Total Pageviews

Friday, February 6, 2026

နေ့ရက် - ဇွန်လ (၁၅) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-166)- အားကြီးသော မှီခိုရာ (Strong Support & Mentorship)

 

နေ့ရက် - ဇွန်လ (၁၅) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-166)- အားကြီးသော မှီခိုရာ (Strong Support & Mentorship)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ပဋ္ဌာန်းပါဠိတော် (ဥပနိဿယပစ္စယော)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Mentorship, Coaching Psychology & Catalysts (လမ်းညွှန်မှုစိတ်ပညာနှင့် ဓာတ်ကူပစ္စည်းများ)


နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာမြတ်သုံးပါးနှင့်တကွ မိဘဆရာသမားတို့အား ရိုသေမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။ ဤသို့ ရှိခိုးပူဇော်ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် ဘေးဥပဒ်အန္တရာယ်အပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီးလျှင် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို လွယ်ကူသော အကျင့်မြတ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ဒီနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခု၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ (၁၅) ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့မှာ ကျင်းပပြုလုပ်တဲ့ ဓမ္မသဘင်ပွဲလေးကို စတင်လိုက်ကြရအောင်။ မနေ့က ဘုန်းကြီးတို့ "နိဿယ" (သာမန် မှီခိုရာ) အကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။ ဒီနေ့တော့ အဲဒီထက် ပိုပြီး ထက်မြက်ပြင်းထန်တဲ့ "ဥပနိဿယ" (အားကြီးသော မှီခိုရာ) အကြောင်းကို ဆက်ပြောကြမယ်။ လောကမှာ လူတော်လူကောင်း ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ကိုယ့်အရည်အချင်း တစ်ခုတည်းနဲ့ မရပါဘူး။ ကိုယ့်ကို တွန်းတင်ပေးမယ့် ဆရာကောင်း၊ မိတ်ဆွေကောင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်း ဆိုတဲ့ "အားကြီးသော အကြောင်းတရား" တွေ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ ခေတ်သစ် စီမံခန့်ခွဲမှုပညာက "Mentorship" (လမ်းပြခေါ်ဆောင်မှု) သဘောတရားနဲ့ ပဋ္ဌာန်းတရားတော်လာ "ဥပနိဿယပစ္စယော" တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ပြီး ဟောကြားသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

တရားတော် မဟောကြားမီမှာ၊ သံသရာတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အားအကြီးဆုံး မှီခိုရာ ဖြစ်တော်မူတဲ့ မြတ်စွာဘုရားကို အာရုံပြုပြီး "ဗုဒ္ဓါနုဿတိ" ပွားများကြရအောင်။

သူတော်ကောင်းတို့ အားလုံး ခါးလေးကို ဆန့်၊ မျက်လုံးလေးကို မှိတ်ထားပါ။ စိတ်ထဲမှာ ရွှေရောင်ဝင်းလက်နေတဲ့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ ပုံတော်ကို ကြည်ညိုစွာ မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ ဘုရားရှင်ဟာ သာမန် ဆရာတစ်ဆူ မဟုတ်ပါဘူး။ သတ္တဝါတွေကို နိဗ္ဗာန်ရောက်အောင် တွန်းပို့ပေးနိုင်တဲ့ "မဟာကလျာဏမိတ္တ" ကြီး ဖြစ်ပါတယ်။ "အရဟံ... အရဟံ... ကိလေသာ ကင်းစင်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား" လို့ စိတ်ထဲကနေ ရွတ်ဆို ပူဇော်ရင်း၊ ဘုရားရှင်ရဲ့ မေတ္တာရိပ်အောက်မှာ လုံခြုံအေးချမ်းမှု (Psychological Safety) ကို ခံစားကြည့်ပါ။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ပထမဦးဆုံး အနေနဲ့ "Mentorship & Coaching" (လမ်းညွှန်မှုနှင့် နည်းပြခြင်း) ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ခေတ်သစ် စိတ်ပညာက ဒါကို ဘယ်လို ရှုမြင်သလဲ ဆိုတာ လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။

ဓာတုဗေဒ (Chemistry) မှာ "Catalyst" (ဓာတ်ကူပစ္စည်း) ဆိုတာ ရှိပါတယ်။ ဓာတ်ပြုမှု တစ်ခုဟာ ပုံမှန်ဆိုရင် ဖြစ်ဖို့ အရမ်းကြာမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ ဖြစ်မလာနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ "ဓာတ်ကူပစ္စည်း" လေး နည်းနည်း ထည့်လိုက်တာနဲ့ ဟုန်းခနဲ လောင်ကျွမ်းပြီး ချက်ချင်း အောင်မြင်သွားတယ်။

