ဇွန်လ (၂) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-153)- အာရုံ (Object) နှင့် Data (Arammanapaccayo)
ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ပဋ္ဌာန်းပါဠိတော် (အာရမ္မဏပစ္စယော)။
သိပ္ပံနယ်ပယ် - Data Input Science & Information Processing (ဒေတာသွင်းကုန်နှင့် သတင်းအချက်အလက် စီမံခန့်ခွဲမှု)
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာမြတ်သုံးပါးနှင့်တကွ မိဘဆရာသမားတို့အား ရိုသေမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။ ဤသို့ ရှိခိုးပူဇော်ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် ဘေးဥပဒ်အန္တရာယ်အပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီးလျှင် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို လွယ်ကူသော အကျင့်မြတ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ဒီနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခု၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ (၂) ရက်၊ သောကြာနေ့မှာ ကျင်းပပြုလုပ်တဲ့ ဓမ္မသဘင်ပွဲလေးကို စတင်လိုက်ကြရအောင်။ မနေ့က ဘုန်းကြီးတို့ "ဟေတု" ဆိုတဲ့ အကြောင်းတရား (Root Cause) အကြောင်း ပြောခဲ့ကြပြီးပြီ။ ဒီနေ့တော့ အဲဒီ အကြောင်းတရားတွေ အလုပ်လုပ်ဖို့အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ "အာရုံ" (Object) သို့မဟုတ် ခေတ်စကားနဲ့ ပြောရရင် "Data" အကြောင်းကို ဆက်လက် ဆွေးနွေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ခေတ်ကြီးက "Data Age" (ဒေတာခေတ်) လို့ တင်စားကြသလို၊ ဘုရားရှင်ရဲ့ အဘိဓမ္မာတရားတော်ကြီးကလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော်ကတည်းက စိတ်ရဲ့ အာဟာရဖြစ်တဲ့ "အာရုံ" အကြောင်းကို "အာရမ္မဏပစ္စယော" ဆိုပြီး အတိအကျ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။
တရားတော် မဟောကြားမီမှာ၊ ဒေတာတွေ အချက်အလက်တွေ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ လောကကြီးထဲမှာ ကိုယ့်စိတ်ကလေးကို ကြည်လင်ပြတ်သားနေအောင် "အာလောက ကသိုဏ်း" (အလင်းရောင်) လေးကို အာရုံပြုပြီး စိတ်တည်ငြိမ်မှု ယူကြရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့ အားလုံး ခါးလေးကို ဆန့်၊ မျက်လုံးလေးကို မှိတ်ထားပါ။ စိတ်ထဲမှာ လင်းထိန်နေတဲ့ အလင်းရောင် ဝိုင်းဝိုင်းလေး တစ်ခုကို ပုံဖော်ကြည့်ပါ။ နေရောင်လို စူးရှတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ လရောင်လို အေးမြပြီး ကြည်လင်နေတဲ့ အလင်းဝိုင်းလေးပါ။ "အလင်းရောင်... အလင်းရောင်... သိတယ်... သိတယ်" လို့ စိတ်ထဲက မှတ်နေပါ။ အမှောင်ထုတွေ ကင်းစင်ပြီး အလင်းဓာတ် ကိန်းဝပ်လာတဲ့အခါ ဦးနှောက်တွေ ကြည်လင်လာမယ်၊ တရားနာယူဖို့ အသင့်ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို ကြည်လင်တဲ့ စိတ်ကလေးနဲ့ ဒီတရားကို နာယူကြပါစို့။
