတယ်၊ ပိုက်ဆံမက်တယ်" ဆိုပြီး ဝေဖန်သံတွေ ညံလာတယ်။
ကြည့်စမ်း... စက်ကတော့ စက်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် စက်ကို မောင်းနှင်တဲ့ "စေတနာ" (Algorithm) က မေတ္တာမပါဘဲ လောဘပါနေတော့ အကျိုးတရား (Output) က အကုသိုလ်တွေ ဖြစ်ကုန်ရော။
ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ဆရာတော်က Template T246 (Ethical Algorithm Review) ကို ထုတ်ပေးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ မူဝါဒ ပေါ်လစီ ၂၉၊ အပိုဒ် ၂၉.၂ (Technology with Compassion) ကို ညွှန်ကြားတယ်။
ဆရာတော်က ကိုဇေယျာကို ခေါ်ပြီး ဆုံးမတယ်။
"ကိုဇေယျာ... မင်းရဲ့ စက်က ဉာဏ်ကောင်းပါရဲ့။ ဒါပေမယ့် 'နှလုံးသား' မပါဘူး။ မင်း ထည့်လိုက်တဲ့ သင်္ခါရက 'လောဘ' ဖြစ်နေတယ်။ ဗုဒ္ဓပြတိုက်ဆိုတာ ပိုက်ဆံရှာဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ဓမ္မဖြန့်ဖြူးဖို့။"
ဆရာတော်က AI ရဲ့ ကုဒ်တွေကို ပြန်ပြင်ခိုင်းတယ်။ (Reprogramming Sankhara).
၁။ Bias Check: ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနဲ့ လူမရွေးရ။ (မာန ကို ပယ်ခြင်း)။
၂။ Priority Rule: သက်ကြီးရွယ်အိုတွေနဲ့ မသန်စွမ်းသူတွေကို ဦးစားပေးရမယ်။ (ကရုဏာ ကို ထည့်ခြင်း)။
၃။ Fairness: ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် တန်းတူ ဆက်ဆံရမယ်။ (ဥပေက္ခာ - မျှတမှု)။
ကိုဇေယျာက ဆရာတော် ပြောတဲ့အတိုင်း "Metta-based Algorithm" (မေတ္တာအခြေခံ ကုဒ်) တွေကို ပြန်ရေးထည့်လိုက်တဲ့အခါ... AI စက်ကြီးရဲ့ အပြုအမူ ပြောင်းသွားတယ်။ အဘိုးကြီး အဘွားကြီးတွေ ရောက်လာရင် တံခါးက အလိုလို ပွင့်ပေးတယ်။ လူတိုင်းကို ဖော်ဖော်ရွေရွေ ကြိုဆိုတဲ့ အသံထွက်လာတယ်။ ပြတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးလည်း ကြည်နူးစရာ ကောင်းသွားတယ်။
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးကနေ ဘာသင်ခန်းစာ ယူရမလဲ။
၁။ ကိုယ့်ဘဝကို မောင်းနှင်နေတာ "ကံ" (Sankhara) ပါ။ အဲဒီ ကံကို မေတ္တာ၊ စေတနာ အကောင်းတွေနဲ့ "Program" လုပ်ထားရင် ဘဝက လှပမယ်။ ဒေါသ၊ လောဘတွေနဲ့ Program လုပ်ထားရင် ဘဝက ဆင်းရဲမယ်။
၂။ နည်းပညာ (Technology) ဆိုတာ ကြားနေ (Neutral) ပါ။ သူ့ကို သုံးတဲ့သူရဲ့ "စေတနာ" ကသာ အကောင်းအဆိုးကို ဆုံးဖြတ်ပေးတာ။
၃။ ဝိပဿနာ ရှုတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်စိတ်ထဲက "Software Code" (အမှားတွေ) ကို ရှာဖွေပြီး၊ "Debug" (အမှားပြင်) လုပ်တာပါပဲ။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ကြစို့။
ကိုဇေယျာရဲ့ AI ကြောင့် ဧည့်သည်တွေ စိတ်ဆင်းရဲရတာ၊ ဝေဖန်ခံရတာဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။
"ငွေရရင် ပြီးရော" ဆိုတဲ့ လောဘအခြေခံ Algorithm (စေတနာအမှား) ဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။
စနစ်ကို ပြန်ပြင်လိုက်လို့ အားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့သွားတာဟာ "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။
အဲဒီလို ပြင်ဆင်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ T246 နည်းလမ်းနဲ့ မေတ္တာတရား (Samma Sankappa) ဟာ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပါပဲ။
ဒါကြောင့် သူတော်ကောင်းများ အားလုံး... ယနေ့ ဇူလိုင်လ (၁၀) ရက်နေ့မှာ... မိမိတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးသားတည်းဟူသော ကွန်ပျူတာကြီးထဲမှာ "မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ ပညာ" ဆိုတဲ့ Algorithm ကောင်းများကို ရေးဆွဲထည့်သွင်းနိုင်ကြပါစေ။ မကောင်းသော သင်္ခါရများကို "Delete" လုပ်ပြီး၊ ကောင်းသော သင်္ခါရများဖြင့် ဘဝကို တည်ဆောက်ကာ နိဗ္ဗာန်ပန်းတိုင်သို့ လှမ်းကိုင်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။
"စေတနာကောင်းဖြင့် ကံကို စီရင်နိုင်ကြပါစေ..."
"အမှားကင်းသော သင်္ခါရဖြင့် ဘဝကို တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ..."
"သင်္ခါရတို့၏ ချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေ..."
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၁၀) ရက်
ORCID: 0009-0000-0697-4760