လူ့ဘဝမှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ သူ့ဘာသာသူ ကြိုးစားရင် အောင်မြင်ဖို့ ၁၀ နှစ် ကြာမယ်။ ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဆရာသမား (Mentor) တစ်ယောက်က လမ်းပြပေးလိုက်ရင် ၂ နှစ်နဲ့ အောင်မြင်သွားနိုင်တယ်။ ဆရာသမား ဆိုတာ "Catalyst" ပါပဲ။

စိတ်ပညာရှင် Lev Vygotsky က "Zone of Proximal Development" (ZPD) ဆိုတဲ့ သီအိုရီကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပါတယ်။

(၁) Zone 1: ကိုယ့်ဘာသာ လုပ်နိုင်တဲ့ အရာများ။

(၂) Zone 2: ဆရာသမား ကူညီမှ လုပ်နိုင်တဲ့ အရာများ (ZPD)။

(၃) Zone 3: ဘယ်လိုမှ မလုပ်နိုင်သေးတဲ့ အရာများ။

တိုးတက်မှု ဆိုတာ Zone 2 မှာ ဖြစ်တာပါ။ "Mentorship" ဆိုတာ လူတစ်ယောက်ကို သူ့လက်ရှိ စွမ်းရည်ထက် ပိုမြင့်တဲ့ နေရာကို ဆွဲတင်ပေးတာ (Scaffolding) ဖြစ်ပါတယ်။

(Label: The Bridge to Potential - Zone of Proximal Development)

ပုံမှာ ကြည့်လိုက်ပါ။ ဘယ်ဘက်က စက်ဝိုင်းအသေးလေးက "ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုး" (Self-effort) ပါ။ ညာဘက်က စက်ဝိုင်းအကြီးကြီးက "ဆရာ့အကူအညီနဲ့ ရလာမယ့် ရလဒ်" (Mentored Outcome) ပါ။ ကြားထဲက ပေါင်းကူးတံတားလေးကတော့ "ဥပနိဿယ" သဘောတရားပါပဲ။

အခု... ဒီသဘောတရားကို ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရဲ့ ပဋ္ဌာန်းတရားတော်နဲ့ နှိုင်းယှဉ် ကြည့်ကြရအောင်။ ဘုရားရှင်က "ဥပနိဿယပစ္စယော" လို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။

ပါဠိလို - "ဥပနိဿယပစ္စယောတိ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော" တဲ့။

အဓိပ္ပာယ်ကတော့ "အားကြီးသော မှီခိုရာ အကြောင်းတရားသည် အကျိုးတရားတို့အား အားကြီးသော အကြောင်း (Strong Dependence) ဖြင့် ကျေးဇူးပြုပါ၏" တဲ့။

"နိဿယ" နဲ့ "ဥပနိဿယ" ဘာကွာသလဲ။

မိုးရွာတာကို ဥပမာ ပေးရရင် - မြေကြီးက သစ်ပင်ကို ထိန်းထားပေးတာက "နိဿယ" (သာမန်မှီခိုရာ)။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလိုက်လို့ သစ်ပင်တွေ ရုတ်တရက် ထွားကျိုင်းလာတာက "ဥပနိဿယ" (အားကြီးသော အကြောင်း) ပါ။

ဘဝမှာလည်း ထို့အတူပါပဲ။ မိဘက ကျွေးမွေးထားလို့ အသက်ရှင်တာက "နိဿယ"။ ဆရာကောင်းနဲ့ တွေ့လို့ ပညာတတ်ကြီး ဖြစ်သွားတာက "ဥပနိဿယ"။

မိတ်ဆွေယုတ်နဲ့ ပေါင်းမိလို့ သူခိုးဖြစ်သွားတာကလည်း (အကုသိုလ်) ဥပနိဿယ ပါပဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်၊ ရာသီဥတု၊ အစားအစာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်... ဒါတွေအားလုံးဟာ ဘုန်းကြီးတို့ရဲ့ စိတ်ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တဲ့ "အားကြီးသော အကြောင်းတရား" တွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုင်း... ဒါဆိုရင် ဒီသဘောတရားတွေကို ဝိပဿနာ ရှုကွက်ထဲ ဘယ်လို ထည့်မလဲ။

ကိုယ့်စိတ်ကို လွှမ်းမိုးနေတဲ့ အားကြီးသော အကြောင်းတွေကို ရှာဖွေကြရအောင်။

ရှုမှတ်နည်း (Practical Instruction):

၁။ အလေ့အကျင့်ကို ရှုမှတ်ပါ (ပကတူပနိဿယ): မနက် အိပ်ရာနိုးတာနဲ့ ဖုန်းပွတ်ချင်တဲ့စိတ် ပေါ်လာသလား။ အဲဒါ "အတိတ်က လုပ်ခဲ့တဲ့ အလေ့အကျင့်" (Habit Energy) က ဒီနေ့စိတ်ကို လာပြီး တွန်းပို့နေတာပါ။ "အော်... အကျင့်ဟောင်းက တွန်းနေပါလား" လို့ သိမှတ်ပါ။