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ပထမဦးဆုံး အနေနဲ့ "Data Input" (ဒေတာ သွင်းကုန်) ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ကွန်ပျူတာ သိပ္ပံပညာမှာ ဒါကို ဘယ်လို သတ်မှတ်သလဲ ဆိုတာ လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။ ကွန်ပျူတာ တစ်လုံး၊ သို့မဟုတ် သူတော်ကောင်းတို့ ကိုင်နေတဲ့ ဖုန်းတစ်လုံး အလုပ်လုပ်ဖို့အတွက် အရင်ဆုံး အချက်အလက် (Data) ထည့်ပေးရပါတယ်။ ကီးဘုတ် (Keyboard) ကနေ စာရိုက်ထည့်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကင်မရာ (Camera) ကနေ ပုံရိုက်ထည့်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မိုက်ခရိုဖုန်း (Microphone) ကနေ အသံသွင်းတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါတွေအားလုံးဟာ "Input Devices" (အာရုံခံ ကိရိယာများ) ဖြစ်ကြပါတယ်။
(Label: The Universal Law of Processing - Input Determines Output)
ဒီပုံမှာ ပြထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ "Input" ဝင်လာမှ "Process" လုပ်လို့ရပြီး၊ "Output" ထွက်လာတာပါ။ ဒီနေရာမှာ သိပ္ပံပညာရှင်တွေ လက်ခံထားတဲ့ အင်မတန် ကျော်ကြားတဲ့ နိယာမ တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ "GIGO" (Garbage In, Garbage Out) ဆိုတဲ့ စကားပါပဲ။ မြန်မာလို ပြန်ရင် "အမှိုက်ထည့်ရင် အမှိုက်ထွက်မယ်" ပေါ့။ ကွန်ပျူတာထဲကို အချက်အလက် အမှားတွေ ရိုက်ထည့်လိုက်ရင်၊ ကွန်ပျူတာက တွက်ချက်ပေးတဲ့ အဖြေကလည်း မှားမှာပါပဲ။ ဥပမာ - ဈေးဆိုင်မှာ ပစ္စည်းတန်ဖိုးကို ၁၀၀၀ ရိုက်ထည့်ရမယ့်အစား ၁၀၀၀၀ လို့ မှားရိုက်ထည့်လိုက်ရင် (Bad Data Input)၊ တွက်ချက်လိုက်တဲ့ ဘေလ်စာရင်း (Output) ကလည်း မှားပြီး ထွက်လာမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါဟာ စက်ပစ္စည်းတွေရဲ့ သဘာဝပါပဲ။ စက်က အမှားအမှန် မသိဘူး၊ ပေးတဲ့ Data အတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အခု... ဒီသဘောတရားကို ဘုန်းကြီးတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်အစဉ်မှာ ပြန်ပြီး တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးကြည့်ကြရအောင်။ ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူတဲ့ ပဋ္ဌာန်းတရားတော်မှာ "အာရမ္မဏပစ္စယော" ဆိုတာ ပါပါတယ်။ ပါဠိလို ရွတ်ဖတ်ရရင် -
"ရူပါယတနံ စက္ခုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အာရမ္မဏပစ္စယေန ပစ္စယော"
ဆိုပြီး အစချီထားပါတယ်။ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ "အဆင်းအာရုံ (Visible Data) သည် မြင်သိစိတ် (Eye Consciousness Processing Unit) နှင့် ယှဉ်ဖက် စေတသိက်တရားတို့အား အာရုံ၏ အစွမ်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုပါ၏" တဲ့။
သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ သူတော်ကောင်းတို့ရေ။ ကွန်ပျူတာမှာ Keyboard, Mouse, Camera ဆိုတဲ့ Input Device တွေ ရှိသလို၊ လူမှာလည်း "ဒွါရ" (Door) လို့ခေါ်တဲ့ Input Device (၆) ခု ရှိပါတယ်။ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် ဆိုတာတွေပါပဲ။ အဲဒီ တံခါးပေါက်တွေကနေ တဆင့် ဝင်လာတဲ့ အဆင်း၊ အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အတွေ့အထိ၊ ဓမ္မသဘော တွေကို "အာရုံ" (Arammana) သို့မဟုတ် "Data" လို့ ခေါ်ပါတယ်။
"အာရမ္မဏ" ဆိုတဲ့ ပါဠိစကားလုံးရဲ့ မူရင်းအဓိပ္ပာယ်က "ဆွဲကိုင်စရာ၊ တွယ်တာစရာ၊ မှီတွယ်ရာ" ဖြစ်ပါတယ်။ မသန်စွမ်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ လမ်းလျှောက်ဖို့အတွက် တောင်ဝှေးကို အားပြု မှီတွယ်ရသလို၊ စိတ် (Mind) ဆိုတာကလည်း အာရုံ (Object) မရှိရင် မဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါဘူး။ စိတ်က Data ကို စားသုံးမှ ရှင်သန်နိုင်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတော့ ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ "GIGO" (Garbage In, Garbage Out) သဘောတရားပါပဲ။
(Label: Biological Input Ports - The 6 Dvaras)
သူတော်ကောင်းတို့ မျက်စိထဲကို "ဒေါသဖြစ်ဖွယ် ပုံရိပ်" (Toxic Data) ဝင်လာတယ် ဆိုပါစို့။ အဲဒီ Data ကို "သတိ" (Firewall) မပါဘဲ လက်ခံလိုက်ရင်၊ စိတ်ထဲမှာ "Process" လုပ်တဲ့အခါ ဒေါသတွေ ပေါက်ကွဲပြီး၊ ပါးစပ်ကနေ ဆဲဆိုတာ၊ လက်ပါတာ ဆိုတဲ့ "Violence Output" တွေ ထွက်လာတော့တာပါပဲ။ ဒါကြောင့် "အာရမ္မဏပစ္စယော" ကို နားလည်တယ် ဆိုတာ ကိုယ့်စိတ်ထဲကို ဘယ်လို Data တွေ ဝင်ခွင့်ပေးနေသလဲ ဆိုတာကို စစ်ဆေးတာ (Data Auditing) ပါပဲ။
ကိုင်း... ဒါဆိုရင် ဒီ Data တွေကို ဝိပဿနာဉာဏ်နဲ့ ဘယ်လို စစ်ဆေးမလဲ။ ရှုကွက်ထဲကို ဝင်ကြရအောင်။
ဘုန်းကြီးတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ "စက္ခုဓာတ်" (Eye Element) ဆိုတဲ့ အာရုံခံ Sensor ရှိတယ်။ အပြင်က "ရူပဓာတ်" (Visible Data) ဆိုတဲ့ အဆင်းအာရုံ လာတိုက်တယ်။ အဲဒီ နှစ်ခု ဆုံလိုက်တဲ့အခါ "စက္ခုဝိညာဏဓာတ်" (Eye Consciousness) ဆိုတဲ့ "သိမှု" လေး ပေါ်လာတယ်။
သာမန်ပုထုဇဉ်တွေကတော့ မျက်စိနဲ့ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်တာနဲ့ "ဒါ ရန်သူပဲ"၊ "ဒါ ငါ့အိမ်ပဲ"၊ "ဒါ ရွှေပဲ" ဆိုပြီး Data ကို ချက်ချင်း ဘာသာပြန် (Interpret) လိုက်ကြတယ်။ အဲဒါက ပညတ်နယ်ပါ။ ဝိပဿနာ ရှုတယ် ဆိုတာ "Raw Data" (ဒေတာ အကြမ်းထည်) ကို မြင်အောင် ကြည့်တာပါ။
ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင် (Screen) ကို အနီးကပ် ချဲ့ကြည့်လိုက်ရင် လူပုံ၊ ပန်းပုံ မရှိပါဘူး။ အရောင် အစက်အပြောက် (Pixels) လေးတွေပဲ ရှိပါတယ်။ အနီစက်၊ အစိမ်းစက်၊ အပြာစက် လေးတွေ စုဝေးနေတာကို မျက်စိက "ပုံ" လို့ ထင်လိုက်တာပါ။
(Label: Illusion of Continuity - Pixels vs. Picture)
ထို့အတူပါပဲ...