၂။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားပါ: ကိုယ်နေတဲ့ နေရာ၊ ပေါင်းတဲ့ လူတွေကြောင့် စိတ်ပြောင်းလဲသွားတာကို သတိထားပါ။ တရားပွဲ ရောက်ရင် စိတ်ငြိမ်ပြီး၊ ဈေးထဲရောက်ရင် စိတ်လောလာတာကို ကြည့်ပြီး "နေရာက စိတ်ကို ဥပနိဿယ ပြုနေပါလား" လို့ ဆင်ခြင်ပါ။

၃။ ဆရာကောင်းကို ရှာပါ: ဝိပဿနာ ရှုမှတ်ရာမှာ ကိုယ့်ဉာဏ်နဲ့ မမီတဲ့အရာတွေကို ဆရာသမား (Kalyana Mitta) ရဲ့ လမ်းညွှန်မှု ယူပါ။ ဆရာ့စကား တစ်ခွန်းက ကိုယ့်ရဲ့ အဝိဇ္ဇာကို ခွင်းနိုင်တဲ့ "ဥပနိဿယ" ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

ဒီသဘောတရားကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ Case-2466 "The Struggling Junior" (ရုန်းကန်နေရသော လူငယ်ဝန်ထမ်း) ဆိုတဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေးကို ပြောပြချင်ပါတယ်။

ပြတိုက်မှာ အသစ်ခန့်လိုက်တဲ့ "မောင်ဘ" (အမည်လွှဲ) ဆိုတဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ထိန်းသိမ်းရေး ဌာနမှာ တာဝန်ကျတယ်။ လူကတော့ ရိုးသားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံ မရှိတော့ အမှားတွေ ခဏခဏ လုပ်တယ်။ ဓာတ်တော်အိုးကို ကိုင်ရင် လက်တုန်နေတယ်၊ မှတ်တမ်းရေးရင် စာလုံးပေါင်း မှားတယ်။ ဌာနမှူးက သူ့ကို "မင်းကွာ... ဘာမှ သုံးစားမရဘူး" ဆိုပြီး ခဏခဏ ဆူတယ်။ မောင်ဘခမျာ စိတ်ဓာတ်ကျပြီး အလုပ်ထွက်ဖို့အထိ စဉ်းစားလာတယ်။

ဒီအကြောင်းကို ပြတိုက်ရဲ့ HR တာဝန်ခံက သိသွားတယ်။ HR တာဝန်ခံက ပြဿနာဟာ မောင်ဘ ညံ့တာ မဟုတ်ဘဲ၊ "Mentorship Gap" (လမ်းညွှန်မှု ကွာဟချက်) ဖြစ်နေတာကို သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ အပင်တစ်ပင် မကြီးတာ ရေမလောင်းလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်လေ။

ဒါနဲ့ Policy 6 (Staff Development & Training) အရ Template T243 (Mentorship & Coaching Agreement) ကို ထုတ်ပြီး စီမံချက် ချလိုက်တယ်။ မောင်ဘကို ဆူမယ့်အစား၊ ဝါရင့် ဝန်ထမ်းကြီး ဦးမြ (အမည်လွှဲ) နဲ့ တွဲပေးလိုက်တယ်။ ဦးမြက မောင်ဘရဲ့ "Mentor" (လမ်းပြ) ပေါ့။

ဦးမြက မောင်ဘကို လက်ထပ်သင်ပေးတယ်။ "ငါ့တုန်းကလည်း မှားဖူးတယ်ကွ၊ ဒီလိုလေး ကိုင်ရတယ်" ဆိုပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် သင်ပေးတယ်။ အမှားလုပ်ရင် မဆူဘဲ နည်းမှန်ကို ပြပေးတယ်။ (Coaching Style) ပေါ့။

သုံးလလောက် ကြာတဲ့အခါ မောင်ဘဟာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ သူ့လက်ရာတွေ သေသပ်လာတယ်၊ ယုံကြည်မှု (Confidence) ရှိလာတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သူဟာ ဌာနရဲ့ အားကိုးရတဲ့ ဝန်ထမ်းကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာတယ်။ ဌာနမှူးတောင် အံ့သြသွားတယ်။

ကြည့်စမ်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ မောင်ဘ ဆိုတဲ့ "မျိုးစေ့" (Seed) က အတူတူပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ "မြေဆီလွှာ" (Mentor) ပြောင်းသွားတဲ့အခါ အပင်ပေါက်နှုန်း ကွာခြားသွားပါတယ်။ "ဥပနိဿယ" (အားကြီးသော အထောက်အပံ့) ရရင် သာမန်လူကနေ ထူးချွန်သူ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

ကိုင်း... နိဂုံးချုပ် အနေနဲ့ ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဘုန်းကြီးတို့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ "အားကြီးသော မှီခိုရာ" တရားတော်မှာ Mentorship သဘောတရားနဲ့ ဥပနိဿယပစ္စယောတို့ကို နှိုင်းယှဉ် လေ့လာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက် ကြည့်မယ်ဆိုရင် -

အကုသိုလ် အပေါင်းအသင်း၊ မှားယွင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မှီခိုမိလို့ ဖြစ်ရတဲ့ ဒုက္ခတွေဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။ အဲဒီ အမှားတွေကို စွဲလမ်းနှစ်သက်နေတဲ့ စိတ်က "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။ အမှီအခို ကင်းပြီး လွတ်လပ်ငြိမ်းချမ်းနေတဲ့ နိဗ္ဗာန်က "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။ အဲဒီ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ဖို့အတွက် ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ဆိုတဲ့ အားကြီးသော ဥပနိဿယကို ယူပြီး ကျင့်ကြံတဲ့ မဂ္ဂင်တရားက "မဂ္ဂသစ္စာ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

သူတော်ကောင်းတို့ အားလုံးလည်း မကောင်းသော အကြောင်းတရားများကို ဖယ်ရှားပြီး၊ ကောင်းသော ဆရာသမား၊ ကောင်းသော တရားဓမ္မတို့ကိုသာ "ဥပနိဿယ" ပြုကာ ဘဝပန်းတိုင်ကို အမြန်ဆုံး လှမ်းတက်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"

သာဓု... သာဓု... သာဓု။


ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ဇွန်လ (၁၅) ရက်၊ ၂၀၂၃

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.

ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Page ဖြစ်သော https://www.facebook.com/siridantamahapalakadailydhammatalk/ တွင် နေ့စဥ်တရားတော်နာ ကြွရောက်နိုင်ပါကြောင်းဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။

နေ့ရက် - ဇွန်လ (၁၄) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-165)- သွေးလှူဒါန်းခြင်းနှင့် အသက် (Blood Donation & Vitality)

 

နေ့ရက် - ဇွန်လ (၁၄) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-165)- သွေးလှူဒါန်းခြင်းနှင့် အသက် (Blood Donation & Vitality)

ကိုးကားကျမ်း - သုတ္တန်ပိဋကတ်၊ ဇာတက (သီဝိမင်းဇာတ် - အသက်သွေးလှူဒါန်းခြင်း) နှင့် အဘိဓမ္မာ (ဇီဝိတရုပ်)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Hematology & Altruism (သွေးရောဂါဗေဒနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံမှု)


နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာမြတ်သုံးပါးနှင့်တကွ မိဘဆရာသမားတို့အား ရိုသေမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။ ဤသို့ ရှိခိုးပူဇော်ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် ဘေးဥပဒ်အန္တရာယ်အပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီးလျှင် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို လွယ်ကူသော အကျင့်မြတ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ဒီနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခု၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ (၁၄) ရက်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့မှာ ကျရောက်တဲ့ ကမ္ဘာ့သွေးလှူရှင်များနေ့ (World Blood Donor Day) အထိမ်းအမှတ် ဓမ္မသဘင်ပွဲလေးကို စတင်လိုက်ကြရအောင်။ "သွေး" ဆိုတာ အသက်ရဲ့ အခြေခံပါပဲ။ လူတစ်ယောက် အသက်ရှင်ဖို့အတွက် နှလုံးခုန်ရတယ်၊ အဆုတ်က အသက်ရှူရတယ် ဆိုပေမဲ့၊ အဲဒီ အောက်ဆီဂျင်နဲ့ အာဟာရတွေကို ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပို့ဆောင်ပေးနေတာက "သွေး" ဆိုတဲ့ မြစ်ကြောင်းကြီး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ရှေးပညာရှိတွေက "သွေးသည် အသက်" လို့ ဆိုခဲ့ကြတာပေါ့။ ဒီနေ့မှာတော့ ခေတ်သစ် ဆေးပညာအရ သွေးရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ အလုပ်လုပ်ပုံတွေနဲ့ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ဟောကြားခဲ့တဲ့ ပါရမီဖြည့်ဘက်ဆိုင်ရာ "သွေးလှူဒါန်းခြင်း" (Danupapatti) သဘောတရားတွေကို နှိုင်းယှဉ်ပြီး အကျယ်တဝင့် ဟောကြားသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

တရားတော် မဟောကြားမီမှာ၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပူလောင်မှုတွေ ငြိမ်းအေးပြီး၊ မေတ္တာသွေးတွေ လည်ပတ်စေဖို့ "အာပေါကသိုဏ်း" (ရေ) နဲ့ "မေတ္တာဘာဝနာ" ကို တွဲဖက်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်မှု ယူကြရအောင်။