၁။ အရှုခံ (Object): သူတော်ကောင်းတို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ "လူ" လို့ မဆုံးဖြတ်ခင်၊ အရောင်အဆင်း (Color Data/Rupa Dhatu) မျှသာ ဖြစ်တယ်လို့ နှလုံးသွင်းပါ။
၂။ အရှုဉာဏ် (Wisdom): အဲဒီ အဆင်းလေး မျက်စိထဲ ဝင်လာတာကို "မြင်တယ်... သိတယ်" လို့ပဲ မှတ်ပါ။ Input ဝင်လာတာကို သတိထားလိုက်တာပါ။
၃။ Data Processing: မြင်လိုက်လို့ လိုချင်စိတ် (လောဘ) ဖြစ်လာရင် "လောဘ Data ဝင်လာပြီ" လို့ သိလိုက်ပါ။ မုန်းစိတ် (ဒေါသ) ဖြစ်လာရင် "ဒေါသ Virus ဝင်လာပြီ" လို့ သိလိုက်ပါ။ အဲဒီလို သိလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အဲဒီ ကိလေသာ Data တွေက ဆက်ပြီး Process မလုပ်နိုင်တော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ ဝိပဿနာနည်းနဲ့ Data Cleansing လုပ်တာပါပဲ။
ဒီသဘောတရားကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်မှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန် Case Study တစ်ခုနဲ့ ယှဉ်ပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒါကတော့ Case-2453 နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်ပါ။ ပြတိုက်မှာ အသုံးပြုတဲ့ Template T228 (Stakeholder & Role Map) ကို အခြေခံပြီး ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ပြဿနာလေးပါ။
တစ်ခါတုန်းက ပြတိုက်ရဲ့ ဒေတာဘေ့စ် (Database) ဌာနမှာ စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်နေတဲ့ ဒေါ်မြသိန်း (အမည်လွှဲ) ဆိုတဲ့ ဒကာမကြီး တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက ကွန်ပျူတာ သိပ်မကျွမ်းကျင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စေတနာ အရမ်းထက်သန်တယ်။ တစ်နေ့တော့ ပြတိုက်ကို အလှူရှင် တစ်ယောက် လာမယ်ဆိုလို့ သူက အဲဒီ အလှူရှင်ရဲ့ အချက်အလက် (Data Input) ကို ကွန်ပျူတာထဲ ထည့်ရတယ်။ အဲဒီ အလှူရှင်က "VIP Donor" (အထူးအလှူရှင်) ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒေါ်မြသိန်းက မျက်မှန်ကလည်း မပါ၊ လက်ကလည်း တုန်တော့ VIP ကုဒ် (Code) ကို ရိုက်ထည့်ရမယ့်အစား "Blacklist" (နာမည်ပျက် စာရင်း) ကုဒ်ကို မှားပြီး ရိုက်ထည့်လိုက်မိတယ်။ (Wrong Input) ပေါ့။
နောက်တစ်နေ့ အဲဒီ အလှူရှင်ကြီး ရောက်လာတော့ ဂိတ်ဝမှာ လုံခြုံရေး စနစ်က "Toot... Toot..." ဆိုပြီး အချက်ပေးသံ မြည်ပါလေရော။ ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်မှာ အနီရောင်ကြီးနဲ့ "Access Denied" (ဝင်ခွင့် မပြု) ဆိုပြီး ပေါ်လာတယ်။ လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းတွေကလည်း System ကို ယုံကြည်တော့ အလှူရှင်ကြီးကို တားဆီးလိုက်ကြတယ်။ အလှူရှင်ကြီးက တော်တော်လေး စိတ်ဆိုးသွားတယ်။ "ငါက လှူဖို့လာတာ၊ မင်းတို့က ငါ့ကို လူဆိုးစာရင်း သွင်းထားသလား" ဆိုပြီး ဒေါသတွေ ထွက်ကုန်တယ်။ ပြဿနာက တော်တော်လေး ကြီးသွားတယ်။
ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ပြတိုက်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့က Policy 20 (Information Management) နဲ့ Art 20.1 (Data Integrity) ကို ပြန်သုံးသပ်ရပါတယ်။ တကယ်တော့ ပြဿနာက အလှူရှင်ကြီးမှာ ရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အစကတည်းက မှားယွင်းစွာ ထည့်သွင်းလိုက်တဲ့ "Data Input" မှာ ရှိနေတာပါ။ အာရုံခံ ကိရိယာ (ဒေါ်မြသိန်း) က အချက်အလက် မှားပေးလိုက်တော့၊ စနစ် (System) ကလည်း မှားယွင်းတဲ့ ရလဒ် (Output) ကို ထုတ်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