သူတော်ကောင်းတို့ အားလုံး ခါးလေးကို ဆန့်၊ မျက်လုံးလေးကို မှိတ်ထားပါ။ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရင် အစိုင်အခဲတွေချည်းပဲ မဟုတ်ပါဘူး။ သွေးတွေ၊ ပြည်တွေ၊ တံတွေးတွေ၊ ကျင်ငယ်ရေတွေ ဆိုပြီး အရည်ဓာတ် (၁၂) မျိုးနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပါ။ အဲဒီအထဲမှာမှ သွေးကြောတွေထဲကို စီးဆင်းနေတဲ့ သွေးရည်ကြည်တွေကို အာရုံပြုကြည့်ပါ။ မြစ်ရေစီးသလို တသွင်သွင် စီးနေတယ်။ "စီးဆင်းတယ်... အေးမြတယ်... သိတယ်" လို့ မှတ်ပါ။ ပြီးရင် "ငါ့သွေးသားထဲမှာ မေတ္တာဓာတ်တွေ စီးဝင်နေပါစေ၊ ဒီသွေးဟာ သူတစ်ပါးအတွက် အကျိုးရှိတဲ့ သွေး ဖြစ်ပါစေ" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုရင်း ငြိမ်ငြိမ်လေး ရှုမှတ်နေပါ။ စိတ်ထဲမှာ အေးမြတဲ့ အရည်ဓာတ် လွှမ်းမိုးလာပြီဆိုမှ ဒီတရားကို ဆက်ပြီး နာယူကြပါစို့။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ပထမဦးဆုံး အနေနဲ့ "Hematology" (သွေးရောဂါဗေဒ) ရှုထောင့်ကနေ သွေးဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘာကြောင့် အသက်ကယ်နိုင်တာလဲ ဆိုတာကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။

သာမန်မျက်စိနဲ့ ကြည့်ရင် သွေးဆိုတာ အနီရောင် အရည်ပျစ်ပျစ် တစ်မျိုးလို့ပဲ မြင်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဏုကြည့်မှန်ပြောင်း (Microscope) အောက်မှာ ချဲ့ကြည့်လိုက်ရင်တော့ သွေးဆိုတာ အရည်သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ အထဲမှာ သက်ရှိဆဲလ်ပေါင်း ကုဋေကုဋာ ပါဝင်နေတဲ့ "Biological Transport System" (ဇီဝသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စနစ်) ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

သွေးထဲမှာ အဓိက ပါဝင်တဲ့ ပစ္စည်း (၄) မျိုး ရှိပါတယ်။

(၁) Red Blood Cells (သွေးနီဥများ): သူတို့က ကုန်တင်ကားလေးတွေနဲ့ တူပါတယ်။ အဆုတ်ကနေ အောက်ဆီဂျင် (Oxygen) ကို သယ်ယူပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့က ဆဲလ်တွေဆီကို လိုက်ပို့ပေးတယ်။ ဆဲလ်တွေက ပြန်ထုတ်လိုက်တဲ့ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် အညစ်အကြေးတွေကို ပြန်သယ်လာပြီး အဆုတ်ကနေ ထုတ်ပစ်တယ်။ သူတို့ မရှိရင် ဘုန်းကြီးတို့ တစ်မိနစ်တောင် အသက်မရှင်နိုင်ပါဘူး။

(၂) White Blood Cells (သွေးဖြူဥများ): သူတို့ကတော့ စစ်သားတွေနဲ့ တူပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်လာတဲ့ ရောဂါပိုးမွှား (Bacteria, Virus) တွေကို တိုက်ခိုက် ချေမှုန်းပေးတယ်။

(၃) Platelets (သွေးဥမွှားများ): သူတို့က အင်ဂျင်နီယာတွေနဲ့ တူပါတယ်။ သွေးကြောပေါက်သွားရင်၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရင် ချက်ချင်း သွားပိတ်ပေးပြီး သွေးတိတ်အောင် လုပ်ပေးတယ်။

(၄) Plasma (ပလာစမာ): ဒါကတော့ ဒီဆဲလ်တွေ အားလုံး မျောပါစီးဆင်းနိုင်အောင် သယ်ဆောင်ပေးတဲ့ မြစ်ရေသဘောမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ လူတစ်ယောက် သွေးလိုအပ်တယ် ဆိုတာ သူ့ဆီမှာ ဒီ "ကုန်တင်ကား" (သွေးနီဥ) တွေ နည်းသွားလို့၊ သို့မဟုတ် "စစ်သား" (သွေးဖြူဥ) တွေ အားနည်းသွားလို့ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတော်ကောင်းတို့က သွေးတစ်ပုလင်း လှူလိုက်တယ် ဆိုတာ အရည်အနီရောင်ကို လှူလိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အသက်ဆက်ရှင်နိုင်မယ့် "ယန္တရား" (Mechanism) တစ်ခုလုံးကို ကူးပြောင်းပေးလိုက်တာပါ။ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက သွေးကို ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ အတုလုပ်လို့ မရသေးပါဘူး။ လူတစ်ယောက်ဆီကနေပဲ နောက်တစ်ယောက်ဆီကို ပေးကမ်းလို့ ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် သွေးလှူခြင်းဟာ အစားထိုးမရနိုင်တဲ့ "အသက်အလှူ" ဖြစ်နေတာပါ။

အခု... ဒီသိပ္ပံဖြစ်စဉ်ကို ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရဲ့ တရားတော်တွေနဲ့ ဆက်စပ်ကြည့်ကြရအောင်။ ဘုရားရှင် ဟောကြားခဲ့တဲ့ ပါရမီ (၁၀) ပါးမှာ "ဒါနပါရမီ" ဟာ ပထမဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါန မှာလည်း သုံးဆင့် ရှိပါတယ်။

(၁) ဒါနပါရမီ: ရွှေငွေ ဥစ္စာ အပြင်ပစ္စည်းကို လှူတာ။

(၂) ဒါနဥပပါရမီ: ကိုယ့်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်း (မျက်စိ၊ ကျောက်ကပ်၊ သွေး) ကို လှူတာ။

(၃) ဒါနပရမတ္ထပါရမီ: ကိုယ့်အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး လှူတာ။

ဒီနေ့ ပြောနေတဲ့ သွေးလှူဒါန်းခြင်း ဆိုတာ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်တဲ့ "ဒါနဥပပါရမီ" မြောက်ပါတယ်။ ဘုရားလောင်း သီဝိမင်းကြီး ဘဝတုန်းက မျက်စိကို ထုတ်လှူခဲ့သလို၊ အခြား ဘဝပေါင်းများစွာမှာလည်း အသား၊ သွေးတို့ကို လှူဒါန်းခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားရှင်က "ဇီဝိတဒါန" (အသက်ကို ပေးလှူခြင်း) ဟာ အမြတ်ဆုံး ဒါနလို့ ချီးကျူးခဲ့ပါတယ်။

အဘိဓမ္မာ သဘောအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ "ဇီဝိတရုပ်" (Life Faculty) ဆိုတာ ရှိပါတယ်။ ကမ္မဇရုပ် (ကံကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ်) တွေကို မပုပ်သိုးအောင်၊ ဆက်လက် ရှင်သန်အောင် စောင့်ရှောက်ထားတဲ့ ဓာတ်သဘောလေးပါ။ သွေးလှူလိုက်တယ် ဆိုတာ တဖက်လူရဲ့ အားနည်းနေတဲ့ "ဇီဝိတရုပ်" ကို ပြန်လည် အားဖြည့်ပေးလိုက်တာပါပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ သွေး (ရုပ်အာဟာရ) ဟာ သူ့ရဲ့ ဇီဝိတကို ဆက်စေတယ်။ ဒါဟာ ပဋ္ဌာန်းနည်းအရ "အာဟာရပစ္စယော" (ထောက်ပံ့ခြင်း) နဲ့ "အညမညပစ္စယော" (အပြန်အလှန် ကျေးဇူးပြုခြင်း) သဘောတွေ ပါဝင်နေပါတယ်။

နောက်တစ်ခု ထူးခြားတာက သိပ္ပံပညာမှာ "Bone Marrow Regeneration" (ရိုးတွင်းခြင်ဆီမှ သွေးပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း) ဆိုတာ ရှိတယ်။ သွေးလှူလိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်က လျော့သွားတဲ့ သွေးကို ပြန်ဖြည့်ဖို့အတွက် သွေးဆဲလ်အသစ်တွေကို ချက်ချင်း ထုတ်လုပ်ပါတယ်။ သွေးဟောင်းတွေ ထွက်သွားပြီး သွေးသစ်တွေ ဖြစ်လာတော့ ကျန်းမာရေး ပိုကောင်းလာတယ်။

ဒါဟာ ဓမ္မသဘောနဲ့ ကိုက်ညီနေပါတယ်။ "ပေးမှ ရမယ်" ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။ ကိုယ်က စွန့်ကြဲလိုက်မှ ကိုယ့်ဆီမှာ အသစ်တွေ ပြန်တိုးပွားလာတာပါ။ မလှူဘဲ တွန့်တိုထားရင်လည်း ဒီသွေးဟောင်းတွေက သက်တမ်းကုန်ရင် (ရက်ပေါင်း ၁၂၀ ကြာရင်) သေသွားကြတာပါပဲ။ အလကား ဖြစ်သွားမယ့်အစား သူတစ်ပါး အသက်ကို ကယ်လိုက်တာကမှ ကုသိုလ်အဖြစ် (Merit) ကျန်ရစ်မှာ မဟုတ်လား။

Image of blood regeneration cycle

(Label: The Biology of Giving - Regeneration Cycle)

ကိုင်း... ဒါဆိုရင် ဒီသဘောတရားတွေကို ဝိပဿနာ ရှုကွက်ထဲ ဘယ်လို ထည့်မလဲ။

သွေးလှူနေရင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ဆေးထိုးအပ် စူးတာကို ခံစားရင်း တရားမှတ်ကြရအောင်။

ရှုမှတ်နည်း (Practical Instruction):