တာဝန်ရှိသူတွေက ချက်ချင်းပဲ တောင်းပန်ပြီး၊ Template T228 ကို ပြန်ဖွင့်၊ အချက်အလက်တွေကို ပြန်လည် စိစစ် (Verify) လုပ်ပြီး ပြင်ဆင်လိုက်မှ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်က ဘာကို ပြသလဲဆိုတော့ "သွင်းလိုက်တဲ့ Data မှန်မှ၊ ထွက်လာတဲ့ ရလဒ် မှန်မယ်" ဆိုတာပါပဲ။ ဘုန်းကြီးတို့ ဘဝမှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ သူတစ်ပါးအပေါ် အထင်အမြင် လွဲမှားခြင်း (Misunderstanding) ဆိုတာတွေဟာ ကိုယ်လက်ခံရရှိထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက် (Data) တွေ မှားနေလို့ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ "သူက ငါ့ကို မုန်းတယ်" လို့ Data အမှား ထည့်ထားရင်၊ သူ ပြုံးပြတာကိုတောင် "မဲ့ပြတယ်" လို့ မြင်နေမှာပါပဲ။ ဒါကြောင့် "အာရုံ" (Object) တစ်ခု ဝင်လာတိုင်း "ဒါ အမှန်ပဲလား"၊ "ဒါ ငါ့ရဲ့ အစွဲကြောင့် ထင်တာလား" ဆိုတာကို သတိနဲ့ စိစစ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
ကိုင်း... နိဂုံးချုပ် အနေနဲ့ ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဘုန်းကြီးတို့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ "အာရုံနှင့် Data" တရားတော်မှာ သိပ္ပံပညာရဲ့ "Input-Process-Output" သဘောတရားနဲ့ ပဋ္ဌာန်းတရားတော်လာ "အာရမ္မဏပစ္စယော" တို့ကို နှိုင်းယှဉ် လေ့လာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက် ကြည့်မယ်ဆိုရင် -
မှားယွင်းတဲ့ အာရုံတွေ၊ မစစ်ဆေးရသေးတဲ့ Data တွေကို အမှန်လို့ ထင်ပြီး စွဲလမ်းနေတာဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။ အဲဒီလို မှားယွင်းစွာ လက်ခံမိအောင် တွန်းပို့နေတဲ့ "တဏှာ" (လိုချင်တဲ့ Data ကိုပဲ ယူချင်စိတ်) နဲ့ "အဝိဇ္ဇာ" (အမှန်ကို မမြင်နိုင်မှု) က "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။ အဲဒီ မှားယွင်းတဲ့ Input တွေကို ဝိပဿနာဉာဏ် (Firewall) နဲ့ ပိတ်ဆို့ပြီး၊ စိတ်ကို ဖြူစင်အောင် ထားနိုင်တာက "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။ အဲဒီလို မှန်ကန်စွာ စိစစ်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ သတိ၊ ပညာ၊ ဝီရိယ (Data Auditing Process) ကတော့ "မဂ္ဂသစ္စာ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
သူတော်ကောင်းတို့ အားလုံးလည်း နေ့စဉ် ဘဝမှာ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် ဆိုတဲ့ တံခါးပေါက် (၆) ပေါက်ကနေ ဝင်လာသမျှ Data (အာရုံ) တွေကို သတိထားပြီး စောင့်ကြည့်နိုင်ကြပါစေ။ အမှိုက် (Garbage) တွေကို စိတ်ထဲ မထည့်မိစေဘဲ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်စေမယ့် Data ကောင်းတွေကိုသာ ရွေးချယ် ထည့်သွင်းနိုင်ကြပါစေ။ ထိုမှတဆင့် စိတ်နှလုံး အေးချမ်းပြီး နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.
နေ့စွဲ - ဇွန်လ (၂) ရက်၊ ၂၀၂၃
ORCID: 0009-0000-0697-4760
Website: www.siridantamahapalaka.com
Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.
ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Page ဖြစ်သော https://www.facebook.com/siridantamahapalakadailydhammatalk/ တွင် နေ့စဥ်တရားတော်နာ ကြွရောက်နိုင်ပါကြောင်းဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။