၁။ ဝေဒနာကို ခွဲခြားပါ: ဆရာဝန်က အပ်နဲ့ ထိုးလိုက်တဲ့အခါ "နာတယ်" ဆိုတဲ့ ခံစားမှု (ဒုက္ခဝေဒနာ) ပေါ်လာမယ်။ "ငါ နာတယ်" လို့ မမှတ်ပါနဲ့။ "ကိရော... ကာယပသာဒ (ကိုယ်အကြည်)" နဲ့ "ဖောဋ္ဌဗ္ဗ (အတွေ့အထိ)" တိုက်ဆိုင်လို့ "ကာယဝိညာဏ်" (ထိသိစိတ်) ပေါ်တာပါလား။ အဲဒီအပေါ်မှာ မခံသာတဲ့ "ဝေဒနာ" ဆင့်လာတာပါလား လို့ ဓာတ်ခွဲကြည့်ပါ။

၂။ ပိုင်ဆိုင်မှုကို စွန့်လွှတ်ပါ: သွေးပုလင်းထဲကို သွေးတွေ စီးဆင်းသွားတာ မြင်တဲ့အခါ "ဒါ ငါ့သွေးပဲ" ဆိုတဲ့ တဏှာ၊ မာနကို ဖြုတ်လိုက်ပါ။ "အာပေါဓာတ် (အရည်သဘော)၊ တေဇောဓာတ် (အပူသဘော) တို့ စီးဆင်းသွားတာပဲ ရှိတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထွက်သွားတာနဲ့ ဒါဟာ သဘာဝတရား (Element) သက်သက် ဖြစ်သွားပြီ" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။

၃။ စေတနာကို မြှင့်တင်ပါ: "ငါ့သွေးကြောင့် သူတစ်ပါး အသက်ချမ်းသာရာ ရပါစေ" ဆိုတဲ့ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ စေတနာကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ထားပါ။ အဲဒီ စေတနာ (Volition) ဟာ ကုသိုလ်ကံ ဖြစ်ပြီး သံသရာမှာ အကျိုးပေးမယ့် စွမ်းအင် ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီသဘောတရားကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်မှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ Case-2465 "The Discriminating Donor" (ခွဲခြားဆက်ဆံသော အလှူရှင်) ဆိုတဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းလေးကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းက "Altruism" (ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်း) ဆိုတာ ဘယ်လို ဖြစ်သင့်သလဲ ဆိုတာကို မီးမောင်းထိုးပြနေပါတယ်။

တစ်ခါက ကမ္ဘာ့သွေးလှူရှင်များနေ့မှာ Hswagata ပြတိုက်က ဦးစီးပြီး "အရေးပေါ် သွေးလှူဒါန်းပွဲ" တစ်ခု ကျင်းပပါတယ်။ ဒေသခံ ဆေးရုံကြီးက သွေးဘဏ် (Blood Bank) နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး လုပ်တာပေါ့။ လူတွေ အများကြီး လာလှူကြတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ ဦးကျော်စွာ (အမည်လွှဲ) ဆိုတဲ့ လူချမ်းသာ ဒကာကြီး တစ်ယောက်လည်း ပါတယ်။ သူက သွေးလှူဖို့ လာတာတော့ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက စည်းကမ်းချက် တစ်ခု ထုတ်တယ်။

"ကျွန်တော့်သွေးကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် လူနာအတွက်ပဲ သုံးရမယ်။ တခြား ဘာသာခြားတွေကို သွင်းမပေးရဘူး။ ကျွန်တော်က ကုသိုလ်လိုချင်လို့ လှူတာ၊ ဘာသာတူမှ ကုသိုလ်ပိုရမှာ" ဆိုပြီး ပြောလာတယ်။

ဆေးရုံ ဝန်ထမ်းတွေက အခက်တွေ့ကုန်တယ်။ သွေးဘဏ် ဆိုတာက ဘာသာရေး၊ လူမျိုးရေး ခွဲခြားပြီး သိုလှောင်လို့ ရတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အရေးပေါ် လိုအပ်တဲ့သူကို ဦးစားပေး သွင်းရတာ။ ဒါနဲ့ ပြတိုက် တာဝန်ခံ ဘုန်းကြီးကို အကူအညီ တောင်းကြတယ်။

ပြတိုက် တာဝန်ခံက Policy 23 (Community Welfare & Health) နဲ့ Art 23.5 (Non-Discrimination in Aid) ကို ကိုင်ပြီး ဦးကျော်စွာကို သီးသန့် ခေါ်ရှင်းပြတယ်။

"ဒကာကြီး... သွေးလှူတယ် ဆိုတာ 'မေတ္တာ' (Love) ကို အခြေခံတာပါ။ မေတ္တာ ဆိုတာ အကန့်အသတ် မရှိရဘူး (Unconditional)။ ဒကာကြီးရဲ့ သွေးထဲမှာ ပါတဲ့ သွေးနီဥတွေက 'ဒါ ဗုဒ္ဓဘာသာ အဆုတ်၊ ဒါ ခရစ်ယာန် နှလုံး' လို့ ခွဲခြားပြီး အောက်ဆီဂျင် ပို့သလား။ မပို့ပါဘူး။ သူတို့က 'လူသား' ဆိုရင် အလုပ်လုပ်ပေးတာပဲ။ သိပ္ပံသဘောအရ ကြည့်ရင်လည်း သွေးဆိုတာ Universal (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ) ဖြစ်တယ်။ ဓမ္မသဘောအရ ကြည့်ရင်လည်း 'သဗ္ဗေ သတ္တာ' (သတ္တဝါအားလုံး) လို့ ဆိုထားတာပဲ။ ဘုရားလောင်း မျက်စိလှူတုန်းက သိကြားမင်းကို 'မင်းက ဘာလူမျိုးလဲ' လို့ မေးပြီးမှ လှူတာ မဟုတ်ဘူး။ လိုချင်တဲ့သူကို ပေးလိုက်တာပဲ" လို့ ရှင်းပြတယ်။

ပြီးတော့ Template T221 (Medical Ethics & Donor Consent Form) ကို ပြတယ်။ ဒီဖောင်မှာ "ကျွန်ုပ်၏ လှူဒါန်းမှုသည် လူသားအားလုံးအတွက် ဖြစ်သည်" ဆိုတဲ့ အချက် ပါပါတယ်။ ဦးကျော်စွာလည်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့ "အတ္တ" (ငါ့လူမျိုးမှ ဆိုတဲ့ အစွဲ) ကို လျှော့ချလိုက်ပြီး၊ "ဘယ်သူပဲ သုံးသုံးပါ၊ အသက်ရှင်ရင် ပြီးတာပါပဲ" ဆိုပြီး လက်မှတ်ထိုး လှူဒါန်းလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က သူ့စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပီတိက အရင်ကနဲ့ မတူဘူး။ အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ လွတ်လပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသလိုပါပဲ။

ကြည့်စမ်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ သွေးလှူတာချင်း တူပေမဲ့၊ စိတ်ထား (Attitude) ကွာရင် ရတဲ့ ကုသိုလ် ကွာပါတယ်။ သန့်ရှင်းတဲ့ သွေး ဖြစ်ဖို့အတွက် သန့်ရှင်းတဲ့ စေတနာ ပါဖို့ လိုပါတယ်။ အကန့်အသတ်မဲ့ ပေးလှူခြင်းကသာ ပါရမီမြောက်တဲ့ ဒါန ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုင်း... နိဂုံးချုပ် အနေနဲ့ ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဘုန်းကြီးတို့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ "သွေးလှူဒါန်းခြင်းနှင့် အသက်" တရားတော်မှာ သွေးရောဂါဗေဒရဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သဘောတရားနဲ့ အသက်လှူခြင်း (ဇီဝိတဒါန) တို့ကို နှိုင်းယှဉ် လေ့လာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက် ကြည့်မယ်ဆိုရင် -

ရောဂါဝေဒနာ ခံစားရခြင်း၊ သွေးလိုအပ်ခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် ဖောက်ပြန်ခြင်းတွေဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။ အဲဒီ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာ "ငါ့သွေး၊ ငါ့သား" လို့ တွယ်တာနေတဲ့ တဏှာက "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။ အတ္တစွဲတွေ ကင်းပြီး၊ သူတစ်ပါး အသက်ကို ကယ်တင်ခြင်းဖြင့် ရရှိလာတဲ့ စိတ်နှလုံး ငြိမ်းချမ်းမှု၊ နောက်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာက "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။ အဲဒီလို လှူဒါန်းနိုင်ဖို့၊ မေတ္တာထားနိုင်ဖို့ ကျင့်ကြံနေတဲ့ သတိ၊ ဝီရိယ၊ ပညာ (မဂ္ဂင်) တရားတွေက "မဂ္ဂသစ္စာ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

သူတော်ကောင်းတို့ အားလုံးလည်း မိမိတို့ရဲ့ သွေးသားကို သူတစ်ပါး အသက်ရှင်ရေးအတွက် ရက်ရောစွာ လှူဒါန်းနိုင်ကြပါစေ။ ထိုသို့ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ရရှိလာတဲ့ ကုသိုလ်စွမ်းအားကြောင့် ဘဝဆက်တိုင်း ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး၊ သူတစ်ပါး အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သော သူတော်ကောင်းများ ဖြစ်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"

သာဓု... သာဓု... သာဓု။


ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ဇွန်လ (၁၄) ရက်၊ ၂၀၂၃

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.

ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Page ဖြစ်သော https://www.facebook.com/siridantamahapalakadailydhammatalk/ တွင် နေ့စဥ်တရားတော်နာ ကြွရောက်နိုင်ပါကြောင်းဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။